Гранвилл Вудс: Америкалық өнертабысшы және инженер
Granville Woods
Гранвилл Вудс (1856-1910) – афроамерикалық өнертапқыш, 50-ден астам патент иесі. Теміржол, электр саласындағы жетістіктері, телеграф жүйесі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық өнертапқыш (1856–1910)
American inventor (1856–1910)
Гранвилл Тайлер Вудс (23 сәуір, 1856 – 30 қаңтар, 1910) – Америка Құрама Штаттарында 50-ден астам патент алған американдық өнертапқыш. Азамат соғысынан кейін алғашқы афроамерикалық механикалық және электр инженері болды. Өзі білгенінмен, ол өз жұмысының көп бөлігін пойыздар мен трамвайларға арнады. Оның бір өнертабысы – синхронды көпплексті теміржол телеграфы, бұл индукциялық телеграфтың бір түрі. Ол қолданыстағы телеграф желілерінен алынған қоршаған ортаның статикалық электр энергиясын пайдаланып, теміржол станциялары мен жылжып бара жатқан пойыздар арасында хабар алмасуға мүмкіндік берді.
Granville Tailer Woods (April 23, 1856 – January 30, 1910) was an American inventor who held more than 50 patents in the United States. He was the first African American mechanical and electrical engineer after the Civil War. Self taught, he concentrated most of his work on trains and streetcars. One of his inventions is the Synchronous Multiplex Railway Telegraph, a variation of the induction telegraph that relied on ambient static electricity from existing telegraph lines to send messages between train stations and moving trains.
Ерте өмір
Гранвилл Т. Вудс Марта Дж. Браун мен Сайрус Вудстың ұлы болды. Оның Ляйт есімді інісі және Рахиль есімді қарындасы болған. Оның анасы жартылай жергілікті американдық, ал әкесі африкалық американдық болған. Гранвилл 10 жасқа дейін Огайо штатының Колумбус қаласындағы мектепке барып оқыды, бірақ отбасының кедейлігіне байланысты оқуын тоқтатуға мәжбүр болды, себебі оған жұмыс істеу қажет болды; ол машина жасау шеберханасында шәкірт болып жұмыс істеді және машина жасаушы мен темірші мамандықтарын үйренді. Көптеген дереккөздер оның "электр және механикалық инженерия" саласында екі жылдай колледж деңгейіндегі білім алғанын айтады, бірақ оның қайда оқығаны туралы көп мәлімет жоқ.
Granville T. Woods was born to Martha J. Brown and Cyrus Woods. He had a brother named Lyates and a sister named Rachel. His mother was part Native American, and his father was African American. Granville attended school in Columbus, Ohio, until age 10 but had to leave due to his family's poverty, which meant he needed to work; he served an apprenticeship in a machine shop and learned the trades of machinist and blacksmith. Some sources of his day asserted that he also received two years of college level training in "electrical and mechanical engineering", but little is known about where he might have studied.
Өнертабыстар
