Кіріспе
Британ армиясының генералы (1896–1965) – ағылшын крикетшісі және британ армиясының офицері, генерал-лейтенант сэр Фредерик Артур Монтегю "Бой" Браунинг (20 желтоқсан 1896 – 14 наурыз 1965) британ армиясының жоғары шенді офицері, ол "британ әуе десант күштерінің әкесі" деп аталды. Ол сонымен қатар Олимпиаданың бобслей жарысына қатысып, автор Дафна дю Мориенің күйеуі болған. Етон колледжінде, содан кейін Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алған Браунинг 1915 жылы Гренадер гвардиясына екінші лейтенант болып кірген. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Батыс майданында шайқасты және 1917 жылғы қарашада Камбре шайқасында көрсеткен батылдығы үшін "Еңбегі үшін орденмен" марапатталды. 1918 жылдың қыркүйегінде генерал сэр Генри Роулинсонның жеке көмекшісі болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Браунинг 1-ші әуе десант дивизиясы мен 1-ші әуе десант корпусына қолбасшылық етті, сондай-ақ 1944 жылдың қыркүйегінде "Market Garden" операциясы кезінде Бірінші одақтас әуе десант армиясының қолбасшысының орынбасары болды. Бұл операцияны жоспарлау кезінде ол: "Біз тым алысқа барып жатырмыз деп ойлаймын" деген сөзді айтқан деседі. 1944 жылдың желтоқсанында адмирал лорд Луис Маунтбеттеннің Оңтүстік-Шығыс Азия командованиесінің штаб бастығы болды. 1946 жылдың қыркүйегінен 1948 жылдың қаңтарына дейін ол Соғыс министрлігінің әскери хатшысы қызметін атқарды. 1948 жылдың қаңтарында Браунинг Эдинбург герцотының ханшайымы Елизаветаның бақылаушысы және қазынашысы болды. 1952 жылы Елизавета II патшайым болғаннан кейін, ол Эдинбург герцогы кеңсесінің қазынашысы болды. 1957 жылы ауыр нервтік күйзеліске ұшырап, 1959 жылы зейнетке шықты. Ол 1965 жылдың 14 наурызында әйелінің "Ребекка" романына шабыттандырған Менабиллиде қайтыс болды.
the English cricketer and British Army officer
Lieutenant General Sir Frederick Arthur Montague "Boy" Browning, (20 December 1896 – 14 March 1965) was a senior officer of the British Army who has been called the "father of the British airborne forces". He was also an Olympic bobsleigh competitor, and the husband of author Daphne du Maurier. Educated at Eton College and then at the Royal Military College, Sandhurst, Browning was commissioned as a second lieutenant into the Grenadier Guards in 1915. During the First World War, he fought on the Western Front, and was awarded the Distinguished Service Order for conspicuous gallantry during the Battle of Cambrai in November 1917. In September 1918, he became aide de camp to General Sir Henry Rawlinson. During the Second World War, Browning commanded the 1st Airborne Division and I Airborne Corps and was also the deputy commander of First Allied Airborne Army during Operation Market Garden in September 1944. During the planning for this operation, he was alleged to have said: "I think we might be going a bridge too far." In December 1944 he became Chief of Staff of Admiral Lord Louis Mountbatten's South East Asia Command. From September 1946 to January 1948, he was Military Secretary of the War Office. In January 1948, Browning became Comptroller and Treasurer to Her Royal Highness Princess Elizabeth, Duchess of Edinburgh. After she ascended to the throne to become Queen Elizabeth II in 1952, he became treasurer in the Office of the Duke of Edinburgh. He suffered a severe nervous breakdown in 1957 and retired in 1959. He died at Menabilly, the mansion that inspired his wife's novel Rebecca, on 14 March 1965.
