Topps компаниясының тарихы мен эволюциясы

Topps – американская компания, история которой началась в 1890 году с импорта табака. В 2022 году приобретена Fanatics после потери лицензии MLB. Бейсбольные карточки.

30 мин оқу

100%

Дереккөз: Topps — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Америкалық компания

2010 жылдары Topps компаниясы тек бейсбол карталарын шығаруға Major League Baseball-ден лицензия алған жалғыз өндіруші болды. 2022 жылы Fanatics, Inc. компаниясы бұл лицензияны алғаннан кейін, Fanatics сол жылы Topps компаниясын сатып алды.

Бастау және шоғырландыру

Topps компаниясы 1938 жылы құрылған, бірақ компанияның тамыры одан бұрынғы American Leaf Tobacco фирмасына дейін жетеді. 1890 жылы Саломан отбасының мүшелері құрған American Leaf Tobacco Co. компаниясы Америка Құрама Штаттарына темекі импорттады және оны басқа темекі компанияларына сатты. Ақырында, 1908 жылы Моррис Чигоринский Шорин компанияны басқаруға ие болды. American Leaf Tobacco компаниясы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде қиындықтарға тап болды, себебі түрік темекісінен үзіліп қалды, содан кейін Ұлы депрессияның салдарынан да қиындықтар туды. 1951 жылдың күзінде, 28 жастағы Екінші дүниежүзілік соғысының ардагері болған Бергер, Бруклиндегі Алабама даңғылындағы пәтерінің ас үйінде Вуди Гелманмен бірге 1952 жылғы Topps бейсбол карталарын жасады. Картаның дизайны алдыңғы жағында ойыншының аты, суреті, қолтаңбасының көшірмесі, команданың аты мен логотипі болды; ал артқы жағында ойыншының бойы, салмағы, қысымдағы құралдары, лақтыруы, туған жері, туған күні, статистикасы және қысқаша өмірбаяны жазылды. Негізгі дизайн қазірге дейін қолданылып келеді. Бергер Topps компаниясында 50 жыл (1947–1997) жұмыс істеді және тағы бес жыл кеңесші ретінде қызмет етті, бейсбол әлемінде танымал тұлғаға айналды және Topps компаниясының жоғары лига бейсбол ойыншылары алдындағы бет-әлпеті болды, ол олармен жыл сайын келісім шарттарын жасады және тоңазытқыштар мен кілемдер сияқты тауарлармен төледі. Шориндер оның келіссөздер жүргізу қабілетін мойындап, 1964 жылы Сайды Лондонға Topps компаниясының Beatles сауда карталарын шығару құқығын келіссөздер арқылы алу үшін жіберді. Олар хоккейге де назар аударды. Алдын ала кездесуге жазылмастан келген Сай, Beatles тобының менеджері Брайан Эпштейнмен идиш тілінде сөйлесіп, сәттілікке жетті. Бергер 1952 жылғы бейсбол карталарының қалдықтарын сақтаған қоймасынан шығару үшін қоқыс тасымалдайтын кемені жалдады және олармен бірге Нью-Джерси жағалауынан сүйреп әкелді. Карталар содан кейін Атлант мұхитына тасталды. Карталардың арасында Микки Мантлдың алғашқы Topps картасы болды, ол қазіргі заманның ең құнды картасы саналады. Әрине, сол кезде ешкім карталардың коллекционерлік құнына бола болашақта қаншаға жететінін білмеді. 2022 жылдың 28 тамызында Микки Мантл бейсбол картасы (Topps; #311; SGC MT 9.5) 12,6 миллион долларға сатылды.

Topps itself was founded in 1938, but the company can trace its roots back to an earlier firm, American Leaf Tobacco. Founded in 1890 by members of the Saloman family, the American Leaf Tobacco Co. imported tobacco to the United States and sold it to other tobacco companies. Eventually, in 1908, Morris Chigorinsky Shorin came in control of the company. American Leaf Tobacco encountered difficulties during World War I, as it was cut off from Turkish supplies of tobacco, and later as a result of the Great Depression. In the autumn of 1951, Berger, then a 28 year old veteran of World War II, designed the 1952 Topps baseball card set with Woody Gelman on the kitchen table of his apartment on Alabama Avenue in Brooklyn. The card design included a player's name, photo, facsimile autograph, team name and logo on the front; and the player's height, weight, bats, throws, birthplace, birthday, stats and a short biography on the back. The basic design is still in use today. Berger would work for Topps for 50 years (1947–97) and serve as a consultant for another five, becoming a well known figure on the baseball scene, and the face of Topps to major league baseball players, whom he signed up annually and paid in merchandise, like refrigerators and carpeting. The Shorins, in recognition of his negotiation abilities, sent Sy to London in 1964 to negotiate the rights for Topps to produce Beatles trading cards. They also tried hockey. Arriving without an appointment, Sy succeeded by speaking in Yiddish to Brian Epstein, the Beatles' manager. Berger hired a garbage boat to remove leftover boxes of 1952 baseball cards stored in their warehouse, and rode with them as a tugboat pulled them off the New Jersey shore. The cards were then dumped into the Atlantic Ocean. The cards included Mickey Mantle's first Topps card, the most valuable card of the modern era. No one at the time, of course, knew the collector's value the cards would one day attain. On August 28, 2022, the Mickey Mantle baseball card (Topps; #311; SGC MT 9.5) was sold for $12.600 million.

Құрастыру

Компания өзінің қызметін Topps Chewing Gum, Inc. ретінде бастады, бұл төрт Шоррин ағайындысының серіктестігі еді. Кейін 1947 жылы Нью-Йорк заңдары бойынша тіркелді. Бастапқыда компанияның барлық қызметі Бруклиндегі Буш терминалында жүргізілді, бірақ 1965 жылы өндіріс құралдары Пенсильвания штатының Дюрия қаласындағы зауытқа көшірілді (Дюрия зауыты 1997 жылы жабылды). Корпоративтік кеңселер Бруклиндегі 254-ші 36-шы көшеде, Гованус тас жолының жанындағы су жағалауындағы ауданда қалды. 1994 жылы бас кеңсе Манхэттеннің оңтүстік бөлігіндегі Уайтхолл көшесіндегі ғимаратқа көшірілді. Ондаған жылдар бойы жеке меншікте болғаннан кейін, Topps 1972 жылы инвестициялық банк White, Weld & Co компаниясының көмегімен акцияларын алғаш рет халыққа ұсынды. 1984 жылы Forstmann Little & Company басқаратын несиелік сатып алу арқылы компания қайтадан жеке меншікке көшті. Жаңа меншік иелері 1987 жылы Topps компаниясын қайтадан ашық саудаланатын компанияға айналдырды, оның жаңа атауы The Topps Company, Inc. болды. Осы ретте компания заңдық себептермен Делавэрдің жалпы корпорациялық заңына сәйкес қайта тіркелді, бірақ бас кеңсесі Нью-Йоркте қалды. Осы өзгерістердің барлығында басқару Шорин отбасының қолында болды. 2007 жылдың 12 қазанында Topps компаниясын Майкл Эйснердің The Tornante Company және Madison Dearborn Partners сатып алды. Эйснердің басшылығымен Topps ойын-сауық және медиа бизнесіне еніп, Bazooka Joe фильмін түсіруді жоспарлады. Бұрынғы теледидар басшысы Стейси Вайс Topps компаниясының ойын-сауық бөлімінің жетекшісі болып тағайындалды. Оның міндеті – Garbage Pail Kids, Wacky Packages, Dinosaurs Attack!, Mech Warrior және Attax сияқты Topps компаниясының брендтеріне негізделген жобаларды әзірлеу болды.

Topps Digital (Топпс Диджитал)

2012 жылы Topps компаниясы бейсбол картасы мобильді қосымшасынан бастап, цифрлық спорт карталарын жасауды бастады – Topps Bunt. 2013 жылы Bunt-ті шығарғаннан кейін және онымен сәттілікке жеткеннен кейін, олар спорт карталары нарығын басқа қосымшаларға кеңейтті, соның ішінде 2014 жылдың тамызында Kick футбол қосымшасына, 2016 жылдың сәуірінде Huddle Football қосымшасына және 2017 жылы Skate хоккей қосымшасына. Спорттық карталармен қатар Topps цифрлық тауарлар коллекционерлері үшін нарықты кеңейтіп, мобильді құрылғыларға спорттық емес карталарды да енгізді. 2015 жылдың наурызында олар Star Wars: Card Trader қосымшасын, ал 2016 жылдың мамырында Walking Dead сауда картасы қосымшасын шығарды. Цифрлық сауда карталары қосымшаларының табысынан кейін, бірнеше жылдан соң олар цифрлық коллекционерлер үшін нарығын тағы да кеңейтіп, 2019 жылдың көктемінде Marvel сауда карталары қосымшасын және сол жылдың қарашасында Disney сауда карталары қосымшасын шығарды. 2020 жылдың наурызында Topps компаниясы WAX.io компаниясымен ынтымақтастыққа түсіп, өз карталарын блокчейнде саудалауға мүмкіндік беретінін хабарлады. Topps компаниясы қазірге тек Garbage Pail Kids карталарын блокчейн арқылы саудалауға ұсынады, бірақ Alien Quadrilogy коллекцияларының жақын арада қолжетімді болатынын мәлімдеді. 2021 жылдың сәуірінде Topps компаниясы Mudrick Capital Acquisition Corporation II, арнайы мақсаттағы сатып алу компаниясымен (SPAC) бірігу арқылы акцияларын биржада сатуға жоспарларын жариялады. Майкл Айснердің The Tornante Company фирмасы жаңа компанияға өз үлесін қосуды жоспарлап отырды, ал Mudrick Capital 250 миллион доллар көлемінде қосымша инвестиция жасауға келісім берді. Бұл келісім бойынша Topps компаниясының құны 1,3 миллиард долларға бағаланды. Алайда, бастапқы жоспардан кейін алты ай ішінде Mudrick Capital Management компаниясы инвестициялық келісімнен бас тартқаны туралы ақпарат тарады. 2021 жылдың тамызында Fanatics компаниясы бейсбол карталарын өндіруге қатысты Major League Baseball және MLB ойыншылар қауымдастығымен эксклюзивті лицензиялық келісімге келгені хабарланды. 2022 жылдың қаңтарында Fanatics компаниясы Topps компаниясын 500 миллион АҚШ долларына сатып алғанын ресми түрде жариялады.

