Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық Квебек колониясы 1763 жылдан 1791 жылға дейін.
British colony of Quebec from 1763 to 1791
Квебек провинциясы – Британдық Солтүстік Америкадағы бұрынғы француз колониясы Канаданы құраған колония. Ол 1763 жылы Ұлыбритания Корольдігімен, Жеті жылдық соғыс кезінде Жаңа Францияны британдық күштер басып алғаннан кейін құрылды. 1763 жылғы Париж шартының бір бөлігі ретінде Франция колонияға деген құқығынан бас тартты, орнына Гваделупаның кішкентай, пайдалы аралын сақтап қалу үшін келісім жасады. 1763 жылғы Корольдік жарлығынан кейін Канада Квебек провинциясы деп аталды және 1774 жылдан бастап Атлант мұхитындағы Лабрадор жағалауынан оңтүстік-батысқа қарай Сент-Лоуренс өзенінің аңғары арқылы Ұлы көлдерге дейін, содан әрі Огайо және Миссисипи өзендерінің қосылған жеріне дейін созылды. Оның оңтүстік-батыс бөлігі, Ұлы көлдердің оңтүстігіндегі аумақтары, Американ революциясының нәтижесінде 1783 жылғы Париж шарты бойынша жаңадан құрылған АҚШ-қа берілді. Бірақ британдық әскерлер 1796 жылға дейін және Джей шартына дейін ондағы әскери қатысуын сақтап қалды. 1791 жылы Ұлы көлдердің солтүстігіндегі аумақ қайта ұйымдастырылып, Төменгі Канада және Жоғарғы Канадаға бөлінді.
The Province of Quebec was a colony in British North America which comprised the former French colony of Canada. It was established by the Kingdom of Great Britain in 1763, following the conquest of New France by British forces during the Seven Years' War. As part of the 1763 Treaty of Paris, France gave up its claim to the colony; it instead negotiated to keep the small profitable island of Guadeloupe. Following the Royal Proclamation of 1763, Canada was renamed the Province of Quebec, and from 1774 extended from the coast of Labrador on the Atlantic Ocean, southwest through the Saint Lawrence River Valley to the Great Lakes and beyond to the confluence of the Ohio and Mississippi Rivers. Portions of its southwest, those areas south of the Great Lakes, were later ceded to the newly established United States in the 1783 Treaty of Paris at the conclusion of the American Revolution; although the British maintained a military presence there until 1796 and the Jay Treaty. In 1791, the territory north of the Great Lakes was reorganised and divided into Lower Canada and Upper Canada.
Тарих
Прокламация бойынша Квебекке Квебек және Монреаль қалалары, сондай-ақ оларды қоршаған аймақ кірді, бірақ Ұлы көлдерге дейін батысқа және Руперт жеріне дейін солтүстікке қарай созылмады. 1774 жылы Ұлыбритания Парламенті Квебек заңын қабылдады, ол Квебекке жеке мәселелерде ағылшын ортақ құқық жүйесімен қатар француз әдет-ғұрып заңын (Coutume de Paris) қолдануға рұқсат берді, сондай-ақ католик шіркеуіне ондық салымын жинауға мүмкіндік берді. Бұл заң Квебектің шекарасын кеңейтіп, Аппалачи тауларынан бастап шығысқа қарай, Огайо өзеніне дейін оңтүстікке, Миссисипи өзеніне дейін батысқа және Гудзон шығанағы компаниясына тиесілі жерлердің оңтүстік шекарасына дейін солтүстікке қарай Огайо аймағы мен Иллинойс аймағының бір бөлігін қамтыды. Батыс округі – 1788 жылы Монреаль округінің батыс бөлігінде құрылған Квебек провинциясының төрт округінің бірі, кейін 1791 жылы одан Үстіңгі Канаданың жаңа колониясын құру үшін бөлінді. 1792 жылға дейін Гессен округі (Германиядағы Гессеннің атымен аталған) деп аталды. Квебек арқылы Британдық тәжі Квебек Париж шарты (1783) бойынша осы жерге бақылауды АҚШ-қа өткізгеннен кейін де Огайо және Иллинойс аймақтарына қол жеткізе берді. Жақсы орналасқан сауда және әскери жолдар арқылы Ұлы көлдер бойында британдықтар өз әскерлерін ғана емес, сонымен қатар Детройт, Форт-Ниагара, Форт-Мичилимакинак және басқа да орталықтар арқылы Американың түпкі халықтарының кең одағын да қамтамасыз етіп келді, осы бекеттер Джей шартынан (1794) кейін АҚШ-қа берілгенге дейін. Квебек жаулап алынғаннан кейін өзінің феодалдық жүйесін сақтап қалды. Америка революциялық соғысынан келген лоялисттік босқындардың көптеп келуіне байланысты Квебектің демографиялық құрамы өзгерді және енді бұрынғы Он үш колониядан келген көптеген ағылшын тілінде сөйлейтін протестанттарды қамтыды. Бұл Біріккен Империяның лоялистері негізінен Шығыс округтерінде, Монреальде және сол кезде Оттава өзенінің батысындағы pays d'en haut деп аталған аймақта қоныстанды. 1791 жылғы Конституциялық акт колонияны Оттава өзенінің бойында екіге бөлді, осылайша батыс бөлігі (Үстіңгі Канада) ағылшын құқықтық жүйесімен басқарылып, ағылшын тілінде сөйлейтін халықтың басымдығын қамтамасыз етті. Шығыс бөлігі Төменгі Канада деп аталды.
Under the Proclamation, Quebec included the cities of Quebec and Montreal, as well as a zone surrounding them, but did not extend as far west as the Great Lakes or as far north as Rupert's Land. In 1774, the Parliament of Great Britain passed the Quebec Act that allowed Quebec to restore the use of French customary law (Coutume de Paris) in private matters alongside the English common law system, and allowing the Catholic Church to collect tithes. The act also enlarged the boundaries of Quebec to include the Ohio Country and part of the Illinois Country, from the Appalachian Mountains on the east, south to the Ohio River, west to the Mississippi River and north to the southern boundary of lands owned by the Hudson's Bay Company, or Rupert's Land. Western District was one of four districts of the Province of Quebec created in 1788 in the western reaches of the Montreal District which were later detached in 1791 to create the new colony of Upper Canada. Known as Hesse District (named after Hesse in Germany) until 1792. Through Quebec, the British Crown retained access to the Ohio and Illinois Countries after the Treaty of Paris (1783) ceded control of this land to the United States. By well established trade and military routes across the Great Lakes, the British continued to supply not only their own troops but a wide alliance of Native American nations through Detroit, Fort Niagara, Fort Michilimackinac, and so on, until these posts were turned over to the United States following the Jay Treaty (1794). Quebec retained its seigneurial system after the conquest. Owing to an influx of Loyalist refugees from the American Revolutionary War, the demographics of Quebec came to shift and now included a substantial English speaking Protestant element from the former Thirteen Colonies. These United Empire Loyalists settled mainly in the Eastern Townships, Montreal, and what was known then as the pays d'en haut west of the Ottawa River. The Constitutional Act of 1791 divided the colony in two at the Ottawa River, so that the western part (Upper Canada) could be under the English legal system, with English speakers in the majority. The eastern part was named Lower Canada.