Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джоанн Харрис романы (1999)
Joanne Harris novel (1999)
«Шоколад» – Джоанн Харрис жазған 1999 жылғы роман. Онда жас, жалғыз ана Вианна Рошердің тарихы айтылады. Ол Францияның Ланскене-су-Таннес ауылына Ұлы оразаның басында алты жасар қызы Анукпен бірге келеді. Вианна шіркеудің қарсысындағы алаңда орналасқан «La Céleste Praline» шоколадханасын ашу үшін келген. Ораза мен тәубеге берілудің дәстүрлі маусымында ол келетін ауыл тұрғындарының өмірін мейірімділік, инабатсыздық және сәл сиқыр арқылы өзгертеді. Бұл ауылдың дін қызметкері Франсис Рейно мен оның қолдаушыларын қынжырлатады. Шиеленіс күшейген сайын, қоғамдағы бөлініс те артты. Құрбан айт мерекесі жақындағанда шіркеудің қағидалары шоколадтың құмарлығына қарсы қойылады, ал Франсис Рейно мен Вианна Рошер арасында сөзсіз бетпе-бет кездесу болады. Харрис кейіпкерлердің біразының өміріндегі адамдардың ықпалымен жазылғанын айтты: оның ұлы жас Ануктің прототипі болды, соның ішінде оның ойдағы қоян – Пантуфль. Харрис өте бекем мінезді және тәуелсіз әжесі Вианна мен қарт Арманды сомдауда үлкен әсер етті. «The Lollipop Shoes» – алғашқы жалғасы 2007 жылы Ұлыбританияда жарық көрді (2008 жылы АҚШ-та «The Girl with No Shadow» деген атпен шықты), ал 2012 жылы екінші жалғасы «Peaches for Monsieur le Curé» деп аталды (АҚШ-та «Peaches for Father Francis»), одан кейін 2019 жылы үшінші бөлімі – «The Strawberry Thief» жарық көрді.
Chocolat is a 1999 novel by Joanne Harris. It tells the story of Vianne Rocher, a young single mother, who arrives in the French village of Lansquenet sous Tannes at the beginning of Lent with her six year old daughter, Anouk. Vianne has arrived to open a chocolaterieLa Céleste Pralinewhich is on the square opposite the church. During the traditional season of fasting and self denial she gently changes the lives of the villagers who visit her with a combination of sympathy, subversion and a little magic. This scandalises Francis Reynaud, the village priest, and his supporters. As tensions run high, the community is increasingly divided. As Easter approaches the ritual of the Church is pitted against the indulgence of chocolate, and Father Reynaud and Vianne Rocher face an inevitable showdown. Harris has indicated that several of the characters were influenced by individuals in her life: Her son forms the basis for the young Anouk, including his imaginary rabbit, Pantoufle. Harris' strong willed and independent great grandmother influenced her portrayal of both Vianne and the elderly Armande. The Lollipop Shoes, the first sequel, was published in the United Kingdom in 2007 (released in 2008 as The Girl with No Shadow in the US)
and in 2012, the second sequel was published, entitled Peaches for Monsieur le Curé. (Peaches for Father Francis in the US), followed by the third installment, The Strawberry Thief, in 2019.
