USS Independence: Американдық әскери кемесінің тарихы (USS Independence: Amerikalyq äskeri kemesiniñ tarihy)

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақ тасымалдаушы кемесі (1959–1998)

Бесінші USS Independence (CV/CVA 62) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақ тасымалдаушы кемесі. Ол дәстүрлі түрде қуатпен қамтылатын супер-тасымалдаушылардың төртінші және соңғы кемесі болды. 1959 жылы қызметке кіріп, алғашқы жылдары Жерорта теңізі флотында өтті. Independence 39 жыл активті қызметтен кейін 1998 жылы қызметтен босатылды. Соңғы жылдары Пьюгет-Саунд кеме құрылыс және жөндеу зауытында сақталған, Вашингтон штатының Бремертон қаласында, бұрынғы «Тәуелсіздік» 2017 жылдың 10 наурызынан бастап Техас штатының Браунсвилл қаласына мақұлдауға жіберілді. 2017 жылдың 1 маусымында келді және 2019 жылдың басына дейін демонтаждау жұмыстары аяқталды.

Дизайн және құрылыс

S-тар 1950 жылдардың басында АҚШ-тың жойылған "суперкеме" кластарының кіші нұсқасы ретінде жобаланды. АҚШ класынан ерекшелігі, олар ядролық соққы және конвенциялық рөлдерде жұмыс істеуге арналғандықтан, истребительдер, жеңіл шабуыл және ауыр шабуыл ұшақтарынан тұратын аралас авиациялық топты тасымалдауға тиіс болды, олардың барлығы реактивті ұшақтардан құралды. Кемелер жаңа Douglas A3D Skywarrior бомбалаушысының үлкен жаңа конструкциясымен жасалды, жаңа бомбалаушыны көтере алатын төрт палуба жиегіндегі әуе көтергіштерімен жабдықталды. Реактивті ұшақтар поршендік ұшақтарға қарағанда әлдеқайда көп отын қажет ететіндіктен, Forrestal класы қазіргі кемелерге қарағанда едәуір көп авиациялық отын сыйымдылығына ие болды, Avgas және реактивті отынның екі еседен астам мөлшерін тасымалдады. Олар AN/SPS 37 ұзын қашықтықтағы іздеу радарын және AN/SPS 8B биіктік табу радарын қамтыды. Қорғаныс қарулары кеме тақтасынан шығып тұрған спонсондарға орнатылған 5"/54 калибрлі сегіз Mark 42 зеңбірегінен тұрды, бұл олардың ұшу палубасына кедергі келтірмеуін қамтамасыз етті. Forrestal класының кемелерінің бастапқы авиациялық тобы шамамен 90 ұшақтан тұрды, бірақ бұл авиациялық топтың құрамына байланысты өзгерді. Independence кемесін салуға жасалған келісімшарт 1954 жылдың 2 шілдесінде Бруклин әскери-теңіз кемежайына берілді, ал кеме 1955 жылдың 1 шілдесінде суға түсірілді. Ол 1958 жылдың 6 маусымында Теңіз күштері министрі Томас С. Гейтстің әйелімен суға жіберілді және 1959 жылдың 10 қаңтарында қолданысқа енгізілді.

Сынау және өңдеу

Independence кемесі алғашқы капитаны Р. Я. МакЭлройдың басшылығымен сынақ жаттығуларын өткізді, ал алғашқы қону 1959 жылғы 2 наурызда Grumman Trader көліктік ұшағы арқылы жасалды. 1959 жылғы 30 маусымда Вирджиния штатының Норфолк әскери-теңіз стансасына келді, содан кейін Кариб теңізінде он апталық оқу круизін өткізді. 1979 жылғы 20 маусымда лейтенант Донна Л. Спрайл тұрақты қанатты ұшақта авиатасымалдағышқа біліктілік алған әскери-теңіз күштерінің алғашқы әйел ұшқышы болды. Лейтенант Спрайл C 1A Trader ұшағымен Independence кемесіне тоқтата қонды.

