Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Джордж Николл Барнс (2 қаңтар 1859 – 21 сәуір 1940) – Ұлыбританияның Лейборист партиясының саясаткері және Лейборист партиясының жетекшісі (1910–1911).
British politician
George Nicoll Barnes (2 January 1859 – 21 April 1940) was a British Labour Party politician and a Leader of the Labour Party (1910–1911).
Ерте өмір
Барнс 1859 жылдың 2 қаңтарында Лочиде, Дундиде, Йоркширден келген білікті инженер және фабрика директоры Джеймс Барнс пен оның әйелі Кэтрин Адам Лэнглендстің бес ұлының екіншісі болып дүниеге келді. Оның інісі Т. Б. Барнс та саясатқа белсенді қатысып, кейін Дундидегі Лейборист партиясының кеңесшісі болды. Отбасы Англияға қайтып, Миддлсекстегі Пондерс-Эндке қоныстанды, онда оның әкесі джут фабрикасын басқарды. Джордж он бір жасында Энфилд шосседегі шіркеу мектебін бітірген соң сол фабрикада жұмыс істеуге кірісті. Одан кейін ол екі жыл инженерлік оқудан өтті, бірінші Ламбеттегі Пауис Джеймс компаниясында, содан кейін Паркердің Дундидегі құю зауытында. Оқуын аяқтағаннан кейін екі жыл бойы Барроудағы Викерс кеме құрылыс зауытында жұмыс істеді. Сосын ол қайтадан Лондон аймағына оралды, онда 1879 жылғы экономикалық дағдарыс кезінде жұмыссыз қалды. Ол бірнеше уақыттық жұмыстардан кейін Фулхэмдегі Лукас пен Эйрд компаниясында сегіз жыл жұмыс істеді.
Barnes was born on 2 January 1859 in Lochee, Dundee, the second of five sons of James Barnes, a skilled engineer and mill manager from Yorkshire, and his wife, Catherine Adam Langlands. His brother T. B. Barnes was also active in politics, later becoming a Labour Party councillor in Dundee. The family moved back to England and settled at Ponders End in Middlesex, where his father managed a jute mill in which George himself began working at the age of eleven, after attending a church school at Enfield Highway. He then spent two years as an engineering apprentice, first at Powis James of Lambeth then at Parker's foundry, Dundee. After finishing his apprenticeship he worked for two years at the Vickers shipyard in Barrow before returning once again to the London area, where he experienced unemployment during the slump of 1879. He had a number of short term jobs before settling for eight years at Lucas and Aird in Fulham.
Кәсіподақ және саяси қатысу
Лондонда болған кезінде Барнс Біріккен Инженерлер қоғамының белсенді мүшесі болды. Ол 1895 жылы кәсібодақтың бас хатшысы лауазымына түсті, бірақ ағымдағы бас хатшы Джон Андерсоннан шамалы есе жіберіп қалды. Бірақ, келесі жылы Андерсон "қасақана міндетін орындамағандығы" үшін қызметтен алынды, ал Барнс оны кезекті сайлауда оңай жеңді. Барнс кооперативтік қозғалыстың жақтасы және ынталы, бірақ орташа социалист болды, соның нәтижесінде 1893 жылы құрылған Тәуелсіз Еңбек партиясына қосылды.
During his time in London, Barnes became an active member of the Amalgamated Society of Engineers. He stood for the general secretaryship of the union in 1895, but was narrowly defeated by the incumbent, John Anderson. However, the following year, Anderson was dismissed for "wilful neglect of duty", and Barnes easily beat him in a new election. Barnes was a committed member of the co operative movement, and a keen if moderate socialist, which led him to join the Independent Labour Party on its foundation in 1893.
Парламенттік мансап
1895 жылғы жалпы сайлауда ол Рочдейлдегі Тәуелсіз лейбористік партиядан сәтті сайлана алмады. 1906 жылғы жалпы сайлауда Лейбористік партиядан Глазго Блэкфриарс және Хатчестонтаун округінен депутат болып сайланды, Шотландияда сайланған алғашқы екі лейбористік депутаттың бірі болды. Ол 1918 жылғы жалпы сайлауда округ жойылғанға дейін Блэкфриарс және Хатчестонтаун үшін, содан кейін 1922 жылғы сайлауда мандатын тастағанға дейін Глазго Горбальс үшін отырды (бұл округ сол аумақты қамтыды).
At the 1895 general election he stood unsuccessfully for the Independent Labour Party in Rochdale. He was elected as MP for Glasgow Blackfriars and Hutchesontown at the 1906 general election for the Labour Party, becoming one of the first two Labour MPs to be elected in Scotland. He sat for Blackfriars and Hutchesontown until the constituency was abolished for the 1918 general election, and thereafter sat for Glasgow Gorbals (which covered the same area) until he stood down at the 1922 election.