Мерлинді сатып алу

Topps компаниясының Еуропалық бөлімшесі бар, ол Ұлыбританияның Милтон-Кейнс қаласында орналасқан. Осы кеңседен Испания, Франция, Германия, Норвегия және Италия сияқты Еуропа бойынша өнімдер таныстырылады. Бұл бөлім сондай-ақ, Алыс Шығыс, Австралия және Оңтүстік Африка сияқты көптеген басқа халықаралық нарықтарда өнімдерді іске қосуды үйлестіреді. 1994 жылы Merlin компаниясы Премьер-лига лицензиясын алды, бұл компанияға Ұлыбританиядағы жалғыз ресми Премьер-лига стикерлері мен альбомдар жинағын эксклюзивті түрде шығаруға мүмкіндік берді. "Match Attax" – Премьер-лиганың ресми карта ойыны, үш жыл қатарынан Ұлыбританияда ең көп сатылған балалар коллекциясы болды. Әлемнің көптеген елдерінде сатылатын бұл жинақ әлемдегі ең көп сатылатын спорттық коллекция атағын иеленеді. Шамамен 1,5 миллион бала Ұлыбританияда ғана оны жинайды деп есептеледі. 2023 жылдың қаңтар айында Topps өзінің соңғы серіктесі – Ле-Ман автоспорттық жарысының 24 сағаты үшін физикалық және цифрлық сауда карталарын шығарды. Жаңа өнімдер 2023 жылдың ақпанында таныстырылады және 1923 жылдан қазіргі күнге дейінгі жарыс плакаттарынан алынған көркем суреттерді қамтиды.

Бейсбол карталары нарығына кіру

1951 жылы Topps компаниясы екі түрлі жиынтықта алғашқы бейсбол карточкаларын шығарды, олар бүгін Red Backs және Blue Backs деп аталады. Әрбір жиынтықта 52 карточка болды, ойналатын карточкалар сияқты, тіпті карточкаларды бейсбол ойынының барысын симуляциялайтын ойын ойнау үшін де пайдалануға болады. Ойналатын карточкалар сияқты, карточкалардың бұрыштары дөңгелектенген, бір жағы бос, ал екінші жағы қызыл немесе көк түсті (сондықтан осы жиынтықтар осылай аталды). Екінші жағында бейсбол алаңының ішінде ойыншының суреті бейнеленген, ал қарама-қарсы бұрыштарында бейсбол суреті және сол карточкаға қатысты оқиға, мысалы, "fly out" немесе "single" жазылған. Topps 1952 жылы тәсілін өзгертті, осы жолы 407 карточкадан тұратын үлкен жиынтық жасап, оларды өзінің танымал өнімі – шашақ қышқылымен бірге сатты. Компания сондай-ақ ойналатын карточкалардың үлгісі тым кішкентай (2 дюймге 2 5/8 дюйм) деп шешіп, өлшемдерін 2 5/8 дюймге 3 3/4 дюймге, тік бұрыштармен өзгертті. Карточканың бір жағында түрлі-түсті сурет, екінші жағында статистикалық және өмірбаяндық ақпарат жазылған. Бұл жиынтық бейсбол карточкалары индустриясындағы маңызды оқиғаға айналды, ал бүгін компания оны өзінің алғашқы бейсбол карточкалары жиынтығы деп санайды. Көптеген суреттерді суретші Джерри Дворак салған, ол сонымен қатар Famous Studios аниматоры болып жұмыс істеген. 1957 жылы Topps карточкаларының өлшемдерін сәл қысқартты, 2 1/2 дюймге 3 1/2 дюймге дейін, бұл стандарт АҚШ-та шығарылатын көптеген спорт карточкаларының негізгі форматы болып қала береді. Сотқа Bowman компаниясының сауда белгілерін бұзғаны, әділ емес бәсекелестік және келісімшартқа араласуы туралы шағым түсті. Сот Боуменнің "бейсбол" сөзіне қатысты сауда белгісін талап етуін қабылдамады және Topps өзінің карточкаларын Боумен жасаған деп көрсетуге тырыспағандықтан, әділ емес бәсекелестік туралы талапты қарастырмады. Келісімшарт мәселесі қиын болды, себебі ол әр компаниямен ойыншының келісімшартқа қол қойған күндеріне және ойыншының бір компаниямен жасаған келісімшартында екінші компаниямен келісімшартына ерекшелік қарастырылған ба екендігіне байланысты болды. Келісімшарт мәселесі шешілген кезде, сол жылдардағы бірнеше Topps жиынтықтарында бірнеше "жоғалған" карточкалар болды, себебі жиынтықтың нөмірлеуі бірнеше нөмірді өткізіп жіберді, өйткені олар карталарын заңды түрде таратпауға болатын ойыншыларға тағайындалды. Тұтынушылардың назары мен ойыншылардың келісімшарттары үшін бәсекелестік 1956 жылға дейін жалғасты, ол кезде Topps Bowman компаниясын сатып алды. Бұл Topps компаниясын келесі ширек ғасыр бойы бейсбол карточкаларының басты өндірушісі етіп бекітті.

In 1951, Topps produced its first baseball cards in two different sets known today as Red Backs and Blue Backs. Each set contained 52 cards, like a deck of playing cards, and in fact the cards could be used to play a game that would simulate the events of a baseball game. Also like playing cards, the cards had rounded corners and were blank on one side, which was colored either red or blue (hence the names given to these sets). The other side featured the portrait of a player within a baseball diamond in the center, and in opposite corners a picture of a baseball together with the event for that card, such as "fly out" or "single." Topps changed its approach in 1952, this time creating a much larger (407 total) set of baseball cards and packaging them with its signature product, bubble gum. The company also decided that its playing card model was too small (2 inches by 2 5/8 inches) and changed the dimensions to 2 5/8 inches by 3 3/4 inches with square corners. The cards now had a color portrait on one side, with statistical and biographical information on the other. This set became a landmark in the baseball card industry, and today the company considers this its first true baseball card set. Many of the oil paintings for the sets were rendered by artist Gerry Dvorak, who also worked as an animator for Famous Studios. In 1957, Topps shrank the dimensions of its cards slightly, to 2 1/2 inches by 3 1/2 inches, setting a standard that remains the basic format for most sports cards produced in the United States. The lawsuit alleged infringement on Bowman's trademarks, unfair competition, and contractual interference. The court rejected Bowman's attempt to claim a trademark on the word "baseball" in connection with the sale of gum, and disposed of the unfair competition claim because Topps had made no attempt to pass its cards off as being made by Bowman. The contract issue proved more difficult because it turned on the dates when a given player signed contracts with each company, and whether the player's contract with one company had an exception for his contract with the other. As the contract situation was sorted out, several Topps sets during these years had a few "missing" cards, where the numbering of the set skips several numbers because they had been assigned to players whose cards could not legally be distributed. The competition, both for consumer attention and player contracts, continued until 1956, when Topps bought out Bowman. This left Topps as the predominant producer of baseball cards for the next quarter century.

