Кіріспе
Saipan класы - АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жеңіл әуе тасымалдағыш кемесі. USS Saipan (CVL 48/AVT 6/CC 3) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің жеңіл әуе тасымалдағыш кемесі, осы кластағы жетекші кеме. Кейіннен 1963–1964 жылдары басқару кемесіне түрлендіру үшін таңдалды, бірақ басқару кемесі болғанның орнына 1965 жылы Arlington (AGMR 2) негізгі байланыс релелік кемесіне айналдырылды. Saipan 1944 жылдың 10 шілдесінде Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясында (Камден, Нью-Джерси штаты) салынды, 1945 жылдың 8 шілдесінде Джон В. Маккормак ханымның демеушілігімен суға түсірілді және 1946 жылдың 14 шілдесінде капитан Джон Г. Кроммелиннің басқаруымен қолданысқа кіргізілді. Қызмет тарихы Қолданысқа кіргізілді Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін 11 айдан соң Saipan 1946 жылдың қыркүйегінен 1947 жылдың сәуіріне дейін Флорида штатының Пенсакола қаласында студент-ұшқыштарды даярлады. Содан кейін Норфолкке (Вирджиния штаты) тағайындалды. Қарашада ол Пенсаколаға оралды, бірақ желтоқсанның соңында курсанттарды даярлағаннан кейін шығыс жағалауға Операциялық даму күштерімен қызмет етуге оралды. 1948 жылдың ақпанында реактивтік операциялық техника, әуе тасымалдағыштарды қолдау тактикасы және электрондық құралдарды бағалау жұмыстары қысқа уақытқа тоқтатылды. 7-24 наурыз аралығында АҚШ делегациясын Венесуэла президентінің инаугурациясына алып барды. Қайтып келгеннен кейін Вирджиния шығанағында жергілікті операцияларды жүргізді, ал сәуір айында Портсмутқа (Нью-Гэмпшир штаты) барғаннан кейін Операциялық даму күштерінде қайтадан жұмыс істеді. 18 сәуірде ол Mindoro-ны 17-ші әуе тасымалдағыштар дивизиясының (CarDiv 17) бас штаб-квартирасы ретінде алмастырды. 19 сәуірде ол Норфолктен Род-Айленд штатының Квенсет-Пойнт қаласына бағытталды. 3 мамырда ол 17А истребительдер эскадрильясын қабылдады. Үш күннен кейін эскадрильяның барлық ұшқыштары FH 1 Phantom реактивтік ұшақтарында біліктілік алды. Бұл эскадрилья әуе тасымалдағыштарға негізделген алғашқы реактивтік эскадрилья болды. Айдың соңында Норфолкке оралған Saipan бас штаб-квартира қызметінен босатылды. Маусым айында ол Жаңа Англия суларына оралды, ал шілдеде Норфолкте күрделі жөндеу жұмыстарын бастады. Желтоқсан айында ол жергілікті операцияларды қайта бастады. 24 желтоқсанда оған әскери-теңіз күштерінің ең соңғы үлгідегі екі тікұшағы, XHJS 1 және үш теңізшілер корпусының HRP 1 тікұшағын жүктеуге бұйрық берілді, содан кейін Гренландияға қарай солтүстікке қарай соққыға ұшыраған 11 ұшқышты құтқару үшін аттанды. Рождество күні Норфолктен шығып, 28 желтоқсанда Кейтсхейл маңына жетіп, ауа райы мүмкіндік берген кезде тікұшақтарды ұшыруға дайындалды. Алайда 29 желтоқсанда реактивтік ұшыруға көмектесетін және шаңғымен жабдықталған C 47 ұшағы мұзға қонды, қаңғып қалған ұшқыштарды алып, қайтадан ұшып шықты. 