Том Финляндия: суретші, гомоэротикалық өнердің әкесі. 1920-1991 ж. өмірбаяны, 3500-нен астам суреттері, геи мәдениетіне әсері. Финляндиялық суретші туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фин суретшісі (1920–1991)
тамыл фильм
Finnish artist (1920–1991)
the biographical film
Туко Валио Лаксонен (8 мамыр 1920 – 7 қараша 1991), «Том Финляндия» псевдонимімен танымал, фин суретшісі болған. Ол стильді, күшті маскулинделікті гомоэротикалық өнер тудырып, 20-ғасырдың соңындағы гей мәдениетіне зор әсер еткен. Мәдениет тарихшысы Джозеф У. Слейд оны «гей порнографиялық бейнелердің ең ықпалды авторы» деп атаған. Ол 40 жыл бойында шамамен 3500 иллюстрация жасаған, көбінесе бірінші және екінші жағымды жыныс белгілері күшейтілген, тығыз немесе жартылай шешілген киім киген еркектерді бейнелеген.
Touko Valio Laaksonen (8 May 1920 – 7 November 1991), known by the pseudonym Tom of Finland, was a Finnish artist who made stylized highly masculinized homoerotic art, and influenced late 20th century gay culture. He has been called the "most influential creator of gay pornographic images" by cultural historian Joseph W. Slade. Over the course of four decades, he produced some 3,500 illustrations, mostly featuring men with exaggerated primary and secondary sex traits, wearing tight or partially removed clothing.
Ерте өмір
Лааксонен 1920 жылғы 8 мамырда дүниеге келіп, Турку қаласына жақын, Оңтүстік-Батыс Финляндиядағы Каарина қаласында орта таптық отбасында өсті. Оның ата-анасы Суома мен Эдвин Лааксонен Кааринадағы гимназияда мұғалім болды. Отбасы мектеп ғимаратына іргелес тұрғын үйінде тұрды. Ол Турку қаласында оқыды, 1939 жылы, 19 жасында Хельсинкиге көшіп, жарнаманы оқуға түсті. Бос уақытында ол жеке ләззаты үшін эротикалық суреттер салуды бастады. Ел Кеңес Одағымен Қысқы соғысқа қатысты, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғысқа ресми түрде тартылды және 1940 жылдың ақпанында Финляндия армиясына шақырылды. Кейіннен ол әскери форма киген адамдарға деген құштарлығын, әсіресе сол кезде Финляндиядағы неміс Вермахтының әскерлерімен болған кездесулеріне байланысты деп түсіндірді. "Менің суреттерімде ешқандай саяси тұжырымдама, идеология жоқ. Мен тек суреттің өзі туралы ғана ойлаймын. Нацистік философияның барлығы, расизм және осы сияқты нәрселер маған ұнамайды, бірақ әйтеуір мен оларды салдым – олардың формасы ең тартымды болды!" Соғыстан кейін, 1945 жылы, ол оқуын жалғастырды. Оның бір туындысы 1957 жылғы көктемгі санында екі ағаш кесушінің жұмыс істеп жатқанын және үшінші адамның оларды бақылап отырғанын бейнеледі. Мотоциклшілер субмәдениеті маргиналды және оппозициялық болды, соғыстан кейінгі гомосексуалдарға бүлікшілдік пен қауіп-қатерге толы стильді еркектік бейнесін ұсынды. Лааксоненге мотоциклшілердің суреттері, сондай-ақ Джордж Куэйнтанс пен Этьен сияқты суретшілердің туындылары әсер етті, ол оларды өзінің алдын бақталары деп атады, олардың еңбектері 1950 жылдан бастап "гомоэротикалық журналдар арқылы гомосексуал оқырмандарына таратылды". Бұл дәстүрлі, медициналық және психологиялық тұрғыдан мұңды және сезімтал жас гомосексуалдың пассивтілігіне қайшы келді. Лааксоненнің сол кездегі суреттерін "1950-ші жылдардағы гомосексуалдар субмәдениетінде бар факторлардың, стильдердің және дискурстардың жиынтығын бекіту ретінде қарастыруға болады", бұл олардың осы мәдениеттерде кеңінен таралуына және танымал болуына ықпал еткен болуы мүмкін. 1958 жылы ол танымал маркетингтік агенттік McCann Helsinki-де шығармашылық директоры болып жұмысқа орнығып, оның шығармашылығын одан әрі дамытты.