1980-1989 жылдар

1980 жылғы 19 қарашада "Independence" әуе кемесі "Carrier Air Wing Six" (AE) тобымен бірге Үнді мұхитына, "Harry E. Yarnell" крейсерімен бірге аттанды және президент Рейган билікке келген кезде "Ренджермен" бірге "Гонзо стансасында" күзетте тұрды. Ирандық кешіккендер босатылды. Соңынан Үнді мұхиты арқылы саяхат жасаған "Independence" Суэц каналын солтүстікке қарай кешіп өтті, ал "Америка" оңтүстікке қарай өткеннен кейін, "Америка" Суэц каналын кешіп өткен алғашқы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі болды. "Independence" 204 күндік міндетті аяқтады. Сингапурға бару жоспарланған, бірақ экипаж оның орнына Иран кешіккендер дағдарысы миссиясы кезінде Нимицке көмектесу үшін Персия шығанағына бағытталды, бұл міндетті капитан Томас Э. Шанахан басқарды. Персия шығанағынан кейін "Independence" және оның ұрыс тобы 2-7 ақпан аралығында Батыс Австралиядағы Перт/Фримантл қаласына демалысқа барды. Міндетті аяқтағаннан кейін капитан Шанахан контр-адмирал шеніне көтерілді. 1982 жылы "Independence" Ливандағы көпұлтты бейбітшілік сақтау күштеріне маңызды қолдау көрсетті. 25 маусымда Жерорта теңізіндегі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе күшінің ең ірі шоғырлануы Форрестал мен "Independence" ұрыс топтарының Дуайт Д. Эйзенхауэр мен Джон Ф. Кеннедимен біріккен кезде орын алды. Бірнеше күн Жерорта теңізінің шығысында бірге жүзіп өткеннен кейін, Форрестал мен "Independence" Дуайт Д. Эйзенхауэр мен Джон Ф. Кеннедиді алмастырды, соңғысы ұзақ міндеттен кейін Норфолкке қайтып келді. 1983 жылғы қазан айының соңында "Independence" ұрыс тобы (Carrier Group Four), АҚШ-тың Екінші флотына қарасты, 20.5 міндеттік тобының ядросына айналды, ол Гренадаға шабуыл жасауға қолдау көрсетуге арналған. 1983 жылғы 25 қазанда "Independence" әуе тобының ұшақтары шабуылға қолдау көрсету үшін миссиялар орындады. Сол жылы Ливанға оралған кеменің әуе тобы Сириялық позицияларға әуе шабуылын жасады. 1984 жылы ол Атлант флоты үшін Марджори Стеррет ұрыс кемесі қорының сыйлығын жеңіп алды. 1985 жылғы 17 ақпанда "Independence" Филадельфиядағы Әскери кеме құрылыс шебіне келді, онда 15 жылға қызмет ету мерзімін ұзарту мақсатында модернизация мен күрделі жөндеуден өтті. Ұшу палубасы кеме баяу жылдамдықпен жүргенде жоғары өнімділікке ие ұшақтарды қабылдауға мүмкіндік беру үшін жақсартылды, ал НАТО Sea Sparrow зымырандарын шашу құрылғылары жаңартылды. Басқа да жақсартулар кемедегі отын тұтынуды азайтты. "Independence" 1988 жылғы маусымда Филадельфиядағы Әскери кеме құрылыс шебінде қызмет ету мерзімін ұзарту бағдарламасын (SLEP) аяқтады. 1988 жылғы 15 тамызда Норфолктан шығып, Оңтүстік Американың төбесінен өтіп, 8 қазанда Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы NAS North Island жаңа портына келді. Paramount компаниясының 1991 жылғы "Flight of the Intruder" фильмінде (Дэнни Гловер, Виллем Дафо және Брэд Джонсонның қатысуымен) "Independence" кемесінде түсірілімдер жүргізілді. Әуе кемесі 1989 жылғы қарашада екі апталық түсірілімге шықты; кемедегі өрт сөндіру тобы түсірілім тобының жарық жабдықтарынан туған көптеген шағын электр өрттерін сөндірумен айналысты.