1949–1954 жылдары Saipan Норфолкке оралды, 31 желтоқсанда келді және 28 қаңтарда қайтадан жөнелтілді. Оңтүстікке қарай жүзіп, наурыз айына дейін Гуантанамо шығанағында жаттығулар жүргізді және 10 наурызда Хэмптон Роудсқа оралды. 11–19 наурыз аралығында ол даму күшінің операцияларын жүргізді, содан кейін Канадаға резервтік оқу круизі жасады. Мамыр айының соңында ол қайтадан Операциялық даму күшінде жұмыс істей бастады. Үш айдан кейін ол екінші резервтік круизін өткізді, содан кейін Канада Корольдік әскери-теңіз күштерінің ұшқыштарын әуе тасымалдағыштарға қонуға біліктілік берді. 1949 жылдың қарашасынан 1951 жылдың наурызына дейін Saipan шығыс жағалауда қалды, Вирджиния шығанағынан оңтүстікке қарай жұмыс істеді. 1951 жылдың 6 наурызында ол CarDiv 14 бас штаб-квартирасы ретінде іске қосылды және Алтыншы флотпен қызмет ету үшін бағытталды. Үш ай бойы батыс Жерорта теңізінде жүріп, мамыр айының соңына дейін кемемен жүріп, кейін үйіне қайтып оралды. 8 маусымда ол Норфолкке оралды, одан Гренландиядан Кариб теңізіне дейін Атлантиканың батысында қайтадан операцияларды бастады. Екі жылдан астам уақыт бойы Saipan екінші флоттың жұмысын жалғастырды, оларды 1952 және 1953 жылдың жазында мичман круиздері үшін және күрделі жөндеу үшін үзілді. 1953 жылдың қазан айында ол шығыс жағалаудан Панама каналына және Тынық мұхитына қарай жүзіп кетті. 30 қазанда Сан-Диегоға келді, содан кейін Перл-Харборға, Йокосукаға және Корея жағалауындағы тыныш келісімді қолдау мақсатында қызмет атқарды. 95-ші TF-ге тағайындалған Saipan негізінен 38-ші параллельдің оңтүстігіндегі аралдарды бақылау және барлау миссиясымен айналысты. 1954 жылдың қаңтарында ол өзінің патрульдік рейстерін тоқтатып, бұрынғы қытайлық тұтқындарды Инчхондан Тайваньға жаңа үйлерге тасымалдайтын жапондық ұшақтарға әуе көмегін көрсетті. Ақпан айының басында Рюки аралдарында амфибиялық жаттығуларға қатысып, кейін Панмунжомнан үнді әскерлерін эвакуациялау қажет болған жағдайда дайын болу үшін Инчхонға оралды. Наурыз айында амфибиялық жаттығулар оны Бонни аралдарына жеткізді. Содан кейін ол Жапонияға оралды, бірақ тыныш келісімді патрульдеуді жалғастырғанның орнына, Йокосукада 25 AU нұсқасының Corsair ұшақтарын және бес H 19A тікұшағын алды және оңтүстікке бағытталды. 18 сәуірде VMA 324 ұшқыштары AU ұшақтарын ұшыру алаңынан ұшырып, Tourane (қазіргі Дананг) әуе базасына қондырды, Бірінші Индоқытай соғысының соңғы күндеріндегі Дьенбьенфу шайқасында күресіп жатқан француз әуе күштерін қолдау үшін. Ұшақтар француз күштеріне тапсырылды. Кейінірек күні Saipan портына кірді, қосалқы бөлшектерді түсірді және техникалық қызметкерлерді шығарды, содан кейін Манилаға бағытталды. 