Laaksonen was born on 8 May 1920 and raised by a middle class family in Kaarina, a town in southwestern Finland, near the city of Turku. Both of his parents Suoma and Edwin Laaksonen were schoolteachers at the grammar school that served Kaarina. The family lived in the school building's attached living quarters. He went to school in Turku and in 1939, at the age of 19, he moved to Helsinki to study advertising. In his spare time he also started drawing erotic images for his own pleasure, The country became embroiled in the Winter War with the Soviet Union, and then became formally involved in World War II, and he was conscripted in February 1940 into the Finnish Army. He later attributed his fetishistic interest in uniformed men to encounters with men in army uniform, especially soldiers of the German Wehrmacht serving in Finland at that time. "In my drawings I have no political statements to make, no ideology. I am thinking only about the picture itself. The whole Nazi philosophy, the racism and all that, is hateful to me, but of course I drew them anyway—they had the sexiest uniforms!" After the war, in 1945, he returned to studies. One of his pieces was featured on the Spring 1957 cover, depicting two log drivers at work with a third man watching them. Biker subculture was both marginal and oppositional, and provided postwar gay men with a stylized masculinity that included rebelliousness and danger. Laaksonen was influenced by images of bikers as well as artwork of George Quaintance and Etienne, among others, that he cited as his precursors, "disseminated to gay readership through homoerotic physique magazines" starting in 1950. This in contrast with the mainstream, medically and psychologically sad and sensitive young gay man who is passive. Laaksonen's drawings of this time "can be seen as consolidating an array of factors, styles and discourses already existing in the 1950s gay subcultures," which may have led to them being widely distributed and popularized within those cultures. Starting his professional career in 1958 as a creative executive in renowned marketing agency, McCann Helsinki, further encouraged his creativity.
АҚШ-тың цензуралық кодекстері (1950-1960 жылдар)
1950 жылдардың аяғы мен 1960 жылдардың басында Лаксоненнің стилі мен мазмұнына АҚШ-тың «ашық гомосексуалдық актілерді» бейнелеуді шектеген цензура кодекстері әсер етті. Олардың негізгі нарығы гей ерлер болды, бірақ сол дәуірдің консервативті және гомофобтық әлеуметтік мәдениетіне байланысты гей порнографиясы заңсыз болды және басылымдар көбінесе дене шынықтыру мен денсаулыққа арналған деп көрсетілді. 1962 жылы MANual Enterprises v. Day ісі бойынша АҚШ Жоғарғы Соты жалаңаш ерлер суреттері бұзық емес деп шешті. Порнографияға қатысты бақылау азайған сайын, олардың дене шынықтыру және спорт туралы айтуы тоқтатылды. 1960 жылдардың соңында «бифштек» журналдарының нарығы құлдырады. Фотографиялық шабыттандырудың көмегімен, бір жағынан, өмірге жақын, көзді қозғайтын, сенімді және белсенді поздар мен қимылдар жасалса, Лаксонен физикалық ерекшеліктерді күшейте түсіп, еркек сұлулығы мен сексуалдық тартымдылығының өзінің идеалын ұсынады, реализмді фантазиямен үйлестіреді. 1979 жылы Лаксонен бизнесмен және досы Дюрк Дехнермен бірлесіп, өзінің өнеріне авторлық құқықты сақтау үшін «Том Финляндия» компаниясын құрды, ол бұрын кеңінен заңсыз көшірілген болатын. Томды Дехнермен оның хат досы және эротикалық суретші Дом Ореджудос таныстырды. 1984 жылы гомоэротикалық өнер туындыларын жинау, сақтау және көрсету үшін «Том Финляндия» қоры құрылды. Лааксонен бұл кезде жетістікке жеткен, оның өмірбаяны бестселлер тізіміне енген, ал әлемдегі ең ірі көркем кітаптар баспасы Бенедикт Ташен оның туындыларының монографиясын қайта басып, кеңейтті, бірақ ол ең бастысы Қорды құрғанын мақтан тұтты.
