Чарльз Пратт, Кемден графы: Өмір және саяси қызметі
Charles Pratt, 1st Earl Camden
Чарльз Пратт, 1-й граф Кэмден: Англиялық заңгер, судья, саяхатшы (1714-1794). Азаматтық құқықтарды қорғады, сот үкімдерін жақтады, мемлекеттік билікті шектеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын заңгері, судья және саясаткер (1714–1794)
English lawyer, judge, and politician (1714–1794)
Чарльз Пратт, 1-ші граф Камден, ПК (21 наурыз 1714-те крещені – 18 сәуір 1794) – ағылшын заңгері, судья және виг саясаткері, граф Камден атағын алғаш рет алған. Заңгер және судья ретінде ол азаматтық бостандықтардың көрнекті жақтаушысы болды, қазылар алқасының құқықтарын қорғады және Entick v Carrington сияқты маңызды істерде мемлекеттік биліктің шектеулерін қамтамасыз етті. Ол Бас судья, Бас прокурор және Ұлыбританияның Жоғарғы канцлері лауазымдарын атқарды, сондай-ақ Питт Ағаның сенімді серігі болды, Джон Уилкс және Америка тәуелсіздігіне қатысты дауларда Питтке қолдау көрсетті. Дегенмен, Питт биліктен кеткен кезде де ол өзінің лауазымын сақтап, он бес жыл бойы және бес түрлі премьер-министрдің кезінде үкіметте қызмет етті. Өмірі бойы Пратт мәңгілік авторлық құқыққа қарсы күресте, 1788 жылғы регенттік дағдарысын шешуде және Фокстің Құлық туралы заң жобасын қолдауда маңызды рөл атқарды. Ол кейіннен Лондонның Камден Таун деп аталған ауданының құрылысын бастады.
Charles Pratt, 1st Earl Camden, PC (baptised 21 March 1714 – 18 April 1794) was an English lawyer, judge and Whig politician who was first to hold the title of Earl Camden. As a lawyer and judge he was a leading proponent of civil liberties, championing the rights of the jury, and limiting the powers of the State in leading cases such as Entick v Carrington. He held the offices of Chief Justice of the Common Pleas, Attorney General and Lord High Chancellor of Great Britain, and was a confidant of Pitt the Elder, supporting Pitt in the controversies over John Wilkes and American independence. However, he clung to office himself, even when Pitt was out of power, serving in the cabinet for fifteen years and under five different prime ministers. During his life, Pratt played a leading role in opposing perpetual copyright, resolving the regency crisis of 1788 and championing Fox's Libel Bill. He started the development of the settlement that was later to become Camden Town in London.
Ерте өмір
1714 жылы Кенсингтонда дүниеге келген ол, жоғары мәртебелі ескі Девон отбасының ұрпағы, корольдік соттың бас судьясы сэр Джон Праттың үшінші ұлы болды, ол I Георгийдің билігі тұсында қызмет еткен. Чарльздың анасы, Элизабет, Trefeglwys-тің пасторы Хью Уилсонның қызы және пейзаж суретшісі Ричард Уилсонның қарындасы болды. Ол алғашқы білімін Итон мектебінде алды, онда Уильям Питтпен танысты, содан кейін Кембридж университетінің Кингс колледжінде оқыды. Ол конституциялық құқық және азаматтық бостандықтарға қызығушылық танытты. 1749 жылдың 5 қазанында Николас Джеффристің қызы Элизабетке үйленді, одан оның мұрагері, атақ-тегін жалғастырған Джон Джеффрис және төрт қызы дүниеге келді, олардың үлкені, Фрэнсис, 1775 жылдың 7 маусымында Роберт Стюартқа, Лондонмаркизінің бірінші графына тұрмысқа шықты. Пратт Оуэннің қорғанында болды, ал оның жаңа аргументі жюридің жарияланым фактісін анықтаумен ғана емес, сонымен қатар оның жала жабу ниетін бағалау құқығымен де жүктелгендігі туралы болды. Ол сол кездегі белсенді партиялық жазушы Джон Шеббиермен де айналысты. Шеббиер 1756-58 жылдары жарық көрген «Англия халқына хаттар» атты еңбегінде үкіметке қарсы жала жапқан болатын. Пратттың жалынды партиялық соғыстар мен жиі мемлекеттік сот процестеріндегі қалыптылығын көрсететін маңызды факт – ол жала жабу бойынша бастаған жалғыз ресми қудалау осы болды және ол шешімді қазылар алқасына жүктеу қағидасын бұрынғыдан бері сақтап келді. Ол корольдік тарапынан Лоренс Ширли, 4-ші граф Феррерстің қызметшіні өлтіруіне қатысты қудалауға жетекшілік етті, бұл оқиға еуропалық қоғамды дүрліктірді.) Пратт кіру және іздестіру үшін жалпы жарлықтарды қолдануды айыптады. Ол олардың заңдылығына қарсы шешіліспен және құлшыныспен сөйледі, соның арқасында ұлттың күшті сезімін білдірді және ағылшын азаматтық бостандықтарын сақтаушылардың бірі ретінде ерекше танымалдылыққа ие болды. Ол Лондон қаласы мен көптеген ірі қалалардан алғыс хаттар алды, сондай-ақ түрлі корпоративтік ұйымдардан бостандық туралы мәлімдемелерге ие болды. 1762 жылы корольдік офицерлер Джон Энтиктің үйіне шабуыл жасап, бүлікшілдікке қатысты дәлелдер іздеді. Entick v Carrington (1765) ісінде Пратт рейдтердің заңсыз екенін мәлімдеді, өйткені олар заңда немесе ортақ құқықта негіздемесіз болды.