Монополияны нығайту

Топпқа қарсы шыққан келесі компания – Флир, тағы бір шайқау өндіруші. Флир 1959 жылы жұлдыз Тед Уильямспен эксклюзивті келісімшартқа қол қойып, оның карточкаларынан тұратын жиынтық сатты. Уильямс келесі жылы зейнеткерлікке шықты, сондықтан Флир оның айналасына көбінесе зейнеткерлікке шыққан ойыншыларды қосып, «Баскетбол ұлылары» сериясын шығарды, ол шайқаумен бірге сатылды. Осы жиынтықтың екеуі 1963 жылы Флир 67 карточкадан тұратын жиынтықты сынап көрмей тұрып шығарылды. Алайда, Топпс көптеген ойыншылардың құқықтарын сақтап қалды және жиынтық аса сәтті болмады. Флир күш-жігерін Федералды сауда комиссиясы берген шағымды қолдауға бағыттады, онда Топпс эксклюзивті келісімшарттарды біріктіру арқылы бәсекелестіктің бұзылуына қатысады деп айыпталды. 1965 жылы тыңдау сарапшысы Топпқа қарсы шешім шығарды, бірақ Комиссия апелляциялық шағымда бұл шешімді кері қайтарды. Комиссия келісімшарттар тек шайқаумен бірге карточкаларды сатуды қамтитындықтан, басқа да шағын, төмен бағалы өнімдермен карточкаларды сату арқылы бәсекелестікке мүмкіндік бар деген қорытындыға келді. Алайда, Флир мұндай мүмкіндіктерді пайдаланбауды шешті және 1966 жылы Topps-ке қалған ойыншылармен жасалған келісімшарттарды 395 000 долларға сатты. Бұл шешім Topps-ке бейсбол карточкалары нарығында тиімді монополия құруға мүмкіндік берді. Бірақ сол жылы Topps-ке қарсы жаңадан құрылған ойыншылар одағы – Бас лига бейсбол ойыншылары қауымдастығы (MLBPA) да өз орнын бұзуға тырысты. Қаржы табуға күресіп, MLBPA өз мүшелерінің жарнамалық құқықтарын біріктіріп, компанияларға олардың суреттерін әртүрлі өнімдерде пайдалануға топтық лицензия ұсыну арқылы айтарлықтай табыс таба алатынын анықтады. Ойыншылардың суреттерін Coca-Cola бөтелке қақпақтарына 120 000 долларға орналастырғаннан кейін, одақ Topps келісімшарттары ойыншыларға олардың құқықтары үшін жеткілікті төлемақы төлемейтініне көз жеткізді. MLBPA атқарушы директоры Марвин Миллер Topps президенті Джоэл Шоринге осы келісімшарттарды қайта қарау туралы өтініш жасады. Шорин бас тартты, өйткені Topps-тың барлық бас лига ойыншыларымен бес жылға және жаңару опцияларымен келісімшарттары болды. 1968 жылғы маусымға дейін одақ өз мүшелерін осы келісімшарттарды жаңарудан бас тартуға шақырды және Флирге 1973 жылдан бастап көптеген ойыншылардың карточкаларын (шайқаумен бірге) сатудың эксклюзивті құқығын ұсынды. Флир бұл ұсынысты қабылдамады, бірақ жыл соңына қарай Topps әр ойыншыға төленетін төлемді 125 доллардан 250 долларға дейін екі есеге көбейтуге және ойыншыларға Topps-тың жалпы сатудан пайыз төлеуге келісті. Жеке ойыншылармен жасалған келісімшарттардың сомасы кейін 500 долларға дейін өсті. Осы тарихтың нәтижесінде Topps бүгінге дейін бейсбол карточкалары жиынтықтарының негізі ретінде жеке ойыншылармен жасалған келісімшарттарды пайдалануда. Бұл басқа өндірушілерден өзгеше, олардың барлығы MLBPA-дан топтық лицензиялар алады. Бұл айырмашылық кейде белгілі бір ойыншылардың нақты жиынтықтарға енгізілуіне әсер етеді. Жеке келісімшартқа қол қоюдан бас тартқан ойыншылар, топтық лицензиялық жүйе басқа өндірушілерге олардың карточкаларын шығаруға мүмкіндік берген жағдайда да, Topps карточкаларына ие болмайды, мысалы, Алекс Родригестің мансабының басында болғандай. Екінші жағынан, егер ойыншы 2004 жылы Барри Бондс сияқты топтық лицензиядан бас тартса, онда MLBPA жүйесіне тәуелді өндірушілердің оны қосуға мүмкіндігі болмайды. Алайда, Topps жеке келіссөздер жүргізе алады және 2004 жылғы Бондс карточкасын жасауға мүмкіндік алды. Сонымен қатар, Topps 1994 жылғы бейсбол ереуілі кезінде жұмыс істеген ауыстырушы ойыншылардың карточкаларын шығара алатын жалғыз өндіруші болып табылады, өйткені олар одаққа мүше болуға және топтық лицензиялық бағдарламаға қатысуға құқықтары жоқ.

The next company to challenge Topps was Fleer, another gum manufacturer. Fleer signed star Ted Williams to an exclusive contract in 1959 and sold a set of cards oriented around him. Williams retired the next year, so Fleer began adding around him other mostly retired players in a Baseball Greats series, which was sold with gum. Two of these sets were produced before Fleer finally tried a 67 card set of currently active players in 1963. However, Topps held onto the rights of most players and the set was not particularly successful. Stymied, Fleer turned its efforts to supporting an administrative complaint filed by the Federal Trade Commission, alleging that Topps was engaging in unfair competition through its aggregation of exclusive contracts. A hearing examiner ruled against Topps in 1965, but the Commission reversed this decision on appeal. The Commission concluded that because the contracts only covered the sale of cards with gum, competition was still possible by selling cards with other small, low cost products. However, Fleer chose not to pursue such options and instead sold its remaining player contracts to Topps for $395,000 in 1966. The decision gave Topps an effective monopoly of the baseball card market. That same year, however, Topps faced an attempt to undermine its position from the nascent players' union, the Major League Baseball Players Association. Struggling to raise funds, the MLBPA discovered that it could generate significant income by pooling the publicity rights of its members and offering companies a group license to use their images on various products. After putting players on Coca Cola bottlecaps for $120,000, the union concluded that the Topps contracts did not pay players adequately for their rights. MLBPA executive director Marvin Miller then approached Joel Shorin, the president of Topps, about renegotiating these contracts. At this time, Topps had every major league player under contract, generally for five years plus renewal options, so Shorin declined. After continued discussions went nowhere, the union before the 1968 season asked its members to stop signing renewals on these contracts, and offered Fleer the exclusive rights to market cards of most players (with gum) starting in 1973. Although Fleer declined the proposal, by the end of the year Topps had agreed to double its payments to each player from $125 to $250, and also to begin paying players a percentage of Topps's overall sales. The figure for individual player contracts has since increased to $500. As a byproduct of this history, Topps continues to use individual player contracts as the basis for its baseball card sets today. This contrasts with other manufacturers, who all obtain group licenses from the MLBPA. The difference has occasionally affected whether specific players are included in particular sets. Players who decline to sign individual contracts will not have Topps cards even when the group licensing system allows other manufacturers to produce cards of the player, as happened with Alex Rodriguez early in his career. On the other hand, if a player opts out of group licensing, as Barry Bonds did in 2004, then manufacturers who depend on the MLBPA system will have no way of including him. Topps, however, can negotiate individually and was belatedly able to create a 2004 card of Bonds. In addition, Topps is the only manufacturer able to produce cards of players who worked as replacement players during the 1994 baseball strike, since they are barred from union membership and participation in the group licensing program.

Монополия және оның аяқталуы

Бейсбол карталары нарығына бәсекелестік 1970 жылдары «Келлог» компаниясы «3D» карталарын шығара бастағанда және оларды таңғы асқа арналған дәнді дақылдардың қораптарына (алғашқыда жүгері ұнтақтары, кейіннен жүзім және басқа «Келлог» брендтері) салып жібергенде қайта келді. «Келлог» жинақтарында «Топпс» жинақтарына қарағанда карталар аз болды, және карталар сатып алудың басты мақсаты емес, дәнді сатып алуға ынталандыру ретінде тарту етті, себебі осыған дейін тәттілер немесе желім сияқты кішкентай заттармен таратылатын карталардың жағдайы сондай болатын. «Топпс» оларды тоқтатуға тырыспады. «Топпс» компаниясының бейсбол карталарындағы монополиясы 1980 жылы федералды судья Кларенс Чарльз Ньюкомер шешкен сот ісімен бұзылды, онда судья «Топпс Чьюинг Гам» компаниясының бейсбол карталарын сату жөніндегі эксклюзивті құқығын жойды, соның арқасында «Флиер» корпорациясы нарықта бәсекелесуге мүмкіндік алды. Бұл 1981 жылы «Флиер» және «Донрус» компанияларына нарыққа енуге жол берді. «Флиер» мен «Донрус» тікелей «Топпс» компаниясымен бәсекелесу үшін үлкен, кең таралған жинақтар жасауды бастады, олар желіммен бірге салынды. 1981 жылдың тамызында апелляциялық сотта бұл шешім күшін жойғанда, «Топпс» монополиясын қайта алғандай болды, бірақ оның екі бәсекелесі де өз карталарын басқа бейсбол тауарларымен – «Флиер» логотиптерімен және «Донрус» пазлдарымен бірге сатуды бастады. Бейсбол суретшісі Дик Перес «Перес Стил» үшін жасаған пазлдарда Уоррен Спан, Хэнк Аарон, Микки Мантл және басқа да оннан астам ойыншылар бейнеленген. Кейіннен басқа өндірушілер де осы үрдіске қосылды, бірақ «Топпс» бейсбол карталары хоббисіндегі жетекші брендтердің бірі болып қала береді. Бәсекелестікке жауап ретінде «Топпс» негізгі жинақ шығарылғаннан кейін командаларын ауыстырған ойыншыларды көрсететін қосымша «Трейд» (сауда) жинақтарын жүйелі түрде шығара бастады, бұл идеяны ол бірнеше жыл бұрын тәжірибелеп көрген болатын.

