Кіріспе

Төмен күрделілік өнері, алғаш рет 1997 жылы Юрген Шмидхубер сипаттаған және қазір компьютерлік ғылымның кеңірек саласындағы маңызды тақырып ретінде орныққан, қысқа компьютерлік бағдарлама арқылы сипатталатын өнер (яғни, Колмогоров күрделілігі төмен компьютерлік бағдарлама).

Шолу

Шмидхубер төмен күрделілікпен жасалған өнерді компьютер дәуіріндегі минималды өнердің баламасы деп сипаттайды. Ол сондай-ақ алгоритмдік ақпарат теориясы мен минималды сипаттама ұзындығы қағидаларына негізделген сұлулық пен эстетиканың алгоритмдік теориясын сипаттайды. Ол бақылаушының субъективтілігін нақты қарастырады және белгілі бір субъективті бақылаушы салыстырмалы деп санаған бірнеше кіріс деректерінің ішінде, ең жағымдысы бақылаушының алдыңғы білімі мен деректерді кодтаудың ерекше әдісін ескере отырып, ең қысқа сипаттамаға ие екенін болжайды. Мысалы, математиктер өздерінің формальды тіліндегі қысқаша сипаттамалары бар қарапайым дәлелдемелерді (кейде математикалық сұлулық деп аталады) ұнатады. Тағы бір мысал: Леонардо да Винчи мен Альбрехт Дюрердің 15-ғасырдағы пропорциялық зерттеулерінен: әдемі адам бетінің пропорцияларын өте аз ақпарат көлемімен сипаттауға болады. Шмидхубер сұлулық пен қызықтылықты бір-бірінен ажыратады. Ол кез келген бақылаушы қайталанулар, симметриялар және фракталдық өзіндік ұқсастық сияқты жүйеліліктерді анықтау арқылы бақылаулардың болжамдылығы мен сығымдалу қабілетін жақсартуға үнемі тырысады деп санайды. Бақылаушының оқу процесі (бұл болжамды нейрондық желі болуы мүмкін) деректерді сығуды жақсартқанда, деректерді сипаттауға қажетті бит саны азаяды. Деректердің уақытша қызықтылығы сақталған бит санына сәйкес келеді, сондықтан (континуум шекте) субъективті сезілетін сұлулықтың бірінші туындысына сәйкес келеді. Болашақтағы күтілетін деректерді сығыстыру прогресін барынша арттыру үшін күшейтулі оқыту алгоритмін қолдануға болады. Бұл оқушы бақылаушыны әлі белгісіз, бірақ оқуға болатын болжамдылығы немесе жүйелілігі бар қосымша қызықты кіріс деректерін тудыратын әрекеттер тізбегін орындауға ынталандырады. Бұл принциптерді жасанды агенттерде жүзеге асыруға болады, содан кейін олар жасанды қызығушылықтың бір түрін көрсетеді. Төмен күрделіліктегі өнер сипаттама көлемінің алдын ала шектеулерін қажет етпесе де, негізгі идеялар демосценаның өлшемге шектеу қойылған кіріспе санаттарымен байланысты, онда жағымды графикалық және музыкалық шығыс жасау үшін өте қысқа компьютерлік бағдарламалар қолданылады. Музыка жасау үшін өте кішкентай (әдетте C) бағдарламалар жазылды: осы музыканың стилі "байтбит" деп аталды.

Үлкен мәнмәтін

Өнер және ғылым тарихының кеңірек контексті төмен күрделіліктегі өнерге деген қызығушылықтың арта беретінін көрсетеді. Өнер тарихында төмен күрделіліктегі өнердің әлеуетті маңыздылығы, әдебиетте айтылған сұлулықтың минималистік Ренессанс кодтамасынан әлдеқайда асады. Математикалық құрылым мен визуалды тартымдылық арасындағы тығыз байланыс идеясы Батыс өнерінің қайта-қайта оралатын тақырыбы болып табылады және оның гүлденген бірнеше кезеңдерінде, соның ішінде династиялық Египетте, классикалық Грецияда, Ренессанста (жоғарыда айтылғандай) және 20-ғасырдың геометриялық абстракциясында, әсіресе Жорж Вантонгерлу және Макс Биллтің тәжірибелерінде айқын көрінеді. Ғылым мен технологияда төмен күрделіліктегі өнер компьютер ғылымының салыстырмалы түрде жаңа саласының әртүрлі тақырыпқа жаңаша жарық түсіре алатын тағы бір мысалы болуы мүмкін. Мысалы, бағдарламалық жасақтама инженериясының практикасында туындаған мәселелермен танысу арқасында генетикалық кодтың жұмыс істеуі туралы түсініктер алынды. Төмен күрделіліктегі өнер тақырыбы компьютер ғылымы мен эстетика салалары арасындағы үзділіссіз және жемісті өзара әрекеттесуді дамытуға көмектеседі деп күтілуде. Сонымен қатар, алынған түсініктер тек сапалық емес; төмен күрделіліктегі өнердің негізінде жатқан формализациялар негізінен сандық сипатқа ие.