Ерте өмір
Фредерик Артур Монтег Браунинг 1896 жылдың 20 желтоқсанында Лондондағы Кенсингтонде, отбасының үйінде дүниеге келді. Кейіннен үйді бұзып, «Гарродс» дүкенін кеңейту үшін пайдаланғандықтан, ол өмірінің соңында фортепиано бөлімінде туғанын айта берді. Ол шарап сатушы Фредерик Генри Браунинг пен оның әйелі Энн "Нэнси", туған тегі Альт, –ның тұңғыш ұлы болды. Оның бір туысы болды, одан үлкен әпкесі Хелен Грейс. Ол кішкентай кезінен бастап отбасында "Томми" деп аталды. Ол атасы оқыған Вест Даунс мектебінде және Итон колледжінде білім алды. Итон колледжінде оқып жүргенде офицерлік дайындық корпусына қабылданды.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Браунинг 1914 жылғы 24 қарашада Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжге кіру емтихандарын тапсырды. Барлық қажетті пәндерден қажетті ұпай жинамағанмен, кейбір мектеп директорлары, соның ішінде Итон мектебінің директоры, студенттерді Армия кеңесіне ұсынуға құқылы болды. Итонның директоры Эдвард Литтелтон Браунингтің кандидатурасын ұсынды, осылайша ол 1914 жылғы 27 желтоқсанда Сандхерстке қабылданды. 1915 жылғы 16 маусымда бітіріп, Гренадерлік гвардияға екінші лейтенант болып тағайындалды. Мұндай беделді полкке тікелей қабылдану, тіпті соғыс уақытында да, жеке таныстыру және полк командирі, полковник сэр Генри Стритфелдпен сұхбаттасуды талап етті. Бастапқыда 15 шілдеде лейтенант болып тағайындалған Браунинг Бовингтон лагерінде оқып жатқан Гренадерлік гвардияның 4-ші батальонына қосылды. 1915 жылғы тамызда Батыс майданға аттанғанда, ол 5-ші (резерв) батальонына ауыстырылды. 1915 жылғы қазан айында ол 2-ші батальонға қосылу үшін фронтқа келді. Батальон Гвардиялық дивизияның 1-ші гвардиялық бригадасы құрамына кірді. Осы кезде ол "Жігіт" деген лақап атын алды. Бір кезде ол 2-ші батальонда майор Уинстон Черчилльмен бірге қызмет етті. Черчилль келген соң, Браунингке ротаның окоптарын оған көрсету міндеті жүктелді. Браунинг Черчилльдің жылы киімі жоқ екенін байқағанда, өзінің жылы киімін оған берді. 1916 жылғы қаңтарда Браунинг траншеялық қызбадан Англияға қайтарылды, төрт апта ауруханада жатқанмен, 1916 жылғы 6 қазанда ғана 2-ші батальонға қайта қосылды. Ауруханадан шыққан соң, ол екі айға демалысқа кетті. Сәуірде ол 5-ші (резерв) батальонға, содан кейін Катерхэм казармасындағы Гвардиялық депоға жіберілді. Ол Какстон Холлдағы медициналық комиссиямен ай сайын тексеріліп, 20 қыркүйекке дейін майданға жарамды деп танылған жоқ. Ол осы шайқаста өзін ерекше көзге түсірді, осыған байланысты кейіннен Distinguished Service Order (DSO) орденімен марапатталды. Бұл орден әдетте капитаннан жоғары шендегі офицерлерге берілетін. Браунинг сияқты кіші офицерге, ол әлі де лейтенант болған кезде (1917 жылғы желтоқсанда капитан міндетін атқарып, 1920 жылғы желтоқсанға дейін сақтап қалды), DSO ордені берілсе, бұл офицерге Виктория кресін (VC) алуға тым жақын болғанының мойындалуы ретінде қарастырылатын. Оның марапаттамасы былай делінген: "Ерекше батылдығы мен қызметке берілгендігі үшін". Ол офицерлерінің барлығы қаза тапқан үш ротаның басқаруын өз қолына алып, оларды қайта ұйымдастырып, нығайтуға кірісті. Өзін ауыр пулемет пен мылтық атысына ұшыратып, екі сағат ішінде алдыңғы шепті берік қорғанысқа келтірді. Бұл офицердің шабуыл кезінде де, одан кейін де көрсеткен өнері жоғары бағаланды, ал майданды ауыстыратын бөлімге қамалданған және нығайтылған күйде табысты тапсыруы оның энергиясы мен шеберлігінің нәтижесі болды. 1917 жылғы 14 желтоқсанда француздық Croix de Guerre орденімен марапатталды, 1918 жылғы 23 мамырда бұйрықтарда есімдері тізілді. 1918 жылғы қыркүйекте жүз күндік шабуыл кезінде, соғыстың бағытын одақтастардың пайдасына бұрған кезде, Браунинг британдық Төртінші армияның қолбасшысы генерал сэр Генри Роулинсонның жеке көмекшісі болып уақытша тағайындалды. Алайда, бұл тағайындау бірнеше апта ғана сарқылып, Браунинг қарашаның басында өз полкіне оралды. 1918 жылғы қарашада капитан шеніне көтеріліп, 1-ші Гренадерлік гвардияның адъютанты болып тағайындалды, ол кезде Гвардиялық дивизияның 3-ші гвардиялық бригадасының құрамында болды.
For conspicuous gallantry and devotion to duty. He took command of three companies whose officers had all become casualties, reorganised them, and proceeded to consolidate. Exposing himself to very heavy machine gun and rifle fire, in two hours he had placed the front line in a strong state of defence. The conduct of this officer, both in the assault and more especially afterwards, was beyond all praise, and the successful handing over of the front to the relieving unit as an entrenched and strongly fortified position was entirely due to his energy and skill. He was awarded the French Croix de Guerre on 14 December 1917, and was mentioned in despatches on 23 May 1918. In September 1918, during the Hundred Days Offensive which saw the tide of the war turn in favour of the Allies, Browning temporarily became aide de camp to General Sir Henry Rawlinson, commander of the British Fourth Army. The appointment only lasted a few weeks, however, before Browning returned to his regiment in early November. He was promoted to the temporary rank of captain, and appointed adjutant of the 1st Grenadier Guards, then part of the 3rd Guards Brigade of the Guards Division, in November 1918.
