Тарихи хирургиялық амфитеатр және эфирдің алғашқы қолданылуы
Ether Dome
Америкадағы массачусетс жалпы ауруханасының тарихи «Эфир Дөңгелегі» – 1846 ж. эфирдік анестезияның алғашқы публично көрсетілімі болған орын. Медицина тарихы!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тарихи хирургиялық операциялық амфитеатр
Historic surgical operating amphitheater
Эфир кубогы – Бостон қаласындағы Массачусетс бас ауруханасының Булфинч ғимаратында орналасқан хирургиялық операциялық амфитеатр. Ол 1821 жылы ашылғаннан бастап 1867 жылға дейін аурухананың операциялық залы ретінде қызмет етті. Осы жерде 1846 жылдың 16 қазанында, басқаша айтқанда Эфир күні деп аталатын, хирургиялық анестезия ретінде жұтылатын эфирдің қолданылуының алғашқы ашық көрсетілімі болды. Грузиядағы хирург Кроуфорд Лонг бұған дейін 1842 жылы күкірт эфирін қолданған, бірақ бұл 1849 жылға дейін жарияланбады. Эфирлік күмбез оқиғасы, жергілікті стоматолог Уильям Томас Грин Мортон Эдвард Гилберт Эбботты ессіз қалдыру үшін эфирді қолданған кезде болды. Гарвард медицина мектебінің бірінші деканы Джон Коллинз Уоррен, ауыртпалықсыз түрде Эбботтың мойнындағы ісіктің бір бөлігін алып тастады. Уоррен аяқтаған соң, Эбботт есін жиғанда, Уоррен науқастан қалай сезінгенін сұрады. Эбботт: «Мойнымды қысып алғандай сезіледі», – деді. Сонда Уоррен медициналық аудиторияға бұрылып: «Мырзалар, бұл алдас емес!» – деді. Бұл, болжам бойынша, өткен жылы осы театрда Хорас Уэллс көрсеткен азот оксиді анестезиясының сәтсіз аяқталуына сілтеме болды, осы көрсетім кезінде науқас ауырудан қыңқылдағаннан кейін «Алдас!» деп айқайлар естілді.
The Ether Dome is a surgical operating amphitheater in the Bulfinch Building at Massachusetts General Hospital in Boston, United States. It served as the hospital's operating room from its opening in 1821 until 1867. It was the site of the first public demonstration of the use of inhaled ether as a surgical anesthetic on October 16, 1846, otherwise known as Ether Day. Crawford Long, a surgeon in Georgia, had previously administered sulfuric ether in 1842, but this went unpublished until 1849. The Ether Dome event occurred when William Thomas Green Morton, a local dentist, used ether to anesthetize Edward Gilbert Abbott. John Collins Warren, the first dean of Harvard Medical School, then painlessly removed part of a tumor from Abbott's neck. After Warren had finished, and Abbott regained consciousness, Warren asked the patient how he felt. Reportedly, Abbott said, "Feels as if my neck's been scratched". Warren then turned to his medical audience and uttered "Gentlemen, this is no Humbug". This was presumably a reference to the unsuccessful demonstration of nitrous oxide anesthesia by Horace Wells in the same theater the previous year, which was ended by cries of "Humbug!" after the patient groaned with pain.
Ауырсынуды жеңілдету
Ауырсынуды басу тәжірибесі ежелгі Мысыр, Қытай және Грекия сияқты өркениеттер дәуірінен бері сан алуан түрде қолданылып келеді. Ежелгі Мысырда табиғи емдік заттар жиі пайдаланылса, Қытайда ци немесе өмірлік күштің тепе-теңдігін қалпына келтіру үшін акупунктура дамыды. Ежелгі Грецияда медициналық дерттер көбінесе құдайлардың ықпалымен байланыстырылып, осы ауруларды емдеу үшін емханаларға бару жиі кездесетін. 18 ғасырда, әсіресе операциялар кезінде, бұрын қанды және өте ауырулы болатын, ингаляцияға қолданылатын бу пайдалану кеңіне таралды. Ауырсынуды басу үшін газды ингаляциялау туралы алғашқы айтылымдардың бірі британдық химик Хамфри Дэвистен келді, ол 1800 жылғы зерттеулерінде: "Күміс оксидінің кең қызметі физикалық ауырсынуды жоюға қабілетті болғандықтан, үлкен қан кету болмайтын хирургиялық операциялар кезінде оны пайдалануға болады" деп жазған.