Жоғары лауазымнан қууға дейін
Барнс 1910 жылдың 14 ақпанынан 1911 жылдың 6 ақпанына дейін Еңбек партиясының басшысы болды. 2021 жылға қарай ол Еңбек партиясының ең аз қызмет еткен басшысы болып табылады, лауазымда бар болғаны 11 ай болды. Ол 1916–1917 жылдары зейнетақы министрі, ал 1917–1920 жылдары Дэвид Ллойд Джорджтің құрамындағы бес мүшелі соғыс кабинетінің бірі ретінде портфелі жоқ министр болды. 1918 жылы Еңбек партиясы Ллойд Джордж коалициясынан шығуға шешім қабылдады, бірақ Барнс отставкаға кешуден бас тартты. Осының салдарынан ол Еңбек партиясынан қуылды және Британ жұмысшылар лигасымен бірлесіп, коалицияға қарсы Ұлттық демократиялық және Еңбек партиясын құрды. Оның көптеген кандидаттары 1918 жылдың желтоқсанында Коалиция купоны арқылы сайланды. Барнс 1918 жылы Коалициялық Еңбек партиясынан да кандидат болды. Оның адалдығы үшін ол Париж бейбітшілік конференциясына қатысты, Халықаралық еңбек ұйымын (ХЕҰ) құруға зор үлес қосты, Версаль келісіміне қол қойды, Уильям Орпеннің келісімге қол қою суретінде (оң жақтан екінші орында отырған) бейнеленді, сондай-ақ "Бірінші дүниежүзілік соғыстың мемлекет қайраткерлері" атты танымал суретте (Уинстон Черчилльтің тікелей үстінде тұрған) көрсетілді.
Barnes was Leader of the Labour Party from 14 February 1910 to 6 February 1911. as of 2021, he is the shortest serving Labour leader, remaining in the post for only 11 months. He was Minister of Pensions (1916–1917), rising to Minister without Portfolio as one of David Lloyd George's powerful five member war cabinet (1917–1920). In 1918 the Labour Party decided to leave the Lloyd George Coalition but Barnes refused to resign. As a result, he was expelled from the Labour Party, and with the British Workers League founded the pro coalition National Democratic and Labour Party, many of whose candidates were elected on the Coalition Coupon in December 1918. He also stood in 1918 under the Coalition Labour title. As a reward for his loyalty, he was a participant at the Paris Peace Conference, he was instrumental in the creation of the International Labour Organization (ILO), he was a signatory to the Treaty of Versailles, he is featured in William Orpen's famous painting of the treaty signing (seated second from the right), and he was lionised in the iconic painting, "Statesmen of World War I" (standing directly above Winston Churchill).
Кейінгі өмірі
1920 жылдың басында министрліктен кеткеннен кейін ол британ саясатында маңызды рөл атқармады. 1920 жылдың наурыз айында ол мемлекеттік қызметтері үшін Ұлық серіктестер орденінің мүшесі болып тағайындалды. 1922 жылғы жалпы сайлауда еңбекші партия оған қарсы кандидатты қайта ұсынатынын жариялағаннан кейін ол саясаттан шықты. Глазго қаласы бойынша ресми еңбекші партия кандидаттарының үстемдігі күшейетіні анық болғандықтан және ол басқа партияда қызмет етуге ниеті болмағандықтан, ол мандатын тастауға шешім қабылдады. Барнс ұзақ және белсенді зейнеткерлікке шықты, Халықаралық еңбек ұйымын қолдауын жалғастырды, Кооперативтік баспа қоғамының төрағасы болып қызмет етті және бірнеше кітап жариялады, оның ішінде өзінің автобиографиясы – «Шеберханадан соғыс кабинетіне» (1923) және «Халықаралық еңбек кеңсесінің тарихы» (1926). Ол көрікті, тартымды мінезді адам болған, бірақ оның жеке өмірі туралы көп мәлімет жоқ. 1882 жылы ол Томас Лэнглендстің қызы Джессиге үйленді, олардан екі ұл мен бір қыз дүниеге келді; оның кіші ұлы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда, Гордон Хайленд полкінде екінші лейтенант болып қызмет еткенде қаза тапты. 1932 жылы ол «Жаңа одақтастық» бейбітшілік ұйымының алғашқы президенті болды. 1940 жылы Лондондағы үйінде қайтыс болды және Фулхэм зиратына жерленді.
After resigning as a minister early in 1920 he played no further significant role in British politics. In March 1920 he was appointed a Member of the Order of the Companions of Honour for his ministerial services. He quit politics when the Labour Party announced that it would again field a candidate against him in the general election of 1922. As it was clear that the tide would turn strongly towards the official Labour candidates throughout Glasgow, and as he had no wish to serve in any other party, he decided to withdraw from his seat. Barnes had a long and active retirement, continuing to support the International Labour Organization, serving as chairman of the Co operative Printing Society, and publishing several books, including his autobiography, From Workshop to War Cabinet (1923), and a History of the International Labour Office (1926). He was a pleasant looking, mild mannered man, but little is known about his private life. In 1882 he had married Jessie, daughter of Thomas Langlands, with whom he had two sons and a daughter; his youngest son was killed in action in France while serving as a Second Lieutenant with the Gordon Highlanders during the First World War. In 1932, he became the first president of the pacific organization The New Commonwealth. He died in 1940 at his London home, and was buried in Fulham Cemetery.