Соғыс аралығы
Браунинг 1920 жылғы 24 қарашада капитан шеніне ие болды. 1921 жылдың қараша айына дейін адъютант лауазымын сақтап тұрды, содан кейін Катерхэм казармасындағы гвардиялық депоға тағайындалды. 1924 жылы Сандхерстке адъютант болып жіберілді. 1926 жылы Суверен шеруі кезінде ол өзінің атына ("Викарий" деп аталған) ескі колледждің сатыларымен жоғары көтеріліп, Үлкен кіреберіске түскен алғашқы адъютант болды. Ол неге солай істегеніне қанағаттанарлық түсінік жоқ. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бұл дәстүрге айналды, бірақ жылқылар сатылардан төмен түсуге қиындық тартатындықтан, енді жылқының қайтуы үшін пандус орнатылды. Сол кездегі Сандхерст штатының басқа мүшелері Ричард О'Коннор, Майлз Демпси, Дуглас Грейси, Рональд Бриттен және Эрик Дорман Смит болды. Дорман Смит пен Браунинг жақын дос болды. Браунинг 1928 жылғы 28 сәуірде Сандхерстте адъютант лауазымынан бас тарды және 1928 жылғы 22 мамырда майор шеніне көтерілді. Полктан тысқары қызметтік кезеңдер полктегі кезеңдермен кезектесетін болғандықтан, ол Пирбрайттағы 2-ші батальон, Гренадирлер гвардиясына жіберілгенге дейін Шағын қарулар мектебінде қайта оқу курсынан өтті. Оның жұмыс жүктемесі өте жеңіл болды, сондықтан спортқа көп уақыт болды. Браунинг Англияның Әуесқой жеңіл атлетика қауымдастығының кедергілермен жүгіру чемпионатында өнер көрсетті, бірақ Олимпиада құрамына ілікпеді. Дегенмен, ол Олимпиадалық бес адамнан тұратын бобслей командасына тежегіш ретінде қосылды. Жарыста алған жарақаты 1924 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарында бобслейден қатысуына кедергі келтірді, бірақ ол 1928 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарында Швейцарияның Сент-Мориц қаласында бобслейден жарысқа қатысты, онда оның командасы оныншы орын алды. Браунинг сонымен қатар 1930 жылы Чичестер портында өткен Корольдік кавалериясының желкенді регатасында да қатысты. Ол 6 метрлік кабинасы бар жеке моторлық қайық сатып алып, оны "Игдрасил" деп атады. 1931 жылы Браунинг Дафна дю Мориенің "Сүйкімді рух" романын оқып, Корнуолл жағалауының көркем бейнелеріне тәнті болды және оны "Игдрасилде" өз көзімен көру үшін аттанды. Содан кейін ол қайықты қыста Фуи өзеніне тоқтатты да, 1932 жылдың сәуірінде оны алу үшін қайтып келді. Ол өзін қатты әсер еткен кітаптың авторы апендицит операциясынан кейін жазылып жатқанын естіп, оны қайығына шақырды. Ұзаққа соқпаған романнан кейін ол оған үйлену ұсынысын жасады, бірақ ол некеге сенбегендіктен бас тартты. Дорман Смит оған келіп, Браунингтің Дю Мориермен некесіз бірге тұруы оның мансабына зиян келтіретінін түсіндірді. Содан кейін Дю Мориер Браунингке үйлену ұсынысын жасады, ол қабылдады. Олар 1932 жылғы 19 шілдеде Фуэй маңындағы Лантеглостағы Сент-Уилл шіркеуінде қарапайым рәсімде үйленді және "Игдрасилде" бал айларын өткізді. Олардың некелерінен үш бала дүниеге келді: Тесса (кейін фельдмаршал Бернард Монтгомеридің ұлы және мұрагері, Аламейннің 2-ші виконты Дэвид Монтгомеридің екінші әйелі), Флавия (кейін генерал сэр Питер Ленгтің әйелі) және Крисчн, ол Китс деп танымал болды. Браунинг 1936 жылғы 1 ақпанда подполковник шеніне көтерілді және 2-ші батальонның командирі болып тағайындалды. Батальон 1936 жылы Египетке жіберілді және 1937 жылдың желтоқсан айында оралды. Оның командирлік мерзімі 1939 жылғы 1 тамызда аяқталды; ол Гренадирлер гвардиясының тізімінен алынып тасталды, бірақ толық жалақысын сақтап қалды. 1 қыркүйекте ол полковник шеніне көтерілді, оның ескілігі 1939 жылғы 1 ақпанға дейін есептелді және Шағын қарулар мектебінің коменданты болды.
