Жан Луи Барту – Францияның үшінші республикасының саяхатшысы, 1913-те премьер-министр болған. Әлеуметтік саясат, балаларға жәрдемақы, сыртқы істер министрі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері Жан Луи Барту (25 тамыз 1862 – 9 қазан 1934) – Үшінші республиканың француз саясаткері, 1913 жылы сегіз ай бойы Франция Премьер-министрі қызметін атқарды. Әлеуметтік саясат саласында премьер-министр ретіндегі кезінде (1913 жылдың шілдесінде) балалы отбасыларға жәрдемақы тағайындалды. 1917 және 1934 жылдары Барту Сыртқы істер министрі де болды.
French politician
Jean Louis Barthou (ʒɑ̃ lwi baʁtu; 25 August 1862 – 9 October 1934) was a French politician of the Third Republic who served as Prime Minister of France for eight months in 1913. In social policy, his time as prime minister saw the introduction (in July 1913) of allowances to families with children. In 1917 and in 1934, Barthou also served as Minister of Foreign Affairs.
Ерте өмір
Луи Барту 1862 жылдың 25 тамызында Францияның Пиреней-Атлантик департаментіндегі Олорон-Сент-Мари қаласында дүниеге келген.
Louis Barthou was born on 25 August 1862 in Oloron Sainte Marie, Pyrénées Atlantiques, France.
Мансап
Барту өзінің туған округінен депутат болып қызмет етті және кәсіподақ тарихы мен құқығы саласында сарапшы ретінде танылды. Ол 1913 жылдың 22 наурызынан 1913 жылдың 9 желтоқсанына дейін премьер-министр болып қызмет етті. Әлеуметтік саясатта Барту премьер-министр болып тұрған кезеңде 1913 жылдың маусымында әйелдерді жүктілікке дейін және кейін қорғауға бағытталған заң қабылданды. Ол сонымен қатар 13 рет министрлік лауазымда болды. 1917 және 1934 жылдары Сыртқы істер министрі қызметін атқарды. 1935 жылғы Франко-Советтік өзара көмек туралы шарттың бастамашысы болды, бірақ оған оның ізбасары Пьер Лаваль қол қойды. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы ұлттық батыр және танымал автор ретінде Барту соғыс аяқталғаннан кейін Француз академиясының мүшесі болып сайланды. 1934 жылы ол Шығыс келісімін құруға тырысты, онда Германия (кейбір ұсыныстар бойынша), Кеңес Одағы, Польша, Чехословакия және Балтық елдері Францияның Кеңес Одағының еуропалық шекараларына, ал Кеңес Одағының нацистік Германияның шығыс шекараларына кепілдік беруі көзделген. Ол 1934 жылдың қыркүйегінде Кеңес Одағының Ұлттар Лигасына қабылдануын қамтамасыз етті. 1933 жылы нацистік Германияның Лигадан шығуына жауап ретінде ол қайта қарулану бағдарламасын бастады, ол бастапқыда Әскери-теңіз күштері мен Әуе күштеріне бағытталды. Барту өнерді сүйетін адам болды және билікте ол өнер саласын насияттау үшін өнер қайраткерлерімен бірлесіп жұмыс істеді. Ол Парижді туристер мен коллекционерлердің Меккасына айналдырып, Францияның әлемдегі шындық пен сұлулықтың үлгісі ретіндегі беделін арттырды деп есептеді. Өнер қауымы Бартуға «ақындардың министрі» деген құрметті атақ берді.
