Кіріспе
Англиялық сарай қызметкері Элизабет Пьерпонт (туған есімі Чадли), Кингстон герцогинясы (8 наурыз 1721 – 26 тамыз 1788), кейде Бристоль графесі деп аталды, – ағылшын сарай қызметкері және құрметті әйел, өзінің оқиғаға толы өмір салтымен замандастарына белгілі болған. Ол полковник Томас Чадлидің қызы (1726 жылы қайтыс болды) және 1743 жылы Уэльс ханшайымы Аугустаның құрметті қыз-келіншегі болып тағайындалды, бұл, әлдебір Уильям Пултенейдің, 1-ші Бат графының көмегі арқасында болған болуы мүмкін. Бірінші күйеуі тірі болғанда қайтадан үйленгендіктен, Чадли 1776 жылы Вестминстер залында өткен сотта, өзінің теңдестері алдында қос жұбайлық жасады деп танылды, осы сотқа 4000 көрермен жиналды.
Elizabeth Pierrepont (née Chudleigh), Duchess of Kingston (8 March 172126 August 1788), sometimes called Countess of Bristol, was an English courtier and courtesan, known by her contemporaries for her adventurous life style. She was the daughter of Colonel Thomas Chudleigh (died 1726), and was appointed maid of honour to Augusta, Princess of Wales, in 1743, probably through the good offices of her friend William Pulteney, 1st Earl of Bath. Having married again while her first husband was still living, in 1776 Chudleigh was found guilty of bigamy at a trial by her peers at Westminster Hall that attracted 4,000 spectators.
Бристольдің 3-конты Август Хервиге үйлену
Элизабет Чадли 1721 жылдың 8 наурызында дүниеге келді. Оның әкесі, полковник Томас Чадли, Челсидегі Корольдік аурухананың вице-губернаторы болды; ол оның кішкентай кезінде қайтыс болды. Чадлидің көптеген сыйлы адамдары болды, соның ішінде Джеймс Гамильтон, 6-шы Гамильтон герцогы, және Август Херви, кейін 3-ші Бристоль графы, бірақ сол кезде бірінші графтың кіші немересі. 1744 жылдың 4 тамызында ол Винчестер маңындағы Лайнстон Хауста, жеке шіркеуі бар (қазір қираған Санкт-Петер шіркеуі) жеке үйінде Гервиге үйленді. Құпиялылықты сақтау үшін үйлену салтанаты түнде өтті. Күйеуі де, әйелі де қажетті қаржылық қолдау таппады, сондықтан олардың некесі құпия сақталды, Чадли сарайдағы лауазымын сақтап қалу үшін, ал Герви, теңіз офицері, 1746 жылдың соңында Англияға оралған кемесіне қайта оралды. Неке бақытсыз болды және көп жылдар бойы олар бірге тұрмады. Жасырын үйленгендіктен, олардың некесін бұзудың қажеті жоқ сияқты көрінді. Алайда, 1759 жылы Герви ағасынан кейін Бристоль графы атағына ие болатыны белгілі болғанда, Чадли Гервидің білмеуімен Лейстон шіркеуінің кітаптарына жазба қосып, олардың некелескенін дәлелдеді.
Эвелин Пьерпонтпен неке, Кингстон-апон-Халлдың 2-ші герцогы
Чадли ағылшын қоғамында "көрікті тұлға" болды, ал 1765 жылы Берлинде Ұлы Фридрихпен кездесу құрметіне ие болды. Содан кейін ол Эвелин Пьерпонттың, 2-ші Кингстон-апон-Халл герцогының сүйіктісі болды. Герви олардың некелерін ажырасу арқылы тоқтатуға тырысты, бірақ Чадли бұл мәселенің жұртқа жария болуынан қашып, оған қарсы сотқа жүгінді. Бірақ бұл Гервидің келісімімен жасалды, ол оған некеде екенін дәлелдемесе, оған үйлену туралы мәлімдеме жасауын тоқтатуды талап етті. Герви сотта олардың қарым-қатынасын дәлелдей алмағаннан кейін және Чадли үйленбегенін мойындағаннан кейін, 1769 жылдың ақпан айында консистория соты оны бос қыз деп жариялады, үйленуге құқылы деп таныды. Бір ай ішінде ол Кингстонға үйленді және Кингстон-апон-Халл герцогинясы Елизавета Пьерпонт атанды. Вестминстер қаласындағы Найтсбриджде герцог оған Чадлиха Хаус деп аталған әсем қалалық үй салдырды, кейін ол Кингстон Хаус деп аталды. Кингстон 1773 жылы қайтыс болды, ол Чадлиге барлық мүлкін, жесір күйінде қалу шартымен қалдырды.