Құру
1940 жылдың мамыр айының ортасында, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанына сегіз ай өткен соң, Браунинг бригадир шеніне көтеріліп, 128-ші (Гэмпшир) жаяу әскер бригадасына (1/4-ші, 2/4-ші және 5-ші батальондардан құралған) қолбасшылық етті. Бұл бригада 43-ші (Уэссекс) жаяу әскер дивизиясының құрамында болды, сол кезде генерал-майор Роберт Поллок оған басшылық етіп тұрды. Бригада Франциядағы Британдық экспедициялық корпусына (BEF) қосылуға дайындалып жатқан Аумақтық армия бөлімі болды. Бірақ Дюнкерк эвакуациясы мен маусым айында Францияның құлауы бұл жоспарды орындауға мүмкіндік бермеді, соның салдарынан дивизия қорғанысқа көшті. Келесі бірнеше ай түрлі іс-шараларға жұмсалды, олардың ең маңыздысы – Германияның Ұлыбританияға басып кіруіне қарсы тұруға жаттығулар жасау болды. Сол кезде армияны мазалаған жабдықтардың жетіспеушілігі Браунингтің бұрыннан күрделі болған міндетін одан әрі қиындатты. Осыған қарамастан, ол жоғары лауазымдағы офицерлерін, соның ішінде тікелей бастығы Поллокты, Браунингтің бригадасы оның бұйрықтарына қаншалықты жылдам жауап бергеніне риза етті. Поллок Браунингті дивизия басшысы лауазымына ұсынды, сондай-ақ IV корпустың (43-ші дивизияның бас бөлімшесі) қолбасшысы генерал-лейтенант Фрэнсис Носуорти мен Шығыс командасының бас қолбасшысы генерал-лейтенант Гай Уильямс та осы ұсынысты қолдады. Бірақ үшеуі де Браунингке одан да көп уақыт пен тәжірибе қажет деп ойлады. 1941 жылдың ақпан айының соңында, бригада басшылығын бригадир Мэнли Джеймске тапсырғаннан кейін, Браунинг бригадир The Hon. Уильям Фрейзердің, Гренадир гвардиясының әріптесі және жақын досының, 24-ші гвардиялық бригада тобының басшысы болды. Оның 128-ші бригададағы беделі соншалықты жоғары болғандықтан, Браунинг бұрынғы лауазымынан кеткен кезде бригаданың көптеген мүшелері оны қолдау үшін жиналды және оған сәттілік тіледі. 24-ші бригада дивизия болмаса да, ол дивизияға ең жақын нәрсе болды. Бригада тобының мақсаты – Лондонды оңтүстіктен болатын шабуылдан қорғау еді. 1941 жылдың 3 қарашасында Браунинг генерал-майор шеніне көтеріліп, жаңа құрылған 1-ші әуе десант дивизиясының бірінші бас офицері (GOC) болып тағайындалды. Дивизияның құрамына бригадалық Ричард Гейл басқаратын 1-ші парашют бригадасы және бригадалық Джордж Хопкинсон басқаратын 1-ші әуе десант бригадасы кірді. Осы жаңа лауазымда ол парашютшілердің қоңыр беретін бас киімдерін қабылдауына ықпал етті және майор Эдвард Сеагоға парашют полкінің эмблемасын – қанатты Пегас атқа отырған Беллерофон жауынгерін жасауды тапсырды. Осы себепті ол "Британ әуе десант күштерінің әкесі" деп аталды. Браунинг өзінің формасын өзі жасады. 1942 жылы ол ұшқышқа лайықты сертификат алды және содан бері ол өзі жасаған Әскери әуе корпусының қанаттарын тақты.
Оқыту
Браунинг жаңадан құрылған дивизияның кеңейіп, қарқынды жаттығулардан өтуін бақылады, дивизияға жаңа бригадалар қосылып, жаңа техника сынақтан өтті. Әуедегі соғысқа қатысты көреген саясаткер болмаса да, ол Соғыс кеңсесі мен Әуе министрлігімен жұмыс істеуде шебер екенін көрсетті және бюрократиялық кедергілерді жеңуге бейімділігін танытты. Әуедегі күштердің саны артқан сайын, 1-ші әуедегі дивизияны операцияға дайындаудағы басты қиындық – ұшақтардың жетіспеушілігі болды. Корольдік әуе күштері (RAF) соғысқа дейін әуе көлігіне көңіл бөлмеген, сондықтан әуе десанттық әскерлері үшін қолданыстағы жалғыз ұшақтар – Армстронг Уитворт Уитли сияқты ескірген бомбалаушылардың қайта жабдықталуы болды. Әуе маршалы сэр Артур Харрис, әсіресе, 1-ші әуе десанттық дивизияның RAF бомбалаушылар командасының ресурстарын ысырап етуге тұрарлық емес деп есептеді. 1942 жылдың 16 сәуірінде Черчилль, қазіргі премьер-министр, және АҚШ армиясының штаб бастығы генерал Джордж Маршалл 1-ші әуе десанттық дивизияны аралағанда, оларға No. 38-ші эскадрилья RAF-тың 12 Уитли және тоғыз Хокер Гектор бипланы General Aircraft Hotspur планерлерін сүйреп ұшып көрсетілді. 6 мамырда Черчилль төрағалық еткен отырыста Браунингтен не қажеттігі сұралды. Ол 1-ші әуе десанттық дивизияны соғысқа дайындау үшін 96 ұшақ қажет екенін мәлімдеді. Черчилль әуе маршалы сэр Чарльз Портальға қажетті ұшақтарды табуды бұйырды, ал Порталь 83 Уитли және жаңа, үлкен General Aircraft Hamilcar планерлерін сүйреу үшін 10 Галифакс бомбалаушысын жеткізуге келісті. 1942 жылдың шілдесінде Браунинг АҚШ-қа сапар шегіп, американдық әріптесі генерал-майор Уильям С. Лимен бірге әуе десанттық жаттығу орындарын аралады, ол жақын арада АҚШ 101-ші әуе десанттық дивизиясына қолбасшылық етті. Браунинг американдықтарға әуе десанттық соғыс туралы лекция оқығандықтан, американдықтар арасында көп достары болған жоқ, олар британдықтардың өзі әлі де жаңадан бастаушылар деп ойлады. Браунинг американдықтардың техникасына, әсіресе Dakota көлігіне қызғанышпен қарады. Тамыз айының басында Ұлыбританияға оралғаннан кейін, ол 2-ші батальонмен, 503-ші парашюттік жаяу әскер полкімен (2/503) және 1-ші әуе десанттық бригадасымен, 1-ші парашюттік бригадасымен және 2-ші (бронеттандық) ирланд гвардиялық батальонымен бірлескен жаттығулар өткізуді ұйымдастырды.
