Кіріспе

Сломники ауылы алғаш рет 1287 жылы, тығыз ормандардың ортасындағы аң аулау орны ретінде тарихта қалдырылған. Ол кезде ол цистерциандық монахтарға тиесілі болды және Бохня мен Величкадан Үлкен Польшаға созылған сауда жолы бойында орналасқан еді. 13 ғасырда Кіші Польша бірнеше моңғол шапқыншылығына ұшырады (Моңғолдың Польшаға басып кіруі туралы қараңыз), сол шапқыншылықтарда Сломники де қирады. 1358 жылы король Казимир III Ұлы Сломникиге Магдебург құқығын берді, соның нәтижесінде ортағасырлық үлгідегі базар алаңы салынды, ол бүгінге дейін сақталған. Әкімшілік жағынан, ол Польша Корольдігінің Кіші Польша провинциясындағы Краков воеводствосының құрамында болды. Қала дамыды және 15-16 ғасырларда бірнеше польша билеушілері осы жерге келді. 1554 жылы Сломникиде кальвиншік шіркеуі ашылғанда, ол протестанттық реформацияның маңызды орталықтарының біріне айналды. 1564 жылы Сломникиде Польша реформаланған шіркеуінің синоды өтті. Кіші Польшадағы көптеген қалалар сияқты, Сломники де шведтердің Польшаға басып кіруі кезінде толығымен қиратылды, соның салдарынан гүлдену дәуірі аяқталды. Костюшко көтерілісі кезінде, польша әскерлері Рацлавице шайқасынан кейін Сломникиде жиналды. 1794 жылдың 6 сәуірінде Сломники базар алаңында Йозеф Заячек пен Антони Мадалиньский генерал шеніне көтерілді. Польшаның бөлінісінен кейін Сломники қысқа мерзімге Габсбург империясының құрамына кірді. 1809 жылғы Польша-Австрия соғысындағы польшалық жеңістен кейін ол қысқа ғасырлық Варшава Герцогтығының бір бөлігіне айналды. Герцогтық таратылғаннан кейін, қала Ресей бақылауындағы Конгресс Польшасының құрамына кірді. Қала қаңтар көтерілісінің маңызды орталығы болды, осы себепті ол өзінің құқығынан айырылды (1870 жыл) және 1917 жылға дейін ауыл ретінде қала берді. 1918-1939 жылдар аралығындағы кезеңде (екі дүниежүзілік соғыс аралығы), Сломники қайта жанданаған Польшадағы Кильце воеводствосының құрамына кірді. 1939 жылдың қыркүйегінде, Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуына себеп болған Германия мен Кеңес Одағының Польшаға бірлескен шабуылынан кейін, ауыл 1945 жылға дейін Германия тарапынан оккупацияланды. Оккупанттар қалада еврейлер үшін мәжбүрлі еңбек лагерін ұйымдастырды. Қаланың ең бағалы ескерткіштерінің бірі – романдық жаңғырту стилінде салынған Корпус Кристи шіркеуі (1888-1893 жылдар).