Қазіргі заманғы бейсбол карталары индустриясының топтары

"Саудаға шығарылған" немесе "Жаңарту" жиынтықтары бастапқыда командаларды ауыстырған ойыншылармен жұмыс істеу үшін жасалған, бірақ олар басқа себеппен маңыздырақ болды. 132 картадан тұратын жиынтықты (өндірісте қолданылатын кесілмеген картон парағына сыятын карталар саны) толықтыру үшін, онда жаңадан бас лигаға келген және бұрын картада көрсетілмеген жаңа ойыншылардың бірнешесі болар еді. Олар сондай-ақ, бұрынғы жиынтықта бірнеше ойыншының "келешегі" картасында болған ойыншылардың жеке карталарын да қамтыды; мысалы, 1982 жылғы Topps Traded Cal Ripken Jr. картасы. "Жаңадан бастаушы карта" әдетте кез келген ойыншы үшін ең құндысы болғандықтан, компаниялар болашақта жұлдыз бола алатын ойыншылардың картасын бірінші болып шығару үшін бәсекелесті. Олардың қатарында кіші лигадағы жоғары бағаланған, бірақ әлі жоғары лигада ойнамаған ойыншылар да болды. Мысалы, Topps АҚШ Олимпиадалық бейсбол командасының карталарын шығаруға лицензия алды, соның арқасында Марк МакГайрдың картасын жоғары лигаға көтерілгенге дейін шығарды, ол коллекционерлер үшін қымбатқа бағаланды. 1984 жылғы команданың бұл картасы Topps-тың 1985 жылғы тұрақты жиынтығында пайда болды, бірақ келесі Олимпиада циклына дейін команданың карталары "Саудаға шығарылған" жиынтығына көшірілді. Бұл жарыста одан әрі қадам ретінде Topps 1989 жылы бұрынғы бәсекелесі Bowman-ды еншілес бренд ретінде қайта жаңғыртты, ал Bowman жиынтықтары да болашағы зор көптеген жас ойыншыларды қамтыды. 1989 жылы Upper Deck нарыққа енгеннен кейін, карта компаниялары жақсартылған технологияны пайдалана отырып, жоғары сапалы карталарды жасауды бастады. Topps-тың үлгісімен, басқа өндірушілер де өнімдерін әртүрлі жиынтықтарға бөле бастады, олардың әрқайсысы нарықтың әртүрлі сегментіне арналған. 1991 жылы Topps премиум карталардың жаңа желісін шығарудағы алғашқы қадамы Stadium Club деп аталды. Topps қосымша жиынтықтарды қосуды жалғастырды және оларды бір-бірінен ажыратуға тырысты, оның бәсекелестері де солай істеді. Бейсбол жиынтықтарының көптігінен МЛБПА нарық нашарлағандықтан қатаң шаралар қабылдауға мәжбүр болды. Одақ 2006 жылы лицензия тек Topps және Upper Deck-ке берілетінін, өнімдердің саны шектелетінін және ойыншылар жоғары лигаға жеткенге дейін карталарда көрсетілмейтінін жариялады. Өнімдерінің көп бөлігі бөлшек сауда дүкендері мен хобби дүкендері арқылы таратылғанымен, Topps спорттық карталар үшін маңызды екінші нарық дамып келе жатқан онлайн желіде де өзін-өзі орнатуға тырысты. eBay-мен серіктестікпен жұмыс істеу арқылы Topps 2000 жылдың желтоқсан айында eTopps деп аталатын спорттық карталардың жаңа брендін іске қосты. Бұл карталар тек онлайн арқылы жеке "IPO" (немесе "Initial Player Offering") арқылы сатылады, онда карта әдетте бір аптаға IPO бағасымен ұсынылады. Сатылған өнімнің мөлшері қанша адам сатып алуға ұсыныс жасағанына байланысты, бірақ белгілі бір шектеледі. Сатудан кейін карталар сатып алушы жеткізуді талап етпесе, климатты бақылайтын қоймада сақталады, ал карталар виртуалды мағынадан басқа қол алмастырмай онлайн саудаға шығарылуы мүмкін. Topps сондай-ақ ThePit.com компаниясын сатып алды, ол 2000 жылдың басында онлайн-сауда стиліндегі карта саудасы үшін сайт іске қосқан стартап компаниясы. Сатып алу 2001 жылдың тамызында 5,7 миллион доллар ақшаға жасалды, бұған дейін Topps компанияны тәуекелдік капиталымен қаржыландыруға инвестиция салуға уәде берген болатын. Алайда бұл әрекет сәтті болмады, сондықтан Topps компаниясы 2006 жылдың қаңтар айында Naxcom компаниясына сатты. Сауда сомасы жарияланбады, бірақ Topps сатуға байланысты салықтан кейінгі шығыны бойынша өзінің кітаптарында 3,7 миллион доллар есептеді. 2002 жылы Topps 1909-1911 жылдары American Tobacco Company компаниясы шығарған "Topps 206" брендімен қазіргі ойыншылардың карталарын қайта жаңғыртты. Бұл алғашқы қайта жаңғыртуда T206 Honus Wagner картасы болды, оның түпнұсқасы қызғылт сары емес, көк түстегі фонмен. 2010 жылы екінші қайта жаңғырту басталды. Topps 2007 жылдың басында коллекционерлердің назарын аударды, өйткені Янкилердің шортстопы Дерек Джетердің жаңа картасында Микки Мантл суреті қосылғандығы анықталды. 2009 жылы Topps отыз жылдан астам уақыттан бері MLB-нің алғашқы ресми бейсбол картасы болды. Келісімге кіретін алғашқы өнім 2010 жылғы Topps Baseball Series 1 болды. Бұл келісім Topps-қа MLB және клубтың сауда белгілерін және логотиптерін карталарда, наклейкаларда және жоғары лига ойыншыларын бейнелейтін басқа да өнімдерде пайдалану құқығын берді. Эксклюзивті келісім 2013 жылы ұзартылды, содан кейін 2018 жылы тағы ұзартылды. Қазіргі уақытта ол кемінде 2025 жылға дейін жалғасуы жоспарланған. 2020 жылы компания тағы да жаңа T206 жиынтығын шығарды, ол бес түрлі серияға бөлінді, ал біріншісі (50 картадан) 2020 жылдың мамырында шықты. "Topps 206" деп аталған жиынтыққа жоғары және кіші лига ойыншылары кірді. Бесінші серия 2020 жылдың қыркүйегінде шықты.

While "Traded" or "Update" sets were originally conceived to deal with players who changed teams, they became increasingly important for another reason. In order to fill out a 132 card set (the number of cards that fit on a single sheet of the uncut cardboard used in the production process), it would contain a number of rookie players who had just reached the major leagues and not previously appeared on a card. They also included a few single cards of players who previously appeared in the regular set on a multi player "prospects" card; one notable example is the 1982 Topps Traded Cal Ripken Jr. Since a "rookie card" is typically the most valuable for any given player, the companies now competed to be the first to produce a card of players who might be future stars. Increasingly, they also included highly touted minor league players who had yet to play in the major leagues. For example, Topps obtained a license to produce cards featuring the U. S. Olympic baseball team and thus produced the first card of Mark McGwire prior to his promotion to the major league level, and one that would become quite valuable to collectors for a time. This card from the 1984 squad appeared in Topps's regular 1985 set, but by the next Olympic cycle the team's cards had been migrated to the "Traded" set. As a further step in this race, Topps resurrected its former competitor Bowman as a subsidiary brand in 1989, with Bowman sets similarly chosen to include a lot of young players with bright prospects. Also beginning in 1989 with the entry of Upper Deck into the market, card companies began to develop higher end cards using improved technology. Following Topps's example, other manufacturers now began to diversify their product lines into different sets, each catering to a different niche of the market. The initial Topps effort at producing a premium line of cards, in 1991, was called Stadium Club. Topps continued adding more sets and trying to distinguish them from each other, as did its competitors. The resulting glut of different baseball sets caused the MLBPA to take drastic measures as the market for them deteriorated. The union announced that for 2006, licenses would only be granted to Topps and Upper Deck, the number of different products would be limited, and players would not appear on cards before reaching the major leagues. Although most of its products were distributed through retail stores and hobby shops, Topps also attempted to establish itself online, where a significant secondary market for sports cards was developing. Working in partnership with eBay, Topps launched a new brand of sports cards called eTopps in December 2000. These cards are sold exclusively online through individual "IPOs" (or, "Initial Player Offering") in which the card is offered for usually a week at the IPO price. The quantity sold depends on how many people offer to buy, but is limited to a certain maximum. After a sale, the cards are held in a climate controlled warehouse unless the buyer requests delivery, and the cards can be traded online without changing hands except in the virtual sense. Topps also acquired ThePit. com, a startup company that earlier in 2000 had launched a site for online stock market style card trading. The purchase was for $5.7 million cash in August 2001 after Topps had earlier committed to invest in a round of venture capital financing for the company. This undertaking was not very successful, however, and Topps unloaded the site on Naxcom in January 2006. The amount of the transaction was not disclosed, but Topps charged a $3.7 million after tax loss on its books in connection with the sale. In 2002, Topps revived the T206 set originally released in 1909–11 by the American Tobacco Company under the "Topps 206" brand, with current players. That first revival included the T206 Honus Wagner iconic card, with blue background instead of the original orange. A second revival would be launched in 2010. Topps grabbed collectors' attention early in 2007 when the new card of Yankees' shortstop Derek Jeter was found to have been altered to include an image of Mickey Mantle standing in the dugout and President George W. Bush walking through the stands. In 2009, Topps became the first official baseball card of MLB in over thirty years. The first product to fall under the deal was the 2010 Topps Baseball Series 1. The deal gave Topps exclusivity for the use of MLB and club trademarks and logos on cards, stickers and some other products featuring major league players. The exclusive deal was extended in 2013, then extended again in 2018. It is currently scheduled to go through at least 2025. Again in 2020, the company released a new T206 collection divided into five different series, with the first (50 cards) being released in May 2020. The collection, named "Topps 206", include players from both, Major and Minor League. The fifth series was released in September 2020.

Картаның дизайны

Топпс бейсбол карталарының идеясын ойлап таппағанмен, оның осы саладағы басымдылығы компанияға адамдардың бейсбол картасының қандай болуын күтетінін анықтауға мүмкіндік берді. Стандартты өлшемді орнатудан бөлек, Топпс бейсбол карталарының мінездік белгісі саналатын түрлі дизайн элементтерін жасады. Олардың бір бөлігі, мысалы 1971 жылғы футбол жинағы, компанияның өзіндік жаңалықтары болды, ал қалғандары Топпстың танымал етуге көмектескен, басқалардан алынған идеялар еді.