Сюжет
Вианна Рошер қызы Анукпен бірге Францияның Ланскене-су-Таннес деген кішкентай ауылына келеді. Карнавалдың соңғы күндері олар "жел" арқылы "La Céleste Praline" шоколадханасын ашуға жеткізіледі. Ауылдың діни қызметкері Франсис Рейно олардың келуіне таңғалады, себебі ораза жаңа ғана басталған еді, бірақ оның шатасуы тез ашуға айналады, өйткені Вианна қауіпті нанымдар ұстанатынын, шіркеуге бағынбайтынын және өзінің "қойындысына" басшылық ету керек деп санайтын жазбасыз ережелерді елемейтінін түсінеді. Оның жеке ойларынан Вианна сиқыршы екенін білеміз, бірақ ол бұл сөзді қолданбайды. Ол анасымен бірге бір қаладан екінші қалаға көшіп-қонып жүрді. Анасы қызына да осындай еркіндікке деген қажеттілікті сіңіруге тырысты, ол көбірек әлеуметтік және икемді болды. Олар сыйлықтармен дүниеге келген, және өмір сүру үшін "үй сиқырын" пайдаланды. Вианна өмір бойы "Қара адамнан" қашады, бұл оның анасының халық әңгімелерінде қайта-қайта кездесетін мотив. Анасы қатерлі ісікке шалдығып қайтыс болғаннан кейін, Вианна қара адамнан және желдің құпия күшінен қашып, қалыпты өмір сүруге тырысады. Шоколадхана – оның ертедегі арманы. Оның тамақ дайындауға қабілеті жоғары және сүйкімді мінезі бар. Ол клиенттеріне енуге және көмектесуге тырысады. Ол Арманде, Гийом және Нарсис сияқты тұрақты клиенттер тобын құра бастайды, және Рейноның наразылығына қарамастан, бизнесі жабылмайды. Рейно Вианнаны қаладан қуғысы келеді және ол әр жексенбіде шіркеуде оның туралы айтады. Кейбіреулер қашықтап кетеді, бірақ ол ұзаққа соқпайды. Оның оған қарсылығы жеке соғысына айналады. Олардың арасындағы шиеленіс күшейгенде, екі ондай өзен цигандарының тобы, қажырлы және сабырлы Ру басшылығымен, жақын жердегі өзенге қайықтарын тікелей тоқтатады, ал Вианна және басқалар оларды құшақтап алады, ал Рейно олардың "әдепсіз" және "күнәлі" өмір салтына қарсы шығады. Рейно ауылдағы көптеген кәсіпорындарды цигандарға қызмет көрсетуден бас тартуға көндіреді, бірақ Вианна оларды қарсы алып, топтың бірнеше мүшесімен, атап айтқанда Ру, Зезетте және Бланшпен достық қарым-қатынас жасайды. Олар оны өзен жағасындағы өздерінің тойларына шақырады. Алайда, мырза Мускат бензинге от қойғаннан кейін олардың көпшілігі өзен бойымен жылжуға мәжбүр болады, ал Ру жақын маңдағы қираған үйлердің бірінде қоныстанады. Ол Вианна, Арманде және Нарцис үшін кездейсоқ жұмыстар істей береді, сондай-ақ Зезетте мен Бланшпен бірге Армандедің туған күніне келеді. Арманде сол түні ұйқыда қайтыс болады, ал Вианна мен Ру барлығы үйге кеткеннен кейін бақта жақындыққа түседі. Вианна сонымен қатар Пасха жексенбісінде өтетін "Шоколад фестиваліне" дайындалуға көп уақыт пен күш жұмсайды, оған зорлық-зомбылық көрген күйеуінен кетуге көндірілген Жозефина көмектеседі. Фестиваль өтетін таңертең Рейно дүкенге кіріп, терезедегі көрмені бүлдіреді, бірақ Вианна оны жертөледегі сыйлық қораптарына жете алмай тұтқынға алады. Фестиваль үлкен жетістікке ие болып жалғасады.
Vianne Rocher, with her daughter Anouk, comes to the small French village of Lansquenet sous Tannes. They are brought by "the wind" during the last days of Carnival to open a chocolaterie, La Céleste Praline. The village priest, Francis Reynaud, is mystified by their arrival because Lent has just begun, but his confusion turns rapidly to anger when he understands that Vianne holds dangerous beliefs, does not obey the church and flouts the unspoken rules that he feels should govern his "flock". Vianne, we learn from her personal thoughts, is a witch, though she does not use the word. Her mother and she were wanderers, going from one city to another. Her mother strove to inspire the same need for freedom in her daughter, who is more social and passive. They were born with gifts, and used a kind of "domestic magic" to earn their living. Throughout her life, Vianne has been running from the "Black Man", a recurring motif in her mother's folklore. When her mother dies of terminal cancer, Vianne continues on her own, trying to evade the Black Man and the mysterious force of the wind and settle down to a normal life. The chocolaterie is an old dream of hers. She has an innate talent for cooking and a charming personality. She tries to fit in and help her customers. She starts to build a group of regular customers, including Armande, Guillaume and Narcisse, and, to Reynaud's dismay, she doesn't go out of business. Reynaud attempts to have Vianne run out of town, and he talks about her every Sunday at church. Some people stay away, but not for long. His conflict with her becomes his personal crusade. Tensions between them increase when a group of about two dozen river gypsies, led by unflinching and stoic Roux, park their boats on the nearby river and Vianne and several others welcome them, whereas Reynaud is against their 'immoral' and 'sinful' way of life. Reynaud manages to convince most businesses in the village to deny the gypsies their service, although Vianne welcomes them and befriends some members of the group, namely Roux, Zezette and Blanche. In return, they invite her to their own celebrations by the river. However, most of them are forced to move up the river when Monsieur Muscat starts a petrol fire, while Roux squats in one of the derelict houses nearby. He continues doing odd jobs for Vianne, Armande and Narcisse and also comes to Armande's birthday party with Zezette and Blanche. Armande dies in her sleep later that night, while Vianne and Roux have sex in the garden after everyone else has gone home. Vianne also spends a lot of time and effort preparing for the "Grand Festival of Chocolate", to be held on Easter Sunday, with the help of Josephine, who moves in with her after being convinced to leave her abusive husband. The morning the festival is supposed to take place, Reynaud breaks into the shop and vandalizes the window display, but is caught by Vianne before he can reach the gift boxes in the basement. The festival continues with much success.
