Джон Рассел Колвин: Британдық үкімші және Үндістанның солтүстік-батыс провинцияларының лейтенант-губернаторы
John Russell Colvin
Джон Рассел Колвин: британдық әкімші, 1857 жылғы Үнді көтерілісі кезінде қайтыс болған Солтүстік-Батыс провинциялардың лейтенант-губернаторы. Тарих, биография.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық колониялық әкімші, Үндістанның Солтүстік-Батыс провинцияларының лейтенант-губернаторы Джон Рассел Колвин (29 мамыр 1807 – 9 қыркүйек 1857) – Шығыс Үндістан компаниясының британдық әкімшісі және 1853 жылдан бастап 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде холерадан қайтыс болғанға дейін Солтүстік-Батыс провинцияларының лейтенант-губернаторы болды.
English colonial administrator
the lieutenant governor of the North West Provinces of India
John Russell Colvin (29 May 1807 – 9 September 1857) was a British administrator of the East India Company, and Lieutenant Governor of the North Western Provinces from 1853 until his death from cholera during the Indian Rebellion of 1857.
Өмірбаян
Колвин Калькуттада, сол кезде Бенгалия президенттігінің бір бөлігінде, Джеймс Колвиннің (1768 жылы туған) екінші ұлы және төртінші баласы ретінде дүниеге келді. Джеймс Колвин Лондон мен Калькуттадағы Колвин, Базетт & Co. компаниясының саудагері болған. Колвиндер – шотланд тегінен тараған белгілі ағылшын-үнді отбасы еді. Ол Англияның Гертфордширдегі Шығыс Үндістан компаниясының колледжінде білім алып, 1826 жылы Британдық Шығыс Үндістан компаниясының қызметіне қабылданды. 1836 жылы ол 1837 жылғы Бірінші ағылшын-ауған соғысы кезінде Лорд Оклендтің жеке хатшысы болды және ұлына оның құрметіне есім қойды. 1846-1849 жылдары Колвин Британдық (Төменгі) Бирмадағы Тенассерим комиссары қызметін атқарды. 1853 жылы Лорд Далхаузи оны Үндістанның Солтүстік-Батыс провинцияларының лейтенант-губернаторы етіп тағайындады. 1857 жылы, 1857 жылғы Үндістан көтерілісінің басында Колвин Аграда тек әлсіз британдық полк пен туған жерлік артиллерия бөлімімен болды, бұл күш көтерілісшілерге қарсы тұруға жеткіліксіз болды. Колвин "жергілікті халыққа" үндеу жариялады, ол сол кезде кешірімділігі үшін сынға алынды, бірақ ол сэр Генри Лоуренстің ұстанымына ұқсас болды, кейін Лорд Кэннинг осыны қолдады. Колвин Дели құлауға аздай қалғанда қайтыс болды. Оның денесін Агра бекінісінен (Мұғұлдар құлағаннан кейін британдықтар Үндістанда әскери гарнизонға айналдырған) шығару мүмкін болмады. Көрім жерін таңдауды орынның маңыздылығын ескере отырып, көбінесе сезімталдықсыздық деп сынады. Бекініс ішіндегі кең сарай кешенінде мазар Диван-и-Амның (Халықты қабылдау залының) алдында, әйгілі Таусылмайтын Тақтың орналасқан жерінде орналасқан.
Colvin was born in Calcutta, then part of the Bengal Presidency, the second son and fourth child of James Colvin (born 1768), a merchant with Colvin, Bazett & Co. of London and Calcutta. The Colvin family were a prominent Anglo Indian family of Scottish descent. He was educated at the East India Company College in Hertfordshire, England and entered the service of the British East India Company in 1826. In 1836 he became private secretary to Lord Auckland at the time of the First Anglo Afghan War of 1837, and named his son after him. From 1846 49, Colvin served as Commissioner of Tenasserim, in British (Lower) Burma. In 1853 Lord Dalhousie appointed him lieutenant governor of the North West Provinces of India. In 1857, at the start of the Indian Rebellion of 1857, Colvin was at Agra with only a weak British regiment and a native battery, not enough force to prevail against the mutineers. Colvin issued a proclamation to the 'natives' that was censured at the time for its clemency, but it was similar to the approach of Sir Henry Lawrence, later followed by Lord Canning. Colvin died shortly before the fall of Delhi. His body could not be carried out of the Agra Fort (which after the fall of the Mughals, the British establishment in India converted into a military garrison). The selection of the burial location is often criticized for the insensitivity, considering the significance of the place. Within the sprawling palace fort complex, the tomb is located in the front of the Diwan i Am (Hall of Public Audience) where the Peacock Throne was placed.
