Кіріспе

1872-1873 жылдардағы Модок соғысының бір бөлігі. Stronghold шайқасының бірінші кезеңі (17 қаңтар 1873) – 1872-1873 жылдардағы Модок соғысының екінші шайқасы болды. Шайқас, лейтенант-полковник Фрэнк Уитон басқаратын АҚШ армиясы мен Орегон және Калифорния штаттарынан келген, Капитан Джек (Модок тілінде Кинтпуаш) басшылығындағы Модок тайпасының тобы арасында өтті. АҚШ әскерлері Модоктарды табиғи бекіністен – қазір Капитан Джектің бекінісі деп аталатын, солтүстік-шығыс Калифорниядағы Туле көлінің оңтүстік жағалауындағы лава далаларынан ығыстыруға тырысты. Олар өздерінің жерлерінен Еуропалық американдықтарға қоныстанғанын жеңілдету үшін Орегон штатындағы Кламат резервациясына көшірілген соң, одан заңсыз түрде шығып кеткен. Модоктар армияны ойдағыдай жеңіп, көптеген жарақаттар келтіріп, оларды шегінуге мәжбүр етті. Модоктарға көмектескен факторлар – олардың тиімді қорғаныс позициясы, табандылықтары және шайқас алаңының бір бөлігін жасырған қалың тұман болды.

Өмірбаян

1872 жылы 27 қарашада Орегон штатындағы Жоғалған өзен шайқасының нәтижесі шешілмей қалғаннан кейін Модок тайпасы қазіргі Калифорниядағы Лава Бедс ұлттық монументі орналасқан лава төсектеріне қашып кетті. Олардың тобында әйелдер мен балалар да болды. Олар сол жерде Хот-Криктен келген Шакнасти Джим бастаған Модок тобымен бірікті, ол Жоғалған өзен шайқасына қатыспаған еді. Модоктар лава төсектеріндегі үңгірлер мен орлардың табиғи бекінісіне орналасты, оның ені 3 шақырымға созылып, 2 миль (3 км) ұзын болды, және оны қорғану үшін одан да мықтырақ етіп жақсартты. Модоктар шамамен 100 бас ірі қара малға ие болды, оны азық-түлік көзі ретінде пайдаланды. Армия Колумбия департаментінен бөлімшелерді Туле көлінің оңтүстік жағына жөнелтті, онда екі лагерь құрылды: үлкені Ван Бриммердің ранчосында, Стронгхолдтан батысқа қарай 10 миль жерде, ал кішігірім күш Луис Лэндтің ранчосында, шығысқа қарай 12 миль (19 км) жерде.

Модок

Модок тайпаларында шамамен 160 адам болған, олардың 53-і жауынгер еді. Топтың көшбасшылары – Капитан Джек, Шакнасты Джим, Тымталған бетті Чарли, Хукер Джим және Джон Шончин.

Америка Құрама Штаттары

АҚШ армиясының далалық күштері шамамен 400 адамнан тұрды. Полковник-лейтенант Фрэнк Уитон командалық құрамда болды және штабы Ван Бримердің ранчосында орналасқан еді. Майор Джон Грин батыс күштеріне, ал капитан Рубен Бернард шығыс күштеріне басшылық етті. Майор Гриннің батыс күштері майор Эдвин Мейсонның 21-ші жаяу әскерінен, генерал Джон Э. Росс басқаратын Орегон милициясының екі ротасынан, капитан Дэвид Перри басқаратын 1-ші кавалерияның F эскадронынан, капитан Джон О. Фэрчайлд басқаратын Калифорния еріктілерінің ротасынан және 2-ші лейтенант В. Х. Миллер басқаратын екі 12 фунттық (5 кг) таулық гаубицаның бір бөлімінен құралды. Капитан Бернардтың күші одан әлдеқайда кішкентай болды, оған капитан Джеймс Джексон басқаратын 1-ші кавалерияның B эскадроны, 2-ші лейтенант Джон Кайл басқаратын G эскадроны және Дейв Хилл басқаратын Кламат скауттарының ротасы кірді.

