Жаңа Англия отарларымен одақтас Моhegan вожді Ункас
Uncas
Ункас (1588-1683) – Моhegan тайпасының басшысы, Коннектикут аймағында үстемдікке көтерілген. Жаңа Англия отарларымен одақтасып, басқа тайпаларға қарсы күрескен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Могеган сахемы ерте колониялық дәуірде.
Mohegan sachem of the early colonial period
Uncas (шамамен 1588 – 1683) – Могегандардың сахемы, Коннектикут штатының төменгі бөлігіндегі басқа үнді тайпаларына қарсы Жаңа Англия отарлаушыларымен одақтасу арқылы Могегандарды аймақтың жетекші үнді тайпасына айналдырған.
Uncas (c. 1588c. 1683) was a sachem of the Mohegans who made the Mohegans the leading regional Indian tribe in lower Connecticut, through his alliance with the New England colonists against other Indian tribes.
Жас шағы мен отбасы
Ункас қазіргі Коннектикут штатында Темза өзенінің жанында, могеган сахемы Ованеконың ұлы ретінде дүниеге келді. Ункас – могеган тіліндегі «Вонкус» сөзінің нұсқасы, ол «Түлкі» деген мағынаны білдіреді. Ол могегандар, пекоттар және наррагансеттер тайпаларының бас сахемдерінің ұрпағы болды. Ованеко Монтонсук деп аталатын ауылды басқарды. Ункас екі тілді болды, могеган және ағылшын тілдерін, сондай-ақ, мүмкін, голланд тілін де үйренді. 1626 жылы Ованеко Ункастың басты пекот сахемы Татобемнің қызына үйленуіне ықпал етті, осылайша олармен одақ құруға тырысты. Ованеко осы некеден кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал Ункас Татобемнің билігіне бағынуға мәжбүр болды. 1633 жылы Татобемді голландтар тұтқындап, өлтірді; Сассакус оның мұрагері болды, бірақ Ункас сахем болуға өзінің лайықты екенін сезінді. Ованеконың Татобеммен жасаған одағы могегандар мен пекоттар арасындағы күш тепе-теңдігіне негізделген. Ованеконың қайтысынан кейін, тепе-теңдік пекоттардың пайдасына бұрылды. Ункас Татобемнің билігіне тікелей қарсы тұруға дайын болмады, алайда пекоттардың могегандар үстінен билігіне қарсылық көрсетуді бастады. 1634 жылы наррагансеттердің қолдауымен Ункас Сассакус пен пекоттардың билігіне қарсы көтерілді. Ункас жеңіліске ұшырап, наррагансеттер арасында жер аударылды. Бірақ ол Сассакус алдында өзін әдейі түрде қорлап, жер аударылудан оралды. Оның сәтсіз әрекеттерінен соң Ункастың жері азайып, жақтастары да кеми түсті, бірақ ол жаңадан келген пуритан отарлаушыларының азаматтығына қарамастан, олардың жақсы қару-жарағы мен ерлігін байқады, сондықтан ол өзінің басты мақсаты – Ұлы Сахем болуға жету үшін жаңа стратегия мен одақ құруға кірісті.
Uncas was born near the Thames River in present day Connecticut, the son of the Mohegan sachem Owaneco. Uncas is a variant of the Mohegan term Wonkus, meaning "Fox". He was a descendant of the principal sachems of the Mohegans, Pequots, and Narragansetts. Owaneco presided over the village known as Montonesuck. Uncas was bilingual, learning Mohegan and some English, and possibly some Dutch. In 1626, Owaneco arranged for Uncas to marry the daughter of the principal Pequot sachem Tatobem to secure an alliance with them. Owaneco died shortly after this marriage, and Uncas had to submit to Tatobem's authority. Tatobem was captured and killed by the Dutch in 1633; Sassacus became his successor, but Uncas felt that he deserved to be sachem. Owaneco's alliance with Tatobem was based upon a balance of power between the Mohegans and Pequots. After the death of Owaneco, the balance changed in favour of the Pequots. Uncas was unwilling to challenge the power of Tatobem; however, Uncas did begin contesting Pequot authority over the Mohegans. In 1634 with Narragansett support, Uncas rebelled against Sassacus and Pequot authority. Uncas was defeated and became an exile among the Narragansetts. He soon returned from exile after ritually humiliating himself before Sassacus. His failed challenges resulted in Uncas having little land and few followers, but Uncas saw that the newly arriving Puritan colonists, though few in number, had better weapons and much courage, so he started to develop a new strategy and alliance to work towards his ultimate goal of Grand Sachem.