"Шамыл" операциясы
Қыркүйектің ортасында 1-ші әуеде десанттық дивизия толық құрамына жақындағанда, Браунингке «Шамыл» операциясы – одақтастардың француз Солтүстік Африкасына басып кіруі қарашада өтетіні хабарланды. 2/503-тің қатысатынын білгенде, Браунинг үлкен әуе десанттық күштерді пайдалану қажет деп талап етті, себебі аумақтың үлкендігі және салыстырмалы түрде әлсіз қарсылық әуе десанттық операцияларға жағдай жасайды. Соғыс кеңсесі мен Ішкі күштердің Бас қолбасшысы, генерал сэр Бернард Пейджет Браунингтің аргументтеріне көніп, 1-ші парашют бригадасын, енді бригадир Эдвин Флавелл басқаратын, 1-ші әуе десанттық дивизиясынан бөліп, АҚШ генерал-лейтенанты Дуайт Д. Эйзенхауэрдің басқаруына беруге келісті. Эйзенхауэр басып кіруге қатысатын барлық одақтас әскерлеріне басшылық ететін еді. Бригада толық жедел күшке келтірілген соң, жартылай жаңа құрылған 2-ші парашют бригадасының жеке құрамын алмастыру арқылы, бригадир Эрнест Даун басшылығымен, және жеткілікті жабдықтармен және ресурстармен қамтамасыз етілгеннен кейін, қараша айының басында Солтүстік Африкаға аттанды. Солтүстік Африкадағы британдық әуе десанттық операцияларының нәтижелері әртүрлі болды және Браунингтің толыққанды баяндамасының тақырыбына айналды. Әуе десанттық әскерлер бірнеше қиындықтарға тап болды, соның ішінде нысана аумағының әуе суреттері мен карталарының жетіспеуі. Барлық әскер тасымалдаушы экипаждар американдықтардан құралды, олар әуе десанттық операциялармен және британдық әскерлермен, жабдықтармен жұмыс істеу тәжірибесінен мүлдем хабарсыз болды. Браунинг бұл тәжірибесіздіктің Эйзенхауэрдің Одақтас күштерінің штабына (AFHQ) және британдық Бірінші армия штабына да таралып кеткенін сезінді, нәтижесінде парашютшілер тиімсіз пайдаланылды. Олардың күшіне және белсенділігіне сәйкес қолданылса, Тунис науқанын бірнеше айға қысқартуға болар еді деп ойлады. 1-ші парашют бригадасы неміс әскерлерімен шайқасқанда «Rote Teufel» («Қызыл Шайтан») деп аталды. Браунинг бригадаға бұл атақтың үлкен құрмет екенін айтты, өйткені «душпан тарапынан берілген атақтарды соғыста тек ең батыл әскерлер ғана жеңіп алады». Атау ресми түрде Одақтас 18-ші армия тобының қолбасшысы генерал сэр Гарольд Александр тарапынан бекітілді және одан әрі бұл атау барлық британдық әуе десанттық әскерлеріне қатысты.