Кейіпкерлер
Вианна Рошер, Ануктың жалғыз басты анасы Ласквеннет су лес Танне ауылына келіп, оразаның басында шоколадхана ашады. Ол орташа әйелден биік, қара қырлы шашы, "көздесі жоқ қара көздері", тік маңдайлары бар, егер оның аузының қызықты қиялы болмаса, оның бетін қатал етер еді, сәл үлкен. Оның сүйікті хош иісі - мимоза. Ол Анукты қатты жақсы көреді және оның ең үлкен қоры - олардың бөлініп кетуі, бұл оның қайтыс болған анасының бала кезінде Вианнадан бөлініп кету қорқынышын бейнелейді. Ол мейірімді, сүйкімді, бірақ қасарысқан, өзінің сенімдерін жұмсақ, бірақ берік түрде қорғайды. Сонымен қатар ол адамдарға жақсы қарайтын, интуициясын жақсы білетін адам. Әңгіменің соңында ол Рукстан жүкті екенін біледі, бірақ олар баланы бірге өсірмейді. Франсис Рейно, ауылдың отыздан асқан діни қызметкері. Ол Вианна мен оның қызын қаладан кетуге мәжбүрлейді, өйткені оның дүкені орынсыз және қалаларға жақсырақ сәйкес келеді деп санайды. Ол әйел шайтанның көмекшісі деп ойлайды. Ол өзінің алдыңғысы Пьер Мишельдің және балалық шақтағы қиындықтарының әсерінен өзінің сеніміне фанатикалық және пуритандық көзқараспен қарайды. Ол өзін құрмет тұтады, кейде оны менмендікпен шатастырып, ережелерді ұстанғандықпен және өзін моральдық күш пен ақыл-ой жағынан жоғары деп санайды, ол өзінің мойындауында ренжіген қарама-қайшылықпен байқағандай. Анук Рошер - Вианнның алты жасар қызы. Алдын ала ойластырылған бала, оның анасы да көретін, Pantoufle деп аталатын ойдағы жануар досы бар. Ол басқа балалармен бірге өзеннің жанында жиі ойнайды. Жозефина Мускат, Пол Мари Мускаттың әйелі. Кітаптың басында ол күйеуінің үнемі қатыгездікпен қарауының нәтижесі болып табылатын үндемейтін қорқынышты тұлға. Ол Вианнаның достық қарым-қатынасын ұсынғаннан кейін үміттенуді бастайды, ақырында күйеуін тастап кетеді. Вианна оған жұмыс және шоколадханада тұруды ұсынады, егер ол қаладан кетсе, ол ешқашан қашуды тоқтатпайтынын айтады. Оның басшылығымен Жозефина өзгеріп, күштірек, өзіне сенімдірек және сүйкімдірек болады. Пол Мари Маскат, Жозефинаға үйленген, оны қызметші ретінде пайдаланған. Ол қызын жиі ұрып-соғып, ішімдікке де құмар. Әкесінің басшылығымен ол қатыгез мінез-құлық дамытады, ол кек алу қажеттілігімен бірге Рудың қайығын өртеп жіберді. Арманде Воазин, сексеннің басында жүрген Каролина Клермонттың анасы. Вианнаның келуінің қандай өзгерістер әкелетінін бірінші болып болжаған. Ол Вианнаның да сиқыршы екеніне сенді, бірақ Вианна бұл сөзбен келіспейді. Олар достыққа айналады, өйткені олардың мінез-құлқы мен рух еркіндігі ұқсас. Вианна Арманға немересі Люкпен қайта байланысуға көмектеседі, ал Арман Вианнаға Рейноның күшті уағыздарының бірінен кейін көмектеседі. Оның ішкі киімге және Рембоның поэзиясына деген махаббаты бар. Ол өте жақсы альпинист болған кезде, жиі ағаштардан өтіп бара жатқандарға заттарды лақтыратын. Ол Рейноға және оның соқырлықпен соңынан еріп жүрген кейбір ауыл тұрғындарына қатты жек көрініс танытады, оларды "библиялық топтар" деп атайды. Ол диабетпен ауырады, оны мойындаудан бас тартады және дұрыс емдеуден бас тартады, тіпті диабеттік комаға түсіп қалғаннан кейін де, ол диабеттік ретинопатияға шалдыққан және айналасында жүру үшін таяқ қажет болған сәтке дейін шоколадты күнделікті жейді. Каролина Клермонт, "Киелі кітап фанаттарының" бірі. Анасымен