Америка Азамат Соғысы: Криттенден-Джонсон қаулысы және құлдыққа қатысты мақсаттар
Crittenden–Johnson Resolution
АҚШ Азамат соғысы: 1861 жылғы Критенден-Джонсон қаулысы – құлдыққа қатысты мәселені шешуге бағытталған, Одақты сақтау мақсатындағы талпыныс. Тарихтан мәліметтер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1861 ж. АҚШ Конгресінің қаулысы
1861 U. S. Congress resolution
Криттенден-Джонсон қаулысы (Crittenden Resolution және War Aims Resolution деп те аталады) Америка Құрама Штаттары Конгресінде Азаматтық соғыстың басында құл иеленуші штаттарға бағытталған татуластыру мақсатындағы хабарлама ретінде ұсынылды. Ол Солтүстіктің соғыс күш-жігерінің олардың құлдыққа қатысты құқықтарына араласуға емес, тек Одақты қайта құруға бағытталғандығын қамтамасыз етуді көздеді. 1861 жылдың шілде айында Буль-Ран шайқасының алғашқы кездесуіндегі күйреуден кейін қаулыс көпшілік дауыспен қабылданды. Алайда, сол жылдың желтоқсан айында конгресс қаулысты қайта бекітуге тырысқанда қабылданбады. Бұл қаулыс кейде "Криттенден келісімімен" шатастырылады, ол құл иеленуші штаттар Одақтан бөліне бастағаннан кейін Конституцияға түзетулер енгізуге бағытталған бірнеше сәтсіз ұсыныстарды қамтиды, мақсаты Конфедерациялық штаттардың Одақтан кетуіне жол бермеу болды. Екі шара да кейде Корвин түзетуімен шатастырылады, ол 36-шы Конгресс қабылдаған Конституцияға түзету ұсынысы, ол құлдықты және басқа штаттардың құқықтарын конституциялық түрде қорғауға бағытталған; ол Конгресстен өтті, бірақ штаттар ратификацияламады.
The Crittenden–Johnson Resolution (also known as the Crittenden Resolution and the War Aims Resolution) was proposed in the United States Congress early in the American Civil War, as a conciliatory message to the slave states assuring them that the Northern war effort was not aimed at interfering with their rights to slavery, but solely towards restoring the Union. It was passed almost unanimously in July of 1861 after the shocking defeat at the First Battle of Bull Run. It was later rejected in December of that year during an attempt to reaffirm the resolution by congress. The resolution is sometimes confused with the "Crittenden Compromise," a series of unsuccessful proposals to amend the United States Constitution that were debated after slave states began seceding, in an attempt to prevent the Confederate States from leaving the Union. Both measures are sometimes confused with the Corwin Amendment, a proposal to amend the Constitution that was adopted by the 36th Congress, which attempted to put slavery and other states' rights under constitutional protection; it passed Congress but was not ratified by the states.
