Кіріспе
Құстар туысы Accipiter (/æ//k/'/s//ɪ//p//ə//d//ə//ɹ/) – Accipitridae тұқымдасына жататын жыртқыш құстар туысы. 49 түрі анықталған, бұл тұқымдастың ең көп түрлілігі бар туысы. Көптеген түрлер қызылқарлығаштар немесе сұңқарлар деп аталады, бірақ американдық қызылқарлығашты қоспағанда, Жаңа әлемнің барлық түрлері жай ғана "қарлығаштар" деп белгілі. Оларды анатомиялық тұрғыдан туыстастарынан прокоракоид тесігінің болмауымен ажыратуға болады. Көбінесе осы жерге орналастырылатын екі кішкентай және ерекше түрдегінің үлкен прокоракоид тесігі бар және олар ДНК тізбегі бойынша да ерекшеленеді. Олар Hieraspiza ескі туысынан бөлінуге лайық болуы мүмкін. Қазіргі кездегі акципиттердің мөлшері кішкентай сұңқардан (A. minullus) басталады, онда ең кішкентай еркектердің ұзындығы , қанаттарын жайғандағы ені және салмағы , солтүстік қызылқарлығашқа (A. gentilis) дейін жетеді, онда ең үлкен әйелдердің ұзындығы , қанаттарын жайғандағы ені және салмағы . Бұл құстар жұқа, қысқа, кең, дөңгелек қанаттары және ұшу кезінде маневр жасауға көмектесетін ұзын құйрығымен сипатталады. Оларда олжасын өлтіру үшін ұзын аяқтары мен ұзын, өткір тырнақтары, ал жем жеу үшін өткір, иілген мүсігі бар. Әйелдер әдетте еркектерге қарағанда ірілеу болады. Олар көбінесе өздерінің жемін – негізінен ұсақ құстар мен сүтқоректілерді – қысқа қуып жететін шабуылмен ұстайды. Типикалық ұшу үлгісі – бірнеше қағулармен ұшып, содан кейін қысқа сырғанау. Олар көбінесе орманды немесе бұталы аймақтарда кездеседі. Accipiter туысын 1760 жылы француз зоологы Матурин Жак Бриссон енгізген. Типтік түрі – Еуразиялық сұңқар (Accipiter nisus). Атауы латын тілінен келген "accipere" сөзінен шыққан, ол "ұстау" дегенді білдіреді.
Accipiter (/æ//k/'/s//ɪ//p//ə//d//ə//ɹ/) is a genus of birds of prey in the family Accipitridae. With 49 recognized species it is the most diverse genus in its family. Most species are called goshawks or sparrowhawks, although with the exception of the American goshawk almost all New World species are simply known as "hawks". They can be anatomically distinguished from their relatives by the lack of a procoracoid foramen. Two small and aberrant species usually placed here do possess a large procoracoid foramen and are also distinct as regards DNA sequence. They may warrant separation in the old genus Hieraspiza. Extant accipiters range in size from the little sparrowhawk (A. minullus), in which the smallest males measure long, span across the wings and weigh , to the northern goshawk (A. gentilis), in which the largest females measure long, span across the wings, and weigh These birds are slender with short, broad, rounded wings and a long tail which helps them maneuver in flight. They have long legs and long, sharp talons used to kill their prey, and a sharp, hooked bill used in feeding. Females tend to be larger than males. They often ambush their prey, mainly small birds and mammals, capturing them after a short chase. The typical flight pattern is a series of flaps followed by a short glide. They are commonly found in wooded or shrubby areas. The genus Accipiter was introduced by the French zoologist Mathurin Jacques Brisson in 1760. The type species is the Eurasian sparrowhawk (Accipiter nisus). The name is Latin for "hawk", from accipere, "to grasp".
Прокоракоидтық саңылау
Прокоракоидтық саңылау (немесе coracoid foramen, coracoid fenestra) – бұл супракоракоидтық жүйкені өткізетін, коракоид сүйегінің алғы процесіндегі тесік. Кейбір құстар тобында ол кесік немесе инцизура түрінде кездесуі мүмкін; немесе кесік сүйекпен жартылай немесе нашар жабылуы мүмкін. Ал басқа топтарда мұндай ерекшелік мүлдем болмайды. Саңылау көбінесе жыртқыш құстарда кездеседі, бірақ зерттелген көптеген акципитерлерде ол жоқ. Бұл белгі диагностикалық ретінде ұсынылады. Акципитридтердің қаңқаларын зерттеу нәтижесінде Aquila gurneyi және A. chrysaetos бүркіттерінің кейбір үлгілерінде (саңылауға қарамастан) прокоракоидтық инцизуралар табылды, бірақ басқа төрт Aquila түрінде табылмады. Spizastur melanoleucos, Lophoaetus occipitalis, Spizaetus ornatus және Stephanoaetus coronatus түрлерінде кесік әртүрлі дәрежеде ашық немесе нашар сүйектелген. Buteo brachyurus және B. hemilasius бұталы бүркіттерінде инцизуралар бар, бұл оларды басқа 17 Buteo түрінен ерекшелендіреді. Circus түрінде саңылау түр ішінде ғана емес, тіпті бір жеке құстың екі жағында да өзгеріп отырады. Әдетте ол ашық немесе болмайды, бірақ "сүйектің жіпшесімен" жабылуы мүмкін. Генетикалық филогенезді зерттеулер Circus пен Accipiterдің тығыз байланысты екенін көрсетті. Бұл белгі Harpagus bidentatus-та да жоқ немесе анық байқалмайды. Urotriorchis macrourus жақсы дамыған прокоракоидтық саңылауға ие, бұл Accipiter-ден бөлінуді көрсетеді. Ол Melieraxini тайпасының әншіл бүркіттерімен туысты болуы мүмкін.