Кіріспе

Вайсенбахер-Звеймюллер синдромы (WZS), сондай-ақ, ұрықтық хондродисплазиясы бар Пьер Робин синдромы деп те аталады. Бұл II және XI типтегі коллагенопатия. Бұл синдромды алғаш рет 1964 жылы Г. Вайсенбахер және Эрнст Цваймюллер сипаттаған.

Презентация

Бұл ауру бет пішінінің бұзылуларына, қаңқаның деформациясына және кейде нейрон түтігінің кемістіктеріне себеп болады; қаңқаның деформациясы даму барысында белгілі бір деңгейде жақсарады. Геннің әртүрлі бөліктеріндегі мутациялар салдарынан есту қабілетінің жоғалтуы немесе III типті Стиклер синдромы (көз проблемалары: миопия, торлы қабықтың жарылуы және қаңқаның бұзылулары) дамуы мүмкін. Сәбилер мен балалар: Вейсенбахер-Цваймюллер синдромымен туған сәбилердің қол-аяқ сүйектері көбінесе қысқа болады. Сан және қол сүйектері қалыптыдан кеңейіп, гиря тәрізді пішінге ие болады, ал омыртқа сүйектерінің құрылымы бұзылуы мүмкін. Өсудің бәсеңдеу кезеңінен кейін сүйектердің өсуі жақсарып, шамамен 5-6 жасқа келгенде қалыпты физикалық дамуға жетеді. ADNSHL-дегі COL11A2 генінің барлық мутациялары мағынасыз мутациялар болып табылады.

Диагностика

Вейсенбахер Цваймюллер синдромы – мұқият клиникалық бағалау, егжей-тегжейлі науқас тарихы, ерекше белгілерді анықтау және рентген сәулесін қоса алғанда, түрлі мамандандырылған тексерулер арқылы қойылады.

Емдеу

Себебі ем жоқ болғандықтан, емдеу әрбір адамдағы нақты белгілерге бағытталған.

Эпидемиология

Вейсенбахер Цваймюллер синдромы ерлер мен әйелдерде бірдей жиілікпен кездеседі. Медициналық әдебиеттерде шамамен 30 жағдай сипатталған. Бұл ауру жеткілікті түрде диагностикаланбауы мүмкін, сондықтан халық арасындағы нақты жиілігі белгісіз.