Вольтурно өзені: Италияның орталық-оңтүстігіндегі тарихы мен географиясы
Volturno
Волтурно – Италияның оңтүстігіндегі өзен. Көзі Апеннин тауларында, құяты Тыныш теңізіне. Уақыт өте келе Калоре өзенімен қосылады, Капуа қаласынан өтеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италияның оңтүстік-орталық бөлігіндегі өзен, итальяндық өзен.
River in south central Italy
the Italian river
Волтурно (көне латынша Volturnus, "айналу" деген мағынадағы volvere сөзінен) – Италияның оңтүстік-орталық бөлігіндегі өзен.
The Volturno (ancient Latin name Volturnus, from volvere, to roll) is a river in south central Italy.
География
Ол Самниумның Абруццо орталық Апеннин тауларында, Кастель Сан-Винченцо (Изерния провинциясы, Молизе) тұсында басталады және Калоре Ирпиномен Каяццо маңында қосылғанға дейін оңтүстік-шығысқа қарай ағады, содан кейін Венефроға дейін оңтүстікке қарай, одан кейін Капуадан өтіп, Неапольдің солтүстік-батысында Кастель Вольтурнода Тиррен теңізіне құяды. Өзеннің ұзындығы шамамен километрді құрайды. Шамамен километрдей ағыс бойында ол Каяццоның шығысынан Калоре өзенін қабылдайды. Біріккен ағын енді Капуадан батысқа қарай оңтүстік-батысқа ағады, онда Аппий және Латина жолдары оның үстіндегі көпірдің солтүстігінде біріккен, сосын Кампания жазығы арқылы көптеген иректермен теңізге құяды. Төменгі ағыстың тікелей ұзындығы шамамен километрді құрайды, сондықтан жалпы ұзындығы Лири Гарильянодан сәл артық, ал бассейні одан әлдеқайда үлкен. Оның негізгі салалары – Сан-Бартоломео, Лете, Торано, Риво-Телла, Титерно, Калоре Ирпино және Исклеро.
It rises in the Abruzzese central Apennines of Samnium near Castel San Vincenzo (province of Isernia, Molise) and flows southeast as far as its junction with the Calore Irpino near Caiazzo and runs south as far as Venafro, and then turns southwest, past Capua, to enter the Tyrrhenian Sea in Castel Volturno, northwest of Naples. The river is long. After a course of some it receives, about east of Caiazzo, the Calore River. The united stream now flows west southwest past Capua, where the Via Appia and Latina joined just to the north of the bridge over it, and so through the Campanian plain, with many windings, into the sea. The direct length of the lower course is about , so that the whole is slightly longer than that of the Liri Garigliano, and its basin far larger. Its main tributaries are San Bartolomeo, Lete, Torano, Rivo Tella, Titerno, Calore Irpino and Isclero.
Тарих
Өзен әрқашанда маңызды әскери роль атқарып келді, ал Волтурнму колониясы (әлдебір ертерек, тіпті этрусктік Капуа порты болған болуы мүмкін) б.з.д. 194 жылы римдіктер оның аузына, оң жағалауына негіз салған. Қазір ол шамамен бір мильге ішке қарай жылжыған. Римдіктер Капуаны қоршаған кезде, Путеолимен бірге әскерді азық-түлікпен қамтамасыз ету үшін онда бекініс салынған болатын. Август мұнда ардагерлер колониясын орналастырды. Синуессадан Путеолиге дейінгі Домициан жолы осы жерде өзеннен өтіп, көпірдің қалдықтарын көруге болады. Өзен Капуаға дейін кеме жүзе алатын. 554 жылы Византиялық генерал Нарсес Готика соғысы кезінде осы өзен маңында франк-аламанн әскерін жеңді. 1860 жылы Джузеппе Гарибальди бастаған революциялық күштердің Оңтүстік Италияға басып кіргенінен кейін, Екі Сицилияның Франциск II Неапольден қашып, С. Мария ди Капуа Ветереге жақын Вольтурноның оң жағалауында қорғаныс позициясын алды. 1 және 2 қазанда болған Вольтурно шайқасында Пиемонт әскерлері мен Гарибальдидің әскерлері неаполитандық күштерге жеңіліс сыйлады, бұл Капуаның құлауына әкелді. Вольтурно сонымен қатар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Италиядағы неміс қорғаныс шебі болған Вольтурно желісіне атын берді.
The river has always had a considerable military importance, and the colony of Volturnum (no doubt preceded by an older, possibly even Etruscan, port of Capua) was founded in 194 BC at its mouth on the south bank by the Romans; it is now about one mile inland. A fort had already been placed there during the Roman siege of Capua to serve, with Puteoli, for the provisioning of the army. Augustus placed a colony of veterans here. The Via Domitiana from Sinuessa to Puteoli crossed the river at this point, and some remains of the bridge are visible. The river was navigable as far as Capua. In 554, the Byzantine general Narses defeated a Frankish Alamannic army near this river, during the Gothic War. Following the invasion of southern Italy by revolutionary forces led by Giuseppe Garibaldi in 1860, Francis II of the Two Sicilies fled from Naples and took up a defensive position on the south bank of the Volturno, near S. Maria di Capua Vetere. The Piedmontese troops and those of Garibaldi inflicted on the Neapolitan forces at the battle of the Volturno, on 1 and 2 October, a defeat which led to the fall of Capua. The Volturno also gave its name to the Volturno Line, a German defensive position in Italy during World War II.