Кіріспе

Американдық композитор (1934 жылы туған)

Роджер Ли Рейнольдс (18 шілде 1934 жылы туған) – американдық композитор. Ол әртүрлі идеялар мен ресурстарды үйлестіре білу қабілетімен және дәстүрлі музыкалық дыбыстарды технологияның жаңа мүмкіндіктерімен біте қатар қолдануымен белгілі. Композиторлық қызметтен бөлек, музыка өміріне қосқан үлесіне шәкірттік, психоакустика саласындағы зерттеулер кіреді. 1998 жылы Конгресс кітапханасы оның шығармаларының арнайы қорын құрды. Оның бірнеше ондаған CD және DVD дискілері АҚШ және Еуропа елдерінде коммерциялық түрде жарық көрді. Филадельфия, Сан-Франциско, Лос-Анджелес және Сан-Диего симфониялық оркестрлерінің орындауында Американың тұңғыш президентіне арналған «Джордж Вашингтон» атты ірі шығармасы таныстырылды. Бұл туынды Рейнольдстың оркестр, мәтін, кеңейтілген музыкалық формалар, интермедиа және дыбысты компьютерлік кеңістікте орналастыруға деген ұзақ жылғы қызығушылығын біріктіреді. Рейнольдстың шығармалары американдық көркемдік идеалды бейнелейді, олар Вэрез бен Кейдж, сондай-ақ Ксенакистің ықпалымен жасалған, ал Булез бен Счелсидің туындыларымен де салыстырылады. Рейнольдс 59 жылдан бері бірге өмір сүретін әйелі Каренмен Калифорния штатының Дель-Мар қаласында, Тынық мұхитының көрінісімен тұрады.

Ертедегі әсерлері: Кеннет Эйкенмен фортепиано оқулары (19341952)

Рейнольдстың музыкаға деген ынтасы, әкесі – сәулетшінің, оған фонограф жазбаларын алуды ұсынғаннан кейін, кездейсоқ туды. Осы жазбалардың ішінде Владимир Хоровицтің Фредерик Шопеннің Ля-бемоль мажордағы Полонезінің (Op. 53) орындалуы болды, бұл Рейнольдсты Кеннет Эйкеннен фортепиано сабақтарын алуға түрткі болды. Эйкен студенттерінен ойнайтын классикалық фортепиано туындыларының мәдени контексін зерттеуді талап етті. Рейнольдс 1952 жылы орта мектепті бітірген кезде Детройтте Иоганн Брамстың фортепианолық сонатасы №3 (f-минор, Op. 5), бірнеше интермеццо, Франц Листтің Венгр рапсодиясы №6, сондай-ақ Клод Дебюсси мен Шопеннің шығармаларынан тұратын жеке концерттік орындарысын өткізді. Рейнольдс еске алады:
Мен көпшілік алдында өнер көрсетуді аса ләззатты тәжірибе деп есімде сақтамаймын. Бұл музыкадағы маған қызықты нәрселерді қарапайым фонографтық әуендерден гөрі жақындата түсті, бірақ мен ойнаған кезде болып жатқан нәрсенің өзімдікі екенін сезіне алмадым. Маған қол соғу емес, музыканың өзі қызығушылық тудырды.

Мичиган университеті: Инженерлік физика (19521957)

Рейнольдс кәсіби пианист болатын болашағына көзі жетпей, әкесінің тілегімен Мичиган университетіне инженерлік физиканы оқуға түсті. Мичиган университетіндегі алғашқы оқу кезеңінде ол музыка мен өнермен байланысын үзбеді, себебі сол кезде оны әртүрлі салалық талаптардың "виртуалды қорыту ыдысы" қамтыған еді. Томас Манннің "Доктор Фауст" және Джеймс Джойстің "Жас суретшінің портреті" атты шығармалары оның музыка мен өнерге деген көзқарасына өзгеріс енгізді. "Мен [Джойстің портретін] ашкөздікпен оқыдым, апталар бойы жатақханада отырып, оның мәселелеріне қызығып, қызбалыққа берілдім, сабақтарға қатыспай, оқудан қиын жағдайға түсіп шықтым".

