Кіріспе

Колумбияға дейінгі майя қонысы, археологиялық ескерткіш

Эль Мирадор (аудармада "көзқарас", "көрініс" немесе "белбедер" деген мағына береді) – Гватемаланың солтүстігіндегі қазіргі Эль-Петен департаментінде орналасқан, Колумбияға дейінгі орта және соңғы дамыс кезеңіне (б.з.д. 1000 – 250 жж.) жататын ірі майя қонысы. Бұл Гватемаланың солтүстігіндегі Мирадор-Калакмуль карст алабының бір бөлігі.

Ашылу

Мирадор алабының бір бөлігін 1885 жылы Клаудио Уррутия зерттеді, ол қираған орындарын байқады. Бірақ Иан Грэм 1962 жылы аймақтың алғашқы картасын жасағанға дейін Мирадорға көп көңіл бөлінбеді. 1978 жылы Америка католик университетіндегі Брюс Далин және Бригам Янг университетіндегі Рей Матини басшылығымен археологиялық жоба басталды, осы арқылы егжей-тегжейлі зерттеулер жүргізілді. Далиннің жұмысы негізінен батпақ жерлерді зерттеуге және картаға түсіруге бағытталса, Матинидің тобы негізінен қазба жұмыстарын және орталықтағы архитектураны зерттеді. Бұл жоба 1983 жылы аяқталды. Археологтарды таң қалдырғандай, көптеген құрылыстар Тикал және Уаксактун сияқты аймақтағы ірі майя классикалық қалаларының дәуірінде емес, олардан бұрынғы классикалық дәуірге дейінгі ғасырларда салынған (Mesoamerican хронологиясын қараңыз). 2003 жылы Айдахо мемлекеттік университетінің аға ғалымы Ричард Д. Хансен Мирадорда көп салалы зерттеу, тұрақтандыру және сақтау бағдарламаларын бастады, онда әлемнің 52 университеті мен ғылыми-зерттеу институтының қызметкерлері мен техникалық мамандары қатысты. 2008 жылдың тамызына дейін команда 168 ғылыми мақала жариялады және көптеген техникалық есептер мен ғылыми презентациялар дайындады. Бұқаралық ақпарат құралдарында «Тарих арнасы», «National Geographic», «Learning Channel», «BBC», «ABC 20/20», «Good Morning America», «60 Minutes» (Австралия) және «Discovery Channel» үшін деректі фильмдер түсірілді.

Тарих

Эль-Мирадор шамамен б.з.д. VI ғасырдан б.з. I ғасырына дейін гүлденген, б.з.д. III ғасырында ең биік деңгейіне жеткен. Содан кейін бірнеше буын бойы құрылыс тоқталып, мүмкін, тасталып қалған, одан кейін Кейінгі Классикалық дәуірде қайта қоныстандырылып, құрылыс жалғастырылды және шамамен 9-шы ғасырдың соңында толығымен тасталып кетті. Қаланың орталық бөлігі шамамен 10 шаршы миль (26 км²) аумақты алып жатыр, онда бірнеше мың құрылыстар бар, оның ішінде 10-дан 72 метрге дейінгі биіктіктегі монументалды сәулеттік ескертулер де бар. Халықтың осылайша өсуіне ықпал еткен маңызды факторлардың бірі – аймақтағы көптеген бажостар, яғни маусымдық батпақтар болды. Тропикалық орман топырағында аз мөлшерде қоректік заттар бар, ал жаңбырдың салдарынан көптеген қоректік заттар шайылып кетеді. Дегенмен, майялар өте өнімді жүйеге қол жеткізді. Мирадор алабында батпақтар осы мәселені шешуге көмектесті. Майялар батпақтан мыңдаған тонна балшық әкеліп, егіс үшін дайын террасалар жасады. Топыраққа әк қосып, pH деңгейін көтеріп, оны жүгері, қабақ, бұршақ, какао, мақта және пальма сияқты түрлі дақылдарға қолайлы етті. Топырақ қоректік заттарын жоғалтқанда, тағы бір қабат балшық қосып, егістікті қайта жандандырды. Шамамен 35 құрылыстан тұратын «триадикалық» құрылымдар бар, олар 3 шыңдық пирамидалармен аяқталатын үлкен жасанды платформалардан тұрады. Мұндай құрылыстардың ең танымалдары – үш ірі кешен: біреуі «Эль-Тигре» деп аталса, биіктігі белгілі; екіншісі – «Ла Данта» (немесе Данта) ғибадатханасы. «Ла Данта» ғибадатханасы орман еденінен шамамен биіктігіне жетеді. Сонымен қатар, «Лос Монос» кешені де өте үлкен (48 метр биіктікте), бірақ оның танымал екені сонша емес. Құрылыстардың көпшілігі бастапқыда кесілген таспен қапталған, содан кейін майя мифологиясының құдайларын бейнелейтін үлкен штукатурлы маскалармен әсемделген. Гватемалалық археолог Карлос Моралес Агилардың сөзіне сәйкес, қала негізінен жоспарланған сияқты көрінеді, себебі сәулеттік топтар мен негізгі ғибадатханалар арасындағы байланыстар анықталды, олар күннің қозғалысына қатысты болуы мүмкін. Бұл зерттеу қала құрылысының және қасиетті орындардың маңыздылығын алғашқы қоныстанушылар кезінен-ақ көрсетеді. Эль-Мирадордың тағы бір ерекшелігі – маңызды сәулеттік кешендерді ішкі жағынан байланыстыратын және Орта және Кейінгі Классикалық кезеңдерде Мирадор алабындағы көптеген ірі ежелгі қалаларды сыртқы жағынан байланыстыратын жолдардың саны мен көлемі. Мирадор алабы – «кодекс стиліндегі керамиканың» жалғыз белгілі көзі, бұл ерекше әдемі полихромды керамика, ол крем түсті фонға қара сызықтармен салынған суреттерден тұрады. Кейінгі Классикалық кезең қысқа болды, шамамен 900 жылға қарай бұл аймақ қайтадан толығымен тасталып, қазіргі уақытқа дейін солай болып қала береді.

