Қытай тарихындағы әйгілі сұлулар – Си Ши, Ван Чжаоцзюнь, Дяочан, Ян Гуйфей. Аңызға толы өмірлері мен патшаларды баураған сүйкімді келбеттері туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай тарихындағы әйгілі сұлу әйелдер
Famous beautiful women in Chinese history
Төрт сұлулық немесе Төрт ұлы сұлулық – сұлулығымен танымал болған төрт қытай әйелдері. Бұл төрт әйел әдетте Си Ши, Ван Чжаоцзюнь, Диаочан және Ян Гуйфэй деп аталады. Олар туралы тарихи жазбалардың аздығы олар туралы бүгінгі күні белгілі көптеген мәліметтердің аңыздармен толықтырылып, көркейтілгенін көрсетеді. Олардың барлығы өз дәуірінде билік құрған патшаның немесе императордың назарын аударған делінеді. Осы мәтіннен "балық суға батып, құстар ұшып түсетіндей" деген қытай мақалының шығуы бар, ол әйелдердің көркіне қатысты айтылады (沉魚落雁 қараңыз).
The Four Beauties or Four Great Beauties are four Chinese women who were renowned for their beauty. The four are usually identified as Xi Shi, Wang Zhaojun, Diaochan, and Yang Guifei. The scarcity of historical records concerning them meant that much of what is known of them today has been greatly embellished by legend. They all were said to have in some manner caught the attention of a ruling king or emperor in their respective eras. This passage is the source of the well known Chinese idiom "to make fish sink and birds alight", which refers to feminine beauty (see 沉魚落雁).
Си Ши
Си Ши б.з.д. 7-6 ғасырларда, Көктем және Күз кезеңінде өмір сүрген. Чжуанцзидегі оқиғаға ұқсас, ол соншалықты әдемі болғандықтан, балықтар оның судағы көрінісін көргенде жүзуді ұмытып, суға батып кеткен дейді. Си Ши Ежелгі Юэ патшалығының астанасы Жуджи қаласынан шыққан. Юэ патшасы Гуцзянь, өш алу мақсатымен У мемлекетіне бағыныш білдірген. Оның жоспарының бір бөлігі – Си Шиді У патшасы Фучайға сыйлық ретінде жіберу еді, Фучай оған ғашық болып, мемлекеттік істерден ығысып қалады деп үміттенеді. Бұл жоспар сәтті аяқталды, Фучай барлық уақытын Си Шиді құдалап өткізіп, әскери мәселелерге көңіл бөлмеді. Фучайдың осылай алаңдауының нәтижесінде Гуцзянь дайындықсыз Фучайды шайқаста жеңіп алды. Фучай өкінішпен, өз-өзіне қол жұмсады. Си Шидің кейін тағдыры туралы екі әңгіме бар. Біріншісінде Гуцзянь оны суға батырып өлтірді, өйткені оның сұлулығы өзіне де әсер етеді деп қорқыпты. Екіншісінде ол, сүйіктісі Фан Лимен бірге болып, уақытты шегініп өмір сүрген.
Xi Shi lived around the 7th to the 6th centuries BCE, during the Spring and Autumn period. Similar to the story in the Zhuangzi, she was said to be so entrancingly beautiful that fishes would forget how to swim and sink below the surface upon seeing her reflection in the water. Xi Shi was from Zhuji, the capital of the Ancient Yue Kingdom. Goujian, the King of Yue, had surrendered to the rival state of Wu, with the aim of biding his time before enacting his revenge. Part of his plan was to dispatch Xi Shi as a gift to Fuchai, the King of Wu, in the hope that Fuchai would become infatuated with her and become distracted from his official duties. The plan was successful, with Fuchai spending all his time entertaining Xi Shi and not attending to military matters. In part due to his distraction, Goujian was able to defeat an unprepared Fuchai in battle. Fuchai, full of regret, committed suicide. There are two accounts of what then happened to Xi Shi. The first is that Goujian killed her by drowning her because he was afraid that he too would be mesmerized by her beauty. The second was that she eventually came together with her lover Fan Li and they lived in seclusion together.
Ван Чжаоцзюн
Ван Чжаоцзюнь б.з.д. 50 жылдары Батыс Хан әулеті тұсында дүниеге келген. Бұл да Чжуанцзыдағы сияқты, оның сұлулығы соншалық, көрінісімен ұшып бара жатқан құстар аспаннан құлап түсетін болған. Оның сұлулығымен және пипада ойнау шеберлігімен жергілікті жерде танымал болғандықтан, жас болса да, император Юньдің гареміне қабылданды. Оның сұлулығына қарамастан, император оның бөлмесіне ешқашан бармады, себебі ол портретшілерге пара беруден бас тартқан, соның салдарынан оның портреті жағымсыз болып шықты. Б.з.д. 33 жылы Хунну Чанью Хуханье Хан астанасы Чанъаньға ресми сапармен келді және Хан әулеті мен Хунну арасындағы одақ жүйесінің аясында Хан сұлуын әйелі ретінде сұрады. Жаңа император, император Хуань, гаремдегі ең қарапайым әйелді Хуханьеге беруге бұйырды, сондықтан Ван Чжаоцзюнь оның жағымсыз портретіне сүйене отырып таңдалды. Суретші Мао Яншоу кейіннен императорды алдағаны үшін жазаланды.
