Британдық зеңбіреулі эсминецтер класы

Кіріспе

Британдық басқарылатын зымырандық эсминецтер класы

стандартты, толық жүктемелі
3-топ: стандартты, 301 (оның ішінде 26 офицер) Осы кластағы тағы екі кеме Аргентина Әскери-теңіз күштері үшін салынды және олардың құрамында қызмет етті. Кластағы алғашқы кемеге 1968 жылы тапсырыс берілді және 1971 жылы суға жіберілді. Кластағы екі кеме (Шеффилд және Ковентри) 1982 жылғы Фолкленд соғысында жаудың қимылдары салдарынан жойылды. Корольдік Әскери-теңіз күштері осы эсминецтер класын 1975 жылдан 2013 жылға дейін 38 жыл бойы пайдаланды. Осы кластағы кемелердің ешқайсысы Корольдік Әскери-теңіз күштерінде активті қызметте жоқ, және олардың екеуі де Аргентина Әскери-теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты. Корольдік Әскери-теңіз күштері оларды 45-ші типті эсминецтермен алмастырды.

Тарих

Бұл класс 1960-шы жылдардың соңында флоттың аумақтық әуе қорғанысын қамтамасыз ету мақсатымен жобаланды. Барлығы үш партияда он төрт кеме салынды. Ұлыбритания Корольдік теңіз күштерінің кемелерінен өзге, Аргентина теңіз күштері үшін де 1-ші партия кемелерінің сипаттамаларымен салынған тағы екі кеме болды. “Hércules” Ұлыбританияда, ал “Santísima Trinidad” Буэнос-Айрестегі AFNE Rio Santiago кеме құрылыс шебінде салынды. Екеуі де Фолкленд соғысында жаудың шабуылынан зардап шегіп, батып кетті. Бұл екінші дүниежүзілік соғыстан бері бірдей конструкциядағы әскери кемелердің екі қарама-қарсы жақта қатысқан алғашқы қақтығысы болды. 1939 жылы Франция үшін салынған төрт кеме 1940 жылы Германияның Kriegsmarine флоты тарапынан қабылданып алынған еді. Кластың соңғы кемесі (“Эдинбург”) 2013 жылдың 6 маусымында қызметтен шығарылды. Аргентина теңіз күштерінің бір кемесі (“ARA Hércules”) әлі де қолданыста, ал екінші кеме (“ARA Santísima Trinidad”) 2013 жылдың басында Пуэрто-Белграно теңіз базасында тоқтағанда батып кетті. 1966 жылы Лейборист үкіметі Type 82 әуе қорғаныс эсминецтерін және жоспарланған CVA 01 авианосецін тоқтату туралы шешім қабылдағанда, Type 42 Type 82-ге ұқсас мүмкіндіктерге ие, бірақ жеңіл және арзан нұсқа ретінде ұсынылды. Класс GWS30 Sea Dart зениттік ракеталық кешенімен жабдықталған, бұл кешен алғаш рет жалғыз Type 82 эсминецінде орнатылған. Type 42 кемелеріне сондай-ақ, суастына қарсы күреске арналған тікұшақты пайдалану үшін ұшу алаңы мен ангар берілді, бұл оларды Type 82-ге қарағанда әлдеқайда тиімді етті, себебі Type 82 тек ұшу алаңымен ғана жабдықталған, бірақ өздігінен ұшатын авиациялық құралдары болмаған. Жобаның бюджеті корпусына 19 миллион фунт стерлинг көлемінде белгіленген, бірақ көп ұзамай ол бюджеттен асып кетті. Бастапқы ұсынылған жоба (21 миллион фунт стерлинг) ұзартылған “Batch 3” Type 42 кемелеріне ұқсас болды. Құныны азайту мақсатында алғашқы екі партияның алдыңғы бөлігінен, көпірдің алдынан 47 фут азайтылды, сондай-ақ кеменің ұзындығына қатысты ені де пропорционалды түрде кемітілді. Осы алғашқы, 1-ші партия Type 42 кемелері мердігерлік сынақтар кезінде, әсіресе жағдайы нашар теңізде нашар өнім көрсетті, сондықтан корпуста басқа да ақаулар бар-жоғы тексерілді. 2-ші партиядағы кемелер (“Exeter” бастап) жақсырақ сенсорлармен және шағын құрылымдық өзгерістермен жабдықталды. Тоғызыншы корпус, “Manchester”, жобалық тексерудің бөлігі ретінде салынғанда ұзартылды. Бұл теңізде кеме корпусының жақсырақ қасиеттерін көрсетті, ал кейінгі корпус та осы сипаттамаға сәйкес салынды. 1 және 2-ші партиядағы кемелерде ауа райының әсерінен зардап шегуі мүмкін болғандықтан, палуба құрылымына қосымша нығайту арқалықтары орнатылды, ал 3-ші партиядағы кемелер бойлық жарықтардың пайда болуын болдырмау үшін сыртқы “тұмсық” алды.

