Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын ақыны және сыншысы Сидней Томпсон Добелл (5 сәуір 1824 – 22 тамыз 1874) – ағылшын ақыны және сыншысы, «спазмодикалық» мектептің өкілі.
English poet and critic
Sydney Thompson Dobell (5 April 182422 August 1874) was an English poet and critic, and a member of the so called Spasmodic school.
Өмірбаян
Добелл Кент графтығындағы Кранбрук қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Джон Добелл шарап сатушы болса, анасы Джульетта – Самуэль Томпсонның (1766–1837) қызы, ол Лондонның саяси реформаторы еді. Ол хирург Хорас Добеллдің ағасы болды. Добелл он екі жасқа келгенде отбасы Челтенхэмге көшіп өтті. Ол жеке білім алып, мектепке де, университетке де бармады. Ол мұны он сегіз жасында Чосер үлгісінде жазған Челтенхэм колледжі туралы шумақтарында айтады. Бес жылдық құдалықтан кейін 1844 жылы жақсы әулеттен шыққан Эмили Фордхэмға үйленді. Джеймс Стенсфельдпен (кейіннен сэр Джеймс Стенсфельд) және Бирмингемдік уағызшы-саясаткер Джордж Доусонмен танысу жас энтузиасттың сол кездегі либерализмге деген ынтасын күшейтті, соңынан Италияның достары қоғамын құруға әкелді. Осы уақытта Добелл саяси реформаға деген құштарлықпен толтырылған бірнеше шағын өлеңдер жазды. «Римдік» 1850 жылы Сидней Йендис псевдонимімен жарық көрді. Келесі жылы ол әйелімен Швейцарияға саяхат жасады, ал елге оралғаннан кейін Роберт Браунинг, Филип Бейли, Джордж Макдональд, Эммануэль Дойч, Лорд Хаутон, Раскин, Холман Хант, Маццини, Теннисон және Карлайлмен достық қарым-қатынас орнатты. Оның екінші ұзын поэмасы «Балдер» 1854 жылы жарық көрді. Келесі үш жыл Шотландияда өтті. Оның осы кездегі ең жақын досы Александр Смит болды. Олар 1855 жылы Қырым соғысы туралы бірнеше сонеттерді бірлесіп жариялады, содан кейін «Соғыс уақытында Англия» жинағы шықты. Ол өте бай болмаса да, мұқтаж әдебиетшілерге көмектесуге әрдайым дайын болды, және оның тырыстығының арқасында Дэвид Грейдің өлеңдері жарық көрді. 1869 жылы ол мінген жылқы құлап, оның үстінен домалап өтті. Денсаулығы, бірнеше жыл бойы қыстау үшін шетелге баруын қажет еткен, осы оқиғадан қатты зардап шекті, және сол кезден бастап Глостерширдегі Найлсворт қаласында қайтыс болғанға дейін денсаулығы нашарлап, мүгедек болып өмір сүрді.
Dobell was born at Cranbrook, Kent. His father, John Dobell, was a wine merchant and his mother Julietta was a daughter of Samuel Thompson (1766–1837), a London political reformer. He was an older brother of the surgeon Horace Dobell. The family moved to Cheltenham when Dobell was twelve years old. He was educated privately, and never attended either school or university. He refers to this in some lines on Cheltenham College in imitation of Chaucer, written in his eighteenth year. After a five year engagement he married, in 1844, Emily Fordham, a lady of good family. Acquaintance with James Stansfeld (subsequently Sir James Stansfeld) and with the Birmingham preacher politician George Dawson fed the young enthusiast's ardour for the liberalism of the day, and later led to the foundation of the Society of the Friends of Italy. Meanwhile, Dobell wrote a number of minor poems, infused with a passionate desire for political reform. The Roman appeared in 1850, under the pen name of Sydney Yendys. Next year he travelled through Switzerland with his wife; and after his return he formed friendships with Robert Browning, Philip Bailey, George MacDonald, Emanuel Deutsch, Lord Houghton, Ruskin, Holman Hunt, Mazzini, Tennyson and Carlyle. His second long poem, Balder, appeared in 1854. The three following years were spent in Scotland. Perhaps his closest friend at this time was Alexander Smith. Together they published, in 1855, a number of sonnets on the Crimean War, which were followed by a volume on England in Time of War. Although by no means a rich man he was always ready to help needy men of letters, and it was through his exertions that David Gray's poems were published. In 1869 a horse, which he was riding, fell and rolled over with him. His health, which had for several years necessitated his wintering abroad, was seriously affected by this accident, and he was from this time more or less of an invalid until his death in Nailsworth, Gloucestershire.
Поэзия
ДоBell ақын ретінде профессор Айтұнның «Фирмилиан: Спазмодикалық трагедия» шығармасында оның стилін пародиалық бейнелеген Спазмодикалық поэзия мектебіне жатады. Дегенмен, бұл эпитетті алғаш рет Карлайл Байронға қолданған. Осы мектепке Джордж Гилфилан, Филип Джеймс Бейли, Джон Станян Бигг, ДоBell, Александр Смит және кейбір сыншылар пікірінше, Джеральд Масси кіреді. Бұл мектеп өмірдің сырына наразылық, бекерге кеткен тырысқақтар, сыйақысыз күрес, күмәнді мазасыздық және қол жеткізуге болмайтын нәрсеге ұмтылу сипаттарымен ерекшеленеді. Осылайша, ол 19 ғасырдың бір кезенінің ой-пікірлерін адалдықпен бейнелейді. (2-бас. 1866 ж.)
As a poet Dobell belongs to the Spasmodic school of poetry, as it was named by Professor Aytoun, who parodied its style in Firmilian: A Spasmodic Tragedy. The epithet, however, was first applied by Carlyle to Byron. The school includes George Gilfillan, Philip James Bailey, John Stanyan Bigg, Dobell, Alexander Smith, and, according to some critics, Gerald Massey. It was characterized by an under current of discontent with the mystery of existence, by vain effort, unrewarded struggle, sceptical unrest, and an uneasy straining after the unattainable. It thus faithfully reflected a certain phase of 19th century thought. (2nd. ed. 1866)