Laaksonen's style and content in the late 1950s and early 1960s was partly influenced by the U. S. censorship codes that restricted depiction of "overt homosexual acts". Their primary market was gay men, but because of the conservative and homophobic social culture of the era, gay pornography was illegal and the publications were typically presented as dedicated to physical fitness and health. In the 1962 case of MANual Enterprises v. Day the United States Supreme Court ruled that nude male photographs were not inherently obscene. Softcore gay pornography magazines and films featuring fully nude models, some of them tumescent, quickly appeared and the pretense of being about exercise and fitness was dropped as controls on pornography were reduced. By the end of the 1960s the market for beefcake magazines collapsed. The photographic inspiration is used, on the one hand, to create lifelike, almost moving images, with convincing and active postures and gestures while Laaksonen exaggerates physical features and presents his ideal of masculine beauty and sexual allure, combining realism with fantasy. In 1979, Laaksonen, with businessman and friend Durk Dehner, co founded the Tom of Finland Company to preserve the copyright on his art, which had been widely pirated. Tom was introduced to Dehner by his pen pal and fellow erotic artist Dom Orejudos. In 1984 the Tom of Finland Foundation was established to collect, preserve, and exhibit homoerotic artwork. Although Laaksonen was quite successful at this point, with his biography on the best seller list, and Benedikt Taschen, the world's largest art book publisher reprinting and expanding a monograph of his works, he was most proud of the Foundation.
Өлім
1988 жылы Лаксоненге өкпе эмфиземасы диагнозы қойылды. Соңында, ауру мен дәрілердің әсерінен қолы дірілдеп, ол қарындаштан пастельге көшті. 1991 жылы ол өкпе эмфиземасынан туындаған инсульт салдарынан қайтыс болды.
Laaksonen was diagnosed with emphysema in 1988. Eventually the disease and medication caused his hands to tremble, leading him to switch media from pencil to pastel. He died in 1991 of an emphysema induced stroke.
Қабылдау
Өмірінде және одан кейін Лаксоненнің туындылары көркемдік ортаның әртүрлі топтарынан мақтау мен кінәні бірдей қозғады. Лаксонен гей-фотограф Роберт Мапплторппен достық қарым-қатынас құрды, оның садо-мазохизм мен фетиш иконографиясын бейнелеген туындылары да қырқыстарға себеп болды. Оның суреттеріндегі даулы тақырып – нацистік формадағы еркектерге эротикалық көзқарас. Бұл оның барлық жұмысының шағын бөлігін құрайды, бірақ осы кейіпкерлерге жиі көрсетілген құрметті көзқарас кейбір көрермендерді нацизмге симпатия немесе жақындық сезінуге жетеледі, сондықтан олар оның жұмысының соңғы антологияларынан алынып тасталды. Кейін Лаксонен бұл туындылардан бас тартып, өзін және өнерін фашистік немесе расистік идеологиялардан ажыратуға тырысты. Ол сондай-ақ суреттерінде көптеген қара нәсілді еркектерді бейнеледі, олардың бейнеленген контексінде ешқандай айқын нәсілдік немесе саяси мәселе көтерілмейді. Бірақ олардың кейбіреулеріндегі белгілер нәсілшілдік карикатуралардағы "гиперсексуалды" қара нәсілді еркектерге тән ерекшеліктермен ұқсас болғанымен, осы қасиеттер Лаксоненнің ақ нәсілді кейіпкерлеріне де тән. Шила Джеффрис 2003 жылы жарық көрген "Квир саясатын ашу" кітабында Лаксоненнің туындыларына радикалды феминистік сын бағасын берді. Өнер сыншылары Лаксоненнің жұмысы туралы әртүрлі пікірде. Оның егжей-тегжейлі сурет салу шеберлігі оны "қарындаш шебері" деп сипаттауға себеп болды, ал голландтың Het Parool газетінің бір рецензенты оның жұмысын "суретті, бірақ экспрессиясыз" деп бағалады. Оның "супермендерді" (үлкен жыныс мүшелері мен бұлшық еттері бар еркек кейіпкерлерді) бейнелеуінің оңай және дәмсіздігі, немесе осы стереотиптермен ойнайтын және оларды бұзатын жұмыстағы терең күрделілік туралы пікірталас жоқ. Мысалы, кейбір сыншылар садо-мазохистік көріністерде дәстүрлі түрде қатал, еркектік кейіпкерлер арасындағы көрінетін нежность немесе ойыншыл күлкіні байқады. Сонымен қатар, Лаксонен "Поштадағы зорлау" атты Kake мультфильміндегі жыныстық зорлық-зомбылықты бейнелегені үшін сынға ілікті. Бұл ЛГБТКИА+ қоғамдастығы ерекше қауіп төндіретін жыныстық зорлық-зомбылықты қалыпты жағдайға келтіруге ықпал етеді деп есептеледі. Қай жағдайда болсын, жұмысты тек пайдалы тұрғысынан бағалайтын үлкен топ бар; Амстердамдағы былғары дүкені мен өнер галереясының иесі Роб Мейердің айтуынша, "Бұл туындылар әңгімеге арналған емес, олар мастурбацияға арналған". Artforum журналына жазған Кевин Киллиан Томның Финляндияның түпнұсқасын көрудің "оның епті, тапқыр туындысына зор құрмет сезімін тудыратынын" айтты. Кейт Вольф "Том Финляндия гей-азаттыққа жол ашты" деп жазады.