Wang Zhaojun was born around 50 BCE, during the Western Han dynasty. Again reflecting the Zhuangzi, she was said to be so beautiful that her appearance would entice birds in flight to fall from the sky. Locally renowned for her beauty and skill at playing the pipa, she was chosen to be admitted into the harem of Emperor Yun, despite her young age. Despite her beauty, the emperor never visited her, as she had refused to bribe the official portraitists, who had then painted an unflattering portrait of her. In 33 BCE, the Xiongnu Chanyu Huhanye came to the Han capital Chang'an on an official visit, and asked for a Han beauty as his wife as part of the marriage alliance system between the Han dynasty and the Xiongnu. The new emperor, Emperor Huan, ordered that the plainest woman from the harem be given to Huhanye, and so Wang Zhaojun was chosen, based on her unflattering portrait. The artist Mao Yanshou was subsequently executed for deceiving the Emperor.
Диаочан
Диаочан Шығыс Ханның соңғы жылдары мен одан кейінгі Үш патшалық дәуірінде өмір сүрген. Оның сұлулығы соншалық, ай тіпті оның келбетімен салыстырылғанда ұялып, жасырынып қалар екен. Қытай тарихындағы жазбаларға сәйкес, батыр Лю Бу Донг Чжуоның бір қызымен құпия қарым-қатынаста болған және Донг Чжуо бұл туралы біліп қояр деп үнемі қорқып жүрген. Ол 192 жылы Донг Чжуоға опасыздық жасап, оны өлтіргенінің бір себебі осы еді. Бірақ, сол қыздың аты тарихқа түспеген. Кейінірек, «Үш патшалықтың романсы» сияқты әңгімелерде, бұл әйел «Диаочан» деп аталды – бұл лақап аты, шені немесе нағыз аты болуы мүмкін, және оның өміріне қатысты қияли деректер ғасырлар бойына қосылып келді.
Diaochan lived during the waning years of the Eastern Han and the subsequent Three Kingdoms period. She was said to be so luminously lovely that the moon itself would shy away in embarrassment when compared to her face. Chinese historical records indicate that the warrior Lü Bu had a secret affair with one of the warlord Dong Zhuo's maids and he constantly feared that Dong Zhuo would find out. This was one of the reasons why he betrayed and assassinated Dong Zhuo in 192. However, the maid's name was not recorded in history. In later retellings, such as the Ming novel Romance of the Three Kingdoms, this woman is called "Diaochan," either as a nickname, an official position or her real name, and fictional details about her life were added over the centuries.
Ян Гуйфэй
Ян Гуйфэй 8-ші ғасырда өмір сүрген және Тан императоры Сюаньцзунның сүйікті әйелі болған. Оның әдемі беті барлық гүлдерді басып тастаған деседі. Император Сюаньцзун оған осылай қатты әуес болғандықтан, оны өзінің туысы Ян Гуочжунды бас канцлер етіп тағайындауға көндірді. Ан Лушан көтерілісі кезінде император Сюаньцзун және оның свитасы астана Чанъаньнан Чэндуға қашып бара жатқанда, императордың сақшылары оны Ян Гуйфэйді өлімге кесуге мәжбүр етті, себебі олар көтерілісті оның туысы Ян Гуочжун мен оның отбасының кінәсінде көрді. Император мойынсұнып, өзінің жеке күзетшісі Гао Лишиге Ян Гуйфейді өлімге жіберуді бұйырды. Кейінгі бейнелеулерде Ян Гуйфэй трагедиялық тұлғаға айналды. Әсіресе, Тан дәуірінің ақыны Бай Джуйидің "Чан хен ге" ("Мәңгілік қайғы туралы жыр") атты ұзын поэмасы зор әсер етті.
Yang Guifei lived in the 8th century and was the beloved consort of Emperor Xuanzong of Tang. She was said to have a face that puts all flowers to shame. Emperor Xuanzong doted on her so much that she was able to persuade him to make her cousin, Yang Guozhong, leading chancellor. During the An Lushan Rebellion, as Emperor Xuanzong and his cortege were fleeing from the capital Chang'an to Chengdu, the emperor's guards demanded that he put Yang Guifei to death because they blamed the rebellion on her cousin Yang Guozhong and the rest of her family. The emperor capitulated and reluctantly ordered his attendant Gao Lishi to strangle Yang to death. Yang Guifei became a tragic figure in later depictions. Particularly influential was the Tang poet Bai Juyi's long poem, "Chang hen ge" ("Song of Everlasting Sorrow").