Тарихи негіздер
Критиден-Джонсон резолюциясы 1861 жылғы 25 шілдеде 37-ші АҚШ Конгресінде дерлік бірауыздан қабылданды. Заң жобасы «Соғыс мақсаттары туралы резолюция» ретінде ұсынылған, бірақ ол оның демеушілері – Кентукки штатының өкілі Джон Дж. Криттенден және Теннесси штатының сенаторы Эндрю Джонсон есімдерімен көбірек танымал болды, екеуі де құл иелері болатын. Америка Азамат соғысы 1861 жылғы 12 сәуірде басталды, ал келесі айларда оңтүстік штаттары бірінен соң бірі Одақтан бөлініп шықты. Конгрестің екі палатасы да Булл-Ран шайқасының біріншісі соғыстың тез аяқталмайтынын көрсеткеннен кейін осы резолюцияны қабылдады. Ол шілдеде дерлік бірауыздан қабылданды, бірақ сол жылдың желтоқсан айында Конгресс Криттенден-Джонсон резолюциясын қайта бекітуге тырысты. Бұл – ұрысқан және көтерілісшіл штаттардағы құлдыққа қол сұнбау туралы алғашқы уәдесін сақтауға жасалған әрекет болды. Алайда, бұл сессияда Таддеус Стивенс ұсынған партиялық дауыспен қабылданбады. Президент Авраам Линкольн Миссури, Кентукки және Мэриленд құл штаттарының маңызды солтүстік аймақтағы Одақтан шығып, Америка Конфедерациялық Штаттарына қосылуы мүмкін деп алаңдады. Егер Мэриленд жоғалса, Вашингтон, округ Колумбия, толығымен Конфедерация аумағымен қоршалған болар еді. Миссури мен Кентукки штаттары да маңызды Одақ аумағымен шектесетін, Одаққа адалдығы күмәнді құл штаттары еді; Линкольн Кентуккиде дүниеге келген және туған штатын жоғалту саяси сәтсіздік ретінде қарастырылар еді. Сонымен қатар, Огайо өзені Кентуккидің солтүстік шекарасын белгілейді және Огайо, Иллинойс және Индиананың экономикалық өмірі үшін маңызды стратегиялық артерия болып табылады, олардың әрқайсысы осы өзен арқылы тауарларын Миссисипи өзеніне сату немесе одан әрі жөнелту үшін Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына жіберетін. Делавэр штатында (Одақта қалған басқа құл мемлекеті) құлдардың саны өте аз болғандықтан, оның адалдығына күмән тудырмайды.
The Crittenden–Johnson Resolution was passed almost unanimously by the 37th United States Congress on July 25, 1861. The bill was introduced as the War Aims Resolution, but it became better known for its sponsors Representative John J. Crittenden of Kentucky and Senator Andrew Johnson of Tennessee, both slaveholders. The American Civil War had begun on April 12, 1861, with various Southern states seceding in the following months. Both houses of Congress passed this resolution days after the First Battle of Bull Run made it clear that the war would not end quickly. It passed almost unanimously in July, but later that December, congress made an attempt to reaffirm the Crittenden–Johnson Resolution. This was an effort to maintain the initial promise of non interference with slavery in both contended and rebellious states. However it was instead rejected during this session by a party vote motioned by Thaddeus Stevens. President Abraham Lincoln was concerned that the slave states of Missouri, Kentucky, and Maryland in the crucial upper south might leave the Union to join the Confederate States of America. If Maryland were lost, Washington, D. C. would be entirely surrounded by Confederate territory. Both Missouri and Kentucky were slave states of questionable loyalty to the Union that bordered on important Union territory; Lincoln was born in Kentucky and losing his birth state would be seen as a political failure. Also, the Ohio River marks Kentucky's northern border and was strategically important as the economic lifeline of Ohio, Illinois, and Indiana each of which shipped goods down this river to the Mississippi River for sale or further shipment in New Orleans, Louisiana. Delaware (the other slave state that remained in the Union) had so few slaves that its loyalty would not be questioned.