20 сәуірде ол тікұшақтарды Филиппин әуе күштерінің қызметкерлеріне тапсырды, ал айдың соңында ол Корея жағалауындағы операцияларын қайта бастады. 8 мамырда Saipan Сасебоға кірді және 24-ге дейін жапон суларында қалды. 25-і күні ол Норфолкке Суэц каналы арқылы қайта оралу үшін бағытталды. 20 шілдеде ол әлемді аралап саяхатын аяқтады. "Hazel" дауілі Қарашада Saipan қайтадан Кариб теңізіне бағытталды. Үлкен Антил аралдарына соққан "Hazel" дауілінен кейін, оның аймақтарын қиратып, кеме бірден көмек көрсету жұмысына тартылды. 13–20 қазан аралығында 1954 жылы ол Гаитидің оқшауланған аймақтарына азық-түлік пен медициналық жабдықтарды және қызметкерлерді жеткізді, содан кейін Гаити үкіметі тарапынан марапатталды және Норфолкке оралды. 1 қарашада ол жөндеу үшін кеме құрылысы кемежайына кірді, ал сәуірде Кариб теңізіне бағытталған круизбен операцияларын қайта бастады. Маусым айында ол қайтадан Пенсаколадағы авиациялық оқу орталығына қосылды және жаз бойы біліктілік жаттығуларын жүргізді. Қыркүйек айының соңында ол Мексикаға қайтадан дауылдан зардап шеккендерге көмектесу үшін бағытталды. 1–9 қазан аралығында оның тікұшақтары апаттан құтқарылғандарды эвакуациялады, құтқару қызметкерлерін жеткізді және азық-түлік, су және медициналық жабдықтарды, негізінен су тасқынына ұшыраған Тампико аймағында таратып берді. 12 қазанда ол Пенсаколаға оралды, онда 1957 жылғы сәуір айына дейін қалды. 1946–1947 және 1955–1957 жылдар арасындағы екі оқудан өту кезеңінде әуе тасымалдағыш ұшқыштары Wright, Cabot және Monterey кемелерінде даярланды. Айдың бірінші күні ол Нью-Джерси штатының Байонна қаласына бағытталды, онда ол жабылу процесін бастады және 1957 жылдың 3 қазанында қолданыстан шығарылды. Түрлендіру 1959 жылдың 15 мамырында AVT 6 ретінде қайта жіктелген Saipan 1963 жылдың наурыз айына дейін Атлант мұхитындағы резервтік флотта қалды. Содан кейін ол Алабама штатының Мобил қаласындағы Алабама кеме құрылысы және құрылыс компаниясының кемежайына басқару кемесіне түрлендіру үшін кірді. Ұзақ уақытқа CC 3 ретінде белгіленген, ол 1964 жылдың 1 қыркүйегінде түрлендіру кезінде AGMR 2 негізгі байланыс релелік кемесі ретінде қайта жіктелді. 1965 жылдың 8 сәуірінде ол Вирджиния штатының Арлингтон округінің құрметіне Арлингтон деп аталды, онда әскери-теңіз күштерінің алғашқы радиостанцияларының бірі орналасқан, және 1966 жылдың 12 тамызында түрлендіруді аяқтады. Арлингтон (AGMR 2) ретінде ол Норфолкке бағытталды, онда 1966 жылдың 27 тамызында қайтадан қолданысқа кіргізілді. Жылдың қалған бөлігін жабдықтаумен өткізді. 1967 жылдың қаңтарында ол Кариб теңізінде сынақ жаттығуларын жүргізді, ал ақпан айында Бискай шығанағына және Солтүстік Еуропа жағалауындағы жаттығуларға бағытталды. Айдың соңында ол Норфолкке оралды, содан кейін сәуір айында қайтадан Кариб теңізіне бағытталды. Хэмптон Роудс аймағына оралғаннан кейін ол...