Жүйелерді әзірлеу инженері және әскери полиция қызметкері

Бакалавриатты бітіргеннен кейін ол Marquardt корпорациясының зымыран өнеркәсібінде жұмыс істеді. Ол Лос-Анджелестің Ван Нюис ауданына көшіп, жүйелерді әзірлеу инженері болып жұмыс істеді. Бірақ ол фортепианоны тағылымдауға тым көп уақыт жұмсап жатқанын тез байқады және шағын гуманитарлық колледжде оқытушы болу мақсатымен музыканы оқу үшін қайта оқуға шешім қабылдады. Бірақ мектепке оралудан бұрын Рейнольдс әскери резервте бір жылдық міндеттемесін орындауға тиіс болды, ол Marquardt-тағы қысқа қызметтен кейін орындалды. Ол былай деп еске алады: Мен инженер екенімді білген соң, мен әскерде инженер болармын деп ойладым. Бірақ іс жүзінде менің әскери міндеттемелерім жеңіл жүк көлігінің жүргізушісі немесе әскери полиция болды. Сондықтан мен әскери полицияны таңдадым және адамдарды қалай қауырсынуға келтіруді және қалай ерекше қатыгез болуді үйрендім. Бұл өте қызық тәжірибе болды.

Мичиган университетіне оралу: Росс Ли Финнимен кездесу

Рейнольдс 1957 жылы Энн-Арборға оралды, пианист ретінде өмірін өткізуге дайын болған күйде. Бірақ ол бұл жолдан тез арада ауытқып, композитор Росс Ли Финнимен танысты, ол Рейнольдсты композициямен айналысуға баулыды. ONCE фестивалі 1960-шы жылдардың басында Орта Батыстағы авангардтық өнер мен музыканың ең маңызды орталығы болды, оның бағдарламалары американдық экспериментализм мен еуропалық модернизмді қамтыды. Парижге барғанға дейін Рейнольдс 1962/1963 жылдары Фулбрайт стипендиясы бойынша Кельн қаласында Бернд Алоис Циммерманмен бірге Германияда оқыды. Ол бұл жұмыста Буто бишісі Секидзи Маромен, бұрын Акира Куросаваның операторы болған кинематографшы Казуро Катомен және Бекеттің мәтінін көрсету жолын ойлап тапқан Каренмен бірлесіп жұмыс істеді.

Калифорния

Роджер мен Карен 1965 жылы Рокфеллер қорының қолдауымен Сиэтл симфониясын тамашалады. Қордың өнер жөніндегі қызметкері Говард Клейн оларға Батыс жағалауындағы түрлі университеттердің музыкалық бағдарламаларын аралап көруді ұсынды. Бұл сапардың соңғы аялдамасы Ла-Холладағы Сан-Диего қаласындағы Калифорния университетінің жаңа ғана ашылған кампусы болды. Сан-Францискодағы Таспалы Музыка Орталығында болғандай, CME-нің алғашқы қаржысы да Рокфеллер қорынан түсті. Рейнольдс UCSD-де музыкалық нотация, кеңейтілген вокалдық техникалар, Бетховеннің соңғы туындылары, мәтін (Red Act Project және грек трагедиясымен байланыста), ынтымақтастық (Стивен Шикпен бірлесе оқыды), Варездің шығармаларын кеңейту (Стивен Шикпен бірлесе оқыды) және ірі форманың қиындықтары (Чинари Унгпен бірлесе оқыды), музыкалық талдау, сондай-ақ жеке және топтық композиция сабақтарын оқыды. Калифорния университетіне келгеннен кейін оның қызығушылықтары бірнеше параллель бағытта дами бастады. Сондықтан, оның осы сәттен бастапғы жұмыстарын олардың ортақ белгілері арқылы қарастыру ыңғайлырақ.