қарым-қатынасы нашар, нәтижесінде Люкке әжесін көруге тыйым салынды. Ол беткей және қаскөй, Армандеге тым көп көңіл бөледі, бұл соңғысы жек көретін факт. Ол басқалардың қателіктерін тез айтады, бірақ өз қателіктерін емес, ол өте сирек бірдеңе жасайды, бірақ бірдеңе күтеді. Люк Клермонт, Кэролайн Клермонттың он үш жасар ұлы, оны ол маңдайға түйіп тәрбиеледі. Люктің қараңғылық пен әсемдікке деген құмарлығы бар, ол оны анасының көңілін қалдырмаудан қорқып жасырады. Ол кекеш, бірақ әжесінің жанында және тойда ішіп жүрген кезде кекештік азаяды. Гийом, қарт мырза, өзінің ауру иті Шарлиге адал. Нарцисс, жергілікті фермер мен гүл сатушы. Рукс, қызыл шашты өзен циган, Вианнаның туа біткен баласының биологиялық әкесі. Зезетте мен Бланш, өзен цигандары.
Vianne Rocher, single mother of Anouk who arrives at the village of Lasquennet sous les Tannes and opens a chocolaterie at the beginning of Lent. She is described as taller than the average woman, with black curly hair, "dark eyes that seem pupilless", straight brows that would make her face stern if not for the amused quirk of her mouth, a little too big. Her favourite scent is mimosa. She loves Anouk very much, and her greatest fear is that they will be torn apart, mirroring her late mother's fear of being torn from Vianne when she was a child. She has a friendly, charming personality, but stubborn too, and she stands up for her beliefs, in a mild yet firm manner. She also has a keen sense of people and great powers of intuition. At the end of the story, she discovers she is pregnant by Roux, although they will not raise the child together. Francis Reynaud, village priest who is in his thirties. He tries to make Vianne and her daughter leave as he believes her shop is inappropriate and better suited for the cities. He comes to believe that she is Satan's helper. He is fanatical and puritanical in his beliefs, due to the inspiration of Père Michel, his predecessor, and his troubled childhood. He has a strong sense of dignity, which might be mistaken for pride sometimes, an obsession with following the rules and believes himself superior in terms of moral strength and intellect as he observes with chagrined disdain in one of his confessions. Anouk Rocher, Vianne's six year old daughter. A precocious child with an imaginary animal friend, called Pantoufle, that is also seen by her mother. She often plays near the river with the other children. Josephine Muscat, the wife of Paul Marie Muscat. At the beginning of the book she is a silent fearful figure, the result of the incessant brutal treatment received at the hand of her husband. She starts to hope after Vianne offers her friendship, and finally she leaves her husband. Vianne offers her a job and residence at her chocolaterie, arguing that if she leaves the town, she'll never stop running. Under her guidance, Josephine transforms, becoming stronger, more self confident and charming. Paul Marie Muscat, married to Josephine, using her as his servant. He beats her often and he drinks too much. Under his father's guidance he developed a cruel personality that, coupled with his need for vengeance, made him incinerate Roux's boat. Armande Voizin, mother of Caroline Clairmont who is in her early eighties. The first to