Қатысушы күштер штабының орналасуы
1943 жылдың 1 қаңтарында Браунинг Бат орденінің серігі болып тағайындалды. 1943 жылдың наурыз айында 1-ші әуеде десанттық дивизияның басшылығын Хопкинсонға өткізіп, Эйзенхауэрдің AFHQ-сында әуеде десанттық күштердің генерал-майоры лауазымына кірісті. Көп ұзамай ол американдық 82-ші әуеде десанттық дивизиясының командирі генерал-майор Мэтью Риджвеймен қарым-қатынасын уландырды. Браунинг Сицилияға жасалған одақтастардың шабуылы – «Хаски» операциясының жоспарларын көруді сұрағанда, Риджвей АҚШ-тың жетінші армиясының қолбасшысы генерал-лейтенант Джордж С. Паттон жоспарлар мақұлданғаннан кейін ғана қарауға берілетінін айтты. Браунинг наразылық білдірген кезде Паттон Риджвейді қолдады, бірақ Эйзенхауэр мен оның штаб бастығы генерал-майор Уолтер Беделл Смит Браунингті қолдап, оларды шегінуге мәжбүр етті. Браунингтің британдық армиямен арақатынасы да оңай болған жоқ. Хопкинсон британдық сегізінші армияның қолбасшысы генерал сэр Бернард Монтгомериге Сиракузаның оңтүстігіндегі Понте-Гранде көпірін басып алу мақсатындағы «Лэдброк» операциясын ұсынды – бұл операцияда планерлермен қону көзделген. Браунингтің операцияға қарсы пікірлері ескерілмеді, ал корпус командирлерімен әуедегі операцияларды талқылау әрекеттері Монтгомериден барлық мұндай талқылаулар оның арқылы жүзеге асырылуы керек деген директиваға әкелді. Операция, Браунинг болжағандай, сәтсіз аяқталды. Тәжірибесіз ұшқыштар планерлерді ертерек жіберді, көптегені теңізге құлады; 252 сарбаз суға батып қайтыс болды. Құрғақ жерге жеткендер кең аумаққа тарап кетті. Әскерлер мақсатына қол жеткізді, бірақ итальяндық қарсы шабуылға ұшырап, кері шегінді. Браунинг тиімді болу үшін әуедегі кеңесшінің армия командирлерімен тең дәрежеде болуы керек деген қорытындыға келді. 1943 жылдың қыркүйегінде Браунинг Үндістанға сапар шегіп, 50-ші парашют бригадасын тексерді және Чиндиттердің командирі генерал-майор Орде Вингейтпен кездесті. Браунинг Үндістанның Бас қолбасшысы генерал сэр Клод Очинлекпен, Бас әуе офицері командир-әскери маршал сэр Ричард Пирспен және Шығыс армиясының генерал-лейтенанты сэр Джордж Джиффардпен бірқатар кездесулер өткізді. Олар Үндістандағы әуедегі күштерді жақсарту және ондағы әуедегі күштерді дивизия деңгейіне дейін кеңейту жоспарларын талқылады. Осы талқылаулардың және Браунингтің Соғыс кеңсесіне ұсынған есебінің нәтижесінде 1944 жылдың қазан айында 44-ші Үндістанның әуеде десантталған дивизиясы құрылды. Браунинг өзінің ең тәжірибелі әуедегі командирін, генерал-майор Эрнест Даунды 44-ші дивизияның бас қолбасшысы ретінде Үндістанға жіберді. Бұрын 2-ші парашют бригадасының командирі болған Даун Хопкинсон Италияда қаза болғаннан кейін 1-ші әуеде десанттық дивизияның бас қолбасшысы болды. Даунның орнына 1-ші әуеде десанттық дивизияның бас қолбасшысы ретінде Монтгомеринің таңдауымен, тәжірибесі жоқ офицер, генерал-майор Рой Уркуарт келді, Браунингтің таңдауы – 1-ші парашют бригадасының бригадирі Джеральд Латбери емес. Бұл шешім дау тудырды. АҚШ-тың бригадир генералы Джеймс М. Гавин 1943 жылдың қараша айында 82-ші әуеде десанттық дивизиясының басшылығын қабылдау үшін Англияға барған кезде Риджвейдің «ағылшынның жоғары тұрған әуеде десант офицері болған генерал Ф. М. Браунингтің махинациялары мен айла-шарғыларына қарсы мені ескерткенін және ол дұрыс болғандығын» еске алды. Гавин Браунингтің Риджвейді әскерімен бірге Сицилияға парашютпен түспегендігі үшін сынағанына таң қалды. Эйзенхауэрдің Жоғары бас штабының Одақтас экспедициялық күштерінде (SHAEF) жұмыс істеген АҚШ генерал-майоры Рей Баркер оған Браунингтің «империя құрушы» екенін ескертті, бұл бағалаумен Гавин келісті.
