Америка Тәуелсіздік Соғысындағы Вашингтонға қарсы оппозициялық топ
Conway Cabal
Конвей кабалы – Американ революциясы кезінде Джордж Вашингтонды қолбасшылықтан ығыстыруға тырысқан офицерлер тобы. Саяси дау, кінәлау, отставкалар болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Конвейлік Кабала – 1777 жылдың соңы мен 1778 жылдың басында Джордж Вашингтонды Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде армияның бас қолбасшысы лауазымынан ауыстыруды мақсат тұтқан Континенталдық армияның жоғары шенді офицерлерінің тобы. Ол, Вашингтонды сынаған хаттары Екінші Континенттік Конгреске жіберілген бригадир-генерал Томас Конвейдің атымен аталды. Бұл ұсыныстар (көбінесе Вашингтонға немесе соғыстың жалпы бағытына қатысты сын-ескертпелер мен наразылықтан аспады) жарияланғаннан кейін, Вашингтонның қолдаушылары оған саяси тұрғыдан көмек көрсету үшін бірікті. Конвей армиядан кетіп, Вашингтонның орнына басты үміткер болған генерал Горацио Гейтс осы оқиғадағы рөлі үшін өтініш айтты. Вашингтонды бас қолбасшы лауазымынан алу туралы ешқандай ресми талап қойылған жоқ. Әртүрлі наразылар арасында формалды сөз келісімі болмады, бірақ Вашингтон мұндай қауіп бар деп алаңдады. Бұл соғыс кезінде Вашингтонның басқаруына төнген жалғыз маңызды саяси қауіп болды.
Group of senior Continental Army officers
The Conway Cabal was a group of senior Continental Army officers in late 1777 and early 1778 who aimed to have George Washington replaced as commander in chief of the Army during the American Revolutionary War. It was named after Brigadier General Thomas Conway, whose letters criticizing Washington were forwarded to the Second Continental Congress. When these suggestions (which were often little more than criticisms and expressions of discontent with either Washington or the general course of the war) were made public, supporters of Washington mobilized to assist him politically. Conway ended up resigning from the army, and General Horatio Gates, a leading candidate to replace Washington, issued an apology for his role in events. No formal requests were ever made asking for Washington's removal as commander in chief. There was no sign of any formal conspiracy amongst the various malcontents, although Washington was concerned that there might be one. It was the only major political threat to Washington's command during the war.
Өмірбаян
1777 жылдың күзінде британдықтар Филадельфияны, Екінші Континенттік Конгрестің орнын басып алды, осыған байланысты Конгресс Пенсильвания штатының Йорк қаласына көшірілуге мәжбүр болды. Әскери жеңілістер сериясы (әсіресе қыркүйекте Брэндивайн және қазанда Германтаундағы жеңілістер) Континенттік армия мен Конгресс мүшелерінің көпшілігін Джордж Вашингтонның соғысқа басшылық етуіне күдік тудырды. Керісінше, генерал Горацио Гейтстің солтүстік армиясы Джон Бургойннің әскерлеріне қарсы маңызды жеңіске жетіп, Саратога шайқасынан кейін Бургойнды бүкіл армиясын беруге мәжбүр етті. Гейтс бұл жеңіске өзінің үлесі бар деп мәлімдеді. Кейбір тарихшылардың пікірінше, бұл Бенедикт Арнольдтың іс-қимылдарының нәтижесі болды, ол 19 қыркүйектегі бірінші шайқаста британдықтардың көптеген шабуылдарына қарсы өз позициясын тиімді және дерлік тәуелсіз түрде қорғады. Сондай-ақ, Гейтс Арнольдқа шайқасты американдықтардың толық жеңісіне айналдыруға жеткілікті күштер бермегені айтылды, бірақ бұл мәселеде толық келісім жоқ. Гейтс Конгресспен жақсы байланысқа ие болды. Ричард Генри Ли, Джон Адамс және Сэмюэл Адамс сияқты конгрессмендер соғысқа Конгрестің бақылауын күшейтуді қалап, Гейтсті қолдады. Джон Адамс Вашингтонды ауыстыруды тікелей талап етпесе де, Вашингтонның әскери құдайға айналып бара жатқанына алаңдады және бұл республикалық идеалдарға тигізетін әсерінен қорқатын. Әскери дәстүр бойынша, Саратогадан кейін Гейтс ресми есепті өзінің тікелей жоғары лауазымды офицері Вашингтонға жіберуі керек еді. Бірақ Гейтс Вашингтонды айналып өтіп, есебін тікелей Конгреске жіберді. Вашингтон Гейтспен кездесу үшін штаб офицері полковник Александр Гамильтонды жіберіп, оған Филадельфияның сыртындағы Вашингтон әскерлеріне үш бригадасын жіберуді бұйырды. Бұл логикалық шешім болды, себебі Вашингтонға британдық командир Уильям Хоудың әскерлерімен күресу үшін көбірек әскер қажет болды, ал Гейтске қарсы үлкен британдық күштер жоқ еді. Гейтс бригадаларды өз жанында ұстап тұруды қалады және тағы бір британдық күш шабуылдауы мүмкін деп болжады. Соңында ол Гамильтон сұраған үш бригаданың ең нашарларын құрайтын 600 адамнан тұратын бір бригаданы