anticipate the changes Vianne's arrival would bring. She believes Vianne is also a witch, though Vianne doesn't agree with the word. They become friends, due to a similarity in personalities and the freedom of spirit they both share. Vianne helps Armande reconnect with her grandson, Luc, and Armande helps Vianne after one of Reynaud's strong sermons. She has a secret love of underwear and the poetry of Rimbaud. It is revealed that when she was a very good climber, she would often throw things at passers by from the trees. She has a strong disdain for Reynaud and some of the villagers that follow him blindly, who she calls 'bible groupies'. She has diabetes, which she refuses to acknowledge and properly treat and, even after almost going into a diabetic coma, continues gorging on chocolate on a daily basis to the point where she develops diabetic retinopathy and requires a cane to walk around. Caroline Clairmont, one of the 'bible groupies'. Has a poor relationship with her mother, the result of which was banning Luc from seeing his grandmother. She is superficial and spiteful, and she fusses too much over Armande, a fact which the latter hates. She's quick to point out everyone else's mistakes but not her own and rarely does anything without expecting something in return. Luc Clairmont, Caroline Clairmont's thirteen year old son, whom she raised with obsessive care. Luc has a penchant for the dark and bizarre which he's been hiding for fear of upsetting his mother. He has a stutter, although it lessens in the company of his grandmother, and when he's drinking at the party. Guillaume, elderly gentleman, devoted to his sick dog, Charly. Narcisse, local farmer and florist. Roux, red haired river gypsy and the biological father of Vianne's unborn child. Zezette and Blanche, river gypsies.
Қабылдау
Ол 2000 жылы Creative Freedom Award, ал 2001 және 2012 жылдары Whittaker Gold and Platinum Awards сыйлықтарын жеңіп алды, Ұлыбританияда миллионнан астам данасы сатылды. Бұл кітап Whitbread Prize және Scripter Award (2001) сыйлықтарына іліккен. "Литературный обзор" журналына жазған мақаласында София Уотсон: "Бұл ең жақсы кітап па?" – деп сұрады. Одан әрі: "Бұл шынымен тамаша кітап, менің қызметім барысында көп жылдар бойы оқыған ең жақсы кітаптарымның бірі. Джоан Харрис жазушының барлық мақсатына ешқандай күш жұмсамай-ақ жетеді." – деді. Чарльз де Линт романды жоғары бағалап, "Харрис прозасы – табиғи ләззат" десе, ал "Шоколадты" "Су сияқты шоколад" романымен салыстырды. Бірақ Kirkus Reviews оны "асыра тәтті" деп сипаттады.
It won the Creative Freedom Award (2000) and the Whittaker Gold and Platinum Awards (2001, 2012), selling over a million copies in the UK. It was shortlisted for the Whitbread Prize and the Scripter Award (2001). Writing for the Literary Review, Sophia Watson asked: "Is this the best book ever written?" going on to say: "This is a truly excellent book, one of the best it has been my pleasure to read in the line of duty for years. Joanne Harris achieves everything a novelist should aim for, with no sense of effort or striving." Charles de Lint praised the novel, saying "Harris's prose is an absolute delight", and comparing Chocolat to Like Water for Chocolate, although Kirkus Reviews described it as "cloying."