Статистиканы пайдалану

1952 жылғы жиынтықтан бастап Topps компаниясының табысына зор үлес қостан ерекшеліктердің бірі – ойыншылар статистикасын ұсыну болды. Ол кезде барлық ойыншылар үшін толық және сенімді бейсбол статистикасы кеңінен қолжетімді болмағандықтан, Topps компаниясы ақпаратты өзі жарияланған нәтижелерден жинақтады. Бейсбол карточкалары көп жылдар бойы болғанымен, статистиканы қосу – көптеген коллекционерлерді қызықтырған салыстырмалы түрде жаңалық болды. Бейсбол карточкаларымен ойнағандар сандарды зерттеп, оларды ойыншыларды салыстыру, достарымен карточкаларды алмасу немесе бейсбол ойынын ойлап табу үшін пайдаланатын. Бұл жастарды математикаға қызығушылық танытуға ынталандыра отырып, педагогикалық тұрғыдан да пайдалы болды. Бастапқыда карточкаларда соңғы жылдың статистикасы (мысалы, 1952 жылғы жиынтықтағы карточкалар үшін 1951 жылғы маусым) және ойыншының өмір бойы жинаған статистикасы болды. Bowman компаниясы бұл үрдісті тез арада қайталап, бұрын тек өмірбаяндық ақпарат болған карточкаларына статистика қосты. 1957 жылы Topps компаниясы ойыншының барлық мансабы бойынша толық жылдық статистиканы карточканың арт жағына орналастырды. Келесі бірнеше жылда Topps осы формат пен өткен маусымның және мансаптық жиынтықтың көрсетілуі арасында ауысып отырды. Толық мансаптық статистиканы көрсету практикасы 1963 жылы қалыптасты, тек 1971 жылды қоспағанда, ол жылы Topps карточканың арт жағына ойыншының суретін салу үшін толық статистикадан бас тартты.

Суретшілік және фотосурет

1971 жылғы жиынтық карточканың артына суреттер қою тұрғысынан тоқтатылған тәжірибе болғанымен (олар 1992 жылға дейін қайта оралмады), бұл жыл бейсбол карталарының фотосуреті тұрғысынан да маңызды болды, өйткені Topps алғаш рет нақты ойындардан түсті суреттер көрсетілген карталарды қамтыды. Карталардың өздері бастапқыда түсті болған, бірақ алғашқы бірнеше жыл бойы бұл нақты фотосуреттер емес, ойыншылардың суреттерін қолдану арқылы жасалды және 1971 жылға дейін Topps негізінен портрет немесе поздалған кадрларды қолданды. 1971 жылғы жиынтық өзінің қара түстегі шекараларымен де танымал, өйткені олар оңай сызады, сондықтан 1971 жылға арналған жоғары сапалы карталарды табу әлдеқайда қиын. Қара шекаралар Topps-тың 1985 жылғы футбол және 2007 жылғы бейсбол жиынтықтарына қайта оралды. Қарапайым портреттерден бастағаннан кейін, 1954 жылы Topps картаның алдыңғы жағына екі сурет қойды – бірі ойыншының басын жақындатып түсірілген «түсті» суреті, ал екіншісі – қара-ақ толық бой суреті. Сол негізгі формат 1955 жылы қолданылды, бұл жолы толық бой суреті де қолмен боялды. 1956 жылы жақындатып түсірілген түстелген сурет ойыншының түстелген толық фондындағы «ойын әрекеті» суретіне орналастырылды. Кейбір ойыншылардың бас суреттері жыл сайын қайта пайдаланылды. 1957 жылдан бастап барлық карточкалар фотосурет ретінде немесе белгілі бір құралмен бірге, мысалы, таяқ немесе қолғаппен суреттелді. Егер ойыншы осындай реквизит қолданса, ол соққы беру, лақтыру немесе алаңға шығу әрекетімен айналысып жатқандай позда тұруы мүмкін. Суреттер 1962 жылға дейін нақты және табиғи түстерде пайда болған жоқ. Алайда сол жылы екінші серияның баспа сапасына қатысты да проблемалар туындады, өйткені онда сияның тиісті үлесі болмағандықтан, фотосуреттер айқын жасыл түсті болды. Карталардың әсер еткен сериясы қайта басылып шығарылды, ал бірнеше ойыншылар қайта басылымда әртүрлі позада көрсетілді. Topps бұған дейін қателік карталары мен вариацияларын шығарған болса да, бұл оның ең үлкен өндірістік ақаулығы болды. Түсті экшн фотосуреттер болмаған кезде Topps кейде бірнеше карталарда экшн суреттерін түсіру үшін сурет салуды қолданды. 1960 жылдан бастап бірнеше карталар шынайы ойын әрекеттерін көрсетті, бірақ фотосуреттер қара-ақ немесе қолмен боялған түсті болды; бұл карталар негізінен Дүниежүзілік серияның басты орындары болды. Жеке ойыншылардың негізгі карталарынан басқа, Topps жиынтығына көбінесе арнайы тақырыптарға арналған карталар кіреді, 1974 жылы Хэнк Ааронға құрмет көрсетіп, ол Бейб Руттың карьералық хоум-ран рекордын бұзуға жақындаған кезде, мысал ретінде. 1972 жылғы жиынтыққа таңдалған жұлдызды ойыншылардың арнайы «In Action» карталары үшін пайдаланылған түсті фотосуреттер кірді. Содан кейін Topps ойын фотосуреттерін жиынтықтарында жай ғана поздалған суреттермен араластыра бастады. Бейсбол суретшісі Дик Переске 2006 жылдан бастап Topps үшін сурет карталарын салу тапсырылды. Оның көркем карталар сериясына Түркия қызылы және Аллен & Гинтер кіреді. Жеке ойыншылардың карталарын қолданғанда, кейбір ертедегі экшн-фотографияның ыңғайсыз нәтижелері болды. Кейде фотосуреттерде бірнеше ойыншы болғандықтан, картада бейнеленген ойыншыны анықтау қиынға соқты. Кейбір жағдайларда қате анықталу ойыншының суретте көрінбеуін білдірді. Бұл проблемалар Topps-тың фотосуреттерді таңдауы біртіндеп жақсарған сайын азая түсті. Статистика, өмірбаяндық ақпарат және түсініктеме карточкалардың артқы жағында басым элемент болғанға дейін, Topps сонымен қатар сурет жұмыстарын көрсетті. Бұл үшін негізінен әртүрлі мультфильмдерді қолдану керек болды. Бұл белгілер 1982 жылы ғана карточканың артына пайда болды, бірақ олардың орналасуының маңыздылығы мен олардың пайда болған карточкалардың үлесі біртіндеп төмендеді. 1993 жылы Topps ақыры бірнеше жылдар бойы кейбір бәсекелестер жасағаннан кейін, картаның артқы жағына және алдыңғы жағына ойыншының суретін қосуға қол жеткізді.

Although the 1971 set was an aborted experiment in terms of putting photos on card backs (they would not return until 1992), that year was also a landmark in terms of baseball card photography, as Topps for the first time included cards showing color photographs from actual games. The cards themselves had been in color from the beginning, though for the first few years this was done by using artist's portraits of players rather than actual photographs and until 1971, Topps used mostly portrait or posed shots. The 1971 set is also known for its jet black borders, which because they chip so easily, makes it much more difficult to find top grade cards for 1971. The black borders would return for Topps's 1985 football set and 2007 baseball set. After starting out with simple portraits, in 1954 Topps put two pictures on the front of the card – a hand tinted 'color' close up photo of the player's head, and the other a black and white full length pose. The same basic format was used in 1955, this time with the full length photo also hand tinted. For 1956, the close up tinted photo was placed against a tinted full background 'game action' photo of the player. The close up head shots of some individual players were reused each year. From 1957 on, virtually all cards were posed photographs, either as a head shot or together with a typical piece of equipment like a bat or glove. If using such a prop, the player might pose in a position as if he were in the act of batting, pitching, or fielding. Photographs did not appear in sharp focus and natural color until 1962. However, that year also saw problems with the print quality in the second series, which lacked the right proportion of ink and thus gave the photographs a distinctly greenish tint. The affected series of cards was then reprinted, and several players were actually shown in different poses in the reprinting. Although Topps had produced error cards and variations before, this was its largest single production glitch. In the absence of full color action photography, Topps still occasionally used artwork to depict action on a handful of cards. Starting in 1960 a few cards showed true game action, but the photographs were either in black and white or hand tinted color; these cards were primarily highlights from the World Series. In addition to basic cards of individual players, Topps sets commonly include cards for special themes, the 1974 tribute to Hank Aaron as he was about to break Babe Ruth's career home run record being one example. The 1972 set finally included color photographs, which were used for special "In Action" cards of selected star players. Thereafter, Topps began simply mixing game photography with posed shots in its sets. Baseball artist Dick Perez was commissioned to paint art cards for Topps beginning in 2006. His art card series include Turkey Red and Allen & Ginter. When used for the cards of individual players, some of the early action photography had awkward results. The photos were sometimes out of focus or included several players, making it difficult to pick out the player who was supposed to be featured on the card. In a few cases, a misidentification meant that the player didn't even appear in the picture. These problems diminished as Topps's selection of photographs gradually improved. Before statistics, biographical information, and commentary became the dominant element on the backs of cards, Topps also featured artwork there. This primarily involved using various types of cartoons drawn by its stable of artists. These appeared on card backs as late as 1982, but gradually declined in the prominence of their placement and the proportion of cards on which they appeared. In 1993, Topps finally managed again to incorporate a player photo on the back as well as the front of the card, after some competitors had been doing so for a number of years.