The first USS Saipan (CVL 48/AVT 6/CC 3) was a light aircraft carrier of the United States Navy, the lead ship of her class of carrier. She was later selected for conversion into a command ship in 1963–1964, but instead of becoming a command ship she was converted to the Major Communications Relay Ship Arlington (AGMR 2) in 1965. Saipan was laid down on 10 July 1944 by the New York Shipbuilding Corporation, Camden, New Jersey, launched on 8 July 1945, sponsored by Mrs. John W. McCormack, and commissioned on 14 July 1946, Capt. John G. Crommelin in command. Service history
Commissioned
Commissioned 11 months after the close of World War II, Saipan trained student pilots out of Pensacola, Florida, from September 1946 to April 1947 when, reassigned to Norfolk, Virginia, as homeport, she departed the Gulf of Mexico; participated in exercises in the Caribbean; then proceeded to Philadelphia for overhaul. In November, she returned to Pensacola; but, in late December, after training midshipmen, steamed back to the east coast to serve with the Operational Development Force. In February 1948, however, her work in jet operational techniques, carrier support tactics, and electronic instrument evaluation was interrupted briefly. From the 7th to the 24th, she was engaged in transporting the United States delegation to the Venezuelan Presidential inauguration and back. On her return, she conducted local operations off the Virginia Capes, and in April, after a visit to Portsmouth, New Hampshire, she resumed work for the Operational Development Force. On 18 April, she also relieved Mindoro as flagship of Carrier Division 17 (CarDiv 17). Fighter Squadron 17A
On 19 April, she departed Norfolk for Quonset Point, Rhode Island, where, on 3 May, she embarked Fighter Squadron 17A. Three days later, all squadron pilots had qualified in FH 1 Phantom jets. The squadron had become the first carrier based jet squadron. Back at Norfolk by the end of the month, Saipan was relieved of flagship duties. In June, she returned to New England waters; and, in July, she commenced overhaul at Norfolk. In December, she resumed local operations. On 24 December, she was ordered to embark two of the Navy's latest type helicopter, the XHJS 1, and three Marine Corps HRP 1 helicopters and proceeded north to Greenland to assist in the rescue of eleven airmen downed on the ice cap. Departing Norfolk on Christmas Day, she arrived off Cape Farewell on 28 December and prepared to launch the helicopters as soon as weather allowed. On 29 December however, a C 47, equipped with jet assist takeoff and skis, landed on the ice, took on the marooned airmen and made it out again. 1949 1954
Saipan then returned to Norfolk, arrived on 31 December, and sailed again on 28 January 1949. Steaming south, she conducted exercises out of Guantanamo Bay into March and returned to Hampton Roads on 10 March. From 11 to 19 March, she conducted operations for the development force; then made a reserve training cruise to Canada. At the end of May, she again commenced work for the Operational Development Force. Three months later, she conducted her second reservist cruise of the year, then qualified Royal Canadian Navy pilots in carrier landings. From November 1949 – March 1951, Saipan remained on the east coast, operating from the Virginia Capes south. On 6 March 1951, she got underway as flagship, CarDiv 14, and sailed for duty with the Sixth Fleet. Deployed for three months, she plied the waters of the western Mediterranean until the end of May, then headed for home. On 8 June, she was back at Norfolk, whence she resumed operations in the western Atlantic from Greenland to the Caribbean. For over two years, Saipan continued Second Fleet operations, interrupting them for midshipman cruises during the summers of 1952 and 1953 and for an overhaul. In October 1953, she departed the east coast and steamed for the Panama Canal and the Pacific. On 30 October, she arrived at San Diego, whence she continued on to Pearl Harbor, Yokosuka, and duty off the coast of Korea in support of the uneasy truce agreement. Assigned to TF 95, Saipan was primarily engaged in surveillance and reconnaissance missions along the coast and in inspection patrols of the islands just south of the 38th parallel. In January 1954, she interrupted her patrols to provide air support for Japanese manned LSTs ferrying former Chinese POWs from Inchon to new homes on Taiwan. In early February, she participated in amphibious exercises in the Ryukyus, then returned to Inchon to stand by in the event she was needed for an evacuation of Indian troops from Panmunjom. In March, amphibious exercises took her to the Bonins. She then returned to Japan, but instead of resuming truce patrols, she took on 25 AU variant Corsairs and five H 19A helicopters at Yokosuka and steamed south. On 18 April, VMA 324 