Born in Kensington in 1714, he was a descendant of an old Devon family of high standing, the third son of Sir John Pratt, Chief Justice of the King's Bench in the reign of George I. Charles's mother, Elizabeth, was the daughter of Rev. Hugh Wilson of Trefeglwys, and the aunt of landscape painter Richard Wilson. He received his early education at Eton, where he became acquainted with William Pitt, and King's College, Cambridge. He had already developed an interest in constitutional law and civil liberties. He was further aided by an advantageous marriage on 5 October 1749 to Elizabeth, daughter of Nicholas Jeffreys of the Priory, Brecknock, by whom he had a son John Jeffreys, his successor in title and estates, and four daughters, of whom the eldest, Frances, married Robert Stewart, 1st Marquess of Londonderry on 7 June 1775. Pratt appeared in Owen's defence and his novel argument was that it was not the sole role of the jury to determine the fact of publication but that it was further their right to assess the intent of a libel. and John Shebbeare, a violent party writer of the day. Shebbeare had published a libel against the government contained in his Letters to the People of England, which were published in 1756–58. As evidence of Pratt's moderation in a period of passionate party warfare and frequent state trials, it is notable that this was the only official prosecution for libel that he started and that he maintained his earlier insistence that the decision lay with the jury. He led for the Crown in the prosecution of Laurence Shirley, 4th Earl Ferrers for the murder of a servant, a case that shocked European society.) and Pratt condemned the use of general warrants for entry and search. Pratt pronounced with decisive and almost passionate energy against their legality, thus giving voice to the strong feeling of the nation and winning for himself an extraordinary degree of popularity as one of the maintainers of English civil liberties. Honours fell thick upon him in the form of addresses from the City of London and many large towns, and of presentations of freedom from various corporate bodies. In 1762, the home of John Entick had been raided by officers of the Crown, searching for evidence of sedition. In the case of Entick v Carrington (1765), Pratt held that the raids were unlawful as they were without authority in statute or in common law.
Америкалық мөртабан туралы заңдағы дағдарыс
17 шілдеде 1765 жылы Пратт Кенттегі Чизлхерсттегі Камден Плейс бароны атанды, соның арқасында Лордтар палатасына мүше болды. Премьер-министр лорд Рокингем осы және басқа да тағайындамаларды Питтің құрметін алу үшін жасады, бірақ Камден 1765 жылғы мөртаңбалық актісіне байланысты туған дағдарысқа араласуға құлшынбады. Камден 14 қаңтар 1766 жылы Халық палатасына қатысты, ал ол Лордтар палатасында осы мәселе бойынша жасаған сөздері Питтің сөздерімен тым ұқсас болды, бұл оның партиялық ұстанымды қабылдағанын көрсетті. Ол парламенттің теңіз артындағы колонияларға салық салу құқығын бекіткен Декларациялық актіге қарсы дауыс берген бес лордтың бірі болды. Камден салық салудың келісімге негізделуі керек екенін және келісім үшін өкілдік қажеттігін айтты. Бірақ, ол актінің күшін жоюды қолдағанда, конституциялық негіздерге емес, актінің салдарынан туған қиындықтарға сүйенгенін айтты, бұл сөзі көңілге сендірмеді. Камденнің салық ұсыныстарын қолдауы кейін оны ұятқа қалдырды.