Отбасы
Колвин Англиядағы викарий Ветенхолл Снейдтің қызы Эмма Софияға үйленді; олардың он баласы болды, олардың көпшілігі отбасылық байланысты Үндістанмен жалғастырды. Базетт Веттенхолл, Эллиотт Грэм және Уолтер Майтон Үндістанда көрнекті мансаптар жасады, ал төртіншісі, Клемент Снейд, C. S. I., Лондондағы Үндістан кеңсесінің қоғамдық жұмыстар департаментінің хатшысы болды. Үшінші ұлы, Окленд, Лорд Оклендтің құрметіне аталған, Солтүстік-Батыс провинциялар мен Оудхтың вице-губернаторы қызметін атқарды, сондай-ақ Мысырда да қызмет етті. Ол Лакхнауда Колвин Талукдарлар колледжін құрды; 1895 жылы «Үндістан билеушілері» сериясында әкесінің өмірбаянын жариялады, ал 1905 жылы Сохамдағы Сент-Мария шіркеуіне витражды шығыс терезесін сыйға тартты. Бұл Екінші Бур соғысының аяқталуына деген алғыс ретінде және әкесіне мәңгілік ескерткіш ретінде жасалды. Колвиннің ағасы Базетт Дэвид 1847 жылы Ипсвичке жақын Литтл Билингтегі «Гров» мүлігін мұраға алды, ол Сидни Колвиннің балалық шағының үйі болды. Сидни Колвин сыншы, куратор және Роберт Луис Стивенсонның жақын досы болды. Колвиннің немересі Бренда (1897–1981) маңызды ландшафт сәулетшісі, сала бойынша стандартты еңбектердің авторы және оның кәсіби деңгейге көтерілуіне үлкен үлес қосушы болды. Ол баласыз болды, бірақ Колвиннің тағы бір немересі өз әулетін құрды: Клемент Снейдтің ұлы адмирал сэр Рагнар Колвин, KBE, CB дәрежесіне ие болды және Джон Хорас Рагнар Колвиннің әкесі болды, ол Суық соғыс кезеңіндегі дипломат еді. Ең соңғы буын – австралиялық журналист Марк Колвин және Корольдік жасыл жейделілердің генерал-майоры Джеймс Балфур CBE.
Colvin married Emma Sophia, daughter of Wetenhall Sneyd, a vicar in England; they had ten children, many of whom continued the family connection with India. Bazett Wetenhall, Elliott Graham, and Walter Mytton all passed distinguished careers in India, and a fourth, Clement Sneyd, C. S. I., was secretary of the public works department of the India Office in London. The third son, Auckland, named after Lord Auckland, was lieutenant governor of the North West Provinces and Oudh, and also served in Egypt. He co founded the Colvin Taluqdars' College in Lucknow; he also published a biography of his father in the Rulers of India series in 1895, and in 1905 gave a stained glass East window to the church of St. Mary at Soham, both as a thanksgiving for the termination of the Second Boer War, and as a permanent memorial to his father. Colvin's elder brother, Bazett David, in 1847 inherited their father's estate at The Grove, Little Bealing, near Ipswich, which thus became the childhood home of Sidney Colvin, who grew up to be a critic, curator, and great friend of Robert Louis Stevenson. Colvin's granddaughter Brenda (1897–1981) was an important landscape architect, author of standard works in the field and a force behind its professionalisation. She had no children, but another of Colvin's grandchildren founded his own line: Clement Sneyd's son ended up as Admiral Sir Ragnar Colvin, KBE, CB, and fathered John Horace Ragnar Colvin, the Cold War diplomat. The most recent generation is the Australian journalist Mark Colvin and Major General James Balfour CBE of the Royal Green Jackets.