Пеквот соғысы
1635 жылы Ункас Коннектикут колониясының маңызды тұлғаларымен қарым-қатынас орнатты. Ол капитан Джон Мейсонның сенімді одақтасы болды, бұл серіктестік үш жарым онжылдыққа созылды және бірнеше ұрпақтан кейін де жалғасты. Ункас Джонатан Брюстерге хабар жіберіп, Сассакустың Коннектикут өзеніндегі отаршылдарға шабуыл жасау жоспарлап отырғанын айтты. Брюстер Ункасты отаршылдарға адал деп сипаттады. 1637 жылы Пекот соғысы кезінде Ункас Жаңа Англия отаршылдарымен одақтасып, Пекоттарға қарсы тұрды. Ол могегандарына Сайбрук маңындағы Пекоттарға және Мистик өзеніндегі Пекот бекінісіне қарсы отаршылдармен бірлескен шабуылға басшылық етті. Пекоттар жеңілді, ал могегандар қалған Пекот халқын және олардың жерлерін өздеріне қосты. 1638 жылғы Хартфорд шартында Ункас могегандарды Коннектикут өзені колониясының қарауына алды. Шарты бойынша, Ункас Пекот жеріндегі мүдделерін тек Коннектикут колониясының нақты келісімімен ғана іске асыра алады. Могегандар аймақтық күшке айналды. 1640 жылы Ункас өзінің бірнеше әйелдеріне Хаммонассеттің Себекванашын қосты. Бұл неке Ункасқа олардың жерлерін бақылауға мүмкіндік берді, ол оны дереу Жаңа Англия отаршылдарына сатты. Хаммонассеттер көшіп келіп, могегандардың құрамына енді.
About 1635, Uncas developed relationships with important figures in the Connecticut Colony. He was a trusted ally of Captain John Mason, a partnership which lasted three and a half decades and several family generations beyond. Uncas sent word to Jonathan Brewster that Sassacus was planning to attack the colonists on the Connecticut River. Brewster described Uncas as being "faithful" to the colonists. In 1637, during the Pequot War, Uncas was allied with the New England colonists and against the Pequots. He led his Mohegans in a joint attack with the colonists against the Pequots near Saybrook and against the Pequot Fort at Mystic River. The Pequots were defeated and the Mohegans incorporated much of the remaining Pequot people and their land. In the 1638 Treaty of Hartford, Uncas made the Mohegans a tributary of the Connecticut River Colony. The treaty dictated that Uncas could pursue his interests in the Pequot country only with the explicit approval of the Connecticut Colony. The Mohegans had become a regional power. In 1640, Uncas added Sebequanash of the Hammonassets to his several wives. This marriage gave Uncas some type of control over their land which he promptly sold to New England colonists. The Hammonassets moved and became Mohegans.
Наррагансеттермен соғыс
Могегандар бұрынғы Пекуот жерлерін бақылау үшін Наррагансеттермен үздіксіз қақтығыста болды. 1643 жылдың жазында бұл қақтығыс соғысқа ұласты. Могегандар шамамен 1000 адамнан тұратын Наррагансеттердің шабуыл жасаушы күштерін жеңіп, олардың сахемы Миантономоны тұтқынға алды. Ункас Миантономоның бірнеше жауынгерлерін оның алдында өлтіріп, Миантономодан қандай да бір реакция алуға тырысты. 1638 жылғы келісімге сәйкес, ол Миантономоны Жаңа Англия отаршыларына тапсырды. Отаршылар оны сотқа тартып, кінәлі деп тапты. Ункас Миантономоны өлтіруге рұқсат сұрады және өлтіру индейлер қолымен, индей аумағында жасалуын талап етті, бұл Наррагансеттер мен отаршылар арасында туындауы мүмкін қиындықтарды болдырмау үшін қабылданды. Соңынан Миантономо ұсталған Мохеган ауылынан қашып, қуып келген мохегандардан құтылу үшін Янтик-Фолсқа секірді. Бұл орын «Индей секірісі» деп те белгілі. Ункастың інісі Уэква Миантономоны қуып желіп, басына томахокпен соққы берді. Миантономоның қаза болған жеріне ескерткіш орнатылған. Оның нақты орны белгісіз, себебі Миантономоның қабірінің бастапқы орнын белгілеген тастар ерте қоныс салушылармен қора салу үшін пайдаланылған деген аңыз бар. Автор Джеймс Фенимор Купер 1826 жылы жариялаған «Соңғы мохикан» кітабында ойдан шығарылған Ункастың осы құламадан секіріп өткенін бейнелеген. Наррагансет сахемы Пессахус Миантономоның өліміне кек қайтару үшін соғыс ашуды ұсынды, бірақ отаршылар могегандарды қолдауға уәде берді. Жаңа Англия Конфедерациясының отаршылары могегандарды қорғау үшін олармен одақтасты. Наррагансеттердің шабуылдары 1644 жылдың маусым айында басталды. Әрбір жеңіске жеткен сайын Наррагансеттердің одақтастарының саны арта түсті. 1645 жылы Ункас пен могегандар Шаттук нүктесіндегі Форт-Шантокта қоршауға алынды және Томас Трейси мен Томас Лефингвелл басқарып келген отаршылар оларға көмек бергенше толық жеңіліске ұшырауға айналды, соның арқасында қоршау бұзылды. Жаңа Англия Конфедерациясы Ункастың «еркіндігі мен мүлкін» сақтау үшін қажетті кез келген шабуылдық әрекеттерді жасамақ. Жаңа Англия әкімшілігі Шантоктағы Мохеган бекінісін қорғау үшін әскер жіберді. Отаршылар Наррагансеттер аумағына басып кіруге әрекеттенсе, Наррагансеттер бейбіт келісімге қол қоюға мәжбүр болды. 1646 жылы бұрынғы пекуоттардан құралған Намег тайпасы отаршылармен одақтасып, тәуелсіздікке қол жеткізуге тырысты. Жауап ретінде Ункас олардың ауылына шабуыл жасап, олжалады. Бей колониясының губернаторы Наррагансеттерге могегандарға шабуыл жасауға рұқсат беруге дайын екенін мәлімдеді. Келесі бірнеше жыл бойы Жаңа Англия отаршылары Намегтердің тәуелсіздігін қолдап, олардың салық төлеуші мәртебесін растады. 1655 жылы Жаңа Англия үкіметі тайпаны Ункастың билігінен шығарды.