On 17 July 1765 Pratt was created Baron Camden, of Camden Place, in Chislehurst, Kent, becoming a member of the House of Lords. Prime Minister Lord Rockingham had unsuccessfully made this, and other appointments, to curry favour with Pitt but Camden was not over eager to get involved in the crisis surrounding the Stamp Act 1765. Camden did attend the Commons on 14 January 1766 and his subsequent speeches on the matter in the Lords are so similar to Pitt's that he had clearly adopted the party line. He was one of only five Lords who voted against the Declaratory Act, a resolution of the House insisting on parliament's right to tax colonies overseas. Camden insisted that taxation was predicated on consent and that consent needed representation. However, when he came to support the government over the Act's repeal, he rather unconvincingly purported to base his opinion on the actual hardship caused by the Act rather than its constitutional basis. Camden's support for the tax proposals would return to embarrass him.
1774 жылғы американдық дағдарыс
1774 жылы Америкада жаңа дағдарыс туды. 1773 жылғы Бостон шай партиясы Лорд Нортты Бостон портына қатысты заң жобасы арқылы қаланы блокадалауға итермеледі. Камден американдық наразылықтарға себеп болған салықтарды өткір сынға алды, себебі ол 1767 жылдан 1769 жылға дейін үкіметте оларға қарсы болған, бірақ олар қабылданған кезде ол лорд-канцлер болғаны еске салынды. Чатемдік фракция заң жобасын, содан кейін Массачусетс үкіметі заңын қолдады, ал Камденнің туа біткен патриотизмі оны осы бағытқа бұрды. Дегенмен, мамыр айында заң жобасы американдықтардың қарсылығын күшейте түсетініне және оған назар аударатынына қатысты алаңдаушылықтар туындағаннан кейін Камден бұл шараға қарсы шықты. Камден бай адам болып қайтыс болды, оның байлығының көп бөлігі әйелінен келді. 20 ғасырда Камденнің құқықтық пікірлері Чатемнің саясатына бағынышты деп есептелді және Камден, әрине, Уилкс және Америка мәселесінде партиялық бағытты ұстанды. Алайда, оның партиялық адалдығын билікке деген жеке мүддесі тежеді. Ол бес премьер-министрдің басшылығымен қызмет етті және Чатхам отставкаға кеткеннен кейін екі рет лауазымында қалды. 1791 жылы АҚШ-тың Мэн штатындағы қаланың біріне оның есімі берілді. Бұл оның атымен аталатын көптеген қалалардың, қалашықтардың және округтердің бірі, соның ішінде Камден (Оңтүстік Каролина), Камден (Солтүстік Каролина) және Камден (Нью-Джерси), сондай-ақ Нью-Джерсидегі Камден округтері (оның құрамында осы аттас қала округ орталығы және ең ірі қала болып табылады), Миссури және Джорджия. Өз кезегінде, Камден (Оңтүстік Каролина) Камден шайқасына және Камден (Алабама) қаласына да өз атын берді. Камден (Теннесси) шайқас құрметіне, ал Камден (Арканзас) Алабамадағы қаланың атымен аталып кетті. Сонымен қатар, Балтимордағы Пратт көшесінің бір бөлігі де оның құрметіне аталды.
The year 1774 brought a renewed crisis over America. The Boston Tea Party in 1773 led Lord North to seek a blockade of the city through the Boston Port Bill. Camden roundly criticised the taxes that had led to the American protests, as he had opposed them in Cabinet from 1767 to 1769, but was reminded that he was Lord Chancellor when they were imposed. The Chathamite faction went on to support the Bill and further to support the Massachusetts Government Act, Camden's inherent patriotism bringing him into line. However, by May, fears that the Bill would focus and strengthen American resistance led Camden to oppose the measure. Camden died a wealthy man, much of his wealth deriving from his wife. By the 20th century, Camden's legal opinions were seen as subservient to Chatham's politics and Camden certainly followed the party line on Wilkes and America. However, his party loyalty was tempered by a self serving interest in power. He served under five prime ministers and on two occasions clung to office after Chatham had resigned. The town of Camden, Maine in the United States, was named for him in 1791. This is one of several cities, towns, and counties bearing his name, including Camden, South Carolina, Camden, North Carolina, and Camden, New Jersey, as well as Camden Counties in New Jersey (of which the eponymous city is the seat and largest city), Missouri and Georgia. In turn, Camden, South Carolina gave its name both to the Battle of Camden and Camden, Alabama. Camden, Tennessee was named for the battle, and Camden, Arkansas took its name from the town in Alabama. Furthermore, Pratt Street, a major thoroughfare in Baltimore, is also named partially after him.