During his lifetime and beyond, Laaksonen's work has drawn both admiration and disdain from different quarters of the artistic community. Laaksonen developed a friendship with gay photographer Robert Mapplethorpe, whose work depicting sado masochism and fetish iconography was also subject to controversy. A controversial theme in his drawings was the erotic treatment of men in Nazi uniforms. They form a small part of his overall work, but the typically flattering visual treatment of these characters has led some viewers to infer sympathy or affinity for Nazism, and they have been omitted from most recent anthologies of his work. Later in his career Laaksonen disavowed this work and was at pains to dissociate himself and his work from fascist or racist ideologies. He also depicted a significant number of black men in his drawings, with no overt racial or political message in the context in which they appear; although they bear some commonality with racist caricatures of the "hypersexual" black male, these traits are shared by Laaksonen's white characters as well. Sheila Jeffreys offers a radical feminist critique of Laaksonen's work in her 2003 book Unpacking Queer Politics. Art critics have mixed views about Laaksonen's work. His detailed drawing technique has led to him being described as a "master with a pencil", while in contrast a reviewer for Dutch newspaper Het Parool described his work as "illustrative but without expressivity". There is considerable argument over whether his depiction of "supermen" (male characters with huge sexual organs and muscles) is facile and distasteful, or whether there is a deeper complexity in the work which plays with and subverts those stereotypes. For example, some critics have noted instances of apparent tenderness between traditionally tough, masculine characters, or playful smiles in sado masochistic scenes. Further, Laaksonen has been criticised for his depiction of sexual violence in the Kake cartoon, "Postal Rape" in which a postal worker is sexually assaulted. This has been described as contributing to the normalisation of sexual violence, of which the LGBTQIA+ community is particularly at risk. In either case, there remains a large constituency who admire the work on a purely utilitarian basis; as described by Rob Meijer, owner of a leathershop and art gallery in Amsterdam, "These works are not conversation pieces, they're masturbation pieces." Writing for Artforum, Kevin Killian said that seeing Tom of Finland originals "produces a strong respect for his nimble, witty creation". Kate Wolf writes that "Tom of Finland helped pave the way to gay liberation".
Мәдени әсері мен мұрасы
1995 жылы Tom of Finland Clothing Company компаниясы оның туындыларына негізделген киім-кешек коллекциясын ұсынды, ол оның суреттеріндегі дәстүрлі кесілген джинсы мен күртеше стилінен өзге, алуан түрлі стильдерді қамтиды. Киім-кешек коллекциясы суреттердің бастапқы гомоэротизмін қазіргі мода мәдениетімен үйлестіреді, ал олардың сән көрсетілімдері басқа мода компанияларының көрсетілімдерімен бір уақытта көптеген ареналарда өтеді. 2009 жылы Лааксонен былғары индустриясының Құрмет залына енгізілді. Оның кейбір түпнұсқа туындылары Чикагодағы былғары мұрағаты мен мұражайында сақтаулы.
In 1995, Tom of Finland Clothing Company introduced a fashion line based on his works, which covers a wide array of looks besides the typified cutoff jeans and jacket style of his drawings. The fashion line balances the original homoeroticism of the drawings with mainstream fashion culture, and their runway shows occur in many of the venues during the same times as other fashion companies. In 2009, Laaksonen was inducted into the Leather Hall of Fame. Some of his original works are at the Leather Archives & Museum in Chicago.