Шабуылға дайындық

Полковник Уитон екі бағытты шабуыл жоспарлаған. Батыстағы негізгі күш негізгі шабуылды бастайды, ал шығыстан Модоктардың қашуына жол бермеу үшін қосымша шабуыл жасалады. Екі күш лава далаларының ортасында, Қуатты бекіністің оңтүстігінде кездесіп, Модоктарды Туле көліне қарай қоршауға алуы керек еді. Гаубицалар батыс шабуылына қолдау көрсетуге тиіс болды. Барлық сарбаздар жаяу өтуі керек еді. Әскери бөлімдер 16 қаңтарда лагерьден шығып, орналасуға көшті. Майор Гриннің бөлімшелері Түле көлінің оңтүстік-батыс бұрышына сағат 13:00-де жетті; артиллерия ұзақ, бірақ тегіс жолмен жүргендіктен, қараңғыдан кейін келді. Олардың лагері жардың үстінде, лава төсеніштеріне қарап тұрды, ол Қуатты бекіністен батысқа қарай шамамен 5 шақырым жерде орналасқан. Капитан Бернардтың тобы да 16-сы күні ілгері жылжыды, олардың мақсаты – Аурухана тасы, Қуатты бекіністен шығысқа қарай екі шақырым жерде. Алайда, тым қалың тұман көруді қиындатты және күштер Қуатты бекініске бір шақырымға дейін жақындады. Осы сәтте Бернард кері шегінуге бұйрық берді, бірақ Модоктар оларды байқап, қуалауға кірісті. Олар Бернардтың сол фланкі мен керуенін атқылап, кейін шегінді. Атыс кезінде Бернардтың үш сарбазы жараланды. Бернардтың күштері Аурухана тасына қайтып, ертеңгі шайқасқа дайындалды.