pilots flew the AUs off her flight deck and landed them at Tourane (now Danang) Air Base, to support the French Aéronavale fighting at the battle of Dien Bien Phu in the latest days of the First Indochina War. There the aircraft were turned over to French forces. Later in the day, Saipan entered the harbor, offloaded spare parts and maintenance personnel, and departed for Manila. On 20 April, she delivered the helicopters to Air Force personnel in the Philippines; and, at the end of the month, she resumed operations off the coast of Korea. On 8 May, Saipan put into Sasebo, and, through the 24th, remained in Japanese waters. On the 25th, she got underway to return to Norfolk via the Suez Canal. On 20 July, she completed her round the world cruise. Hurricane Hazel
In October, Saipan again sailed south to the Caribbean. Arriving as Hurricane Hazel hit the Greater Antilles, razing areas of Hispaniola, the carrier was immediately assigned to relief work. From 13 to 20 October 1954, she delivered food and medical supplies and personnel to isolated areas of Haiti; then, after being honored by the Haitian government, she returned to Norfolk. On 1 November, she entered the shipyard there for overhaul, and, in April, resumed operations with a cruise to the Caribbean. In June, she was again attached to the aviation training center at Pensacola; and, through the summer, conducted qualification exercises. At the end of September, she was ordered to Mexico to again assist in hurricane relief work. From 1–9 October, her helicopters evacuated survivors, flew in rescue personnel, and distributed food, water and medical supplies, primarily in the flooded Tampico area. On 12 October, she returned to Pensacola, where she remained until April 1957. Between her two training stints from 1946 to 1947 and 1955–1957, carrier pilots were trained on Wright, Cabot and Monterey. On the first of that month, she sailed for Bayonne, New Jersey, where she began inactivation and was decommissioned on 3 October 1957. Conversion
Reclassified AVT 6 on 15 May 1959, Saipan remained in the Atlantic Reserve Fleet until March 1963. She then entered the Alabama Drydock and Shipbuilding Company yard at Mobile, Alabama, to begin conversion to a command ship. Very briefly designated CC 3, she was instead reclassified as Major Communications Relay Ship AGMR 2 on 1 September 1964 while still undergoing conversion. On 8 April 1965, she was renamed Arlington, in honor of Arlington County, Virginia, the site of one of the Navy's first radio stations; and, on 12 August 1966, she completed her conversion. As Arlington (AGMR 2), she sailed for Norfolk where she was recommissioned on 27 August 1966. Fitting out occupied the remainder of the year. In January 1967, she conducted shakedown exercises in the Caribbean, and, in February, she sailed for the Bay of Biscay and exercises off northern Europe. At the end of March, she returned to Norfolk, whence in April, she again steamed to the Caribbean. On her return to the Hampton Roads area, she prepared for deployment to the western Pacific.
Вьетнам
1967 жылдың 7 шілдесінде Норфолктан шығып, Панама каналы арқылы Перл-Харбор, Йокосука және Субик шығанағына қарай жүзіп, «Аннаполис» кемесімен бірге Вьетнам жағалауындағы бекеттерде кезектесті. 1967 жылдың 21 тамызынан 18 қыркүйегіне дейінгі Тонкин шығанағындағы алғашқы патрулі кезінде ол 7-ші флоттың кемелеріне жауынгерлік операцияларды қолдау үшін сенімді хабар алмасу қызметтерін ұсынды; сонымен қатар, кемелерге электрондық жабдықтарын жөндеуге және тиімді пайдалануға көмектесті. Бірінші патрулінен кейін Филиппинге оралғанда «Арлингтон» жаңа спутниктік байланыс терминалын алды. 2 қазанда ол Субиктен Тайваньға аттанды. Үш күн ғана болған соң, ол Тонкин шығанағына қарай жол тартты, онда байланыс релелік міндеттерін қайтадан бастады. Ай соңында ол Оңтүстік Вьетнамның «Базар уақыты» аймағындағы кемелерге байланыс қолдауын көрсету үшін оңтүстікке қарай жылжыды. 34 күн бекетте болғаннан кейін ол Гонконгте бес күн өткізді, содан кейін Субик шығанағына оралды, және 1967 жылдың желтоқсан айының басында үшінші «Янки бекеті» байланыс патрулі үшін Тонкин шығанағына жүзіп кетті. 27 желтоқсанда ол аймақтан шығып, солтүстікке бет бұрды. 1968 жылдың 4 қаңтарында Йокосукаға жетіп, 19 қаңтарда Вьетнамға қайту үшін жолға шықты. 1968 жылдың 24 қаңтарында «Янки бекетіне» келген ол 26 қаңтарда тағы да шығып, Жапон теңізіндегі жаттығуларға қатысып, кейін «Янки бекетіне» оралды. 13 ақпаннан 10 наурызға дейін бекетте болғаннан кейін ол 14 наурызда Йокосукаға оралды, 3 сәуірге дейін қалды және 10 сәуірде Тонкин шығанағындағы операцияларды қайта бастады. Сәуірдегі патрулін аяқтағаннан кейін Сиднейге сапар жасады, бірақ 1968 жылдың маусым айының ортасында ол қайтадан бекетке келді. 20-22 шілде аралығында ол Гонконгқа тағы да сапар жасады, содан кейін Йокосукаға бағыт алды.
