Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1901 жылғы квази-ғылыми фантастика романы
1901 quasi science fiction novel
"Уарушылар: көркем әңгіме" (1901) – Джозеф Конрад пен Форд Мадокс Фордтың (Форд М. Гейффер есімімен жазған) бірлесіп жазған квази-ғылыми фантастика романы. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін жазылған, кітаптың сыбайлас жемқорлық және 20-шы ғасырдың британдық аристократияға тигізген әсері туралы көтерілген тақырыптары болашақты болжаған. Алғаш рет Уильям Хайнеман баспасы Лондонда, содан кейін сол жылы Нью-Йоркте МакКлюр, Филлипс және Компания баспасы жариялаған. Романда "төртінші өлшем" метафорасы, бір-біріне тәуелділіктің дәстүрлі құндылықтарын сақтайтын буынның орнына, пайдакөрушілікке сенеді және ескі тәртіпті құлату үшін саяси билікті аяусыз пайдаланатын жаңа буынмен ауысуын түсіндіру үшін қолданылады. Кітаптың баяндаушысы – болашақ жазушы, ол өзі де осындай өзгеріске ұшырап, барлығын жоғалтып алғандай сезінеді.
The Inheritors: An Extravagant Story (1901) is a quasi science fiction novel on which Joseph Conrad and Ford Madox Ford (writing as Ford M. Heuffer) collaborated. Written before the first World War, its themes of corruption and the effect of the 20th century on British aristocracy were prescient. It was first published in London by William Heinemann and later the same year in New York by McClure, Phillips and Company. In the novel, the metaphor of the "fourth dimension" is used to explain a societal shift from a generation of people who have traditional values of interdependence, being overtaken by a modern generation who believe in expediency, callously using political power to bring down the old order. Its narrator is an aspiring writer who himself makes a similar transition at a personal level only to feel he has lost everything.
Сюжетке кіріспе
Мұрагерлер – өздерін Төртінші өлшемділер деп атаған, суыққан материалисттердің бір түрі, олардың міндеті – Жерді иелену. Англиялық жазушы Артур кездейсоқ түрде әсерлі әйелмен танысады, ол көбінесе метафоралармен сөйлейді. Ол өзінің Төртінші өлшемнен келгенін және «Жерді мұра ету» жоспарындағы маңызды тұлға екенін мәлімдейді. Олар қайта-қайта кездесетіндеріне уәде беріп, содан кейін әрқайсысы өз жолымен кетеді. Келесі кездесуде әйел өзінің «кім екенін» және олардың төңірегіндегі тағы екеуін ашады: бірі – министр (Чарльз Гурнард), екіншісі – жаңа газеттің редакторы Фокс, олардың барлығы бір-бірімен бәсекелеседі. Ол оның атын қабылдап, оның қарындасы екенін айтады, алдымен олардың жағдайы нашар аристократиялық отбасына еніп, олардың мүлкін жақсартуға қаржы жұмсайды, содан кейін оның тәтесімен бірге Парижге көшеді. Ол әр кездескен сайын көрнекті саяси тұлғалармен байланысы арта түседі және Артур үшін одан да сұлу және тартымды болып көрінеді.
The inheritors are a breed of cold materialists, calling themselves Fourth Dimensionists, whose task is to occupy the earth. Arthur, an unsuccessful English writer, meets a fascinating woman by chance, who seems to talk in metaphors. She claims to be from the Fourth Dimension and a major player in a plan to "inherit the earth". They go their separate ways with her pledge they will meet again and again. At their next meeting, the woman freely reveals her "identity" and two others in their circle, one a cabinet minister (Charles Gurnard) and Fox, the editor of a new paper – all of them competing with each other. She has taken on his name and pretends to be his sister, invading firstly his down on their luck aristocratic family by financing improvements to their estate, until she moves with his aunt, to Paris. Each time she turns up, she is in greater connection with prominent political people and appears more dazzlingly beautiful and more desirable to Arthur.