Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фотосуретті анық фокуспен және егжей-тегжейлі түсіру
Photography with a sharp focus and detail
Таза фотосурет немесе тура фотосурет – сурет салудан және басқа визуалды құралдардан ерекшеленетін қасиеттерге сәйкес, бір көрініс немесе нысанды өткір фокуспен және егжей-тегжейлі бейнелеуге бағытталған фотосурет түрі. Бұл термин 1904 жылдан бастап сыншы Садакичи Хартманн Camera Work журналында қолданды, ал кейіннен оның редакторы Альфред Стиглиц оны пикториализмнен гөрі фотосуреттің таза түрі ретінде насихаттады. Стиглиц және Пол Странд сияқты танымал фотографтар тарапынан кеңінен танылғаннан кейін, ол Эдвард Уэстон, Ансел Адамс және тағы басқалар сияқты батыс фотографтарының айрықша белгісіне айналды. Кейбіреулер бұл түсірілімде манипуляцияның жоқтығын білдіреді деп ойласа да, тура фотосуретшілер өз суреттерінің көрінісін жақсарту үшін қараңғы бөлмедегі көптеген стандартты әдістерді қолданды. Шындыққа сәйкестіктен гөрі, бұл термин жоғары контраст пен бай түсті гамма, өткір фокус, кесуден бас тарту және модернизмнен шабыттанған нысандардың жасырын абстрактілі геометриялық құрылымына баса назар аударатын ерекше эстетиканы білдіреді.
Pure photography or straight photography refers to photography that attempts to depict a scene or subject in sharp focus and detail, in accordance with the qualities that distinguish photography from other visual media, particularly painting. Originating as early as 1904, the term was used by critic Sadakichi Hartmann in the magazine Camera Work, and later promoted by its editor, Alfred Stieglitz, as a more pure form of photography than Pictorialism. Once popularized by Stieglitz and other notable photographers, such as Paul Strand, it later became a hallmark of Western photographers, such as Edward Weston, Ansel Adams and others. Although taken by some to mean lack of manipulation, straight photographers in fact applied many common darkroom techniques to enhance the appearance of their prints. Rather than factual accuracy, the term came to imply a specific aesthetic typified by higher contrast and rich tonality, sharp focus, aversion to cropping, and a Modernism inspired emphasis on the underlying abstract geometric structure of subjects.
Батыс жағалаудағы фотосурет қозғалысы
1910 жылдан 1930 жылдардың басына дейін басым стиль – Шығыс жағалауының пикториализмі болды. Бұл стильде объектілер тұман мен газда қолданылып, суретті қасаңдату арқылы жұмсақ фокус эффектісіне қол жеткізілді. Мақсаты – импрессионист суреттерін қайталау еді. Батыс жағалауы қозғалысының пайда болуымен, фотосурет енді сурет салуды еліктемей, дербес өнер түрі ретінде дамыды. Жаңа қозғалыс 1950 жылдары Батыс жағалауы суретшілері табиғи ортаның формаларын және егжей-тегжейліліктердің айқындығын қолдағанда кеңінен тарады – сол кезде бұл өте жаңа ұғымдар еді. Батыс жағалауы фотосурет қозғалысының суретшілері 1930 жылдары «түзу фотосурет» әдісін қабылдап, дамытты. Ансел Адамс өзінің автобиографиясында «түзу фотосурет» және «таза фотосурет» терминдерін қолданды. Ол «таза фотосуретті» – «техникалық, композициялық немесе идеялық ешқандай ерекшеліктері жоқ, басқа өнер түрлерінен туындамаған» деп сипаттады. Осы тәсілді қолданғандар американдық Батыстың табиғи нысандары мен ландшафтарының айқын фокустағы суреттерін жасады, олар тон, жарық және текстураның нәзік нюанстарымен шеберлікпен құрастырылып, негативтердегі барлық мүмкін бөлшектерді ашты. Бұл тәсіл толығымен радикалды болды және жергілікті өнер әлемінде көптеген адамдардың наразылығын тудырды. Ансел Адамс, Эдвард Уэстон, оның ұлы Бретт Уэстон, Имоджен Каннингем, Доди Уэстон Томпсон және Беренис Эбботт сияқты белгілі суретшілер осы стильдің инноваторлары және жақтастары саналады. Бұл – достар мен әріптестердің жақын қарым-қатынаста болған қауымдастығы еді. Көптегендер реалистік фотосуреттің пионерлері болды, бірақ осы қозғалысты құрметтеген және қолдаған заманауи суретшілер де болды. Есімдері аталатын суретшілер мен фотографтар: Доди Уэстон Томпсон, Ансел Адамс, Майнор Уайт, Чаррис Уилсон (Эдвард Уэстонның екінші әйелі және оның жалаңаш фотосуреттерінің әйгілі моделі), Пол Странд, Доротея Лэнг, Уинн Буллок, Дон Росс, Уильям Гарнетт, Рут Бернхард, Виллард Ван Дайк, Ната Пиасковски, Бомонт Ньюхолл және Нэнси Ньюхолл, сондай-ақ суретшілер Джорджия О’Кифф, Моррис Грейвс және Жан Шарлот және оның әйелі Зома Шарлот. Көптеген фотосуретшілер сол кезде өздерін Батыс жағалауының контрмәдениетінің жақтастары деп санады және тіпті өздерінің күш-жігерін көрсету және Шығыс жағалауының пикториализм қозғалысынан өзгешелендіру үшін f/64 тобын құрды. Осы айқын және егжей-тегжейлі күміс баспаларға жасалған басымдық 1970 жылдарға дейін модернистік фотоэстетиканы анықтады.
From 1910 to the early 1930s, the dominant style was East Coast Pictorialism in which objects were shot with haze and gauze to purposely blur the image for a soft focus effect. The aim was to mimic Impressionist paintings. With the emerging West Coast Movement, photography no longer imitated painting and developed as a separate art form. The new movement spread in the 1950s as the West Coast artists championed the use of natural environmental forms and clarity of detail—very novel concepts at the time. Artists of The West Coast Photographic Movement embraced and developed straight photography in the 1930s. In his autobiography, Ansel Adams used the terms straight photography and pure photography. He describes pure photography as, " defined as possessing no qualities of technique, composition or idea, derivative of any other art form". Practitioners of this approach created sharp focus photographs of natural American Western objects and scenery, skilfully composed with subtleties of tone, light and texture, revealing every possible detail in the negatives. This approach was entirely radical and stirred the wrath of many in the local art world. Well known photographers, including Ansel Adams, Edward Weston, his son Brett Weston, Imogen Cunningham, Dody Weston Thompson and Berenice Abbott are considered innovators and practitioners of this style. This was a close knit community of friends and colleagues. Most were pioneers of realistic photography but there were contemporary artists who also admired and championed this movement. Notable artists and photographers included: Dody Weston Thompson, Ansel Adams, Minor White, Charis Wilson (second wife of Edward Weston and the famous model of his nude photographic work), Paul Strand, Dorothea Lange, Wynn Bullock, Don Ross, William Garnett, Ruth Bernhard, Willard Van Dyke, Nata Piaskowski, Beaumont Newhall and Nancy Newhall, and artists Georgia O'Keeffe, Morris Graves and Jean Charlot and his wife Zohmah Charlot. Many other photographic artists of the time considered themselves practitioners of this West Coast counterculture and even formed a group known as Group f/64 to highlight their efforts and set themselves apart from the East Coast pictorialism movement. This emphasis on the sharp and detailed silver prints dominated modernist photographic aesthetics into the 1970s.