Кіріспе

Замбров – Польшаның солтүстік-шығысындағы 21 166 тұрғыны бар қала (2020). Бұл Замбров ауданының орталығы. 1999 жылдан бері Подляше воеводиясында, ал бұрын 1975–1998 жылдары Ломжа воеводиясында орналасқан.

Тарих

Қаланың атауы ząbr терминінен шыққан, бұл żubry (еуропалық бизондар) жиналатын орын дегенді білдіреді. Қала туралы алғашқы жазба 1283 жылға дейін барады, сол кезде қала бөлінген Польшаның ішінде Пьяст әулетінің Мазовия герцогтарының меншігі болған, ал 1430 жылы қала заңдарын (Хелмно заңы) алды. Қаланың ең ірі дамуы 15 және 16 ғасырларда болды. 17 ғасырдың ортасындағы швед шапқыншылығы қаланың көп бөлігін қиратып, оның гүлденуіне нүкте қойды. 1795 жылы Польшаның үшінші бөлінісі кезінде Пруссияға қосылды. 1807 жылы поляктар оны қайтарып алып, қысқа ғұмырлы Варшава Герцогтығының құрамына енгізді, ал 1815 жылы таратылғаннан кейін Ресейдің Польшаны бөлуіне қарасты. Қаңтар және қараша көтерілістері кезінде Ресейге қарсы осы аймақта шайқастар болды. Замбров поляктардың наразылық акциялары мен орыс әскерлерімен қақтығыстардың да ортасы болды, бұл 1861 жылы Варшавада орыстар жасаған поляк наразыларының қырғынынан кейін болды. Патшалық режимнің қуғын-сүргіні салдарынан 1870 жылы қала өз қала құқығынан айырылып, қалаға екі орыс жаяу әскер полкі орналастырылды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде аймақ қайтадан көптеген қирауларға ұшырады. 1917 жылы қалаға Эдуард Ридз-Смиглы басқаратын Польшаның 1-ші легионының жаяу әскер полкі орналасты. Польша тәуелсіздік алғаннан кейін 1919 жылы қала құқықтары қайта жаңартылды. Соғыс аралық жылдары қала әскери саламен байланысты болды: онда 71-ші жаяу әскер полкі орналасқан және әскери мектеп жұмыс істеді.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылы қала халқы 7000-нан асты, олардың жартысынан астамы еврейлер еді, олардың көпшілігі 19 ғасырдың соңында Ломжа губерниясындағы көршілес еврей қауымдарынан, мысалы Яблонка-Косьяльнадан келген. 10-13 қыркүйек аралығында бұл аймақ полковник Стефан Косецкий басқаратын поляк 18-ші жаяу әскер дивизиясы мен генерал Гудериан басқаратын неміс 19-шы танк корпусының шайқас алаңына айналды. 33-ші, 71-ші және 42-ші жаяу әскер полктерінен поляк сарбаздары тұтқынға алынды. Оларды алаңнан қаланың казармаларына алып кетті, онда жаттығулар өтіп тұратын. 13 қыркүйекте 1939 жылы поляк тұтқындарының саны шамамен 4000 болды. Алаң бұрыштарында машиналық құралдар орнатылып, олардың артында поляк бөлімшесіне тиесілі аттар тұрды. Түнде алаңға шамдардың сәулесі бағытталды. 13 және 14 қыркүйек түндері поляк тұтқындары ұйықтағанда, неміс сақшылары оларға сол түні олардың орнынан тұрып, қозғалуға тырысқан кез келген адамның сол жерде атып өлтірілетінін ескертті. Осы ескертуден кейін аттар алаңға шабуылдап, ұйықтап жатқан сарбаздарды таптап кетті. Көптеген поляктар қашуға тырысты, бірақ немістер дереу машиналық құралдардан оқ ашты, бұл 10 минуттан астам жалғасты және кейбір неміс сарбаздары қателесіп жараланғанда ғана тоқтады. Оқ атыс тоқтағаннан кейін немістер поляк тұтқындарына қозғалуға тыйым салды. Түн бойы жараланғандар мен өлімге қиналғандар көмек сұрап айқайлады, бірақ медициналық көмек көрсетілмеді. Таңертең 200 адам қаза тауып, 100-і жараланды. Бұл оқиға Замбров қырғыны деп танылды. Куәгерлердің сөзіне қарағанда, аттарды немістер басқарған немесе шамдардың сәулесінен соқыр болған. Кейін қала Молотов-Риббентроп келісіміне сәйкес Германиядан Кеңес Одағына берілді. 1941 жылға дейін Кеңес Одағының оккупациясы астында болды. Кеңес билігі қаңтар көтерілісінде қаза тапқан поляк көтерілісшілерінің ескерткішін бұзды. "Барбаросса" операциясынан кейін қала неміс оккупациясына түсті. Оккупация кезінде неміс билігі Замбровтағы еврейлер үшін гетто құрды. Сол кезде немістер қаладағы 800 еврейді, оның ішінде қауымның беделді өкілдерін жақын маңдағы Глмбоких орманды аймағында өлтірді. Еврейлер Мойсех-Мазовецкийден қаланың геттосына көшірілді. 1941 жылдың қыркүйек айының басында жүздеген еврейлер, қарттар мен жүкті әйелдерді қоса алғанда, "жұмысқа жарамсыз" деп танылды және жақын маңдағы Ротке-Коски орманды аймағында өлтірілді. 1942 жылдың екінші жартысында қаланың геттосы Чижевтен келген еврейлерді қабылдады және оларды мәжбүрлі еңбекке жұмылдырды. 1942 жылдың қараша айының басында геттоның барлық тұрғындары тасталған әскери лагерьге көшірілді, онда айналасындағы 14 000-17 000 еврейлер өте қиын жағдайларда шоғырландырылды. 1943 жылдың қаңтар айында олардың барлығы Аушвиц өлім лагеріне жіберілді, ал шамамен 500-800 еврейлер осы оқиға кезінде өлтірілді, ал қалғандары газ камераларында жойылды. 1941 жылы немістер Замбровта жергілікті поляктар үшін мәжбүрлі еңбек лагерін құрды. Лагерьде бір уақытта шамамен 60 адам орналасты, ал 1944 жылдың тамызында таратылғанға дейін барлығы 2000-ге жуық адам өтті. Соғыс аяқталған кезде қала халқы 7620-дан 4130 адамға дейін азайды. Деректерге сәйкес, соғыс салдарынан келген зиян шамамен 43% құрады. 1944 жылы қала Польшаға қайтарылды, бірақ советтік коммунистік режим орнатылды, ол 1980 жылдары коммунизм құлағанға дейін билікте болды. 1993 жылы 1863-1864 жылғы қаңтар көтерілісінде қаза тапқан поляк көтерілісшілеріне арналған соғыс алдындағы ескерткіш қайтадан орнатылды.

Спорт

Жергілікті футбол клубы – Олимпия Замбров. Ол төменгі лигаларда өнер көрсетеді.