Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон Кидд (10 қыркүйек 1775 – 7 қыркүйек 1851) – ағылшын дәрігері, химигі және геологы, XIX ғасырдың басында Оксфордтағы "ғылыми оянудың" бастамашыларының бірі болды.
English physician, chemist and geologist
John Kidd (10 September 1775 – 7 September 1851) was an English physician, chemist and geologist who took a leading role in Oxford's "scientific awakening" in the early years of the nineteenth century.
Өмірбаян
Кид Вестминстерде, әскери офицердің ұлы ретінде дүниеге келді және Оксфордтың Крайст-Черч колледжінде білім алды. 1801 жылы Оксфордта химия пәнінен оқытушы болып жұмыс істеді, ал 1803 жылы алғашқы Альдрихиан химия профессоры болып сайланды. Одан кейін ол өз еркімен минералогия және геология бойынша лекциялар оқыды. Бұл лекциялар Ашмолеан мұражайының қараңғы залдарында өтті, онда Уильям Конибер, Уильям Бакланд, Чарльз Даубени және басқалар геология ғылымын алғаш рет үйренді. Кид танымал және пайдалы лектор болды, оның еңбегінің арқасында алғаш рет Бакланд басқарған геология кафедрасы құрылды. Киддтің екі геологиялық жарияланымы – «Минералогияның негіздері» (1809) және «Жер теориясын қолдау үшін жетілмеген дәлелдер туралы геологиялық эссе» (1815) – «Оксфорд геология мектебінің тұқымдарын» қалыптастырған деп сипатталды, бұл мектеп ерекше дилювиалдық теорияға баса назар аударды. 1818 жылы ол Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болды; 1822 жылы сэр Кристофер Пеггеден кейін Медицина профессоры болды; ал 1834 жылы Рэдклифф кітапханасының сақтаушысы болып тағайындалды. 1822 жылдың наурыз айында ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. 1830 жылы Корольдік қоғамның президенті оны «Құдайдың құдіреті, даналығы және жаратылыстағы игілігі» тақырыбындағы Бриджуотер трактаттарының сегіз авторының бірі етіп тағайындады. 1833 жылы жарық көрген «Сыртқы табиғаттың адамның физикалық жағдайына бейімделуі» атты трактаты «ғылыми емес, көпшілікке арналған фактілерді баяндады» және оқырмандарды материализм мен түрлердің өзгеруінен қорғауға бағытталды. Кидд табиғат теологиясы туралы «пікір таластырудан» бас тартып, өз еңбегін «сенушілерге ғана» арнады. Ол 1836 жылы Корольдік дәрігерлер колледжі алдында Харвейн лекциясын оқыды.
Kidd was born in Westminster, the son of a naval officer, and was educated at Christ Church, Oxford. He became reader in chemistry at Oxford in 1801, and in 1803 was elected the first Aldrichian Professor of Chemistry. He then voluntarily gave courses of lectures on mineralogy and geology. These were delivered in the dark chambers under the Ashmolean Museum, where William Conybeare, William Buckland, Charles Daubeny and others gained their first lessons in geology. Kidd was a popular and instructive lecturer, and through his efforts the geological chair, first held by Buckland, was established. Kidd's two geological publications — his Outlines of Mineralogy (1809) and Geological Essay on the Imperfect Evidence in Support of a Theory of the Earth (1815) — have been described as providing "the seeds of an Oxford school of geology," characterized by a distinctive emphasis on diluvial theory. In 1818 he became a fellow of the Royal College of Physicians; in 1822 Regius Professor of Medicine in succession to Sir Christopher Pegge; and in 1834 he was appointed keeper of the Radcliffe Library. In March 1822 he was elected a Fellow of the Royal Society. In 1830 the president of the Royal Society appointed him as one of the eight authors of the Bridgewater Treatises "on the Power, Wisdom, and Goodness of God as Manifested in the Creation." His treatise on the "Adaptation of External Nature to the Physical Condition of Man," which was published in 1833, offered "a popular rather than a scientific exposition of facts" and set out to protect readers from materialism and the transmutation of species. Kidd refused to "maintain an argument" about natural theology, addressing himself "exclusively to those who are believers." He delivered the Harveian Oration before the Royal College of Physicians in 1836.