Орнату
Lansquenet sous Tannes ауылы – Францияның оңтүстік-батысындағы Герс аймағындағы құрамындағы ойдан шығарылған ауыл. Джоан Харрис романдарының ішінде кездеседі. Гароннаның саласы – Танес өзенінің жағасында орналасқан, бұл елді мекен «Тулуз бен Бордо арасындағы қарбалас жолдағы шағын нүкте» деп сипатталады. Жүздей адам тұратын шағын ауылдық қауым, «Шоколад» романының, сондай-ақ Харрис авторлығындағы «Қарақат шарабы» және «Мсье Ле Куреге шабдалы» романдарының оқиға ортасы. Лансквенет су Таннның Нерак қаласының негізінде жазылғандығына қатысты деректер бар, ол Баиз өзенінің жағасында орналасқан, Харрис бала кезіндегі жазғы демалысын өткізген және Вианн деген кішкентай елді мекенге жақын жерде жатыр. Лансквенет су Танн атауының мағынасы екіұшты. «Лансквенет» сөзі ежелгі карта ойынына сілтеме жасайды. Ал «Sous Tannes», яғни «Танес астында» сөз тіркесі француз тіліндегі «soutane» – дін қызметкерінің киімімен дыбыстас келеді. Бұл «Шоколад» кітаптарында бейнеленген қауымның консервативті, католиктік сипатына жасалған сілтеме болуы мүмкін. Лансквенет – сырттан келген адамдарға жабық, біріккен қауым, қаңқу және шіркеудің билігінде. Тұрғындарының көп бөлігі зейнеткерлер, ал жастар жұмыс іздеп қалаларға қоныс аударған. Бұл ежелгі бекініс және өзінің тарихынан қалған қорғаныш көзқарасын сақтап қалған. Сырттан келгендерге көңіл бөлмейді, ескі реніштер сақталады, көрші ауылдардың тұрғындары дәстүрлі жаулар ретінде қарастырылады. «Мсье Ле Куреге шабдалы» романында да марокколық иммигранттардың қауымдастығының жаңа салты мен әртүрлі діни сенімдері шиеленіс тудырады. Лансквенет Харрис оқырмандарының арасында үлкен қызығушылыққа ие. 2012 жылғы шілдеде «Telegraph» газетіне жазған мақаласында ол Лансквенетке деген өзінің құрметін, сондай-ақ оқырмандарының құрметін айтты, олардың көпшілігі оған осы жерді тапқандарын және оның бар екенін білгендерін жазды.
The village of Lansquenet sous Tannes is a fictional village in the Gers region of South Western France, featured in the novels of Joanne Harris. Situated on the (imaginary) river Tannes, a tributary of the Garonne, it is described as "a blip on the fast road between Toulouse and Bordeaux". A small rural community of only a few hundred people, it is the setting of the novel Chocolat as well as Harris' later novels, Blackberry Wine and Peaches for Monsieur le Curé. There seems to be evidence to suggest that Lansquenet sous Tannes was based on the town of Nérac, on the river Baïse, where Harris spent some of her childhood holidays, and which is very close to a tiny village called Vianne. The name of Lansquenet sous Tannes is ambiguous. The word "lansquenet" refers to an old card game. "Sous Tannes", or "under the Tannes" is also phonetically identical to the French word "soutane", a priest's cassock. This may be a reference to the traditionalist, Catholic nature of the community depicted in the Chocolat books. Lansquenet is portrayed as an insular, close community, run by gossip and the Church. Most of the inhabitants are elderly; young people have mostly moved to the towns and cities to find work. It is an old bastide and retains the fortress mentality of its past. Outsiders are not welcome; old grudges linger; the inhabitants of neighbouring villages are seen as traditional enemies. Similarly in Peaches for Monsieur le Curé, the presence of a community of Moroccan immigrants, with their new customs and different religious beliefs, causes friction. Lansquenet has acquired a significant following among Harris' readers. In a piece written for the Telegraph in July 2012, she describes her own affection for Lansquenet, as well as that of her readers, many of whom have written to her to say that they have found the place, and therefore know that it exists.
Фильмге бейімделу
Фильм 2000 жылы шықты, режиссері Лассе Холлстрем, ал басты рөлдерді Джульетта Бинош, Джуди Денч, Альфред Молина, Лена Олин және Джонни Депп сомдады. Ол 8 BAFTA және 5 «Оскар» сыйлығына ие болды.
The film adaptation was released in 2000, directed by Lasse Hallström and starring Juliette Binoche, Judi Dench, Alfred Molina, Lena Olin and Johnny Depp. It was nominated for 8 BAFTAS and 5 Oscars.
Жалғасы
Шоколад романның жалғасы, "Лолипоп аяқ киімдері" (АҚШ-та "Көлеңкесі жоқ қыз" деп қайта аталды) 2007 жылы жарық көрді. Вианнаның оқиғасының келесі бөлімі, "Мырза Пасторға шабдалы" (АҚШ-та "Әке Франциске шабдалы" деп аталады) 2012 жылы жарық көрді, ал одан кейін 2019 жылы "Жеміс ұрысы" басылып шықты.
A sequel to Chocolat, entitled The Lollipop Shoes (retitled The Girl With No Shadow in the US), was published in 2007. A further chapter in Vianne's story, Peaches for Monsieur le Curé (titled Peaches for Father Francis in the US) was published in 2012, which was followed by The Strawberry Thief in 2019.