Бүгін

Юта университетінің археологы Ричард Д. Хансен Мирадор бассейні жобасының қазіргі директоры. Оның мұнда жасаған жаңалығына сәйкес, Мирадор бассейніндегі 45-тен астам картаға түсірілген нысан Месоамерикадағы ең алғашқы, анық саяси мемлекет құрауы мүмкін деп санайды. Эль-Мирадорда классикалық дәуірге дейінгі майя өркениетінің керемет мысалдары бар болғанымен, оның қашықтығы оны танымал туристік орынға айналдыруға тосқауыл қойды. Гватемаланың қазіргі үкіметінің маңызды жоспарларында Эль-Мирадор Куатро-Баламды сақтау және дамыту жобасының маңызды орталығы ретінде қарастырылған.

Мирадорға қауіп төндіреді

Мезоамерикадағы классикалық майя қалаларының бұл үлкен шоғырлануына кең ауқымды орманды кесу, тонау және жол құрылысында қолданылатын техникалардың салдарынан туындаған қирату қаупі төніп тұр, бұл өз кезегінде жаңа қоныстардың енуіне мүмкіндік береді. Гватемаланың солтүстігіндегі Петен аймағындағы Мирадор алқабы көптеген археологиялық ескерткіштерге ие, олардың көпшілігі майя цивилизациясының ең ірі және ежелгі нысандарының қатарына жатады. Белгілі 26 нысанның тек 14-і ғана зерттелген, ал тағы шамамен 30-ы табылу күтілуде. Ғалымдар келгенше, тонаушылар бұл жерлерді тонап кетуі мүмкін:

Майя артефакттарының саудасы – өте табысты бизнес. Ұлттық географиялық қоғамның өкілі Джордж С. Стюарт майя аймағынан ай сайын 1000-ге жуық сапалы керамикалық бұйымдар шығып жатыр деген пікірді білдірді, бұл байқаған ортадағы нысандардың зардап шегуіне байланысты ақылға қонымды бағалау. Ең ізделісті табылған заттар – мифологиялық және тарихи оқиғаларды бейнелейтін, 600-900 жылдары жасалған, кодекс стиліндегі, қара сызықпен безендірілген, ақшыл керамика. Тонаушылар әдетте бір ыдыс үшін 200-500 доллар алады. Ал коллекционерлер сол бұйымдар үшін галереяда немесе аукционда 100 000 доллардан астам төлеуі мүмкін. Тіпті ең төменгі бағамен есептегенде, бұл ұрланған мәдени мүліктердің ай сайынғы бизнесі 10 миллион долларды құрайды. Колумбқа дейінгі өнерді жинау көбінесе өткенді сақтаудың дұрыс жолы деп қарастырылады. Бірақ шындығында, бұл қиратушы және кейде зорлық-зомбылыққа толы бизнес, мұны Петенде тонауға қарсы белсенді күрескен және Кармелитада жақында қаза тапқан жергілікті шиклер Карлос Каталаның өлімі дәлелдейді. 2003 жылдан бері Калифорниядағы коммерциялық емес ұйым Global Heritage Fund (GHF) Мирадорды сақтау және қорғау жұмыстарын жүргізіп келеді. 2010 жылдың қазан айында жарияланған «Біздің жойылып бара жатқан мұрамызды сақтау» атты есепте GHF Мирадорды бүкіл әлемдегі 12 мұралық нысанның ішіндегі «жайылуға жақын» тұрған нысандардың бірі деп атады, себебі орманды кесу, өрт, заңсыз ағаш кесу, браконьерлік, тонау және есірткі саудасы аймаққа қауіптің күшті көздері болып табылады.