Адамды алып жүретін ғарыш кемелерін қалпына келтіру күштері
1968 жылдың тамыз айының соңынан қараша айының ортасына дейін "Янки стансасында" тағы екі рет тегіс жүзіп өтті, ал желтоқсан айының басында Перл-Харборға бет алды. Онде ол байланыс сынақтарын жүргізді. 18 желтоқсанда ол TF 130 тобымен бірге Гавайиден жолға шықты. Негізгі қону алаңының байланыс релелік кемесі қызметін атқарып, "Аполлон-8" ғарыш кемесін құтқару операциясына қатысып, 1968 жылдың 29 желтоқсанында Перл-Харборға қайта оралды. Екі күннен кейін Филиппинге бағыт алды, ал 1969 жылдың 17 қаңтарында Тонкин шығанағындағы теңіз күштеріне тікелей байланыс қолдауын қайта жаңартып қойды. 6 ақпанда "Янки стансасынан" шығып, Йокосукада техникалық қызмет көрсеткеннен кейін, Оңтүстік Жапония және Рюкю аралдары маңында операциялар жүргізді. Наурыз айының соңында Гонконгқа аттанып, содан Вьетнамға оралды. 1969 жылдың 6-14 сәуір аралығында станцияда тұрып, "Аполлон" байланыс жабдықтарын сынап көрді, ал 15-і күні Перл-Харборға қайта бет бұрды. 2 мамырда Гавайиге жетіп, тағы да TF 130 тобына қосылды. Қайтадан негізгі қону алаңының байланыс релелік кемесі ретінде тағайындалып, 11 мамырда Перл-Харбордан шығып, Гавайидің оңтүстігіне қарай 2400 шақырымдай жерде орналасқан "Аполлон-10" құтқару аймағына жүзіп кетті. 26 мамырда ғарыш капсуласы табылып, тағайындалған кемелер Гавайиге оралды. Одан кейін "Арлингтон" Мидуэй атолына бағыт алды, онда 1969 жылдың 8 маусымында Никсон-Тьё келіссөздеріне байланыс қолдауын көрсетті. Келесі күні батысқа қарай жүзіп кетті. 1969 жылдың 27 маусымында байланыс кемесі Вьетнам жағалауына қайта оралды. Алайда, 7 шілдеде үшінші "Аполлон" құтқару миссиясы үшін шығысқа қарай бағытталды. 21 шілдеде құтқару аймағына жетіп, жабдықтарын сынады, ал ертесіне Джонстон аралына көшті. 23 шілдеде президент Ричард Никсонды бір түнгі сапарға шығарды, ал 24 шілдеде "Аполлон-11" ғарыш кемесін құтқаруға көмектесті. Ұшқыштар мен капсула сәтті құтқарылды, "Арлингтон" Гавайиге қарай жүзіп, содан батыс жағалауға бет алды.
Әрекетсіздендіру және пайдаланудан шығару
1969 жылы 21 тамызда ол алғаш рет Лонг-Бич үй портына келді, ал төрт күннен кейін Сан-Диегоға көшірілді, деактивациялау процесін бастау үшін. 1970 жылы 14 қаңтарда кеме қызметтен шығарылды және Сан-Диегодағы қосалқы флотқа орналастырылды. Кеме 1975 жылы 15 тамызда Әскери-теңіз күштерінің тізімінен алынып тасталды және 1976 жылы 1 маусымда Қорғаныс қайта пайдалану және сату қызметі (DRMS) арқылы металл тескілеуге сатылды.