The practice of pain relief has existed since the time of civilizations such as Ancient Egypt, China, and Greece, in a multitude of various forms. In Ancient Egypt, natural remedies were often used, while in China, acupuncture was developed as a way to restore an imbalance in the qi, or the life force. In Ancient Greece, medical maladies were often attributed to divine influences, and as such, treatments for these ailments would often include visits to temples dedicated to healing. The use of vapors, which could be inhaled, became more popular in the 18th century as a potential source of pain relief, especially during surgeries, which up to then were generally gory and extremely painful. One of the earliest mentions of the use of an inhaled gas for pain relief comes from the British chemist Humphry Davys, who in his Researches in 1800 noted that, "As nitrous oxide in its extensive operation appears capable of destroying physical pain, it may probably be used with advantage during surgical operations in which no great effusion of blood takes place."
Эфирдің қолданылу тарихы
Хорас Уэллс – американдық стоматолог, Коннектикут штатының Хартфорд қаласында хирургиялық анестезияны қолданудағы пионер болып саналады. 1844 жылы күлдіретін газбен көрсетілім кезінде Уэллс азот оксидінің – бұқаралық жұртшылықта «күлдіретін газ» деп танылатын – ауырсынды басатын қасиеттері бар екенін айтты. Осы жайтты ашқаннан кейін Уэллс азот оксидін тіс жұмыстарын, әсіресе тіс жұлуды ауырсыздандыру үшін пайдаланды. 1845 жылдың қаңтар айында Бостон қаласындағы Массачусетс жалпы ауруханасы (MGH) Уэллске анестезия әдісін көрсетуге рұқсат берді. Айынышты жағдай, пациент азот оксидінің дозасына жауап бермеді, бұл Уэллстің наразылығын тудырды. Уэллс түрлі химиялық заттарды көп рет жұту сияқты, өзін-өзі зерттеуді жалғастырды. Оның химиялық заттарды жұтуы мен тұлғасындағы күрт өзгерістер арасында байланыс бар екенін көрсететін дәлелдер бар. Шындығында, ол Нью-Йорк қаласындағы көшеде келе жатқан адамдарға қышқыл шашып түрмеге қамалды және кейіннен Париж медицина қоғамы оны анестезиялық газдарды ашқан деп мойындағаннан кейін өз-өзіне қол жұмсады. Уэллс практикасындағы бұрынғы серіктесі Уильям Т.Г. Мортон осы техниканы үйреніп, өз тәжірибелерін жүргізе бастады және 1846 жылдың қазан айында Мортон эфир анестезиясын сәтті көрсетті. Дегенмен, Мортонның хирургиялық анестезияға деген қызығушылығына тек Хорас Уэллс ғана емес, сонымен қатар Чарльз Т. Джексон мен Натан Кули Кип те әсер етті. Чарльз Т. Джексон Гарвард университетінде химия профессоры болды, бұрын төрт жыл дәрігер болып жұмыс істегеннен кейін аналитикалық химияны оқыту үшін өзінің химиялық зертханасын құрды. Джексон пациенттің есінен айыру үшін күкірт эфирін жоғары дозада және сапалы түрде қолдануды ұсынған деген болжам бар. Бір қысқа мерзім ішінде Хорас Уэллс пен Уильям Т.Г. Мортонды стоматолог, анестезиолог және Гарвард стоматология мектебінің алғашқы деканы Натан Кули Кип оқытып, жұмысқа алды.