On 19 November 1980, Independence with Carrier Air Wing Six (AE) embarked, deployed to the Indian Ocean along with the cruiser Harry E. Yarnell and was on watch along with Ranger on "Gonzo Station" as President Reagan took office and the Iranian Hostages were freed. Subsequently, completing an Indian Ocean cruise, Independence transited the Suez Canal northbound, shortly after America had transited southbound, making America the first United States Navy carrier (and, thus, Independence the second) to transit the Suez Canal since Intrepid in 1967. Independence completed a deployment of 204 days. Scheduled to go to Singapore, the crew was instead diverted to the Persian Gulf to back up Nimitz during the Iran Hostage Crisis mission with Capt. Thomas E. Shanahan Commanding. After the Gulf, Independence and her battle group visited Perth/Fremantle, Western Australia from 2 to 7 February for R&R. Upon completion of the deployment, Captain Shanahan was promoted to rear admiral. In 1982, Independence provided critical support to the multinational peacekeeping force in Lebanon. On 25 June, the greatest concentration of U. S. Navy air power in the Mediterranean Sea resulted when the battle groups of Forrestal and Independence joined forces with Dwight D. Eisenhower and John F. Kennedy. After steaming together in the eastern Mediterranean Sea for several days, Forrestal and Independence relieved Dwight D. Eisenhower and John F. Kennedy, the latter sailing home to Norfolk, after a long deployment. In late October 1983, Independences battle group (Carrier Group Four), assigned to the United States Second Fleet, became the core of Task Group 20.5, the carrier task group that would support the Invasion of Grenada. On 25 October 1983, aircraft from Independence's embarked air wing flew missions supporting the invasion. Returning to Lebanon that same year, the ship's air wing conducted air strikes against Syrian positions. In 1984, she won the Marjorie Sterrett Battleship Fund Award for the Atlantic Fleet. On 17 February 1985, Independence arrived at the Philadelphia Naval Shipyard to undergo a modernization and overhaul program to extend her service life by 15 years. The flight deck was improved to allow the recovery of high performance aircraft while the ship traveled at slower speeds, and the NATO Sea Sparrow launchers were upgraded. Other improvements improved the ship's fuel consumption. Independence completed the Service Life Extension Program (SLEP) at Philadelphia Naval Shipyard in June 1988. Setting sail 15 August 1988 from Norfolk, the ship transited the tip of South America and arrived at her new homeport of NAS North Island, in San Diego, California, 8 October. The Paramount film Flight of the Intruder (1991), starring Danny Glover, Willem Dafoe, and Brad Johnson was filmed partly on Independence. The aircraft carrier went out for two weeks of filming in November 1989; the on board fire party was kept busy dealing with the numerous small electrical fires that the movie crew had started with their lighting equipment.