Barthou served as a deputy from his home constituency and was an authority on trade union history and law. He served as prime minister from 22 March 1913 to 9 December 1913. In social policy, Barthou's time as prime minister saw the passage of a law in June 1913 aimed at safeguarding women workers before and after childbirth. He also held ministerial office on 13 other occasions. He served as Foreign Minister in 1917 and 1934. He was the primary figure behind the Franco Soviet Treaty of Mutual Assistance of 1935, but it was signed by his successor, Pierre Laval. As a national World War I hero and a recognized author, Barthou was elected to the Académie française at the end of that war. In 1934 he tried to create an Eastern Pact, which would have included Germany (in some proposals) the Soviet Union, Poland, Czechoslovakia and the Baltic states on the basis of guarantees of the European borders of the Soviet Union by France, and of the eastern borders of Nazi Germany by the Soviet Union. He succeeded in obtaining the entry of the Soviet Union into the League of Nations in September 1934. In response to the withdrawal of Nazi Germany from the League in 1933, he began a program of rearmament, which focused initially on the Navy and the Air Force. Barthou was a lover of the arts, and in power he worked with leaders of the arts to publicize their fields. He felt that world class leadership in the arts made Paris a mecca for tourists and collectors, and enhanced the nation's stature worldwide as the exemplar of truth and beauty. In turn, the arts community honoured Barthou by dubbing him the "minister of poets".
Өлім
Сыртқы істер министрі ретінде Барту 1934 жылғы қазан айында Марсельге жасаған мемлекеттік сапары барысында Югославия королі Александр I-мен кездесті. 9 қазанда Александр патшаны қолға тапанша ұстаған болгар революционері Владо Черноземский өлтірді. Тағы бір оқ Бартудың қолына тиіп, артериясын жарып, қан кетуге себеп болды. Ол бір сағаттан кейін қан кеуіп қайтыс болды. Бұл қастандықты Хорватияның усташ ұйымының басшысы Анте Павелич 1934 жылғы тамызда Римде жоспарлаған. Павеличке бұрынғы австро-венгр қарулы күштерінің офицері Георг Перчевич көмектесті. Франция Перчевич пен Павеличтің экстрадициясын сұрады, бірақ нәтиже болмады. Бұл қастандық Буш-дю-Рон департаментінің префекті Пьер Жуанно мен Ұлттық қауіпсіздік директоры Жан Бертойннің қызметкерлік жолын аяқтады. 1935 жылы көлікте табылған оқтар бойынша баллистикалық сараптама жасалды, бірақ оның қорытындылары 1974 жылға дейін жарияланбады. Сараптама нәтижесінде Барту француз полициясы қолданатын 8 мм 1892 үлгісіндегі револьвер оғынан зардап шеккені анықталды. Осылайша, Барту қастандықшыдан емес, полицияның жедел әрекеттері кезінде қаза тапты.
As Foreign Minister, Barthou met King Alexander I of Yugoslavia during his state visit to Marseille in October 1934. On 9 October, King Alexander was assassinated by Vlado Chernozemski, a Bulgarian revolutionary wielding a handgun. Another bullet struck Barthou in the arm, passing through and fatally severing an artery. He died of blood loss less than an hour later. The assassination had been planned in Rome by Ante Pavelić, head of the Croatian Ustaše, in August 1934. Pavelić was assisted by Georg Percevic, a former Austro Hungarian Armed Forces officer. France unsuccessfully requested the extradition of Percevic and Pavelić. This assassination ended the careers of the Bouches du Rhone prefect, Pierre Jouhanneaud, and of the director of the Surete Nationale, Jean Berthoin. A ballistic report on the bullets found in the car was made in 1935, but its results were not made available to the public until 1974. The report revealed that Barthou had been hit by an 8 mm Modèle 1892 revolver round, commonly used in weapons carried by French police. Thus Barthou was killed during the frantic police response, rather than by the assassin.
Мұра
Барту мен корольдің қазасы 1937 жылғы 16 қарашада Женевада Ұлттар Лигасы қабылдаған Терроризмді алдын алу және жазалау туралы конвенцияға алып келді. Конвенцияға 25 ел қол қойды, бірақ оны тек Үндістан ғана ратификациялады. Барту қайтыс болғаннан кейін төрт күннен соң мемлекеттік салтанатты жерлеу рәсімі өткізілді.
The deaths of Barthou and the King led to the Convention for the Prevention and Punishment of Terrorism concluded at Geneva by the League of Nations on 16 November 1937. The Convention was signed by 25 nations, ratified only by India. Barthou was granted a state funeral four days after his demise.