"Маркет-Гарден" операциясы
1943 жылдың 4 желтоқсанында Браунинг жаңа қолбасшылық міндетін атқарды. Оның №1 директивасында: «Күштің атауы – Бас штаб, Әуе десант әскерлері (21-ші армия тобы). Барлық корреспонденция ресми атаумен жүргізіледі, бірақ ауызша түрде Әуе десант корпусы деп аталады, ал мен Корпус командирі деп аталған боламын» делінген. 1944 жылдың 7 қаңтарында генерал-лейтенант шеніне көтеріліп, 1943 жылдың 9 желтоқсанына дейін мерзімі кері есептелді. 1944 жылдың 16 сәуірінде I Әуе десант корпусының командирі болды. I Әуе десант корпусы 1944 жылдың тамызында генерал-лейтенант Льюис Х. Бреретон басқаратын Бірінші одақтас Әуе десант армиясының құрамына кірді. Корпусқа қолбасшылық етуді сақтай отырып, Браунинг Бреретонмен жағдайдың нашарлығына және көптеген американдық офицерлердің оны ұнатпауына қарамастан, Бірінші одақтас Әуе десант армиясының қолбасшысының орынбасары болды. Көптеген тоқтатылған операциялардың бірі – Линнетт II-ге дайындық кезінде оның Бреретонмен қауіпті операция бойынша келіспеушілігі оны отставкаға кетемін деп қорқытуға мәжбүр етті, бірақ әскери мәдениеттегі айырмашылықтарға байланысты Бреретон мұны бұйрыққа бағынбау деп қарады. Браунинг шегінуге мәжбүр болды. 1944 жылдың қыркүйегінде I Әуе десант корпусы «Маркет-Гарден» операциясына қатысқанда, Браунинг пен Бреретон арасындағы шиеленіс ауыр салдарға әкелді. Браунинг IX Әскер тасымалдау командасының генерал-майоры Пол Л. Уильямс ұсынған кестеге алаңдады, онда десант бірнеше күнге созылып, алғашқы күні тек бір десант болды. Бұл алғашқы күні қолжетімді жауынгерлердің санын шектеді. Ол сондай-ақ No. 38 тобының вице-маршалы Лесли Холлингхерст ұсынған британдық десант аймақтарына келіспеді, себебі ол оларды Арнемдегі көпірден тым алыс деп санады, бірақ Браунинг әуе күштеріне қарсы шығуға өзінің беделі жетпейтінін сезінді. Браунингтің барлау офицері майор Брайан Уркхарт ұсынған «Ультра» ақпаратын, 9-шы СС танк дивизиясы «Хоэнштауфен» және 10-шы СС танк дивизиясы «Фрунсберг» Арнем аймағында екенін, жоққа шығарды, бірақ ол өзінің бағыныштыларына сендіргендей сенімді болған жоқ. Генерал-майор Рой Уркхарттың айтуынша, оның әуе десант әскерлері көпірді екі күн сақтауы керек екенін естігенде, Браунинг олардың оны төрт күн сақтай алатынын айтты, бірақ кейіннен: «Бірақ мен біз тым алысқа барып жатырмыз деп ойлаймын» деп қосты. Бірақ поляк күштерінің үлесін сынағаннан кейін генерал-майор Станислав Сосабовский Польшаның 1-ші тәуелсіз парашют бригадасының командирі қызметінен алынды. Кейбір авторлар кейінірек Сосабовскийді «Маркет-Гарден» операциясының сәтсіздігі үшін жазықсыз айыпталғанын жазды. Монтгомери Браунингті немесе оның бағыныштыларын кінәлі деп таба алмады және тіпті операцияның сәтсіз аяқталғанын мойындаған жоқ. Ол Британ армиясының кәсіби басшысы, Императорлық бас штабтың (CIGS) бастығы фельдмаршал сэр Алан Брукке, егер сер Ричард О'Коннор басқа театрға ауысқан жағдайда, Браунинг VIII корпустың басшылығын қабылдағанын қалап отырғанын айтты.
Оңтүстік-Шығыс Азия командалығы
Алайда оқиға басқаша өрбіді. Оңтүстік-Шығыс Азия командалығының (SEAC) Жоғарғы одақтас қолбасшысы адмирал Лорд Луис Маунтбеттен генерал-лейтенант Генри Поуналлдың денсаулығының нашарлауына байланысты жаңа штаб бастығын іздеді. Брук Маунтбеттеннің генерал-лейтенант сэр Арчибальд Най немесе генерал-лейтенант сэр Джон Суэйнды тағайындау туралы алғашқы өтінішін қабылдамады. Одан кейін ол Браунингті бұл қызметке ұсынды, және Маунтбеттен ол ұсынысты қабылдады. Поуналл Браунингтің бұл лауазымға "тамаша білікті" екенін атап өтті, бірақ Браунингтің штабтық колледжді бітірмегендігі және бұрын штабта жұмыс істемегендігін де айтты. Поуналл өзінің "бір ғана алаңдаушылығы – [Браунинг] өте шаршағыш және жоғары сезімтал" екенін жеткізді. Корпус командирі ретіндегі қызметі үшін Браунинг екінші рет құрметті мақтау қағазында есімдері тізілді, сондай-ақ АҚШ үкіметі оған Ұлылық орденінің командирі дәрежесін берді. Браунинг 1944 жылдың желтоқсанынан 1946 жылдың шілдесіне дейін Оңтүстік-Шығыс Азияда қызмет етті; Маунтбеттен оны тез арада таптырмас адам деп санады. Браунингтің американдық орынбасары генерал-майор Хорас Х. Фуллер болды, және ол Еуропадан SEAC штаб-пәтеріне, Цейлонның Канди қаласына өз қызметкерлерін әкелді. SEAC-тегі қызметі үшін Браунинг 1946 жылдың 1 қаңтарында Британ империясы орденінің кавалер-командоры атағымен марапатталды. Оның соңғы маңызды әскери лауазымы 1946 жылдың 16 қыркүйегінен 1948 жылдың қаңтарына дейін Соғыс министрлігінің әскери хатшысы болып табылды, бірақ ол 1948 жылдың 5 сәуіріне дейін әскерден толыққанды зейнеткерлікке шыққан жоқ.