жіберуге келісті. Гамильтон Гейтстен екі бригада жіберуге уәде алды. Сол уақытта Гейтс Вашингтонға Гамильтонды жібергені үшін сөккен хат жазды. "Конспирация" термині соғыстың барысынан наразы болған офицерлер мен Конгресс делегаттарының әрекеттерін сипаттау үшін тым күшті болып көрінеді. Көптеген қатысушылар Вашингтонды мінсіз бас қолбасшы деп санады және олардың іс-әрекеттерінің көп бөлігі үйлестірілмеген. Генерал Гейтс Вашингтонды ауыстыру үшін пайдаланылды және өзі де бұл мәселе бойынша лоббилеумен айналысты, бірақ Конгресс ішіндегі қарсылыққа ол жауапты емес еді. Вашингтонның Пенсильваниядағы басшылығына қарсылық білдірген Томас Миффлин, бұрынғы Конгресс делегаты және бұрын Вашингтонмен тығыз жұмыс істеген Континенттік армияның бұрынғы квартирмейстері болды. Оның Вашингтонды жай әуесқой ретінде қарастырған пікірін Ли, Бенджамин Раш және басқалар қолдады. Континенттік армияға кірістірілген бірқатар француз офицерлері де Вашингтонды сынады. Олардың арасында Иоганн де Кальб, Луи Лебег Дюпортайл және Томас Конвей болды.
In the fall of 1777, British forces captured Philadelphia, the seat of the Second Continental Congress, which was forced to relocate to York, Pennsylvania. A series of military setbacks (principally the losses at Brandywine in September and Germantown in October) caused many in the Continental Army and Congress to question George Washington's leadership of the war effort. In contrast, the northern army of General Horatio Gates had won a signal victory over John Burgoyne's forces, compelling Burgoyne to surrender his entire army after the Battles of Saratoga. Gates controversially claimed credit for the victory. Some historians feel that this was more due to the actions of Benedict Arnold, who, in the first battle on September 19, effectively and almost independently defended his positions against repeated British assaults. It was also alleged that Gates had failed to provide Arnold with adequate reinforcements which would have turned the battle into an outright American victory, although there is not universal agreement on this matter. Gates was politically well connected to Congress. Some congressmen such as Richard Henry Lee, John Adams, and Samuel Adams wanted tighter Congressional control of the war effort and supported Gates. Although John Adams did not specifically call for Washington to be replaced, he worried that Washington was being made into a military idol, and was fearful of the effects of this upon republicanism. Military custom dictated that, after Saratoga, Gates would have sent his official report to Washington, who was his immediate superior. However, Gates sidestepped Washington and sent his report directly to Congress. Washington sent his staff officer, Colonel Alexander Hamilton, to meet Gates and tell him on Washington's behalf to send three of his brigades to Washington's troops outside Philadelphia. The logic was that Washington required more troops to fight British commander William Howe's forces, which had just taken the capital, whereas Gates had no major British force to contend with. Gates desired to hold onto the brigades and suggested that another British force might attack. He then agreed to send only one 600 man brigade, which Hamilton discovered was the weakest of the three requested. Finally, Hamilton exacted a promise from Gates to send two brigades. At the same time, Gates wrote to Washington, rebuking him for sending Hamilton. "Conspiracy" is perhaps too strong a term to use in describing varied actions taken by disaffected officers and Congressional delegates unhappy with the course of the war. Most of those involved only shared the view that Washington was a less than perfect commander in chief, and very few of their activities were coordinated. General Gates was used as a stalking horse to replace Washington, and had himself also engaged in some lobbying for the command, but he was not responsible for the strong response within the Congress. Opposition to Washington's command in Pennsylvania was anchored by Thomas Mifflin, a former Congressional delegate and also a former quartermaster of the Continental Army who had previously worked closely with Washington. His view of Washington as a rank amateur was supported by Lee, Benjamin Rush, and probably others. A number of French officers who had been commissioned into the Continental Army were also critical of Washington. These notably included Johann de Kalb, Louis Lebègue Duportail, and Thomas Conway.
