Кіріспе
Экономикада, жұмыс іздеуден үміті үзген адам – заңды еңбек жасына жеткен, бірақ қазіргі уақытта жұмыс іздемейтін немесе ұзақ мерзімді жұмыссыздықтан кейін жұмыс таба алмаған, алайда жұмыс істеуге ниетті адам. Мұндай жағдай әдетте адам іздеуді тоқтатуынан туындайды, сондықтан осы термин қолданылады. Жұмыс іздеуден үміті үзген адам, жұмыс іздемейтіндіктен, жұмыссыздық деңгейінің негізгі статистикасына енбейді, себебі ол жұмыс істемейді де, жұмыс іздемейді. Олардың жұмыс іздеуден бас тартуының себептері әртүрлі болуы мүмкін, мысалы, өңірде немесе мамандығы бойынша жұмыс орындарының жетіспеуі; жас, нәсіл, жыныс, дін, сексуалдық бағдар және мүгедектік сияқты себептерге байланысты кемсітушілік; қажетті дағдылардың, біліктіліктің немесе тәжірибенің болмауы; созылмалы ауру немесе мүгедектік; немесе жай ғана жұмыс табуда сәтсіздікке ұшырау. Бизнес айналымында жас және жыныс топтары арасында еңбек күшіне қатысудың айқын үлгілері байқалмайды. Бұл көрсеткіш аймақтағы жұмыссыздық деңгейімен байланысты. Әдетте, жұмыссыздық деңгейі белгілі бір шектен асқанда, жұмыс іздеуден үміті үзген адамдардың әсері күшейеді. Жас жұмысшылар еңбек күшіне қатысу туралы шешім қабылдау кезінде бизнес айналымына ең көп тәуелді. Қосымша жұмысшылар мен жұмыс іздеуден үміті үзгендер арасында тек еңбекке қабілетті жастағы әйелдер арасында ғана сызықтық байланыс бар. Жұмыссыздық деңгейі төмендеген кезде, жұмыс іздеуден үміті үзгендердің әсері егде жастағы жұмысшыларға көбірек сезіледі.
In economics, a discouraged worker is a person of legal employment age who is not actively seeking employment or who has not found employment after long term unemployment, but who would prefer to be working. This is usually because an individual has given up looking, hence the term "discouraged". A discouraged worker, since not actively seeking employment, has fallen out of the core statistics of the unemployment rate since they are neither working nor job seeking. Their giving up on job seeking may derive from a variety of factors including a shortage of jobs in their locality or line of work; discrimination for reasons such as age, race, sex, religion, sexual orientation, and disability; a lack of necessary skills, training, or experience; a chronic illness or disability; or simply a lack of success in finding a job. There are not significant behavioral patterns of labor force participation across age sex groups in the business cycle. It is related to the unemployment rate in the region. Generally, the discouraged worker effect gets stronger when the unemployment rate exceeds a certain level. Young workers are most dependent on the business cycle, regarding the decision of whether to participate in the labor force. There is a linear relationship only among the prime age female between the added workers and the discouraged workers. The discouraged worker effects appear more for older workers during the exception phase, which is the phase when the unemployment rates of workers departed.
Үндістан
Үндістанда жұмыс іздеуден үміті үзгендердің әсері екі тұжырымға бөлінеді: түсіндірілмейтін гендерлік жалақы айырмашылығы және жұмыспен толық қамтылмау деңгейі. Жұмыс іздеуден үміті үзгендердің әсері бизнес айналымның төмендеу кезеңімен байланысты, бұл негізінен әйелдерге немесе отбасының қосымша табысын әкелетін мүшелеріне әсер етеді. Еңбек нарығындағы гендерлік дискриминация, жұмыс орындарының жетіспеуі және жалақыдағы айырмашылық Үндістанда әйелдердің еңбек күшіне қатысуын төмендетіп, оларды ынталандырмайды. Үндістанның Керала штатында 2004-2012 жылдар аралығында әйелдер мен ерлердің жалақы арақатынасы нашарлап, осының салдарынан жұмыс іздеуден үміті үзген әйелдердің саны артты. 2011/12 жылы Үндістанда жалақы айырмашылығының жұмыс іздеуден үміті үзгендерге тигізген әсері 2,6% құрады, яғни жалақы айырмашылығы 1% артқан сайын осы көрсеткіш өседі. Үндістандағы бұл көрсеткіш Корея Республикасы мен Жапониядағыдан жоғары. Гендерлік теңсіздік көрсеткіші оңтүстік штаттарда солтүстік штаттарға қарағанда жоғары. Мысалы, жалпы Үндістан бойынша бұл көрсеткіш 21% болса, оңтүстіктегі Андхра-Прадеш штатында 25%, ал солтүстіктегі Уттар-Прадеш штатында 14% құрады. 2011/12 жылы Керала штатындағы көрсеткіш 42% болды, бұл ұлттық орташа көрсеткіштен әлдеқайда жоғары, ал Уттаракханд штатында 21% болды. Әйелдердің еңбек күшіне қатысу деңгейі батыс және оңтүстік штаттарда орталық Үндістанға қарағанда жоғары. Бұл көрсеткіш білім деңгейімен тікелей байланысты. Білім деңгейі жоғары бітірушілердің еңбек күшіне қатысу ықтималдығы 2011/12 жылы 5,7% артты.