Гранвилл Т. Вудс электр теміржол жүйесі үшін туннель құрылысын ойлап тапты және патенттеді, сондай-ақ оны кейбіреулер «Қара Эдисон» деп атады. Өмірі бойы Гранвилл Вудс автоматты тежегіш, жұмыртқаға арналған инкубатор сияқты өнертабыстары үшін және қауіпсіздік схемасы, телеграф, телефон және фонограф сияқты басқа технологияларды жетілдіру үшін 50-ден астам патент алды. 1884 жылы Вудс алғашқы патентін – бу қазандық пеші үшін алды, ал 1885 жылы телефон мен телеграфты біріктіретін аппаратты патенттеді. Ол «телефония» деп атаған бұл құрылғы телеграф станциясына бір сым арқылы Морзе кодымен дауыс және телеграф хабарларын жіберуге мүмкіндік берді. Ол бұл құрылғыны American Bell телефон компаниясына сатты. 1887 жылы ол Синхронды көптік теміржол телеграфының патентын алды, ол қозғалатын пойызбен теміржол станциялары арасында байланыс жасауға мүмкіндік берді, пойыздың астындағы оралған сым айналысында магниттік өріс құрады. Вудс технологияны патенттеуге дейін шешек ауруына шалдықты, ал Люциус Фелпс оны 1884 жылы патенттеді. 1887 жылы Вудс патент алу үшін жазбалар, эскиздер және өнертабыстың жұмыс үлгісін пайдаланды. Бұл өнертабыс өте табысты болғандықтан Вудс Огайо штатының Цинциннати қаласында өз патенттерін сату үшін Woods Electric Company компаниясын құрды. Алайда, компания 1893 жылы таратылғанға дейін жаңа өнертабыстар жасауға бағытталды. Ол осыған ұқсас телеграфты бірінші болып жасағанын және құрылғыға патент алуға құқылы екенін айтты, сонымен қатар басқа өнертапқыштар оның құрылғыларына құқық талап етуге тырысқандықтан, Вудс өзінің табысынан ләззат алуда қиындықтарға тап болды. Вудс екі рет өзін қорғауда сәтті болды, оның құрылғысын жасау үшін басқа құрылғыларға сүйенбегенін немесе оларға сенбегенін дәлелдеді. Томас Эдисон екінші рет жеңілгеннен кейін Гранвилл Вудсты Эдисон компаниясында жұмысқа шақыруға шешім қабылдады, бірақ Вудс бас тартты. 1888 жылы Вудс Чарльз ван Депоуле – сол кезде АҚШ-тың он үш қаласында электр теміржол жүйесін орнатқан белгілі өнертапқыш үлгісінде теміржолдар үшін жоғары кернеулі электр желілері жүйесін жасады. 1888 жылғы үлкен қар құрамынан кейін Нью-Йорк қаласының мэрі Хью Дж. Грант жер астындағы теміржол жүйесіне қуат беру үшін барлық сымдарды алып тастап, жерге көму қажеттігін мәлімдеді. Вудстың патенты бұрынғы үшінші рельстік жүйелерге негізделген, сымдарды ашпай металл терминалдармен байланыс жасау үшін сым щеткаларын пайдалану арқылы қауіпсіздікті жақсартты. Пойыз вагоны өткеннен кейін сымдар тоқ өткізбейтін болды, жарақат алу қаупі азайды. 1892 жылдың ақпанында бұл жүйе Кони-Айлендтегі «Сегіздік» аттракционында сәтті сынақтан өтті. Көбінесе Вудс жер астындағы үшінші рельстік жүйелерді ойлап тапқан делінеді, бірақ бұл рас емес, өйткені сол кезде осы салада көптеген басқа өнертапқыштар жұмыс істеді және Вудс тек шағын үлес қосты. Сол жылы ол Нью-Йорк қаласындағы American Engineering Company компаниясына қолдау көрсетуден сақтандыратын жарнаманы сауда журналына жариялағаннан кейін тұтқындалып, жала жабумен айыпталды. Компания Вудсқа өнертабысты сату үшін қаражат берген, бірақ келісімде өнертабыстың маңызды бөлігі болмаған, кейіннен компания менеджері Джеймс С. Зербе ұрлаған. Алдымен сот Вудстың кінәсін жоқ деп тапты, бірақ Зербе бұл дизайнды Еуропада 1 миллион долларлық құнмен патенттеген. Бұл экономикалық, қауіпсіз және тиімді жүйе болды, электр энергиясын 40% үнемдеді. Вудс 1904 жылы пойыздарға арналған ауа тежегішін ойлап тапқан деп есептеледі, бірақ Джордж Вестингхаус осы тежегішті шамамен 40 жыл бұрын патенттеген, сондықтан Вудстың үлесі – бұл өнертабысты жақсарту болды.