Мағынасы мен мағынасы
Соғыс мақсаттары туралы қаулы ретінде ұсынылған заң жобасы Азамат соғысы кезінде Одақтың күш-жігері үшін шектеулі консервативтік мақсаттарды белгіледі. Заң жобасында құлдық туралы тізілмегенімен, қаулыда Одақ үкіметі құлдық институтына қарсы ешқандай шара қолданбауы көзделеді. Оның төмендегі екінші тармағында соғыс "бұл штаттардың құқықтары мен орнаған институттарын құлату немесе оларға араласу" үшін емес, "Конституцияның жоғарылығын қорғау және сақтау, сондай-ақ Одақты сақтау" үшін жүргізілгені айтылды. Қаулы құл ұстаған шекаралық штаттардағы Одаққа адал жандардың сенімін сақтауға, сондай-ақ Одақты құтқару үшін, құлдарды азат ету үшін емес, күресетін солтүстік штаттарының халқын сенімді етуге бағытталған. Бұл соғыс, бөлініп кеткен штаттар Одаққа қайтып келгенде, құлдық сақталып қалған күйінде аяқталады дегенді білдірді. Пенсильвания штатының конгрессмені, аболиционист Таддеус Стивенс заң жобасы ұсынылған кезде, соғыс кезінде Конгресс пен Президенттің "жауды бағындыруға қажетті кез келген қадамды жасауға құқығы бар" деп қарсылық білдірді, бірақ ол бұл шараға дауыс беруден бас тартты. 1861 жылдың желтоқсанына қарай пікір өзгерді және Конгресс қаулыны қайта бекітуге тырысқанда Стивенс қаулыны қабылдамау үшін партиялық дауыс беруге қол жеткізді. Бұл тармақ 121–2 дауыспен Палатадан өтті. Генри К. Бернетт (Кентукки) және Джон У. Рид (Миссури) есімді екі конгрессмен оған қарсы дауыс берді. Екеуі де Америка Құрама Штаттарына қарсы қару көтергені үшін 37-ші Конгрестің келесі сессиясында қуылды. Екінші тармақ былай деді: "Осы ұлттық төтенше жағдайда Конгресс, тек құмарлық немесе ашу сезімдерін жойып, бүкіл елге деген міндетін еске түсіреді; бұл соғыс олардың тарапынан ешқандай зорлық-зомбылық рухымен, жаулап алу немесе бағындыру мақсатымен, немесе осы штаттардың құқықтары мен орнаған институттарына араласу немесе оларға қол сұғу мақсатымен емес, Конституцияның жоғарылығын қорғау және сақтау, сондай-ақ барлық штаттардың қадір-қасиеті, теңдігі және құқықтарымен Одақты сақтау үшін жүргізілуде; және осы мақсаттар орындалғаннан кейін соғыс тоқтатылуы керек". Пауэллді қуу туралы ұсыныс енгізілді, бірақ Иллинойс штатының сенаторы Трамбулл берген қорғанысқа байланысты жеңіліске ұшырады.
Introduced as the War Aims Resolution, the bill defined limited conservative goals for the Union effort during the Civil War. Although it made no mention of slavery, the resolution intended that the Union Government would take no actions against the peculiar institution of slavery. Its second clause, discussed below, stated the war was fought not for "overthrowing or interfering with the rights or established institutions of those States," but to "defend and maintain the supremacy of the Constitution and to preserve the Union." The resolution intended to retain the loyalty of Unionists in the slave holding border states, as well as reassure Northerners who would fight to save the Union but not to free the slaves. It implied the war would end when the seceding states returned to the Union, with slavery intact. Pennsylvania Congressman Thaddeus Stevens, an abolitionist, had opposed the bill when it was introduced on the grounds that, in war, Congress and the President had the right to take “any step which would subdue the enemy,” but he abstained from voting on the measure. By the December of 1861, opinion had shifted and during an attempt by congress to reaffirm the resolution Stevens was able to motion a successful party vote for the resolution's rejection. This branch passed the House 121–2. Two congressmen voted against it, Henry C. Burnett (Kentucky) and John W. Reid (Missouri). Both were expelled at the next session of the 37th Congress for taking up arms against the United States. The second branch read: "That in this national emergency, Congress, banishing all feelings of mere passion or resentment, will recollect only its duty to the whole country; that this war is not waged on their part in any spirit of oppression, or for any purpose of conquest or subjugation, or purpose of overthrowing or interfering with the rights or established institutions of those States, but to defend and maintain the supremacy of the Constitution, and to preserve the Union with all the dignity, equality, and rights of the several States unimpaired; and that as soon as these objects are accomplished the war ought to cease." A motion was brought to expel Powell, but was defeated, in part due to a defense given by Illinois Senator Trumbull.