Конвейдің хаты
Томас Конвей Францияда білім алған және оның әскерінде қызмет еткен ирланд еді. Америкалық дипломат Сайлас Дийн шақыруымен ол 1777 жылдың көктемінде Нью-Джерси штатының Мористоун қаласындағы Вашингтон штаб-пәтеріне келді. Вашингтонның қолдауымен Конгресс оны Континенттік армияның бригадир-генералы етіп тағайындады және Филадельфия науқаны кезінде Вашингтонның қол астында белгілі бір еңбек етті. Оның соғысқа қатысқан уақыты Брэндивайн және Германтаундағы ерекше қызметтен тұрады. 1777 жылдың қазан айында Конвей Конгресске генерал-майор шеніне көтерілу үшін лоббилеуді бастады, соның ішінде жазбаларында Вашингтонды сынады. Вашингтон өз кезегінде Конвейге сенімсіздік танытып, оның жеке мінез-құлқын мақтаншылдық және төзбеушілік деп тапты. Конвей өзінің жоғарылауға ұмтылуының себебі Континенттік армияда генерал-майор болған жағдайда, француз қызметіне оралғаннан кейін бригадир-генерал бола алатынын ашық мойындады. Вашингтон Конвейдің жоғарылатылуына қарсы болды, өйткені Конвейден жоғары шендегі және жоғарылатуға лайық американдық офицерлер көп екенін сезінді, олар мұндай қадамға ренжуі мүмкін. Ол Конвейді "ерекше еңбегі жоқ" адам ретінде сипаттап, оның жоғарылатылуы "армияның өмір сүруіне соққы беретінін" айтты. Ол былай деді: "Егер менің жолымда осындай жеңілуге болмайтын қиындықтар туса, мен одан әрі қызмет ете алмаймын". Бұл отставкаға кету туралы ишара ретінде қабылданады. Конвейдің өзін-өзі таныстыруға жасаған әрекеттерінің бір бөлігі ретінде ол Гейтске хат жазды, онда "Көк сіздің еліңізді құтқаруға бел буған, немесе әлсіз генерал мен нашар кеңесшілер оны құртар еді" деген сөздерді айтқандығы хабарланды. Генерал Уильям Александр (Лорд Стирлинг) Гейтстің көмекшісі Джеймс Уилкинсонның мас күйінде айтқан сөзінен бұл цитатаны білді. Александр бұл цитатаны Вашингтонға хатпен жіберді, ол оны 1777 жылдың 8 қарашасында алды. Бұл Вашингтонды өзінің қол астындағылары оны алмастыру үшін құпия жоспар құрып жатқандығын ойлауға итермеледі. Ол Гейтстің саяси жағынан жақсы байланыста екенін және Саратогадағы сәттілігіне байланысты танымал екенін білген. Вашингтон Конвейге қысқа хат жазды: "Кеше түскен хатымда келесі абзац бар еді. Генерал Конвей Генерал Гейтске жазған хатында ол былай дейді:" деп, жоғарыда келтірілген үзіндіні келтірді. Конвей Гейтске хат жазғанын дереу мойындады, бірақ келтірілген үзіндіні жазғанын жоққа шығарды. Осы хатта Конвей тағы да Вашингтонды сынап, "Сіздің кеңестеріңіз әдетте дұрыс болғанымен, сіз тәжірибе, білім немесе ой-өріс тұрғысынан сізге тең келмейтін адамдардың ықпалында болдыңыз" деп жазды. Вашингтон Конвейдің Гейтске жіберген хатын ешқашан көрген емес. Алайда Генри Лоуренс оны көріп, Вашингтонға үзінді жіберді: "Тек бір генерал Гейтс бар екеніне қандай өкініш! Бірақ осы армияны көрген сайын оның қазіргі басшыларымен жалпы әрекеттерге жарамдылығы маған азаяды. Мен сізбен шын жүректен сөйлеймін және сізбен қызмет етуді қалаймын". Генерал Миффлин, Вашингтон да сенімсіздік танытқан адам, және Конвей де армия басшылығына қатысты алаңдаушылық білдірген, Гейтске болған оқиға туралы хабарлады. Гейтс Вашингтонға "бұл хаттарды оған беймәлім адамдар ұрлап көшіріп алды" деп шағымданып, хатты Вашингтонға емес, Лоуренске жібергенін жазды. Бұл көзқарас Вашингтонды қанағаттандырмады және Гейтспен қарым-қатынасы нашарлады.