Бигамия айыбы
1775 жылы оның бірінші күйеуінің ағасы қайтыс болды, содан кейін Герви Бристоль графы атанды. Егер Чадлидің Гервимен некесі заңды болғанда, оның жоқ деуіне қарамастан, ол Бристоль графинясы болған болар еді. Чадлидің екінші күйеуінің немере інісі Эвелин Медоус (1826 жылы қайтыс болды) Кингстон герцогының өсиетіне шағымдану ниетімен оған қарсы бигамия айыбын қойғаннан кейін Англияға қайта оралуға мәжбүр болды. 1775 жылдың желтоқсанында ол бұрынғы сот шешіміне сүйене отырып, айыпты жоюға тырысты, бірақ бұл әрекеті сәтсіз аяқталды. Дегенмен, 1776 жылы ол Вестминстер залында пэр ретінде сотталды және 116 пэрлер бірауыздан кінәлі деп таныды. Кингстоннан алған мүлкін алып, Медоус отбасының тағы да іс қозғауынан қашу үшін Англиядан дереу кетіп қалды. 1777 жылы Герви Чадлимен жасаған некесінің заңды екендігін заңды түрде растады, бірақ ажырасу ісін қозғамады, себебі ол жақтату ісіне қатысқан болуы мүмкін.
Кейінгі өмірі мен мұрасы
Кингстон қайтыс болғаннан кейін ол шетелге саяхат жасады. Римге келгенде, оны Папа Клемент XIV герцогиняға лайық құрметпен қарсы алды. Чадли бір кезде Каледе тұрып, Стефано Занновичтің сүйіктісі болды. 1777 жылы, Ресей сарайына қабылданғаннан кейін, екеуі қайық жасатып, Санкт-Петербург порты – Кронштадтқа тамаша келіп кірді. Эстония губерниясында ол үш мүлікті сатып алды: Тоила, Ору және Вока (Фокенхофф) (Ида-Виру округінің Жохви қаласына жақын, Эстонияның солтүстік-шығысында), оларды "Чадли" деп атаған ендікке біріктірді. Ол үлгілі ағылшын ендігін құруды жоспарлады және Балтық теңізін көре алатын жартастағы үйге тұрақты түрде көшіп, спаниельдер, нұсқаушылар және өсімдіктер жинағын импорттады. Чадли өзін Кингстон герцогинясы деп тануын жалғастырды, Монмартрдағы, Римдегі және басқа жерлердегі Париж мүлігінде тұрып, 1788 жылдың 26 тамызында Париж маңындағы Сент-Ассиздегі мүлігінде 67 жасында қайтыс болды. Заң бойынша ол Бристоль графинясының жесірі саналды, өйткені Херви 1779 жылы қайтыс болған.
Танымал мәдениетте
Чадли Т. Х. Уайттың "Аққалдың дәуірі" және Теодор Стерджонның "Мен, Либертин" тарихи романында кейіпкер ретінде көрінеді. Бұл роман бастапқыда әжуа ретінде жоспарланған. Ол "Мистер Футтың екінші аяғы" пьесасында сөйлемейтін рөлде пайда болады, онда оның және Футтың арасындағы дау-дамай соңғысының құлдырауына себеп болған оқиға ретінде бейнеленеді. Өрескел және рассасық мінезді деп сипатталатын герцогиня немесе графша, комедия актері Сэмюэл Футтың "Кале сапары" пьесасында Китти Крокодил кейіпкері ретінде сатираланды, алайда оған бұл пьесаны қоюға рұқсат берілмеді. Сондай-ақ, Чадли Уильям Макеписс Такеррейдің "Генри Эсмонд және Виргиниялықтар тарихы" кітабындағы Беатрикс Эсмонд, Баронесса Бернштейн кейіпкеріне шабыт берген деген қауесет бар.