The Mohegans were in continuous conflict with the Narragansetts over control of the former Pequot land. In the summer of 1643, this conflict turned into war. The Mohegans defeated a Narragansett invasion force of around 1,000 men and captured their sachem Miantonomo. Uncas executed several of Miantonomo's fellow warriors in front of him, trying to solicit a response from Miantonomo. Consistent with the 1638 treaty, he turned Miantonomo over to the New England colonists. The colonists put him on trial where he was found guilty. Uncas requested and was given authority to put Miantonomo to death, provided that the killing was done by Indian hands in Indian territory to prevent difficulties between the Narragansetts and the colonists. Miantonomo subsequently escaped from the Mohegan village where he was being held and jumped Yantic Falls in escape of the pursuing Mohegans. This site is also known as Indian Leap. Uncas' brother Wawequa, leading the pursuit, caught up to Miantonomo and struck him a fatal blow to the back of his head with a tomahawk. A monument stands near the site of Miantonomo's death. The exact location is unknown, since stones marking the original location of Miantonomo's grave were allegedly used by early settlers to construct a barn. Author James Fenimore Cooper portrayed a fictional Uncas as having made the leap over the falls in his 1826 book The Last of the Mohicans. Narragansett sachem Pessachus proposed to go to war to avenge the death of Miantonomo, but the colonists promised to support the Mohegans. Colonists from the New England Confederation formed an alliance with the Mohegans for their defense. The Narragansett attacks started in June 1644. With each success, the number of Narragansett allies grew. In 1645, Uncas and the Mohegans were under siege in Fort Shantok at Shattuck's Point and on the verge of a complete defeat when the colonists relieved them with supplies, led by Thomas Tracy and Thomas Leffingwell, and lifted the siege. The New England Confederation pledged any offensive action required to preserve Uncas in "his liberty and estate". The New England administration sent troops to defend the Mohegan fort at Shantok. When the colonists threatened to invade Narragansett territory, the Narragansett signed a peace treaty. In 1646, the tributary tribe at Nameag, consisting of former Pequots, allied with the colonists and tried to become more independent. In response, Uncas attacked and plundered their village. The Bay Colony governor responded by threatening to allow the Narragansetts to attack the Mohegans. For the next several years, the New England colonists both asserted the Nameag's tributary status while supporting the Nameags in their independence. In 1655, the New England government removed the tribe from Uncas' authority.
Филип патшаның соғысы
1675 жылы маусымда Филипп патша соғысы басталды. Жазда могегандар Жаңа Англия отаршылдарының жағына қатысып, соғысқа кірді. Ункас өзінің әскерін отаршылармен бірігіп вампаноагтарға қарсы бірлескен шабуылдарға жетектеді. Желтоқсан айында Жаңа Англия мен могегандардың біріккен күштері наррагансеттер тобына шабуыл жасады. Могегандар 1676 жылдың шілдесінде соғыс аяқталғанға дейін одақтастығын сақтап келді. Ункас 1683 жылдың маусымы мен 1684 жылдың маусымы аралығында Коннектикут штатының Нью-Лондон округіндегі Норвич қаласында қайтыс болды.
King Philip's War started in June 1675. In the summer, the Mohegans entered the war on the side of the New England colonists. Uncas led his forces in joint attacks with the colonists against the Wampanoags. In December, a combined New England Mohegan force attacked a group of Narragansetts. The Mohegans continued to maintain their alliance until the war's end in July 1676. Uncas died sometime between June 1683 and June 1684 in Norwich, New London County, Connecticut.