1990 - 1995 жылдар

1990 жылдың маусым айында 14-ші әуе қанатты тобымен бірге "Independence" кемесі Сан-Диегодан WESTPAC бағытымен жолға шықты. 2 тамызда Ирактың Кувейтке басып кіруіне жауап ретінде "Independence", 800.1-ші топтың жетекшісі ретінде, құрамында "Jouett" (CG 29) кемесімен бірге, "Desert Shield" операциясы аясында ирактық агрессияны тоқтату үшін жіберілді. 5 тамызда Оман шығанағына жеткен "Independence" 1974 жылдан бері Персия шығанағына кірген алғашқы әуе кемесі болды. Кеме 112 күн бойы бекініп тұрды және аймақта АҚШ Әскери-теңіз күштерінің тұрақты қатысуын қалпына келтірді. 1990 жылдың 20 желтоқсанында Сан-Диегоға оралды. "Independence" 1991 жылдың 11 қыркүйегінде қайтадан портын ауыстырды – бұл жолы Жапонияның Йокосука қаласына, 5-ші әуе қанатты тобымен бірге, Әскери-теңіз күштерінің тұрақты түрде алға орналасқан жалғыз әуе кемесіне және 5-ші әуе кемесі тобының бас штабына айналды. 1992 жылдың 23 тамызында "Independence", капитан Картер Б. Рефоның басшылығымен, Персия шығанағына кірді, 32-ші солтүстік параллельдің оңтүстігіндегі Ирак аумағында ирактық ұшуларды шектеуге келісім білдірген одақтастардың тыйымын күшіне енгізуге дайын болды. 26 тамызда президент Джордж Буш АҚШ және оның одақтастары Иракқа 24 сағат ішінде одақтас ұшақтарының Ирактың оңтүстігінде барлау миссияларын жүргізетінін және 32-ші параллельдің оңтүстігіне ұшқан кез келген ирактық ұшағын атуға дайын екенін мәлімдеді. Бұл қадам Ирактың БҰҰ-ның 688-ші қаулысын орындамауынан туындады, онда Ирак үкіметінен оңтүстік Ирактағы шиит халқына қарсы репрессияны тоқтату талап етілді. Персия шығанағындағы одақтастар 27 тамызда "Southern Watch" операциясы аясында 32-ші параллельдің оңтүстігіне ұшуға ирактық ұшақтарына тыйым салуды күшіне енгізуді бастады. Тыйымды бұзған ирактық ұшақтары атып түсіріледі. Персия шығанағындағы "Independence" кемесіндегі CVW 5 әуе қанатты тобының жиырма ұшағы "Southern Watch" операциясы басталғанда Ирак үстіндегі коалициялық күштердің алғашқы ұшақтары болды. "Southern Watch" – Ирактың ұшақтары мен тікұшақтарының 32-ші параллельдің оңтүстігіне ұшуына тыйым салу. 1995 жылдың 30 маусымында "Independence" Әскери-теңіз күштерінің белсенді флотындағы ең көп шайқасқа қатысқан кеме болды және тарихта осы атаққа ие болған алғашқы әуе кемесі атанды. Осы құрметтің құрметіне "Independence" кемесі революция дәуіріндегі "Мені баспа" деп аталатын бірінші әскери-теңіз жалауын, кемесін тоқтатуға дейін бағытынан көрсетті. Жалау "Independence" кемесінің командирі капитан Дэвид П. Полатти III-ке 1 шілдеде өткен ресми салтанатта табыс етілді. Жалау кемесін тоқтату кезінде Мауна-Кеадан алынды. 1995 жылдың қараша айында "Independence" және 5-ші әуе қанатты тобы "Southern Watch" операциясын қолдау үшін Персия шығанағына үшінші рет жол тартқаннан кейін Жапонияға оралды.

In June 1990, with Carrier Air Wing 14 embarked, Independence departs San Diego on a routine WESTPAC. On 2 August, in response to Iraq's invasion of Kuwait, Independence, leading Task Group 800.1, which included Jouett (CG 29), was sent to deter further Iraqi aggression during Operation Desert Shield. Arriving on station in the Gulf of Oman on 5 August, Independence was the first carrier to enter the Persian Gulf since 1974. The ship remained on station for 112 days and permanently reestablished a U. S. naval presence in the region. She returned to San Diego on 20 December 1990. Independence changed homeports again on 11 September 1991—this time to Yokosuka, Japan, embarking Carrier Air Wing 5 and becoming the Navy's only permanently forward deployed aircraft carrier, and flagship for Commander, Carrier Group Five. On 23 August 1992, Independence entered the Persian Gulf, under the Command of Captain Carter B. Refo prepared to enforce an Allied ban on Iraqi flights over south Iraq below the 32nd parallel north. On 26 August, President George H. W. Bush announced that the United States and its allies had informed Iraq that in 24 hours allied aircraft would fly surveillance missions in southern Iraq and were prepared to shoot down any Iraqi aircraft flying south of the 32nd parallel. The action was precipitated by Iraq's failure to comply with U. N. Resolution 688, which demanded that the Iraqi government stop the repression of its Shiite population in southern Iraq. Persian Gulf allies began to enforce the ban on Iraqi planes from flying south of the 32nd parallel on 27 August in Operation Southern Watch. Any Iraqi planes that violated the ban would be shot down. Twenty Navy aircraft from CVW 5 aboard Independence in the Persian Gulf were the first coalition aircraft on station over Iraq as Operation Southern Watch began. Southern Watch was the enforcement of a ban on Iraqi warplanes and helicopters from flying south of the 32nd parallel. Independence became the most battle experienced ship in the Navy's active fleet, and the first carrier in history to hold that distinction, on 30 June 1995. With this honor, Independence displayed the Revolution era First Navy Jack, commonly called the "Don't Tread on Me" flag, from her bow until her decommissioning. The flag was presented to Independences commanding officer Capt. David P. Polatty III in a formal ceremony on 1 July. The flag was received from Mauna Kea upon her decommissioning. In November 1995, Independence and Carrier Air Wing Five returned to Japan after successfully completing their third deployment to the Persian Gulf in support of Operation Southern Watch.