Thomas Conway was an Irishman who was educated in France and had served in its military. Recruited by American diplomat Silas Deane, he arrived at Washington's headquarters in Morristown, New Jersey in the spring of 1777. With Washington's support, Congress made him a brigadier general in the Continental Army, and he served with some distinction under Washington during the Philadelphia campaign. His time in combat included distinguished service at Brandywine and Germantown. In October 1777, Conway began lobbying Congress for a promotion to major general, including in his writings criticisms of Washington. Washington in turn had grown to distrust Conway, finding his personal conduct arrogant and unbearable. Conway had publicly admitted that his desire for promotion was rooted in the fact that if he became a major general in the Continental Army, he could become a brigadier general once he returned to the French service. Washington opposed Conway's promotion, as he felt there were many American born officers senior in rank to Conway and more deserving of promotion who would be upset by such a move. He identified Conway as someone "without conspicuous merit" and that his promotion would "give a fatal blow to the existence of the army." He continued adding, "It will be impossible for me to be of any further service if such insuperable difficulties are thrown in my way." This was seen as an implicit threat to resign. As part of Conway's efforts at self promotion, he wrote a letter to Gates in which he was reported to have said, "Heaven has been determined to save your Country; or a weak General and bad Counsellors would have it." General William Alexander (Lord Stirling) learned of this quotation in a drunken revelation by Gates' adjutant, James Wilkinson. Alexander forwarded the quote in a letter to Washington, who received it on November 8, 1777. This led Washington to consider the possibility that his subordinates were scheming behind his back to replace him. He was already aware that Gates in particular was politically well connected and popular due to his success at Saratoga. Washington wrote Conway a brief letter: "Sir, a letter which I received last Night contained the following paragraph. In a letter from Genl Conway to Genl Gates he says", and then quotes the above passage. Conway immediately acknowledged having written to Gates, but denied having written the quoted passage. Conway also again criticized Washington in this letter, writing that "although your advice in council is commonly sound and proper, you have often been influenc'd by men who Were not equal to you in point of experience, Knowledge, or judgement." Washington never saw the actual letter Conway sent to Gates. Henry Laurens did however, and sent Washington an excerpt: "What pity there is but one General Gates! but the more I see of this Army the less I think it fit for general Action under its actual Chiefs [ ] I speak [to] you sincerely & wish I could serve under you." General Mifflin, a man Washington also distrusted, and to whom Conway had also expressed concerns over the army's leadership, informed Gates of what had transpired. Gates wrote a letter to Washington complaining that "[t]hese letters have been stealingly copied" by persons unknown to him, and that he was sending the letter to Laurens, not Washington. This attitude did nothing to placate Washington, and his relationship with Gates deteriorated.
Соғыс кеңесі
Вашингтон армияны жабдықтау үшін Соғыс кеңесін құруды ұсынды және оған тәжірибелі шетелдік офицерді Бас инспектор ретінде тағайындауға рұқсат беруді сұрады. Миффлин мен Ли бұл ұсынысты Соғыс кеңесін ең жоғарғы әскери билікке айналдыратын бағдарламаға айналдырды, онда Бас инспектор Вашингтонды қадағалап, тікелей Соғыс кеңесіне есеп беретін болар еді. Екеуі осы жоспарды Конгресс арқылы қабылдата алды. Конуэйдің хатынан Вашингтон Миффлинмен жақын қарым-қатынаста екенін түсінді. Қарашаның ортасында Конгресс Миффлин мен Гейтсті Соғыс кеңесіне мүше етіп тағайындады. Конвейдің отставкаға берген хаты кеңеске жіберілді, бірақ кеңес оны қабылдамады.
