Кіріспе

Гонконг судьясы Эндрю Ли Квок Нанг (; 1948 жылдың желтоқсанында туған) – Гонконгтың зейнеткер судьясы және Гонконгтың бұрынғы Бас судьясы, 1997 жылдың 1 шілдесінде құрылған Гонконгтың Соңғы Апелляциялық сотының алғашқы төрағасы. Лидің орнын 2010 жылдың 1 қыркүйегінде Джеффри Ма басты. Ли Гонконгте дүниеге келген және жергілікті білім алған, сондай-ақ Англияда оқыған. Кембридж университетін бітірген Ли Бас судья болып тағайындалғанға дейін Гонконгта адвокат ретінде қызмет еткен. Бас судья болып қызмет еткен 13 жыл ішінде Ли көптеген маңызды апелляциялық істерді қарады және оның шартты заңгерлік көзқарастары мен болашақты көре білуімен белгілі болды. Зейнетке шыққаннан бері ол қоғамдық қызметке белсенді қатысып келеді.

Ерте өмір және білім

Гонконгта туған Эндрю Ли алғашқы білімін Сент-Полс аралас білім беретін колледжінде, содан кейін Англияның Дербиширдегі Рептон мектебінде алды. Ол Кембридж университетінің Фицвильям колледжінен магистр және құқық магистрі дәрежесін алды.

Заң мансабы

Ли 1970 жылы Орта ғибадатханаға, ал 1973 жылы Гонконг адвокатурасына қабылданды. Ол Питер Миллетт, кейіннен лорд Миллетттің шәкірті болды. Оның алғашқы шәкірті Одри Эу болды, ол 1978 жылы оқуын бастады. Оның ағасы және аға кеңесшісі Бенджамин Ю [zh] да Лидің шәкірті болды. Бұрынғы Әділет министрі Вонг Ян Лунг Лидің соңғы шәкірті болды. 1988 жылы ол Корольдік кеңесшісі болып тағайындалды. 1982 жылы Гонконг аудандық сотының судьясының орынбасары, 1991 жылы Жоғарғы соттың судьясының орынбасары болып тағайындалды. 1997 жылы Ли Гонконгты қайтарудан кейін Гонконгтың арнайы әкімшілік аймағының бірінші бас атқарушысы Тун Чхе Хвамен Апелляциялық соттың бас судьясы болып тағайындалды. Бас судья ретінде ол Ақырғы апелляциялық сотқа төрағалық етті және оның басқаруына жауапты сот жүйесінің басшысы болды. Ол 2010 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін 13 жыл қызмет етті. Ли Юнның басшылық қабілеті жоғары бағаланды. Ол "Гонконгтың тарихында өшпес із қалдырды". Ол "Ақырғы апелляциялық сотты" дамытудағы "басты күш" болды, онда ол орташа заңгерлік жүйені дамытты және келісімге келуге бейімділгін көрсетті. Лимен бірге CFA-ның тұрақты емес судьясы болып қызмет еткен лорд Миллетт Лиді соттың "[әрине] ең дана" мүшесі деп сипаттады. 1999 жылы ол баспана құқығына қатысты даудың ортасында болған Нг Ка Линг және басқалардың Иммиграция директорына қарсы ісі бойынша маңызды шешім шығарды. 2000 жылы Ли судьялар, заңгерлер мен ғалымдардан тұратын жұмыс тобын құрды, ол Жоғарғы соттың азаматтық сот процестерінің күрделілігін азайту, судьялардың іс жүргізу барысын басқарудағы дискрециялық өкілеттіктерін кеңейту және адвокаттардан өздерінің төлемдерін негіздеуді талап ету бойынша реформалар енгізді. 2001 жылы аралық есеп жарияланды, онда 80 ұсыным бар, олардың кейбіреулері Англиядағы Вулф реформаларымен үйлеседі. "Азаматтық сот реформасы" деп аталған қорытынды есеп 2004 жылдың 3 наурызында 150 ұсыныммен жарияланды. Ол 2009 жылдың 2 сәуірінде күшіне енді. Ли 2009 жылдың 25 тамызында бас судья лауазымынан ерте кету туралы шешімін жариялады, 2010 жылдың 31 тамызында қызметін тоқтатып, 2010 жылдың 1 қыркүйегінде зейнеткерлікке шығуға үш жыл қалғанда зейнеткерлікке шығу алдындағы демалысқа шықты. Ол зейнетке шыққан соң қоғамдық өмірден кетеді. "South China Morning Post" газетінің хабарлауынша, Лидің ерте зейнетке кету ниеті көптеген адамды таң қалдырды, бұл Пекиннен қысым болған деген кең тараған болжамдарға себеп болды. Ли өзінің зейнетке шығуы сот жүйесінің мүддесіне сай екенін және Ақырғы апелляциялық соттың тағы үш тұрақты судьясы 2012 және 2014 жылдар аралығында зейнеткерлік жасына жететінін ескере отырып, сот жүйесінің ретті түрде жалғасуына ықпал ететінін атап өтті. Сондай-ақ ол сот жүйесі 13 жыл бойы оның басшылығымен жұмыс істегенін, бұл ұзақ уақыт екенін және зейнетке шығу оның жеке тілегіне сәйкес келетінін айтты. Ол саяси қысымға байланысты отставкаға кетті деген болжамдарды жоққа шығарды. 2010 жылдың 18 ақпанында Гонконг университетінің қоғамдық пікір бағдарламасында Ли ең жоғары балл (68.1) жинады. 2010 жылдың 8 сәуірінде Бас атқарушы Дональд Цанг Сот қызметкерлерінің ұсынысы жөніндегі комиссияның Джеффри Маны Лидің орнын басуға ұсынғанын қабылдағаны туралы хабарланды. 2010 жылдың 9 маусымында Гонконг заң шығарушылары Маны бірауыздан қолдады. Бірақ демократияны жақтаған мүшелер Лидің отставкасының салдарынан алаңдаушылық білдірді. Маргарет Нг былай деді: "Халық [Лидің отставкасы] сот тәуелсіздігі біртіндеп Пекиннің ықпалына және араласуына беріліп бара жатқан дәуірдің белгісі екеніне қатты алаңдайды, бірақ мен қиындықтар әрқашан болған деп сенемін, кейде ашық, бірақ үнемі жасырын". Эмили Лау Лидің отставкаға кетуі көптеген адамды ренжітті, ал "Гонконг тағы бір күтпеген отставкаға жол бере алмайды" деді.