1996-1998 жылдар

1996 жылдың наурыз айында «Тәуелсіздік» Тайваньның шығысындағы суларға үшінші Тайвань бұғазындағы жағдайды тұрақтандыру мақсатымен жөнелтілді. Қытай Халық Республикасы Тайваньдың теңіз аумағына зымырандар атқан кезде «Нимиц» та оған қосылды. 1996 жылдың сәуір айында Йокосукаға оралғанда, кемеге Жапонияға жасаған ресми сапары барысында президент Билл Клинтон келді. 1997 жылы «Тәуелсіздік» төрт айлық миссияға шықты, оның аясында бірнеше ірі жаттығулар мен жеті портқа сапар жасады. Бұл сапарлардың ішінде екі тарихи портқа кіру болды. Біріншісі – 1997 жылдың 28 ақпанында Гуам аралына жасалған сапар. «Тәуелсіздік» 36 жылдан бері Гуамға келген алғашқы әуе кемесі болды. Екіншісі, екі айдан кейін, Малайзияның Порт-Кланг портына жасалды. «Тәуелсіздік» Малайзия портына кірген әлемдегі алғашқы әуе кемесі атанды. 1997 жылдың мамыр айында «Тәуелсіздік» кемесі Гонконгқа соңғы рет тоқтады, содан кейін Йокосукаға (Жапония) қайтып оралды. Кеменің бұл портқа кіруі 1997 жылдың 1 шілдесінде Қытайға берілгенге дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің осы аумаққа жасаған соңғы сапары болды. 1998 жылдың қаңтарында «Тәуелсіздік» БҰҰ мен Ирак арасындағы келіссөздерді қолдау және Йокосукада «Китти Хок» кемесімен ауыстырылу алдында «Оңтүстік күзет» операциясына қатысу үшін Парсы шығанағына жөнелтілді.

Танымал мәдениетте

Тәуелсіздік 1991 жылы түсірілген "Ішкі кіргіштің ұшуы" фильміне түсірілімдер үшін қолданылды, онда аралдағы CV 62 нөмірінің кадрлары мен фильмнің соңындағы тізім көрсетілді.