Жаңартылған өзгерістерге бейімделу

Бір маусымда сатылатын бейсбол карточкаларындағы суреттер мен ақпарат көбінесе алдыңғы маусымдардан алынғандықтан, Topps компаниясы карточкаларына заманға сай болу сезімін күшейту үшін түрлі тактика қолданды. "Трейд" жинағын ойлап табуға дейін, компания ойыншылар команда ауыстырған жағдайда, жаңа командасымен карточкаларын шығаруға тырысты. Мұны кейде ойыншыны командалық бас киімсіз көрсету арқылы немесе оның формасындағы бұрынғы команданың логотипін өңдеу арқылы жасады. Жаңадан келген ойыншыларға арналған карточкаларды фотосуреттердегі олардың екінші лигадағы формаларын өңдеу арқылы дайындауға болар еді. Бір жағдайда Topps оқиғалардан алшақ кетіп қалды, 1974 жылы бірнеше ойыншыны "Вашингтон Nat'l Lea." командасының құрамында көрсетті, себебі Сан-Диего Падрес бос Вашингтон, округ Колумбия қаласына көшеді деп күтілген. Команданың атауы ғана өзгерді, франшиза үшін жаңа есім әлі таңдалмаған еді. Көшіру жоспары іске аспаған соң, Topps бұл карточкаларды ойыншыларды әлі де Падрес құрамында көрсететін карточкалармен алмастыруға мәжбүр болды. Сирек жағдайларда Topps қайтыс болған немесе жарақат алған ойыншыларға арналған арнайы карточкалар шығарды. 1959 жылғы жинақта 550-ші карточка "Батылдықтың символы – Рой Кампанелла" деп аталды, онда мүгедек арбада отырған, паралич болған бұрынғы "Dodger" ойыншысының түсті суреті және сол жоғарғы бұрышта оның формадағы қара-ақ суреті қосылды. 1964 жылғы жинақта жақында қайтыс болған екі ойыншыға арналған карточкалар шығарылды: "Cubs" командасының Кен Хаббс, стандартты карточкалардан өзгеше "In Memoriam" дизайнымен, және "Colts" шабуылшысы Джим Умбрихттің карточкасы, оның 1964 жылдың сәуір айында қатерлі ісіктен қайтыс болғаны туралы арнайы жазбасымен. 2006 жылдың қазан айында Topps жылдық жаңартылған/трейд карточкаларын шығаруға дайындалып жатқанда, олардың арасында Янкилер формасындағы Кори Лидл болды. Лидлдің трагикалық өлімінен кейін карточкалар қайтарылып алынды және кейіннен бетінде "In Memoriam" деген жазумен қайта шығарылды.

Американдық футбол карталары

Бейсболдан басқа, Topps 1951 жылы американдық футболға арналған карточкаларды да шығарды, олар Magic жиынтығы деп белгілі. Футбол карточкалары нарығында Bowman басымдық танытты, ал Topps 1955 жылға дейін тағы да тырыспады, сол кезде ол белсенді ойыншылар мен зейнеткер жұлдыздардың қосылған All American жиынтығын шығарды. Bowman компаниясын сатып алғаннан кейін, Topps келесі жылы нарықты толығымен басып алды. Содан бері Topps 2016 жылға дейін әр маусымда футбол карточкаларын сатты. Алайда, 1960 жылы құрылған Америка футбол лигасының (AFL) Ұлттық футбол лигасымен (NFL) бәсекелесуге тырысуы, Topps компаниясының бәсекелестеріне, бастапқыда Fleer компаниясына, алға жылжуға мүмкіндік берді. Fleer 1960 жылы AFL үшін, содан кейін бір жыл бойы екі лига үшін жиынтықтар шығарды, және одан кейін AFL-ге қайта назар аударуды бастады. Philadelphia Gum 1964 жылы NFL құқығын алды, бұл Topps компаниясын AFL-ге көшуге мәжбүр етті, ал Fleer бейсбол немесе футбол саласында өнімсіз қалды. Бір кезде бәсекелестік күшейгенімен, футбол карточкалары нарығы бейсбол карточкаларына қарағанда тиімді болған жоқ, сондықтан басқа компаниялар оған соншалықты күш салмады. AFL мен NFL бірігу туралы келісімге қол жеткізілгеннен кейін, Topps 1968 жылдан бастап футбол карточкаларын өндіретін жалғыз ірі компанияға айналды. Бәсекелестіктің болмауына қарамастан, немесе оны болдырмау үшін, Topps 1980-ші жылдары қысқа ғұмырлы Америка Құрама Штаттары Футбол лигасы үшін екі жиынтық карточка жасады. Көптеген NFL аңыздары алғаш рет USFL жиынтықтарында карточкалары шықты. Олардың ішінде Стив Янг, Джим Келли және Реджи Уайт болды. Бұл ойыншылар NFL-де дебют жасаған кезде дау туды. Көптеген адамдар USFL карточкаларын жаңадан бастаған ойыншылардың карточкалары деп санауға бола ма деп ойлады, өйткені лига енді жоқ еді. Спорт карточкалары нарығының өсуіне байланысты, 1989 жылы екі жаңа компания, Pro Set және Score футбол карточкаларын шығаруды бастады. 1970 жылдардың басынан 1982 жылға дейін Topps компаниясы ойыншылардың шлемдері мен формаларындағы команда логотиптерін қайта өндіруге құқығы болмады; қызығы, оларды сол дәуірдегі Fleer жиынтықтарында табуға болады, бірақ Fleer нақты ойыншылардың есімдерін атауға құқығы болмады (мүмкін, Topps Ұлттық футбол лигасының ойыншылар қауымдастығынан лицензия алған және Fleer лигадан лицензия алған). Нәтижесінде, осы командалардың шлемдерінің логотиптері әдеттегідей өшірілді. 2015 жылғы футбол маусымынан кейін Panini компаниясына футбол карточкаларын өндіруге NFL эксклюзивті лицензиясын берді. 2016 жыл Topps компаниясы 1955 жылдан бері футбол карточкаларын шығармаған алғашқы жыл болды.

In addition to baseball, Topps also produced cards for American football in 1951, which are known as the Magic set. For football cards Bowman dominated the field, and Topps did not try again until 1955, when it released an All American set with a mix of active players and retired stars. After buying out Bowman, Topps took over the market the following year. Since then, Topps sold football cards every season until 2016. However, the emergence of the American Football League (AFL) in 1960 to compete with the established National Football League also allowed Topps's competitors, beginning with Fleer, to make inroads. Fleer produced a set for the AFL in 1960, sets for both leagues for a year, and then began focusing on the AFL again. Philadelphia Gum secured the NFL rights for 1964, forcing Topps to go for the AFL and leaving Fleer with no product in either baseball or football. Although more competitive for a time, the football card market was never as lucrative as the market for baseball cards, so the other companies did not fight as hard over it. After the AFL–NFL Merger was agreed to, Topps became the only major football card manufacturer beginning in 1968. In spite of the lack of competition, or perhaps to preempt it, Topps also created two sets of cards for the short lived United States Football League in the 1980s. Many NFL legends had their first ever cards produced in the USFL sets. These players include Steve Young, Jim Kelly, and Reggie White. This resulted in a controversy when these players debuted in the NFL. Many wondered if the USFL cards should be considered rookie cards because the league did not exist anymore. The situation continued until growth in the sports card market generally prompted two new companies, Pro Set and Score, to start making football cards in 1989. Throughout the 1970s until 1982, Topps did not have the rights to reproduce the actual team logos on the helmets and uniforms of the players; curiously, these could be found on the Fleer sets of the same era, but Fleer could not name specific player names (likely an issue of Topps holding the National Football League Players Association license and Fleer holding the license from the league). As a result, helmet logos for these teams were airbrushed out on a routine basis. After the 2015 football season, Panini was awarded an exclusive license by the NFL for producing football cards. 2016 was the first year Topps did not produce football cards since 1955.

Басқа спорт түрлеріне арналған сауда карталары

Топпс сонымен қатар Солтүстік Американың басқа да ірі кәсіби спорт түрлеріне арналған карталар жасайды. Оның келесі жобасы мұз үстіндегі хоккей болды, 1954 жылғы жиынтығында сол кезде АҚШ-та орналасқан төрт Ұлттық хоккей лигасының командаларының ойыншылары болды: «Бостон Бруинс», «Чикаго Блэкхокс», «Детройт Ред Уингс» және «Нью-Йорк Рейнджерс». 1958 жылы Канаданың Онтарио штатының Лондон қаласындағы «O Pee Chee» компаниясы «Topps» компаниясымен НХЛ карталарын (1957–58 сериясы) және Канада футбол карталарын (1958 сериясы) өндіру туралы келісімге келді. «O Pee Chee» 1961 жылы өз хоккей және футбол карталарын басып шығара бастады. Сол сияқты «Topps» компаниясы Ұлыбританиядағы «Amalgamated» және «British Confectionery» компанияларымен, ал Австралиядағы «Scanlen's» компаниясымен келісімдер жасасты. 1967 жылы АҚШ-қа алты жаңа НХЛ командасының қосылуымен бірге «Topps» компаниясы 1966–67 жылғы «O Pee Chee» хоккей дизайнымен үндесетін жаңа хоккей карталары жиынтығын шығарды (негізгі теледидар дизайны алғаш рет 1966 жылғы «Topps» американ футбол сериясында қолданылды). 1968–69 жылдардан бастап «Topps» компаниясы жыл сайынғы «O Pee Chee» хоккей жиынтығына ұқсас «Topps» хоккей жиынтығын басып шығара бастады. «Topps» және «O Pee Chee» хоккей жиынтықтары 1968–69 жылдардан 1981–82 жылдарға дейін және 1984–85 жылдардан 1991–92 жылдарға дейін ұқсас дизайнды бөлісті. «Topps» баскетбол карталарын алғаш рет 1957 жылы сатты, ал 2015 жылдан бері УЕФА Чемпиондар лигасына арналған стикерлер мен сауда карталарын шығаруда. 2008 жылы «Topps» WWE сауда карталарын өндіру құқығын алды. Карталардың бірінші нұсқасы «Slam Attax» деп аталды, бұл бұрынғы танымал футбол карталары ойыны «Match Attax» (сонымен қатар «Topps» өндірген) сөздерімен ойынға түскен атау болды. Бірінші жиынтық 2008 жылдың соңында Ұлыбританияда, ал 2009 жылдың ортасында АҚШ-та шығарылды. Бұл кейіннен келесі «Slam Attax» жиынтықтары мен нұсқалары үшін үлгіге айналды, Ұлыбритания АҚШ-тан бұрын шығарды. Жайылып кетпегеннен кейін «Topps» АҚШ-та «Slam Attax» карталарын өндіруді екі жиынтықтан кейін тоқтатты, бірақ Ұлыбританияда және Еуропада оны жалғастырды, онда бұл брендке деген қызығушылық көбірек болды. Бүгінде бұл «Topps» брендтерінің Ұлыбританиядағы ең ұзаққа созылғандарының бірі болып табылады.