Шайқас

17 қаңтар күні таңертең майданды қалың тұман басып, ауа райы ылғалды болды. Батыста майор Грин 21-ші жаяу әскер батальоны мен Калифорния еріктілерін сол жақ қанатында, көлдің жанында, ал Орегон ополчениесін оң жақ қанатында орналастырды. Ол 21-ші жаяу әскердің және 1-ші атқыштар полкінің F отрядын гаубицаларды қорғау үшін резервке алды. Шығыста Бернардтың күштері сол жақ қанатында Кламат скауттарымен және B отрядымен, оң жақ қанатында G отрядымен, көлдің жанында жиналды. Жауынгерлік бұйрықтарға сәйкес, гаубицалар Бернардқа шабуылды бастау үшін үш рет оқ ату керек еді, содан кейін 15 минут үнсіздік сақталып, Модоктарға әйелдері мен балаларын Қуатты бекіністен шығаруға мүмкіндік беру керек еді. Бірақ тұманға байланысты гаубица экипаждары оқтарының қайда түскенін анықтай алмады және өз күштеріне зиян келтіруден сескеніп, сигналдан кейін оқ атуды қайта бастамады. Гриннің күштері Қуатты бекініске қарай жылжыды. 2 километрдей жол жүргеннен кейін, олар Бернардтың күштерімен қосылуға тырысу үшін F отрядын оң жаққа бұрып, қайта құрылды. Осы кезде батыс күштері Модоктардың атысына тап болды, олар лава жазықтарында армияға шабуыл жасау үшін бекіністен шығып кеткен еді. Қиын жер бедері мен жаудың атысы Гриннің күштерінің жылдамдығын баяулатты. Модоктар тұманға жасырынып, тас арасында тығылып, оларға ұсынылған кез келген нысананы атып, бірте-бірте шегініп, армияда көптеген жарақаттарға себеп болды. Сағат 14:00 шамасында Гриннің күштері "өте терең жарқалысқа" жетті, ол олардың алға жылжуын тоқтатты. Шығыста, Қуатты бекіністен шамамен алға жылжығаннан кейін Бернардтың күштері де Модоктардың атысына тап болды; олар батысқа қарағанда шығыстағы жер тегіс болғандықтан, жауға шабуыл жасады. Бірақ алға жылжығаннан кейін, олар өте алмайтын терең шатқалға тап болды және кері шегінді. Бернардтың күштері қол жетімді тастардан шикі бекіністер салуға кірісті. Осы сәтте полковник Уитон Қуатты бекіністің оңтүстігінде екі күшті біріктіру жоспарынан бас тартты. Майор Грин олардың орнына көл жағалауындағы, Қуатты бекіністің солтүстігіндегі бөлімшелермен қосылуға тырысуды ұсынды. Бернардқа бұйрық жеткізілді, ол жоспардың өзгеруін қабылдады. Бірақ Бернардтың күштері, уақытша қабырғаларының артында, шабуылды жаңартқысы келмеді. Шығыс күштері өз позицияларын сақтап, жаудың атысын өздеріне аударды. Орегон ополчениесінен басқа, олар шатқалмен тоқтатылғандарын мәлімдеді, Гриннің күштері жағалау бойымен солтүстікке қарай жылжи бастады. Калифорния еріктілері, 21-ші жаяу әскер және F отряды Қуатты бекінісінің артынан жылжыды және Модоктардың күшті атысынан жағалауда тұтқындалған кезде Қуатты бекінісінің солтүстігінде болды. Майор Грин тұрып, әскерін алға шақырғанда жараланды, бұл ісі үшін кейіннен Құрмет медалімен марапатталды. F отряды мен 21-ші жаяу әскердің жартысы ақырында Бернардтың күштеріне жетті, бірақ жаяу әскердің қалған бөлігі мен Калифорния еріктілері көл жағалауында тұтқындалып, қараңғыға дейін өз орындарында қалуға бұйрық алды. Сағат 17:00-де полковник Уитон Қуатты бекінісін басып алуға сәтсіздікке ұшырағанын түсінді және Грин мен Бернардқа кері шегінуге сигнал берді. Күштер лагерьлеріне қайтты, бұл процесс 18 қаңтарда түн батқанға дейін аяқталмады. Модоктар өлтірген АҚШ сарбаздары майданда қалдырылды, бұл Модоктарға қосымша мылтықтар мен оқ-дәрілерді қамтамасыз етті. АҚШ 37 адамын қаза тапты немесе жараланды; Модоктар ешқандай шығынға ұшырамады. Тұман мен тас жамылғысының арқасында, армиядан аман қалғандардың ешқайсысы шайқаста Модокты көрмегенін хабарлады. Модоктардың рухани жетекшісі, Керли Бас дәрігер, өз ритуалдары арқылы тұманды көтергенін мәлімдеді.

Салдары

Бірінші Қамалдағы әскердің жеңілісі Модоктардың позициясын күшейтті. АҚШ әлсіздік күйінде бейбіт келіссөздер бастады. Модоктар да өз позицияларын басым күштерге қарсы қорғауға қабілетті екендеріне сенімділіктерін арттырды. Ұлыт-полковник Уитон қызметтен алынып, Семинол соғысының қатысушысы полковник Альван Гиллеммен ауыстырылды. АҚШ әскері Туле көліне Сан-Франциско, Невада және Орегоннан күштер жеткізді. Олар Жылы бұлақтар индей резерватынан қосымша барлаушыларды тартты, ал Орегон жасақтары мен Калифорния еріктілері шайқас алаңынан кетіп қалды. Шайқастан кейін өткен бейбітшілік конференцияларында Колумбия департаментінің бас қолбасшысы генерал-майор Эдвард Канби бейбіт процеске жетекшілік ету үшін лавалы алқапқа келді. Жеңілділерді өлтіру армияны Модоктарды жалғыз қалдыруға итермелейді деп жаңылысқан, 1873 жылдың 11 сәуірінде, Ұлы жұма күні капитан Джек және оның бірнеше серіктері генерал Канби мен пастор Элеазер Томасқа шабуыл жасап, өлтірді, тағы екеуін жаралады. Бұл оқиға бейбіт келіссөздерді тоқтатты. Әскер 15 сәуірде екінші Қамалды шайқасын бастады.