Washington had suggested the creation of a Board of War to supply the army and requested that he be able to appoint an experienced foreign officer to serve as Inspector General. Mifflin and Lee turned the suggestion into a program which would make the Board of War into the top military authority, with the Inspector General supervising Washington and reporting directly to the Board of War. The two managed to get this plan through Congress. From Conway's letter Washington assumed that he and Mifflin were close. In mid November, Congress decided to appoint Mifflin and Gates to the Board of War. Conway's letter of resignation was referred to the board, which rejected it.
Қорытынды
Конвей 13 желтоқсанда армияның бас инспекторы лауазымына көтерілді. Ақырында Вашингтон Вилкинсонды хаттың авторы ретінде ашты. Гейтс кешірім сұрауға және Конвеймен болған хат алмасуы туралы жалған мәлімдеме жасауға мәжбүр болды. Генерал Конвей 1778 жылғы сәуірде Конгреске өтінімімен келіп, ол қабылданды. Вашингтон әлі де қанағаттанбағандықтан, жақтастарына Конвей мен оның одақтастарын дуэльге шақыруға кеңес берді. Вилкинсон Гейтске қарсы шығып, оған дуэльге шақырды, бірақ Вилкинсонның айтуынша, Гейтс жылап, келтірген әрбір қателігі үшін кешірім сұрады, соның салдарынан дуэль уақытша тоқтатылды. 1778 жылғы тамызда олардың арасында тағы бір дуэль өтті, бірақ ешкім жарақат алмады. 4 шілдеде Конвей бригадалық генерал Джон Кэдваладермен дуэльге шықты. Кэдваладер оны аузынан атты, оқ басынан шығып кетті. "Дегенмен, мен оның жалған тілін тоқтаттым", - деді ол. Конвей жарақатынан зардап шегіп, Вашингтонға кешірім сұрап хат жазды, бірақ ол жауап алмады. Сауыққаннан кейін ол Францияға қайтып келді. Ешбір қатысушы Вашингтонды биліктен құлатуға ресми түрде тырысқандығының куәлігі жоқ. Бұл нақты "кабал" емес еді. Керісінше, бұл Вашингтонға сенімсіздік танытқан және кем дегенде кейбір жағдайларда оның орнына генерал Гейтсті қоюды қалаған әскери басшылар мен конгрессмендердің біріккен желісі болды. Конвейдің кабалынан кейін ұлт көбінесе ұлттық бірлік символы ретінде қаралатын Вашингтонды қолдады. Соғыстың қалған бөлігінде оны ауыстыруға ешқандай айқын әрекет жасалмады.
Conway received his coveted promotion of Inspector General of the Army on December 13. Eventually, Washington revealed Wilkinson as his source for the letter. Gates was forced to apologize and lie about his correspondence with Conway. General Conway submitted his resignation to Congress in April 1778, which accepted it. Washington, still unsatisfied, urged his supporters to challenge Conway and his allies to duels. Wilkinson turned on Gates and challenged him, but, according to Wilkinson, Gates wept and apologized for any offense caused and the duel was called off for a time. A second duel was fought between them in August 1778, but neither party was injured. On July 4, Conway engaged Brigadier General John Cadwalader in a duel. Cadwalader shot him in the mouth and the bullet exited through his head. "I have stopped the damned rascal's lying tongue at any rate," he said. As Conway suffered from his wound, he wrote an apology to Washington, which was never answered. After recovering, he returned to France. There is no evidence that any of the participants ever formally attempted to oust Washington. It was not properly a "cabal." Rather, it was a loose network of military leaders and congressmen who lacked confidence in Washington and, in at least some cases, wanted him replaced with General Gates. After the Conway Cabal, the nation largely rallied behind Washington, who was seen more as a figure of national unity. No noticeable attempt was made to replace him for the remainder of the war.