Соттан тыс өмір

Лидің қоғамдық қызметтегі тәжірибесі мол. 1985 жылы ол бейбіт судья болып тағайындалды. 1992 жылы Гонконгтың соңғы британдық губернаторы Крис Паттеннің (кейін Лорд Паттен Барнс) Атқарушы кеңесінің мүшесі болып тағайындалды және сол жылы Британ империясы орденінің командирі атанды. Ли Жерді дамыту корпорациясының төрағасы, Ішкі кіріс салықтары жөніндегі апелляциялық кеңестің төрағасының орынбасары, Бағалы қағаздар комиссиясының, Заң реформасы комиссиясының, Компаниялар заңын реформалау тұрақты комитетінің, Банктік кеңес комитетінің және Сот жүйесі комиссиясының мүшесі, сондай-ақ Гонконг адвокаттар алқасының құрметті хатшысы болды. Ол Гонконг жокей клубының стюардісі де болды. Білім беру саласында Ли Гонконг ғылым және технология университетінің кеңесінің төрағасының орынбасары және университеттер мен политехникалық институттарға берілетін гранттар комитетінің төрағасы қызметін атқарды. Сонымен қатар ол Цинхуа университетінің заң мектебінің достарының қайырымдылық қорының сенімдісі және Гонконгтегі Санкт-Пол колледжінің мектеп кеңесінің төрағасының орынбасары болды. Ли көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде Гонконг ғылым және технология университетінің (1993 ж.), Баптист университетінің (1994 ж.), Гонконгтың ашық университетінің (1997 ж.), Гонконг университетінің (2001 ж.), Гриффит университетінің (2001 ж.), Жаңа Оңтүстік Уэльс университетінің (2002 ж.), Сидней технология университетінің (2005 ж.), Гонконгтың қытай университетінің (2006 ж.), Шуе Ян университетінің (2009 ж.), Линнань университетінің (2010 ж.), Гонконгтың қалалық университетінің (2010 ж.), Цинхуа университетінің (2013 ж.) және Оксфорд университетінің (2013 ж.) құрметті докторлық дипломдары берілді. 1997 жылы ол Орта ғибадатхананың құрметті мүшесі, 1999 жылы Кембридждегі Фицвильям колледжінің құрметті мүшесі, ал 2016 жылы Оксфордтағы Сент-Хью колледжінің құрметті мүшесі атанды. Ли 2008 жылы Гонконг үкіметінен «Ұлы Баухиния» медалін алды. 2010 жылы ол қоғамдық қызметі үшін Вудро Вильсон сыйлығымен және «Жылдың жетекшісі» сыйлығымен марапатталды. Келесі жылы ол Гонконг адвокаттар қауымдастығының және Гонконг заңгерлер қоғамының өмірлік құрметті мүшесі болды. Ол сондай-ақ Бингемдегі заң үстемдігі орталығының меценаты. Бас судьялық қызметтен кеткеннен кейін Ли білім беру саласына белсенді түрде араласып келеді. Ол Гонконг университетінің, Гонконгтың қытай университетінің және Гонконгтың қалалық университетінің құрметті заң профессоры, сондай-ақ Цинхуа университетінің арнайы шақырылған профессоры. 2020 жылдың маусым айының басында жарияланған сұхбатында Ли Гонконгтың ұлттық қауіпсіздік заңы туралы, оның күшіне енуі айдың соңында күтілуде, Ұлттық халық конгресінің бұл заңды қабылдауы түсінікті екенін айтты, бірақ «тергеу өкілеттіктері Гонконг заңнамасымен реттелуі керек» және ұлттық қауіпсіздік судьяларының екі немесе шетелдік азаматтығының болуы сот тәуелсіздігіне зиян келтіретінін мәлімдеді. Ли үйленген, екі қызы бар. Оның әйелі Ли Ву Мо Ин Джуди Гонконг университетінің (Әлеуметтік ғылымдар, 1970) түлегі.