Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын ақыны және сыншысы (1802–1884) балалар кітаптарының авторы, карикатурист және бейне ойындарының дизайнін жасаушы Ричард Хорн.
English poet and critic (1802–1884)
children's book author, cartoonist, and video game designer Richard Horne
Ричард Хенгист Хорн (туған Ричард Генри Хорн) (31 желтоқсан 1802 – 13 наурыз 1884) – ағылшын ақыны және сыншысы, ең белгілі туындысы – «Орион» поэмасы.
Richard Hengist Horne (born Richard Henry Horne) (31 December 1802 – 13 March 1884) was an English poet and critic most famous for his poem Orion.
Ерте өмір
Хорн Лондонның Эдмонтон қаласында, 61-ші полкінің квартермейстері Джеймс Хорнның ұлы болып дүниеге келді. Отбасы Джеймстің Гернсидегі гарнизонына көшті, және Джеймс 1810 жылдың 16 сәуірінде қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Хорн әкесінің бай әжесінің үйінде тәрбиеленді. Ол Испанияға қарсы соғыста қызмет етті.
Horne was born at Edmonton, London, son of James Horne, a quarter master in the 61st Regiment. The family moved to Guernsey, where James was stationed, until James' death on 16 April 1810. Horne was raised at the home of his rich paternal grandmother He served in the war against Spain,
Ерте мансап
Хорн журналист болды және 1836 жылдан 1837 жылға дейін Monthly Repository журналын редакциялады. Екі үйленбеген әйелдің өз серіктерімен бірге тұруы, олардың біреуінің үйленген болуы, кейбіреулер тарапынан тыныш қабылданып, көптеген адамдарды оқшаулатып, дүрліктірді. 1847 жылы Хорн Кэтрин Фоггоға (Дэвид Фоггоның қызы) үйленді, бірақ олардың некесі бақытты болмады. 1849 жылдың желтоқсанында Хорнның танысы Чарльз Диккенс оған жаңа апталық журналы Household Words-та қосалқы редактор лауазымын берді, жалақысы "аптасына бес гинея" болды. 1852 жылы Хорнның некесі ажырасып, Household Words-тағы жұмысына наразы болғандықтан, Австралияға эмиграциялауға шешім қабылдады. Кейіннен хабарланғандай, Хорн басқаратын күзеттің алғашқы сапарында олар Мельбурнға "екі тонна алтынмен" оралды. 1853 жылы күзет тоналып, Хорн "The Argus" газетіне Джордж Мелвилл туралы естеліктерін жазды, ол қылмыс үшін сотталып, дарға асылды. 1854 жылы ол Виктория алтын алауы кезінде Уаранга алтын кенішінің комиссары болды және Рашворт қалашығына ат қойды. Сол кезде ол 4000-нан астам алтын кеншілерімен бейбіт келісімге келді, олар кеншілік лицензиясының төлемақысы үшін көтеріліс жасады және естеліктерінде бұл әрекеті, бірнеше айдан кейін Эурика стокадасындағы оқиғаларға байланысты, лайықты түрде мойындалмағанын айтты. Рашвортта болған кезінде, "асығыс бизнес-мәміле" ретінде, Хорн Гоулберн өзенінің жанындағы Мерчисон жеріндегі жер участаларына инвестиция салды. Бірақ "ауыл баяу өсті" болғандықтан, ол "ауданда өркендеуге көмектесетін кез келген жобаны ілгерілетуге" құштар болды және досы, Рашворт дүкеншісі Людовик Маримен бірге Нагамби өзенінің жанында жүзімдік орнатты. Оның бағдарламасында суару жүйесін құру туралы амбициялы ұсыныс болды, ол 1900 жылдары Варанга бассейнінің құрылысымен іске асырылды. Варангадан кейін Хорн досы Арчибальд Мичидің кеңесшісінің кеңсесінде жұмыс істеді. Хорн 18 сәуірде 1857 жылы Ян-Янь су жүйесінің комиссары болды. Ол "департаменттік өзгерістердің салдарынан" лауазымын жоғалтты және "кейбір үкіметтер" оған басқа лауазым ұсынды, бірақ бұл орындалмады. 1864 жылы "От әкелуші Прометей" атты лирикалық драмасын жариялады. Австралияда басылған тағы бір басылымы 1866 жылы жарық көрді. Сондай-ақ 1866 жылы "The South Sea Sisters" атты лирикалық маска жарық көрді, оның музыкасын Чарльз Хорсли (сол кезде Мельбурнда тұрған) жазды. Ол 1866 жылғы колонияаралық көрменің ашылуында орындалды. Генри Кендалл, Адам Линдсей Гордон, Джордж Гордон МакКрей және Маркус Кларк сияқты әдеби тұлғалармен бірге ол Йорк клубының мүшесі болды, онда мүшелер әдебиетті кездестіріп, талқылады. Хорн 1850 жылдары Мельбурнның Гаррик клубының негізін қалаушы президенті болды және 1855 жылы қайырымдылық театрлық шарасында "екі қысқа пьеса арасында испан романсын және серенаданы орындауға келісті".
Horne became a journalist, and from 1836 to 1837 edited the Monthly Repository. This cohabitation of two unmarried women with their partners, one of whom was himself married, was calmly accepted by some but shocked many who ostracised them. In 1847 Horne married Catherine Foggo (daughter of David Foggo) but their marriage was not a happy one. In December 1849 Horne's acquaintance Charles Dickens gave him a position as a sub editor on his new weekly magazine Household Words at a salary of "five guineas a week". In 1852 with Horne's marriage failing and being discontented with his work on Household Words, he decided to emigrate to Australia. It was later reported that on the first trip of the escort under Horne's command they returned to Melbourne with "two tons weight of gold". The escort was robbed in 1853 and Horne wrote to The Argus with his recollections of George Melville, the bushranger convicted of the crime and hanged. In 1854 he was a Goldfields Commissioner at the Waranga goldrush (during the Victorian gold rush) and named the township of Rushworth. During his time there he also reached a peaceful settlement with over 4,000 gold miners who had rioted over the payment of their mining license fee and, in his memoirs, stated that he believed this action, in light of the events at the Eureka Stockade a few months later, was never adequately recognised. During his time at Rushworth, as part of a "foolhardy business transaction", Horne had invested in blocks of land at nearby Murchison on the Goulburn River. But as "the village grew slowly" he was eager to "promote any venture which might bring prosperity to the district" and joined with his friend, Rushworth storekeeper Ludovic Marie in establishing a vineyard on the river near Nagambie. In his platform of policies was an ambitious proposal for an irrigation system, which was realised with the construction of the Waranga Basin in the 1900s. Following Waranga, Horne acted as a counsel's clerk to his friend, Archibald Michie. Horne became a commissioner of the Yan Yean water supply on 18 April 1857. He lost the position "as a consequence of departmental changes" and was promised another "by successive Governments" however this did not eventuate. and in 1864 published his lyrical drama Prometheus the Fire bringer. Another edition, printed in Australia, came out in 1866. Also published in 1866 were The South Sea Sisters, a Lyric Masque, for which Charles Horsley (then living in Melbourne) wrote the music. It was sung at the opening of the 1866 intercolonial exhibition. Along with such literary figures as Henry Kendall, Adam Lindsay Gordon, George Gordon McCrae and Marcus Clarke he was a member of the Yorick Club where members met and discussed literature. Horne was the founding President of Melbourne's Garrick Club in the 1850s and at a charitable theatrical fundraiser in 1855 "kindly consented to sing a Spanish Romansa and Serence" between the two short plays.