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Авторлар әңгімені ғажайып кездесулер, ЭСП, керемет жарық эффектілері, бұрмаланған көріністер, табиғаттан тыс дыбыс жиіліктері және романды тұрақсыздық пен қауіп-қатерге бастап жетелейтін көріністер арқылы енгізеді. Оқиға Артурдың көзімен баяндалады, ол жазушыдан журналистке айналған және өнерді құрбан етуден қорқады. Артур бастапқыда жоғары идеалдарды ұстанатын болса да ("әдебиетті" журналистикадан, құрбандыққа шалуға дайын әдеби тұлғаларды мүмкіндік іздеушілерден жоғары қоятын), ол бірте-бірте олардан алыстайды, себебі ол танымал болғысы келеді. Бірінші кезде жұмысына құрбандық келтіріп, кейін әйелге ғашық болғаннан соң, ол онымен бірге болу мүмкіндігі бар деп ойлайды. Ол өзінің еңбегін бағаламаса, жоғалып қалуы немесе "олардың" қатарына қосылып, билікті мұраға алушылардың ішкі шеңберіне енуі арасында таңдау жасауға болатынына сенеді. Ол оны әлсіз тұстары үшін таңдайды: жазушы ретінде сәтсіздікке ұшырауы және маңыздылыққа деген қажеттілігі; оқшаулануы және қоғамға қосылуға дайындығы; оның текетірлігі және құлықты назарға бойұсынуы. Артурды ойынға тарту себептері алғашқыда түсініксіз болғанымен, олар күрделі. Артур оның қарсыласын құлату үшін пайдаланылады. Авторлар үшін Артур – бақылаушы және өлшемшілдердің тәжірибесі, олардың жеке адамның санасына тигізетін әсерін дәлелдейді. Оқиға – британ үкіметінің теміржол магнатын қолдауы, Гренландияны аннексиялау және партия басшылығына таласу туралы макиавеллилік лабиринт. Іске аспаған әлеует, суыққан манипуляциялар және ықпалды құпия әйелдің билікке жолы сол кездегі Британиядағы таптар мен биліктің өзара әрекеттесуін көрсетеді. Қоғамның екі түрлі көзқарасы – ұрпақтардың құндылықтарының болуы немесе болмауы және олардың күнделікті өмірді басқаруға тигізетін әсері көрсетіледі. Кездейсоқ түрде Артурға редактор (Фокс), белгілі жазушы (Каллан) және Сыртқы істер министрі (Эдвард Черчилль) құрған жаңа журналға "атмосфералық" мақалалар жазу жұмысы ұсынылады. Фокс төртінші өлшемнің өкілі болғанымен, оның тобы үш өлшемді гуманистердің көзқарасын ұстанады. Артур мәшһүр адамдар туралы жазады. Осылайша, ол өзінің жоғарылығын сезініп, басқаларға деген ықыласының болмауынан саясаттың машинасына және жерді мұра етуді көздеген ойыншыларға тартылады. Ол олардың жоспарын ашудың жолдарын жиі ойлап, әпкесі мен Черчилль сияқты адамдарды әйел мен оларға қарсы ескертуге тырысады, бірақ ол олардан ақылдырақ болып шығады. Адамдар оның іс-әрекетін ағасының ісіне балалық қызғаныш пен амбицияның араласуы деп бағалайды. Артурдың әрбір қадамына қарсылық көрсетілгендіктен, ол бұл бағытта пассивтілікке ұшырайды. Оның орнына ол оның құрметін жеңіп алуға тырысады. Оның оған қамқорлық танытқанын сездіріп, әйел Артурды оны таң қалдыра алса, үміт бар екеніне сендіреді. Ауырған және шаршаған Фокс өзінің жеңіліске ұшырағанын мойындайды және оған бірнеше сағатқа редакциялық билікті сеніп тапсырады. Құлшыныс сәті Артурға тарихты өзгертетін, "Сағат" газетінің баспасын тоқтатуға мүмкіндік беретін мақала жазуға ұсынылады. Бірақ ол өзінің оған ұқсауын көрсету және оның құрметін жеңіп алу ниетімен оны жасамауға шешім қабылдайды. Ол өзінің істегенінің, Фокс – Гурнардтың қарсыласын жеңуге бағытталғанын, оның оның жоспарында орын болмағанын және Черчилль, Каллан және Фокс сияқты оған маңызды болған адамдарды сатып кеткенін біледі. Жеңімпаз Гурнардқа үйленетінін біліп, оған қайтудың және болашақтың жоқтығын түсінгенде, ол өзінің клубында күйзеліске ұшырайды, онда оны "олар қолға түсірген адам" деп атайды.