The class was designed in the late 1960s to provide fleet area air defence. In total fourteen vessels were constructed in three batches. In addition to the Royal Navy ships, two more ships were built to the same specifications as the Batch 1 vessels for the Argentine Navy. Hércules was built in the UK and Santísima Trinidad in the AFNE Rio Santiago shipyard in Buenos Aires. and were lost in the Falklands War to enemy action. This was the first conflict where surface warships of the same design have been on opposite sides since World War II, when four s built for France in 1939 were taken over by the Kriegsmarine in 1940. The final ship of the class (Edinburgh) decommissioned on 6 June 2013. One Argentine Navy ship (ARA Hércules) remains in service, the other vessel (ARA Santísima Trinidad) sank whilst alongside in Puerto Belgrano Naval Base in early 2013. When the Type 82 air defence destroyers were cancelled along with the proposed CVA 01 carrier by the Labour Government of 1966, the Type 42 was proposed as a lighter and cheaper design with similar capabilities to the Type 82. The class is fitted with the GWS30 Sea Dart surface to air missile first deployed on the sole Type 82 destroyer, The Type 42s were also given a flight deck and hangar to operate an anti submarine warfare helicopter, greatly increasing their utility compared to the Type 82, which was fitted with a flight deck but no organic aviation facilities. The design was budgeted with a ceiling of £19 million per hull but soon ran over budget. The original proposed design (£21 million) was similar to the lengthened 'Batch 3' Type 42s. To cut costs, the first two batches had 47 feet removed from the bow sections forward of the bridge, and the beam to length ratio was proportionally reduced. These early, batch 1 Type 42s performed poorly during the contractor's sea trials, particularly in heavy seas, and the hull was examined for other problems. Batch 2 vessels (Exeter onwards) embodied better sensor fits and slight layout modifications. The ninth hull, Manchester, was lengthened in build, as part of a design review. This proved a better hull form at sea and later hulls were built to this specification. Strengthening girders were later designed into the weather deck structure in the batch 1 and 2 ships, and the batch 3 ships received an external 'strake' to counter longitudinal cracking.

Дизайн

Бірінші топта 965 немесе 966 бақылау радары болды, оның "деректер беру жылдамдығы төмен" болды. 42 типті кемеде 4,5 дюймдік Mark 8 теңіздік пулеметтері орнатылған. Алдыңғы кемелерде алты Ships Torpedo Weapon System (STWS) торпедалық құрылғысы болды. 1982 жылы «Шеффилд» Exocet зымыранынан жоғалғаннан кейін британдық 42 типті кемелерге екі Phalanx Mk 15 жақын арадағы қорғаныс жүйесі (CIWS) орнатылды. Кемелердің үш партиясы болды: 1 және 2 партиясы 4820 тонналық, ал 3 партиясы (кейде «Манчестер» класы деп аталады) 5200 тонналық. 3-ші партиядағы кемелер күрт жаңартылды, бірақ ұсынылған Sea Wolf жүйесінің жаңартулары ешқашан орнатылмады. Олардың жалпы соғысқа қатысу роліне байланысты, екі аргентиналық кемеге де CIWS емес, MM38 Exocet орнатылды. Электрондық жабдыққа бір 1022 D диапазонындағы ұзақ қашықтыққа арналған радар және Outfit LFB трассалық экстракторы немесе бір 965P ұзақ қашықтыққа арналған әуе бақылау радары, бір 996 E/F диапазонындағы 3D радар, Outfit LFA трассалық экстракторымен немесе 992Q типті беттік іздеу радары, екі 909 I/J диапазонындағы өртке бақылау радары және Outfit LFD радар трассалық комбинаторы кірді. Барлық кемелерді Rolls Royce TM3B Olympus және Rolls Royce RM1C Tyne теңіздік газ турбиналары қозғалтты, олар COGOG (газ немесе газдың біріктірілген жүйесі) схемасында орналасқан, синхронды өздігінен ауысатын муфталар арқылы екі сатылы азайту, екі тандемді, буынды, құлыпталған редукторлық жүйеге және екі бес пернелі басқарылатын пиштік бұрандаларға берілді. Олардың әрқайсысында 1 мегаватт үш фазалы электр қуатын (440 В 60 Гц) өндіретін төрт Paxman Ventura 16YJCAZ дизель генераторы бар. Кластың бірінші кемесі «Шеффилд» бастапқыда түтін құбырының үстіне ыстық газ ағынын жаққа бағыттау және антенналарға зиян келтіруді азайту үшін газ шығару дефлекторларымен жабдықталған. Бұл жаңа инфрақызыл іздеу зымырандары үшін айқын нысана болғандықтан, бұл тек «Шеффилд» және аргентиналық «Геркулес» пен «Сантисима Тринидад» кемелерінде болды. Барлық келесі қозғалтқыштардың шығару құбырлары инфрақызыл сигнатураны азайту үшін машина бөлімінің ауасымен араластырылатын «ірі торлармен» жабдықталды.