Көрмелер
Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайы Лааксоненнің бірнеше туындыларын өзінің тұрақты коллекциясына қосты. 2006 жылы Нью-Йорктегі MoMA Джудит Ротшильд қорынан түскен, одан да үлкен сыйлықтың бөлігі ретінде Том Финляндияның бес суретін қабылдады. Джудит Ротшильд қорының сенімдісі Харви С. Шипли Миллер: «Том Финляндия – ХХ ғасырдың ең ықпалды бес суретшісінің бірі. Ол суретші ретінде өте жақсы, ал оның ықпалы ерекше болды» деді. Нью-Йорктегі Feature Inc. компаниясының өкілі Хадсон Том Финляндияның туындыларын Род-Айленд дизайн мектебінің өнер мұражайы мен Чикаго өнер институтының коллекцияларына орналастырды. Оның туындылары сонымен қатар мына коллекцияларда бар: Қазіргі заманғы өнер мұражайы (MOCA), Лос-Анджелес, АҚШ; Вейно Аалтонен атындағы өнер мұражайы, Турку, Финляндия; Калифорния университеті, Беркли өнер мұражайы, Беркли (Калифорния), АҚШ; Лос-Анджелес округі өнер мұражайы, Лос-Анджелес, АҚШ; Kiasma, Қазіргі заманғы өнер мұражайы, Хельсинки, Финляндия; Сан-Франциско заманауи өнер мұражайы, Сан-Франциско, АҚШ; және Том Финляндия қоры, Лос-Анджелес, АҚШ. 1999 жылы Париждегі Финляндия мәдениет орталығында (Institut Culturel Finlandais) көрме өтті. 2011 жылы Финляндияның Турку қаласында Лааксоненнің туындыларының үлкен ретроспективті көрмесі ұйымдастырылды. Көрме Турку қаласының «Еуропаның мәдени астанасы» бағдарламасының ресми шараларының бірі болды. 2012 жылы Kulturhuset Стокгольмде (Швеция) «Том Финляндия» атты ретроспективті көрме ұсынды, ал Том Финляндияның туындылары Нью-Йорктегі Роберт Раушенберг қорының «Біз – халық» көрмесінде көрсетілді. 2013 жылы MOCA Лос-Анджелесте Боб Майзер мен Том Финляндияны таныстырды. Суретшінің туындылары сондай-ақ Францияның Лилль қаласындағы Galerie Perrotin-нің «Туған күнің құтты болсын!» көрмесінде, Лесли Ломан мұражайының Нью-Йорктегі «Сирек және шикі» көрмесінде және Лондон қаласындағы Қазіргі заманғы өнер институтының «Keep Your Timber Limber (Works on Paper)» көрмесінде көрсетілді. 2015 жылы Artists Space Нью-Йоркте «Том Финляндия: Ойын қуанышы» атты көрме ұсынды. Көрме 2016 жылы Хельсинкидегі Kunsthalle-де де ұсынылды, оған отбасылық альбомдардан алынған фотосуреттер сияқты қосымша материалдар қосылды. 2020 жылы 100 жылдық мерейтойға орай Лондонның House of Illustration үйінде «Том Финляндия: Махаббат пен азаттық» көрмесі өтті, онда 40 түпнұсқа туынды мен оның жұмысының бір бөлігі ретінде сәнге арналған материалдар көрсетілді.
New York's Museum of Modern Art has acquired several examples of Laaksonen's artwork for its permanent collection. In 2006, MoMA in New York accepted five Tom of Finland drawings as part of a much larger gift from The Judith Rothschild Foundation. The trustee of The Judith Rothschild Foundation, Harvey S. Shipley Miller, said, "Tom of Finland is one of the five most influential artists of the twentieth century. As an artist he was superb, as an influence he was transcendent." Hudson, of Feature Inc., New York, placed Tom of Finland's work in the collections of Rhode Island School of Design Museum of Art and Art Institute of Chicago. His work is also in the public Collections of: The Museum of Contemporary Art (MOCA), Los Angeles, USA; Wäinö Aaltonen Museum of Art; Turku, Finland; University of California Berkeley Art Museum, Berkeley (California), USA; Los Angeles County Museum of Art, Los Angeles, USA; Kiasma, Museum of Contemporary Art, Helsinki, Finland; San Francisco Museum of Modern Art, San Francisco, USA; and Tom of Finland Foundation, Los Angeles, USA. In 1999, an exhibition took place at the Institut Culturel Finlandais (Finnish Cultural Centre) in Paris. In 2011 there was a large retrospective exhibition of Laaksonen's artwork in Turku, Finland. The exhibition was one of the official events in Turku's European Capital of Culture programme. In 2012, Kulturhuset presented a retrospective, Tom of Finland, in Stockholm, Sweden; and Tom of Finland's work was in the Robert Rauschenberg Foundation's We the People in New York City, USA. In 2013, MOCA presented Bob Mizer & Tom of Finland in Los Angeles, USA. The artist's work was also seen in HAPPY BIRTHDAY Galerie Perrotin – 25 years in Lille, France; Leslie Lohman Museum's Rare and Raw in New York City, USA; and the Institute of Contemporary Art's Keep Your Timber Limber (Works on Paper) in London, England. In 2015, Artists Space presented the exhibition "Tom of Finland: The Pleasure of Play" in New York City, USA. The exhibition was also presented in Kunsthalle Helsinki in 2016, complemented with additional material such as photos from family albums. In 2020, as part of the 100th birthday celebrations, "Tom of Finland: Love and Liberation" at London's House of Illustration showed 40 originals with ephemera emphasizing fashion as an aspect of his work.