Кейінгі өмірі
1948 жылдың қаңтар айында Браунинг ханшайым Елизаветаның бас контролері және қазынашысы болды. Бұл тағайындама Лорд Маунтбеттеннің ұсынысымен жасалды, оның жүрегіндегі туысы Филип Маунтбеттен Эдинбург герцогы болды. Осылайша Браунинг ханшайымның жеке штабының басшысы атанды. Браунинг басқа да міндеттерді де орындады. 1948 жылы ол 1948 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына Британдық Олимпиадалық қауымдастығының төрағасының орынбасары және британдық команданың бастығы ретінде қатысты. 1944 жылдан 1962 жылға дейін ол Корольдік Фууи яхт-клубының коммодоры болды; 1962 жылы қызметтен кеткеннен кейін ол клубтың алғашқы адмиралы болып сайланды. 1952 жылы король Георг VI қайтыс болғаннан кейін ханшайым Елизавета таққа Елизавета II ретінде отырды, ал Браунинг пен оның штабы қажетсіз болып қалды, себебі патшайымға монархияның үлкен штаты қызмет көрсетті. Үй шаруашылығы қызметкерлері Кларенс-хауста қалды, онда олар Король анаға қызмет етуді жалғастырды; ал қалғандары Эдинбург герцогының кеңсесі ретінде қайта ұйымдастырылды, Браунинг қазынашы, кеңсе басшысы болып тағайындалды және Бэкингем сарайындағы жаңа, кеңірек кеңсеге көшірілді. Олар қызмет еткен герцог сияқты, кеңседе конституциялық рөл болған жоқ, бірақ оның спорттық, мәдени және ғылыми қызығушылықтарын қолдады. Браунинг атақты кемені сақтау үшін құрылған Cutty Sark қорының және Эдинбург герцогының сыйлығын беру ісіне қатысты. 1953 жылдың маусым айында Браунинг пен дю Мориер Елизавета II патшайымның таққа отыру салтанатына қатысты. Браунинг соғыстан бері ішімдік ішіп келген, бірақ енді бұл әдеті созылмалы болып кетті. Бұл 1957 жылдың шілдесінде ауыр нервтік күйзеліске алып келді, ол 1959 жылы сарайдағы лауазымынан кетуге мәжбүр етті. Дю Мориер оның Фууйде сүйіктісі болғанын білген, бірақ оның күйзелісі Лондондағы тағы екі әйел танысын жарыққа шығарды. Өз тарапынан, дю Мориер соғыс кезіндегі махаббатын мойындады. Корольдік үйге көрсеткен қызметі үшін Браунинг 1953 жылы Корольдік Виктория орденінің кавалер-командоры атанды, ал 1959 жылы орденнің Ұлы крестіне ие болды. Ол 1943 жылы жалға алып, қалпына келтірген дю Мориердің «Ребекка» романына шабыт берген Менабиллиге қайтты. 1960 жылдың наурыз айында ол Корнуоллдың лейтенант орынбасары болып тағайындалды. Браунинг 1963 жылы рецепт бойынша берілген дәрі-дәрмектер мен алкогольдің әсерінен екі адам жарақат алған автомобиль апатына қатысқан кезде үлкен дау туғызды. Оған 50 фунт стерлинг айыппұл салынды және сот және медициналық шығындарды төлеуге міндеттелді. Ол 1965 жылдың 14 наурызында Менабиллиде жүрек талмасынан қайтыс болды.
Мұра
Браунингті Дирк Богард "Аталған көпір" фильмінде сомдады, ол "Маркет-Гарден" операциясының оқиғаларына негізделген. Богардтың өлшемдері бойынша Браунингтің формасының көшірмесі Парашют полкі мен Әуе десанттық күштер мұражайындағы түпнұсқадан жасалды. Ду Мориер Браунингтің бейнеленуі туралы алғашқы хабарларға наразылық білдіріп, Маунтбеттенге хат жолдап, премьераны бойкоттауға шақырды. Ол кірістерді өзі қолдайтын қайырымдылық ұйымға бағытталатынын айтып, одан бас тартты. Фильмді көргеннен кейін Браунингке ешқандай зиян келтіретін нәрсе таппағанын және оның беделіне нұқсан келтірілмегенін жазды. Ол "Маркет-Гарден" операциясының сәтсіздікке ұшырағанын және кінәлілердің барлығы, соның ішінде Браунинг те, жауапкершілікті бөлісуі керек екенін атап өтті. 1969 жылы ашылған Парашют полкі мен Әуе десанттық күштер мұражайы көп жылдар бойы 1964 жылы салынған және оның құрметіне аталған Альдершоттағы Браунинг казармасында орналасқан. 1993 жылға дейін ол Парашют полкі мен Әуе десанттық күштердің базасы болып қызмет етті. 2008 жылы мұражай Императорлық соғыс мұражайының Дуксфорд бөлімшесіне көшірілді, ал Браунинг казармасы тұрғын үйлер салу үшін сатылды.