Кіріспе

Американдық саясаткер Сэмюэл Аллин Отис (24 қараша 1740 – 22 сәуір 1814) – АҚШ Сенатының алғашқы хатшысы, осы лауазымда Сенат құрылғаннан бастап 25 жыл бойы қызмет етті. Ол сонымен қатар Массачусетс штатының Өкілдер палатасында қызмет етті және 1787 және 1788 жылдары Конфедерациялық Конгресске делегат болды.

Сенаттың хатшысы

1789 жылдың басында, жаңа ратификацияланған Конституция негізінде жаңа Конгресс құру жоспарлары ілгері жылға басып, Сенат хатшысы лауазымына қатысты қызу бәсеке пайда болды. Ең басым кандидат – 60 жастағы Чарльз Томсон, ол 15 жыл бойы Континенттік Конгресс хатшысы қызметін атқарған. Бірақ Томсон, өзінің достарына Джордж Вашингтон кабинетінде басқа хатшылық қызметке үміттене бастағанын айтып, өзінің кандидатурасын әлсіретті. Алайда, 1789 жылдың наурыз айында Сенаттың отырыс күні жақындаған сайын Томсон, министрлік тағайындалу мүмкіндігінің жоқ екенін түсінді. Осыдан кейін ол Сенаттың бірінші хатшысы, сондай-ақ Палата хатшысы және бүкіл үкімет хатшысы болуға ниеттенгенін шешті. Бұл жұмыс аса қиын болмайды деп ойлады, себебі ол Сенаттың күнделікті жұмыстарын атқаратын көмекші күтеді, сондықтан тек ерекше жағдайларда және Ұлттың маңызды мәселелері талқыланғанда ғана қатысуға міндетті болмас еді. Томсонның жоғары өзін-өзі бағалауы оның қоғамдық мансабындағы көптеген жауларын түсіндіруге көмектеседі. Осы жаулардың бір тобы оны қаладан шығарып алу үшін, құрмет көрсету сыпайылығымен жамылған жоспар құрды. Бұл жоспар хатшы сайлауға дейінгі соңғы минуттағы маневрлер кезінде жүзеге асырылды. Конгресс басшылары Томсоннан елдің уақытша астанасы – Нью-Йорк қаласынан Вирджинияға Джордж Вашингтонға сайланғанын хабарлап, сайланған президентті Нью-Йоркке қайтаруын сұрады. Вашингтонға хабарлаудың қажеті болмады, бірақ ол Томсонның серіктестігін жақсы көңілмен қабылдады. Томсон Сенаттан қауіпсіз кеткеннен кейін, вице-президент Джон Адамс өзінің кандидаты – Сэмюэл Эллин Отисті сайлауға ұмтылды. 48 жастағы Отис бұл жұмысқа толыққанды дайындықпен келді, ол Континенттік армияның бұрынғы квартирмейстері, Массачусетс штатының өкілдер палатасының спикері, Конфедерация мақалалары бойынша Конгресс мүшесі және Джон Адамстың сенімді серігі болған. 1789 жылдың 8 сәуірінде, Сенат алғашқы кворумын құрғаннан кейін екі күн өткен соң, мүшелер Отисті бас заң шығарушы, қаржы және әкімшілік қызметкері етіп сайлады. Отистің алғашқы міндеттері символизм мен мазмұнды біріктірді. 30 сәуірде Джордж Вашингтон президенттік міндеттерге ант бергенде, Отис оның қолындағы Киелі кітапты ұстап тұруға ие болды. Осы алғашқы сессияда, қыркүйекке дейін жалғасқан, Отис жаңа институтты құрумен байланысты көптеген міндеттерді талмай атқарды. Сенат заң шығару тәртібін белгілеп, Палата мен Президент Вашингтонмен қарым-қатынасты мұқият келіссөздер жүргізген кезде Отис маңызды рөл атқарды. Басқалар оның өркендеуін байқап, оның арта өсіп келе жатқан беделін аңсады. Бәсекелестердің арасында Президент Вашингтонның хатшысы Уильям Джексон да болды. Джексон Вашингтоннан Отисті одан алып тастау арқылы өзінің мүмкіндіктерін арттыруды сұрады. Вашингтон, Джон Адамс мұны атқарушы биліктің заңнамалық істерге араласуы деп қарастыруы мүмкін деп ойлап, келісім бермеді. 1789 жылдан 1801 жылға дейін, Адамстың вице-президент ретінде сегіз жыл, ал президент ретінде төрт жыл қызмет еткен кезеңінде Отис жұмысының қауіпсіздігінен ләззат алды. 1801 жылы жағдай өзгерді. Конгресс пен президенттік билікті Адамс федералистерінен Джефферсон республикашыларына ауыстырған "1800 жылғы революция" Отиске зейнетке шығу мүмкіндіктерін қарастыруға себеп болды. Джон Куинси Адамс 1803 жылы сенатор болғанда, ол әкесіне Отистің "қызметтен алынуы мүмкін деп қатты алаңдап отырғанын" хабарлады. Ол оны сақтап қалу үшін [Сенат] басылымдарының барлығын [Уильям] Дуэн жасауы керектігін білдірді. Оның осы талабы оны бір сессияға сақтап қалуы мүмкін". Сенат кейін Дуэнге табысты келісімшарт берді. 1800 жылдан 1814 жылға дейінгі саяси тұрақсыздық кезеңінде Самуэль Отис хатшы қызметін сақтап қалды. Бірақ жылдар өте келе, Отис кейбір адамдарға өз міндеттерін атқаруда әлсіздей түсті. Сенаторлар Сенат журналының жаңартылмайтынына, ресми хабарламалар уақтылы тіркелмейтініне және жазбалар "түсініксіз, шатасқан түрде" сақталып жатқанына наразылық білдірді, бірақ оны ауыстыруға ешкім белсенді түрде әрекет етпеді. Континенттік Конгресс хатшысы Чарльз Томсон сияқты, Отис мүшелер арасындағы үлкен айналым кезінде органның институционалдық естелігіне айналды. 1814 жылдың 22 сәуірінде 73 жастағы Отис қайтыс болғанда, 25 жыл бойы жұмыс істегеннен кейін сенаторлар оның өліміне шын қайғырды. Оның кеңсеге әкелген тұрақтылығы 19 ғасырдың басына дейін сақталды. Оның ізбасары, бұрынғы Нью-Гэмпшир сенаторы Чарльз Каттс, он бір жыл қызмет етті. Каттстың ізбасары, бұрынғы Пенсильвания сенаторы Уолтер Лоури, 1825 жылдан 1836 жылға дейін осы лауазымды иеленді, содан кейін Эсбери Дикинс келді, ол Отистің 25 жылдық қызмет рекордсын бұзуға жарты жылдай жетіп келді. Дикинс 1861 жылы 80 жасында зейнетке шыққанда, Сенат оған қосымша жылдық жалақысын берді, бұл тіл Отиске де лайықты болар еді – "Сенаттың ескі және адал қызметшісі".