Granville T. Woods invented and patented Tunnel Construction for the electric railroad system and was referred to by some as the "Black Edison". Over the course of his lifetime, Granville Woods obtained more than 50 patents for inventions including an automatic brake and an egg incubator and for improvements to other technologies such as the safety circuit, telegraph, telephone, and phonograph. In 1884, Woods received his first patent, for a steam boiler furnace, and in 1885, Woods patented an apparatus that was a combination of a telephone and a telegraph. The device, which he called "telegraphony", would allow a telegraph station to send voice and telegraph messages through Morse code over a single wire. He sold the rights to this device to the American Bell Telephone Company. In 1887, he patented the Synchronous Multiplex Railway Telegraph, which allowed communications between train stations from moving trains by creating a magnetic field around a coiled wire under the train. Woods caught smallpox prior to patenting the technology, and Lucius Phelps patented it in 1884. In 1887, Woods used notes, sketches, and a working model of the invention to secure the patent. The invention was so successful that Woods began the Woods Electric Company in Cincinnati, Ohio, to market and sell his patents. However, the company quickly became devoted to invention creation until it was dissolved in 1893. stating that he had first created a similar telegraph and that he was entitled to the patent for the device, and Woods often had difficulties in enjoying his success as other inventors made claims to his devices. Woods was twice successful in defending himself, proving that there were no other devices upon which he could have depended or relied upon to make his device. After Thomas Edison's second defeat, he decided to offer Granville Woods a position with the Edison Company, but Woods declined. In 1888, Woods manufactured a system of overhead electric conducting lines for railroads modeled after the system pioneered by Charles van Depoele, a famed inventor who had by then installed his electric railway system in thirteen United States cities. Following the Great Blizzard of 1888, New York City Mayor Hugh J. Grant declared that all wires, many of which powered the above ground rail system, had to be removed and buried, emphasizing the need for an underground system. Woods's patent built upon previous third rail systems, improving the safety by using wire brushes to make connections with metallic terminal heads without exposing wires by installing electrical contactor rails. Once the train car had passed over, the wires were no longer live, reducing the risk of injury. It was successfully tested in February 1892 in Coney Island on the Figure Eight Roller Coaster. It is often stated that Woods invented underground third rail systems this is false, as many other inventors were active in the field at the time and Woods ultimately only made small contributions. Later that year, he was arrested and charged with libel after taking out an advertisement in a trade magazine warning against patronizing the American Engineering Company of New York City. The company had provided funds for Woods to market the invention, but a crucial component of the invention was missing from the deal, which the manager of the company, James S. Zerbe, later stole. A jury acquitted Woods, but Zerbe had already patented the design, which was valued at $1 million, in Europe. which was economical, safe, and efficient, saving 40% of electricity use. Woods is also sometimes credited with the invention of the air brake for trains in 1904; however, George Westinghouse patented the air brake almost 40 years prior, making Woods's contribution an improvement to the invention.
Өлім және мұра
Вудс 1910 жылғы 30 қаңтарда Нью-Йорктегі Харлем ауруханасында ми қан құйылуынан қайтыс болды. Ол өзінің көптеген құрылғыларын «Westinghouse», «General Electric» және «American Engineering» сияқты компанияларға сатқан еді. Вудс Куинстің Эльмхерст ауданындағы Сент-Майкл зиратына белгісіз қабірге жерленді. Тарихшы М. А. Харрис Вудстың өнертабыстарын пайдаланған бірнеше корпорацияларды ақша жинауға көндіріп, 1975 жылы Вудстың қабіріне ескерткіш орнатуға көмектесті. 2004 жылы Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы Вудсқа арналған көрме ұйымдастырды, онда автобус және пойыз деполары пайдаланылды, сондай-ақ өнертапқышның үшінші рельсті электрлендіру жұмысын еске түсіретін төрт миллион «MetroCard» басылды. 2006 жылы Вудс Ұлттық өнертапқыштар даңқы залына енгізілді. 2008 жылы Бруклиндегі Стилвелл және Мермейд даңғылдарының қиылысы Вудстың құрметіне Гранвилл Т. Вудс жолы деп аталды.
Woods died of a cerebral hemorrhage at Harlem Hospital in New York City on January 30, 1910, having sold a number of his devices to such companies as Westinghouse, General Electric, and American Engineering. Woods was interred at St. Michael's Cemetery in Elmhurst, Queens in an unmarked grave. Historian M. A. Harris helped raise funds, persuading several of the corporations that used Woods's inventions to donate money in order to purchase a headstone, which was erected at Woods's gravesite in 1975. In 2004, the New York City Transit Authority organized an exhibition on Woods that utilized bus and train depots and an issue of four million MetroCards commemorating the inventor's work on third rail electrification. In 2006, Woods was inducted into the National Inventors Hall of Fame. In 2008, the corner of Stillwell and Mermaid Avenues in Brooklyn was named Granville T. Woods Way to honor Woods.