Topps also makes cards for other major North American professional sports. Its next venture was into ice hockey, with a 1954 set featuring players from the four National Hockey League franchises located in the U. S. at the time: the Boston Bruins, Chicago Blackhawks, Detroit Red Wings, and New York Rangers. In 1958, the O Pee Chee Company of London, Ontario, Canada, entered into an agreement with Topps to produce NHL cards (the 1957–58 series) and Canadian football cards (the 1958 series). O Pee Chee then started printing its own hockey and football cards in 1961. Similarly, the Topps Company struck agreements with Amalgamated and British Confectionery in the United Kingdom and Scanlen's in Australia. In 1967, with the major expansion of six new NHL teams to the United States, the Topps Company produced a new hockey card set that paralleled the 1966–67 O Pee Chee hockey design (the basic television design was in fact first used for 1966 Topps American football series). Starting in 1968–69, the Topps Company started printing an annual Topps hockey set that was similar to the annual O Pee Chee hockey set. The Topps and O Pee Chee hockey sets shared a similar design from 1968–69 to 1981–82 and from 1984–85 to 1991–92. Topps first sold cards for basketball in 1957, and since 2015 it has produced stickers and trading cards for the UEFA Champions League. In 2008, Topps gained the rights to production of WWE trading cards. The first variation of cards were aptly titled Slam Attax, a play on words of the previously popular football trading card game Match Attax (also made by Topps). The first set was released in late 2008 in the U. K., and it was then later released in the United States in mid 2009. This later proved to be a pattern for subsequent Slam Attax sets and variations, with the U. K. getting an earlier release than the U. S After failing to take off, Topps ceased production of Slam Attax cards in the U. S. after only two sets, whilst continuing the line in the U. K. and in Europe where in contrast the brand had become more popular. It remains today one of the longest running Topps brands in the U. K

2008 жылы «Topps» және «Zuffa, LLC» аралас жекпе-жек сауда карталарын өндіру бойынша эксклюзивті келісімге қол қойды. Карталардың арасында UFC-нің қазіргі және бұрынғы спортшылары болды.

Спорттық емес өнімдер

Бастапқыда Topps тек ішектің дәмдеуіш компаниясы болды, ал оның алғашқы өнімі жай ғана "Topps дәмдеуіш" деп аталды. Содан кейін басқа да шайнамалы және тәтті өнімдер пайда болды. Боуман және басқа да бәсекелестеріндей, Topps ақырында спортқа қатысы жоқ әзілдік өнімдерді шығара бастады. Оларға стикерлер, плакаттар (Wanted Posters, Travel Posters), медиа-өнімдері (Rowan & Martin's Laugh In), кітап мұқабалары (Batty Bookcovers) және ойыншықтар (Flying Things), сондай-ақ, ерекше қаптамалар (Garbage Candy) кірді. Жақында компания комикстер мен ойындарды жариялады.

Кондитерлік өнімдер

Ең ұзақ өмір сүрген Topps өнімдері – Bazooka шайнама жемі, патриоттық қызыл, ақ және көк түсті қаптамадағы кішкентай жемі. Bazooka 1947 жылы бес центке сатылатын тақташа ретінде ұсынылды. Бейсбол карточкаларымен бірге сатылатын шайнамадан айырмашылығы, ол сапасы жақсырақ және өздігінен сатуға қабілетті болды. 1953 жылы Topps кішкентай тыйындықтарды, қаптамасындағы Bazooka Joe комиксімен бірге, қосымша тартымдылық ретінде сата бастады. Бейсбол карточкалары осы кезеңде компанияның басты назарына айналғанмен, Topps түрлі тәтті тағамдарды да жасады. Бірнеше жыл бойы компания таныс шеңберде қалып, барлық өнімдерінің көпшілігі шайнаманы қамтыды. Алайда, 1970 жылдары бұл салыстырмалы түрде қатты шайнама Life Savers компаниясының жаңа, жұмсақ шайнамасы Bubble Yum-мен бәсекелескенде сату едәуір төмендеді. Кейін Topps шайнамасыз тәтті тағамдарды көбірек енгізді. Атап айтарлықтайсы, Ring Pops сияқты леденецтерге ерекше назар аударылды. Алайда, Topps балалар тамақтануына қоғамның назарының артуы тәтті тағамдарының сатуын төмендетіп отырғанын атап өтті. Акционерлердің қысымымен компания 2005 жылы тәтті тағамдар бизнесін сатуды қарастырды, бірақ бағасын қанағаттандыратын сатып алушы таба алмады және оның орнына басқару шығындарын қысқартуды шешті. Басқа брендтерге Push Pop, Baby Bottle Pop және Juicy Drop Pop жатады. Өндірілімі тоқтатылған өнімдерге шоколадты жартысы бар кремді леденец Vertigo және Wazoo таяқшасы кіреді. Topps атауы сауда карталары бизнесімен және ойын-сауық мүліктіктерімен бірге Fanatics компаниясына сатылғанда, тәтті тағамдар бизнесі Bazooka Brands ретінде бөлінді, ол бұрынғы иелеріне тиесілі болып қала береді.

Спорттық емес сауда карталары

Спорттық өнімдері суретке көбірек сүйенгендіктен, Topps өзінің көркемдік күш-жігерін спорттық емес сауда карталарына бағыттап, оларды танымал мәдениеттен шабыттанған тақырыптармен толтырды. Мысалы, 1958 жылы ғарыш жарысынан шабыттандырылған ғарыш карталарының жиынтығы жарық көрді. Topps әртүрлі тақырыптар бойынша коллекциялық карточкалар мен стикерлер жасауды жалғастырды, көбінесе бейсбол карточкалары сияқты жасөспірім ерлер аудиториясын көздеді. Атап айтқанда, фильмдер, телесериалдар және Битлзден Джон Ф. Кеннедидің өмірбаянына дейінгі басқа да мәдени құбылыстар осы карточкаларда бейнеленді. Көптеген «Жұлдызды соғыстар» карталар сериясы, кейбір ерекшеліктерді есептемегенде, сәтті болды. Болашақ сценарист Гэри Джерани («Pumpkinhead») 1972 жылы компанияға қосылып, барлық фильмдер мен теледидар өнімдерінің редакторы/авторы болды, әсіресе көптеген «Жұлдызды соғыстар» жиынтықтарын жасады, сондай-ақ 1988 жылғы «Динозаврлар шабуылы» сияқты түпнұсқа карталардың қасиеттерін құрып, басқарды. Көптеген Topps суретшілері комикс әлемінен келді және сол салада жұмыс істеуді жалғастырды. Спорттан басқа тақырыптарға ауысу суретшілердің шығармашылық инстинкттеріне жақсы сәйкес келді және Комикс кодексінің реттеуіне байланысты комикс индустриясындағы дау-дамамен бірге болды. Topps-та жеті жасында жұмысқа орналасқан Арт Шпигельман 20 жылдан астам компанияның бас карикатурисі болды. Topps өнімдерін әзірлеу бөлімінің басқа да қызметкерлері әр түрлі уақытта Ларри Райли, Марк Ньюгарден, Боб Стюарт және Рик Вареси болды. Topps-тың өнімді дамытудың креативті директорлары Вуди Гелман мен Лен Браун Джек Дэвис, Уоли Вуд және Боб Пауэлл сияқты жетекші комикс иллюстраторларына жеке тапсырмалар берді. Шпигельман, Гелман және Браун сондай-ақ жер асты комикс қозғалысынан фрилансерлерді жалдады, олардың ішінде Билл Гриффит, Ким Дейч және Роберт Крамб болды. Джей Линч Topps үшін бірнеше онжылдық бойы кең көлемде мультфильмдер жасады. Бұрынғы жұмыстарын пайдалана отырып, бұл суретшілер юмор мен қорқынышты араластыру сияқты нәрселерде шебер болды, мысалы, 1959 жылғы «Қызықты монстрлар» карталарында. 1962 жылғы Вуд пен Пауэлл салған және Норман Сондерс сурет салған «Марс шабуылы» карталары кейін Тим Бертонның фильміне шабыттандырды. «Марс шабуылы» фильмімен байланысты 1994 жылғы карталар сериясы, 55 түпнұсқа картаны қайта басып шығарған 100 карталық мұрағат жинағынан және Норм Сондерстің қызы Зина Сондерс сияқты бірнеше әртүрлі суретшілердің 45 жаңа картасынан тұрды. Topps-тың сатира мен пародия саласындағы ең маңызды жетістіктерінің бірі – әртүрлі тұрмыстық тауарлардың пародиясы болған «Wacky Packages» және Cabbage Patch Kids қуыршақтарының пародиясы «Garbage Pail Kids» болды. Тағы бір танымал серия – Норман Сондерстің суреттері бар «Азаматтық соғыс жаңалықтары» жинағы. Бұрын, әсіресе 60-жылдардың басында және ортасында, Topps әртүрлі жағдайларда пародиялық және сатиралық карталардың бірнеше табысты серияларын жасады, көбінесе Mad журналында жұмыс істеген суретшілермен бірге. Бірнеше қорлау валентин карталары сериясы, сондай-ақ «Wacky Plaques» деп аталатын қорлау эпиграммалары сериясы, танымал өнімдердің жарнамалық пародиялық карталары сериясы, суретші Биг Дэдди Роттың «ақылсыз көлік жүргізушісінің мультфильмдері» бар карталар жинағы және басқа планеталардан келген қиялданған «қарсы алынған шетелдіктер» туралы карталар стикерлері сериясы, жартылай бүлікшіл жасөспірімдер нарығына арналған жоғары тұжырымдамаларға қатысты басқа да жартылай бүлікшіл концепциялар болды. Бейсбол карталары Topps-тың ең тұрақты табысты тауары болғанымен, кейде белгілі бір модалар спорттық емес тауарлардың танымалдығын арттырады. 1973 жылдан бастап бір кезеңде «Wacky Packages» стикерлері Topps бейсбол карталарынан көп сатылды, бұл компанияның алғашқы күндері таза жеміс-жидек және тәттілер өндіруші болғаннан бері мұны жасаған алғашқы өнім болды. 1999 жылдан бастап бірнеше жыл бойы «Покемон» карталары да осындай жетістіктерге жетеді. Жаңа модалардың болмауына байланысты Topps қор сарапшыларының қысымына ұшырады, өйткені оның спорттық карталар бизнесі тұрақты және өсу мүмкіндігі шектеулі. 2015 жылы Topps өзінің спорттық емес санатын кеңейте бастады, оған көбірек телешоулар, сондай-ақ ғылыми фантастика, жаңа «Жұлдызды соғыстар» желісі (өзінің Topps виртуалды карта қосымшасына кеңейтілді, Topps BUNT-қа ұқсас), сондай-ақ «Доктор Кто», тұрақты автографтармен, сондай-ақ винтаж кесінді автографтарымен, экранда киген жәдігерлер және басқалары қосылды.