Пайдаланудан шығару және тағдыры

1998 жылғы 30 қыркүйекте Вашингтон штатының Бремертон қаласындағы Пьюгет-Саунд кеме құрылыс-жөндеу зауытында өткен салтанатты шарада "Тәуелсіздік" кемесі қызметтен босатылды. Салтанаттың соңында, теңізшілер дәстүріне сәйкес, "Тәуелсіздік" кемесінің соңғы капитаны, кейін контр-адмирал болған Марк Р. Милликен, АҚШ Тәуелсіздік күштерінен соңғы болып кемеден түсті. "Тәуелсіздік" кемесінің туы алғаш көтерілгеннен кейін 39 жыл, 9 ай және 20 күн өткен соң түсірілді, ал "Маған тиіспеңдер" деген жазуы бар бірінші Әскери-теңіз күштерінің туы келесі ең көне белсенді кемеге, "Китти Хок" авианосеціне берілді. Қызметтен босатылғаннан кейін "Тәуелсіздік" кемесі 2004 жылғы 8 наурыздағы жағдайға дейін бес жарым жыл бойы сақтауға алынды. Сақтау кезеңінде кеме активті авианосецтер флотын, әсіресе қалғандарын қолдау үшін көп бөліктерінен айырылды. Оның портовый якорі мен екі якорь тізбегі жаңа "Джордж Х. Буш" кемесінде пайдаланылды. Бөлшектерді қайта өңдеу және кеменің нашар материалдық жағдайы оны музейлік кеме ретінде сақтап қалуға қарсы күшті дәлел болды. 2004 жылдың сәуір айында Әскери-теңіз күштерінің өкілдері "Тәуелсіздік" кемесін жасанды риф ретінде батыруға болатын 24 қызметтен босатылған кемелердің бірі деп атады. Алайда, 2008 жылдың ақпан айында ол "Constellation" кемесімен бірге келесі бес жылда бөлшектелетіні жоспарланды. Ол кезде ол әлі де риф ретінде сыйға беруге қолжетімді болды, ал оның бөлшектелу шарты күтіліп жатты. 2012 жылғы 26 қаңтарда Әскери-теңіз күштерінің Теңіздік жүйелер басқармасы АҚШ-та CV 59/CV 63 класты әуе кемелерін, соның ішінде "Forrestal", "Independence" және "Constellation" кемелерін сүйреп әкелу және толық бөлшектеу туралы хабарланды. Пьюгет-Саундта теңіз жануарларына алғашқы сыпырудың әсері сыпыру аймағына құм қабатын төсеу арқылы түзетуді қажет етті. "Ranger" және "Constellation" кемелері жойылғаннан кейін 2017 жылғы 10 наурызда "Тәуелсіздік" кемесі 16 000 шақырымдық саяхатын Пьюгет-Саунд кеме құрылыс-жөндеу зауытынан Техас штатының Браунсвилл қаласына бастады, онда International Shipbreaking Limited компаниясы оны бөлшектеуге тиіс болды. 2017 жылғы 26 сәуірде ол Магеллан бұғазы арқылы өтіп, 2017 жылғы 30 мамырда Браунсвиллге жетті, онда ардагерлер, мектеп оқушылары және жергілікті қоғамдық ұйымдардың өкілдері үшін кемеге құрмет көрсету мақсатында арнайы салтанатты шара өтті. Кеменің бөлшектелу жұмысы 2019 жылдың басында аяқталды. Кеменің екі винті Оңтүстік Падре аралында қойылған.

Independence was decommissioned in ceremonies at the Puget Sound Naval Shipyard in Bremerton, Washington, on 30 September 1998. At the conclusion of this ceremony, in keeping with naval tradition, Independences last commanding officer, Captain (later Rear Admiral) Mark R. Milliken, USN, was the last person to depart the ship. Independences commissioning pennant was hauled down 39 years, 9 months and 20 days after it was first hoisted, and the "Don't Tread on Me" First Navy Jack was transferred to the Navy's next oldest active ship, the aircraft carrier Kitty Hawk. After decommissioning, Independence remained in mothballs for five and a half years before being struck on 8 March 2004. During her time in mothballs, the ship was said to have been heavily stripped to support the active carrier fleet, especially the remaining s. Her port anchor and both anchor chains were used on the new George H. W. Bush. The recycling of parts and the poor material condition of the ship at the time she was withdrawn made a strong argument against retaining her as a potential museum ship. In April 2004, Navy officials identified ex Independence as one of 24 decommissioned ships available to be sunk as artificial reefs. However, as of February 2008, she was scheduled to be dismantled in the next five years along with Constellation. At that time, she was still available for donation as a reef while awaiting a contract for her dismantling to be awarded. On 26 January 2012, the Navy's Naval Sea Systems Command posted a notice of solicitation for the towing and complete dismantlement of multiple CV 59/CV 63 Class Aircraft Carriers in the United States, including Forrestal, Independence, and Constellation. The impacts of an initial scraping for marine life in the Puget Sound required remediation with a layer of sand over the scraping area. Following the disposal of Ranger and Constellation, on 10 March 2017 ex Independence began her 16,000 mile journey from Puget Sound Naval Shipyard to Brownsville, Texas for dismantling by International Shipbreaking Limited. On 26 April 2017, she was on her way through the Strait of Magellan, and on 30 May 2017 she arrived at Brownsville, where a special ceremony was held at Isla Blanca Park for veterans, school children and members of the local community to honour the vessel. Scrapping was completed by early 2019. Two of the ship's propellers are on display at South Padre Island.