The first batch had the 965 or 966 surveillance radar, which had a "slow data rate". The Type 42 was also equipped with a 4.5 inch Mark 8 naval gun and earlier vessels had six Ships Torpedo Weapon System (STWS) torpedo launchers. Two Phalanx Mk 15 close in weapon systems (CIWS) were fitted to British Type 42s after the loss of Sheffield to an Exocet missile in 1982. There have been three batches of ships, batch 1 and 2 displacing 4,820 tonnes and batch 3 (sometimes referred to as the Manchester class) displacing 5,200 tonnes. The batch 3 ships were heavily upgraded, though the proposed Sea Wolf systems upgrades were never fitted. Because of their more general warfare role, both Argentine ships were fitted with the MM38 Exocet, and not with a CIWS. The electronics suite included one Type 1022 D band long range radar with Outfit LFB track extractor or one Type 965P long range air surveillance radar, one Type 996 E band/F band 3D radar for target indication with Outfit LFA track extractor or type 992Q surface search, two Type 909 I/J band fire control radars and an Outfit LFD radar track combiner. All ships were propelled by Rolls Royce TM3B Olympus and Rolls Royce RM1C Tyne marinised gas turbines, arranged in a COGOG (combined gas or gas) arrangement, driving through synchronous self shifting clutches into a double reduction, dual tandem, articulated, locked train gear system and out through two five bladed controllable pitch propellers. All have four Paxman Ventura 16YJCAZ diesel generators, each generating 1 megawatt of three phase electric power (440 V 60 Hz). The first of class, Sheffield, was initially fitted with exhaust deflectors on her funnel tops to guide the high temperature exhaust efflux sidewards and minimise damage to overhead aerials. As this provided a prominent target for then new infrared homing missiles, only Sheffield and both the Argentinian Hércules and Santísima Trinidad had these. All subsequent engine uptakes were fitted with 'cheese graters' that mixed machinery space vent air with the engine exhaust to reduce infrared signatures.

42-типтің болуы және қолданылуы

Бұл класс бастапқыда бұрынғы Кеңес Одағының Ұзақ қашықтыққа ұшатын авиациясы / А ВМФ-ның ұзақ қашықтыққа ұшатын стратегиялық бомбалаушыларын тоқтату және авиация тасымалдаушыларының ұрыс топтары үшін аймақтық қорғаныс ретінде жобаланды. Кластың жеті кемесі Фолкленд соғысына (Корпоративтік операция) және одан кейінгі кезеңге қатысты. "Type 42" Аргентина әуе күштеріне қарсы ұзақ қашықтықтағы тиімді қорғаныс жүргізіп, үш нысанды құлатты. Алайда, "Sheffield" бірінші буынның әуеден-жерге зымыранына (Exocet) іліккенінен зақымданып, алты күннен кейін батты, "Coventry" конвенциялық темір бомбалармен батып, ал "Glasgow" бір бомбадан зақымданды, ол жарылмай-ақ артқы двигатель бөлімінен өтіп кетті; осыдан кейін кең ауқымды қайта қарау жүргізіліп, жаңа нұсқалар қабылданды. Кейінірек, "Gloucester" Перс шығанағында жердегі нысандарға қарсы зымыранды атып түсірді. "Type 42" кемелері флоттың төтенше жағдайларға дайындық міндеттерін орындады, мысалы, Батыс Үндістандағы есірткіге қарсы операциялар, Фолкленд аралдарының патрульдеуі, НАТО-ның Жерорта теңізі мен Атлантикадағы операциялық топтары және Перс шығанағындағы патрульдеу. "Type 42" кемелерінің қызмет ету және сенімділік мәселелері, сондай-ақ олардың жауынгерлік және техникалық жабдықтарының ескіруіне байланысты, жоғары қарқынды миссиялық аймақтарда "Type 23" кемелерін пайдалану жиіледі.

Үлкен жөндеулер мен жаңартуларды қоспағанда

Күні Жұмыс істеу шығындары Не кіреді 1981–82 ж. £10.0 млн. 42-ші типті кемелердің орташа жылдық жұмыс істеу шығындары 1981–82 жылғы орташа бағалармен есептелген, сондай-ақ байланысты ұшақтардың шығындары да кіреді, бірақ ірі жөндеулердің шығындары кірмейді. 1985–86 ж. £15 млн. 42-ші типті эсминецті бір жыл бойы жұмыс істеу және күтіп ұстаудың орташа құны. 1987–88 ж. £7 млн. 42-ші типті эсминецтің 1987–88 қаржы жылындағы орташа жылдық жұмыс істеу шығындары. Бұл шығындарға персонал, отын, қосалқы бөлшектер және т.б., сондай-ақ әкімшілік қолдау көрсету қызметтері кіреді, бірақ жаңа құрылыс, күрделі жабдықтар және жөндеу жұмыстарының шығындары кірмейді. 2001–02 ж. £13.0 млн. 42-ші типті эсминец, жылдық орташа жұмыс істеу шығындары, әрбір толық қаржы жылындағы тарихи шығындарға негізделген. Бұл көрсеткіштерге жұмыс күші, техникалық қызмет көрсету, отын, материалдық заттар және басқа да шығындар (мысалы, порттық төлемдер) кіреді, бірақ амортизация және капитал құны кірмейді. 2002–03 ж. £13.5 млн.