As its sports products relied more on photography, Topps redirected its artistic efforts toward non sports trading cards, on themes inspired by popular culture. For example, the Space Race prompted a set of Space Cards in 1958. Topps has continued to create collectible cards and stickers on a variety of subjects, often targeting the same adolescent male audience as its baseball cards. In particular, these have covered movies, television series, and other cultural phenomena ranging from the Beatles to the life story of John F. Kennedy. The many Star Wars card series have done well, with a few exceptions. Future screenwriter Gary Gerani ("Pumpkinhead') joined the company in 1972 and became the editor/writer of almost all movie and television tie in products, most notably the numerous Star Wars sets, while also creating and helming original card properties such as 1988's Dinosaurs Attack!. Many Topps artists came from the world of comics and continued to work in that field as well. The shift from sports to other topics better suited the creative instincts of the artists and coincided with turmoil in the comic book industry over regulation by the Comics Code Authority. Beginning at Topps when he was a teenager, Art Spiegelman was the company's main staff cartoonist for more than 20 years. Other staffers in Topps's Product Development Department at various times included Larry Riley, Mark Newgarden, Bhob Stewart and Rick Varesi. Topps's creative directors of Product Development, Woody Gelman and Len Brown, gave freelance assignments to leading comic book illustrators, such as Jack Davis, Wally Wood and Bob Powell. Spiegelman, Gelman and Brown also hired freelance artists from the underground comix movement, including Bill Griffith and Kim Deitch and Robert Crumb. Jay Lynch did extensive cartooning for Topps over several decades. Drawing on their previous work, these artists were adept at things like mixing humor and horror, as with the Funny Monsters cards in 1959. The 1962 Mars Attacks cards, sketched by Wood and Powell and painted by Norman Saunders, later inspired a Tim Burton movie. A tie in with the Mars Attacks film led to a 1994 card series, a new 100 card Archives set reprinting the 55 original cards, plus 45 new cards from several different artists, including Norm Saunders' daughter, Zina Saunders. Among Topps's most notable achievements in the area of satire and parody have been Wacky Packages, a takeoff on various household consumer products, and Garbage Pail Kids, a parody of the Cabbage Patch Kids dolls. Another popular series was the Civil War News set, also with Norman Saunders' artwork. Earlier, particularly in the early and mid 60s, Topps thrived with several successful series of parody and satire cards for a variety of occasions, usually featuring artists who also worked at Mad magazine. There were several insult valentine card series, plus a series of insult epigram cards called Wacky Plaques, several series of well known product advertising parody cards, a set of cards featuring the 'mad car driver cartoons' of artist Big Daddy Roth, and a card sticker series of fanciful bizarre 'rejected aliens' from other planets, among other semi subversive outrageous over the top concepts designed for the semi rebellious adolescent boomer market. Although baseball cards have been Topps's most consistently profitable item, certain fads have occasionally produced spikes in popularity for non sports items. For a period beginning in 1973, the Wacky Packages stickers managed to outsell Topps baseball cards, becoming the first product to do so since the company's early days as purely a gum and candy maker. Pokémon cards would accomplish the same feat for a few years starting in 1999. In the absence of new fads to capitalize on, Topps has come under pressure from stock analysts, since its sports card business is more stable and has less growth potential. In 2015 Topps started to expand its non sports category by adding more TV shows, as well as sci fi with its brand new Star Wars line (expanding into its own Topps virtual card app, similar to Topps BUNT), as well as Doctor Who, with regular autographs as well as vintage cut autographs, screen worn relics, and more.

Дисней арнасы

Топпс Дисней арнасымен бірлесіп «High School Musical», «High School Musical 2», «High School Musical 3» және «Ханна Монтана» фильмдерінің коллекциялық карталарын жасады.

Комикстер

1993 жылы Topps суретшілермен қалыптасқан байланыстарын пайдаланып, комикс кітаптарын басып шығару үшін компанияның бөлімшесін құрды. Topps Comics деп аталған оның алғашқы жұмыстары зейнеткерлік индустрияның көрнекті өкілі Джек Кирбиге тиесілі бірнеше идеяны қамтыды, олар жиынтығында "Кирбиверс" деп аталды. Topps Comics ерекше түрде фильмдер мен телесериалдарға байланысты лицензиялық комикстерге маманданған, бірақ сонымен қатар бірнеше түпнұсқа серияларды да жариялады. Оның ең ұзаққа созылған және ең көп сатылған комиксі – Fox телеарнасының шоуы негізінде жасалған "The X Files" болды. Бұл комикстердің бас редакторы бұрынғы Marvel Comics редакторы Джим Саликрап болды. "The X Files"-тан басқа, танымал комикстердің қатарында Тимоти Трумэннің "Жоңғыл рейнджер және Тонто", "Зена: Жауынгерлік ханшайым", "Марс шабуылдары" және "Зорро" комикстері, сондай-ақ әйгілі комикс кейіпкері Леди Раухайдты таныстырған комикс кірді. Сатудың тоқтап қалуына байланысты, компания 1998 жылы комикс бизнесінен шығуға шешім қабылдады.

Ойындар

Topps Pokémon карталары тек ойын-сауық, ләззат алу және жинау мақсатында жасалған, бірақ осы кезеңде коллекциялық карта ойындарының жаңа саласы да дамыды (Wizards of the Coast бір уақытта Pokémon сауда карталары ойынын шығарды). Topps 2003 жылдың шілдесінде WizKids ойын компаниясын 29,4 миллион долларға сатып алып, ойындар әлеміне алғаш рет қадам басты, осылайша BattleTech және Shadowrun әйгілі ойын әлемдеріне құқықтарды иеленді. Осы бөлімше "Испанияның негізгі жағалауындағы қарақшылар" құрастырылатын стратегиялық ойынын ойлап табу арқылы тағы бір жаңа сала құрып, пайда табуға қол жеткізді. Topps 2008 жылдың қарашасында экономикалық төмендеуге байланысты Wizkids операцияларын жапты. Бренд 2009 жылдың қыркүйегінде NECA компаниясымен сатып алынды.

Дау

2021 жылы Topps компаниясы Гремми тақырыбындағы жинағында Оңтүстік Кореялық BTS тобын бейнелегені үшін сынға ұшырады, бұл расистік және зорлыққа құрылған деп есептелді. Көпшіліктің қарсылығына жауап ретінде компания өтініш айтып, карточкалар өндірістен алынды. 2023 жылы Topps компаниясы хип-хоп жанкүйері және сарапшы, бейнелеуге арналған рэп бейсбол карточкаларын жасаған Create Sober-ге тоқтату туралы шақыру жолдады. Бұзушылық тоқтатылды, алайда карточкалар ерекше дизайнын сақтап қалды және келіссөздер жалғасып жатыр деген қауесет бар.