Фильм
1991 жылы Filmitakomo және Yleisradio «Әке мен бұлшықет академиясы» деген деректі фильм шығарды, ол бүкіл әлемдегі кинофестивальдарда және кино өнер үйлерінде көрсетілді. Бір сыншы сурет өнерінің сапасын жоғары бағалап, фильмде Лаксоненнің гей-мақтаныш белгісі ретінде дәріптелетінін, бірақ оның туындыларының «S & M порнографиясына және фашистік өнерге ұқсастығы» назардан тыс қалғанын айтты. Ол мұны Лаксоненнің Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі неміс әскерлерімен болған ерте жыныстық тәжірибесімен байланыстырды. 2013 жылы Variety журналы фин режиссері Дом Карукоскидің Лаксоненнің «Том Финляндиясы» атты өмірбаяндық фильмін түсіретінін хабарлады. «Хельсинки филми» оны өндіріске алып, эксклюзивті құқықтарды алды. 2017 жылдың ақпан айында Финляндияда көрсетілген бұл фильм суретшінің алғашқы өмірбаяндық туындысы болып табылады.
In 1991, Filmitakomo and Yleisradio produced a documentary film, Daddy and the Muscle Academy, and was shown at film festivals and film art houses worldwide. While praising the artwork's quality one critic noted the film's lauding of Laaksonen as a gay pride icon while ignoring his work's "resemblance to both S & M pornography and Fascist art" which she tied to Laaksonen's early sexual experiences with German soldiers during World War II. Variety announced in 2013 that Finnish director Dome Karukoski was set to make a biopic of Laaksonen, entitled Tom of Finland. Helsinki filmi produced it and secured exclusive rights. The film, released in February 2017 in Finland, is the first biopic of the artist.
Маркалар
2014 жылдың қыркүйегінде Финляндияның Itella Posti пошта қызметі Лааксоненнің суреттерінен тұратын үш бірінші сыныптық маркадан тұратын жинақты жариялады. Маркалардың шығарылуына орай, оның хаттарының бір бөлігі Финляндия пошта мұражайында көрмеге қойылды. Екі маркада полиция қызметкері киімін киген адамның аяқтары арасында отырған жалаңаш ер адамның суреті бейнеленген, ал үшінші маркада жамбастың арасында адам беті бар жалаңаш жамбас суреттелген. Бұл марка жинағы Posti-дің күтілгенінен асып түсті, 178 елден алдын ала тапсырыстар түсті және қызмет тарихындағы ең көп сатылған марка жинағы атанды.
In September 2014 the Finnish postal service, Itella Posti, published a set of three first class stamps featuring drawings by Laaksonen and in association with the stamps' release exhibited some of his correspondence at the Finnish Postal Museum. Two of the stamps include portions of an illustration of a nude man sitting between the legs of another man dressed as a police officer; the other depicts nude buttocks with a man's face included between the thighs. The stamp set exceeded Posti's expectations, with pre orders from 178 countries, making it the best selling stamp set in the service's history.
Видео түсіру
Ильппо Похьола (авторы): Кари Палжакка және Альваро Пардо (өндірушілер): Әке және Бұлшықет Академиясы: Том Финляндиядан. Filmitakomo & YLE, Финляндия 1991. (Толық метражды фильмнің ұзақтығы: 58 минут. Сондай-ақ Лааксоненнің графикалық өнерінен алынған кадрлар бар.)
Ilppo Pohjola (author): Kari Paljakka and Alvaro Pardo (producers): Daddy and the Muscle Academy: Tom of Finland. Filmitakomo & YLE, Finland 1991. (Duration of Feature: 58 Minutes. Also features frames of Laaksonen's graphic art.)