The authors introduce the story via science fiction tropes such as the uncanny – coincidences, ESP, unearthly lighting effects, distorted visions, supernatural aural frequencies and scenes dissolving into another – pointing to the underlying threat of instability that drives the novel. The story is told through the eyes of Arthur, a writer turned journalist who feels he is compromising his art. Although Arthur at first holds to high ideals (he values "literature" over journalism, sacrificial literary types over opportunists), he gradually moves away from them because he wants to be a somebody. After first compromising his work, and obsessed with the woman, he is seduced into thinking that he has a chance with her. He further believes he has a choice between being phased out without making his mark or being "one of them", one of the inner circle who inherits power along with Them. She accurately chooses him for his weaknesses: his sense of failure and impotence as a writer with a need for significance; his isolation and willingness to join society; his snobbery and openness to flattering attention. While her reasons for bringing Arthur into play are not clear at first, they are complex. Inevitably Arthur is her tool for bringing down her opponent. For the authors, Arthur serves as an observer and an experiment at the hands of the Dimensionists, proving their effectiveness on an individual's psyche. The story is a Machiavellian labyrinth involving the British Government's tenuous support for a railway baron, a bid to annex Greenland, and a tilt at party leadership. Themes of unrealised potential, the cold blooded manoeuvering, and the upward climb of the influential mystery woman, fictionalise the intricacies and interactions of class and power in Britain at the time. Two contrasting mindsets of society are delineated by generational values or lack of them and the changes they portend for the everyday people they effectively rule. By chance Arthur is offered a job writing "atmospheric" pieces for a new journal put together by an editor (Fox), a well respected writer (Callan) and the Foreign Minister (Edward Churchill). Although Fox is a Fourth Dimensionist, his group represents the more humanitarian version of the Dimension threesome. Arthur is to write about celebrities. In this way, and through his own sense of superiority and lack of sympathy for others, he is drawn into the machinery of politics and the players who aim to inherit the earth. Although he frequently thinks of ways to expose their plan and tries to warn others such as his aunt and Churchill against the woman and Them, he is outwitted. As her brother, people see it as sibling rivalry, contaminated by jealousy, and ambition. His every move outmatched, Arthur lapses into passivity on that front. Instead he tries to win her favour. Using the ploy of hinting that she cares, the woman leads Arthur into believing there's hope if he can impress her. The ailing and exhausted Fox admits his own defeated position, trusting him with editorial power for a few hours. The climax comes when Arthur has the chance to insert an article that would avert history, to stop the presses at The Hour. But with a desire to show how much he is like her kind, to earn her favour, he decides not to. He learns to his dismay that he did just what he was meant to do, undermine Fox – Gurnard's opponent – that he never had a place in her scheme, and has betrayed anyone who would have meant anything to him, such as Churchill, Callan and Fox. Learning she is marrying a triumphant Gurnard, realising there is no going back and no future for him, he has a minor breakdown at his Club, where people speak of him as "the one they got at".
Мәтіндік ескертулер
"Мұрагерлер" шығармасында екі автордың да өздерінің шығармаларында көтеріп келген тақырыптары бар. Адамзаттың жалпылама қасиеттері мен адам табиғатының жеңіл зақымдануы, жалғыздық, оқшаулану, өзін-өзі алдау және кейіпкердің қателіктерінің салдары – осылар Джозеф Конрадтың көптеген туындыларында жиі кездесетін ерекшеліктер. Форд Мадокс Фордтың "Жақсы солдат" және одан кейін жарық көрген "Парадтың соңы" шығармаларында автор ұзақ жылдар бойы өзгеріссіз сақталған ағылшын аристократиясын суреттейді, ол 20 ғасырдың басталуымен қыңырсып, адасып қалады.
The Inheritors contains the themes that preoccupied both its authors in their respective bodies of work. Themes of universality and the corruptibility of human nature, loneliness, isolation, self deception, and the outworkings of a character's flaws are signatures found throughout most of Joseph Conrad's writings. In Ford Madox Ford's work, both The Good Soldier and Parade's End published much later, the author depicts a long undisturbed English aristocracy confused and bewildered by the arrival of the 20th century.
Негізгі
Артур – баяндаушы, «Этчинг Гранджерс» аристократтар отбасының жазушысы. Ол – «Мисс Этчингем Грейнджер» атты құпия әйел, төртінші өлшемді және олардың жоспарларын таныстырады. Леди Этчингем Грейнджер – Артурдың қарт әпкесі және азаттық қозғалысының белсендісі. Каллан – танымал жазушы және «Сағат» журналының негізін қалаушылардың бірі. Артурға жұмыс ұсынады. Фокс – «Сағат» журналының редакторы және Дименсионист. Эдвард Черчилль – Сыртқы істер министрі; Артурға Оливер Кромвель туралы кітап жазуға мүмкіндік береді. Чарльз Гурнард – Қаржы министрі және Дименсионист. Герцог де Мерш – Гренландия жоспарына қатысқан теміржол магнаты және шетелдік қаржыгер.
Arthur – narrator, writer, of the Etching Grangers, an old family of aristocrats. She – alias "Miss Etchingham Granger", the mystery woman who introduces the Fourth Dimension and their plans. Lady Etchingham Granger – Arthur's elderly aunt and freedom activist. Callan – famous writer and co founder of a journal, The Hour. Gives Arthur a job. Fox – editor of The Hour and Dimensionist. Edward Churchill – Foreign Minister; offers Arthur the chance to collaborate on a book about Oliver Cromwell. Rt Hon Charles Gurnard – Chancellor of the Exchequer and Dimensionist. The Duc de Mersch – railway baron and foreign financier involved in the Greenland plan.
Басқалар
Лия – Артурдың әдеби ұстазы және баспагердің редакторы; Артурды жаңа жобасында қолдайды. Полехамптон мырза – Артурдың әдеби баспагері. Мисс Черчилль – Черчилльдің қарындасы. Барон Халдершродт – де Мерштің жетекші банкирі.
Lea – Arthur's literary mentor and publisher's reader; encourages Arthur in his new venture. Mr Polehampton – Arthur's literary publisher. Miss Churchill – Churchill's sister. Baron Halderschrodt – de Mersh's banker in chief.