Horace Wells was a practicing American dentist in Hartford, Connecticut who is considered a pioneer in the use of surgical anesthesia. In 1844, during a laughing gas roadshow, Wells cited nitrous oxide—colloquially known as “laughing gas”—as having pain killing properties. After this revelation, Wells used nitrous oxide as a means of performing painless dental work; specifically the extraction of teeth. In January 1845, Massachusetts General Hospital (MGH) in Boston allowed Wells to demonstrate the method of anesthesia. Unfortunately, the patient did not respond to the dose of nitrous oxide given, which resulted in Wells’ endless contempt. Wells continued with extensive self experimentation, such as repeated inhalation, with various chemicals. There is evidence that suggests a strong correlation between his inhalation of chemicals to a drastic change in personality. In fact, he was imprisoned for throwing acid at individuals walking in New York City and later committed suicide while the Paris Medical Society named him the discoverer of anesthetic gases. As a former partner in Wells’ practice, William T. G. Morton learned the technique and began experimenting on his own, and in October 1846 Morton successfully demonstrated ether anesthesia. However, Morton's interest in surgical anesthesia was not solely influenced by Horace Wells, but also Charles T. Jackson and Nathan Cooley Keep. Charles T. Jackson was a professor of chemistry at Harvard University after practicing as a medical doctor for four years before establishing his chemistry laboratory to teach analytical chemistry. It is speculated that Jackson suggested administering a higher dosage and grade of sulfuric ether to successfully anesthetize the patient. For a short period of time, both Horace Wells and William T. G. Morton were taught and employed by dentist, anesthesiologist, and first Dean of the Harvard School of Dental Medicine Nathan Cooley Keep.
Операция
MGH хирургы Генри Джейкоб Бигелоудың көмегімен Мортон Уорренді өзінің әдісін хирургиялық пациентке сынап көруге көндірді. Сынақ 1846 жылғы 16 қазанда Эфирлік күмбезде өтті. Пациент Гилберт Эбботт есімді жас баспагер болды, оның мойын қантамырларында ісік болған. Бұрынғы анестезиялық тәсілдерде алкоголь немесе тіпті жаққа соққы беру арқылы пациентті естен шығару қолданылған. Дегенмен, бұл күрделі операция болғандықтан, Эбботтты өз қанынан тұншығу үшін креслоға байлап қоюға тура келді. Мортон жаңадан жасалған аппаратты қолданды, кейін Мортон этеризаторы деп аталды, диэтил эфирінің буын жеткізу үшін ауыздықты Эбботттың ернеуіне ұстап, оған терең және баяу тыныс алуға нұсқау берді. Эбботт үш-төрт минут ішінде ұйықтап жатқандай бей-жай күйге түсіп, Мортон операция үшін мойнына алғашқы тілімін жасағанда ешқандай реакция көрсетпеді. Операция кезінде Уоррен пациенттің қанының өте қараңғы екенін байқады және анестезия қанды көмірлендіру арқылы әсер ететін болса керек деп ойлады, бұл ескертуге ризашылық білдірілді. Операциядан кейін оянғаннан кейін ол қышығандай сезінгенін, бірақ ауыртпалық сезінбегенін айтты. Джон Коллинз Уоррен бақылаушыларға бұрылып: "Мырзалар, бұл жалған емес!" деп мәлімдеді. Бигелоу оқиға туралы мақала жариялады, және жаңалық тез Еуропа мен Американың басқа да аймақтарына тарады.
With the help of MGH surgeon Henry Jacob Bigelow, Morton persuaded Warren to allow him to try his technique on a surgical patient. The trial took place in the Ether Dome on October 16, 1846. The patient was a young printer named Gilbert Abbott, who had a vascular neck tumor. Previous anesthetic approaches had utilized alcohol or even a simple blow to the jaw that would render the patient unconscious. However, this was a more delicate surgery, and Abbott had to be tied to his chair so that he would not choke on his own blood. Morton used a newly developed apparatus, later called the Morton Etherizer, to deliver the diethyl ether vapors, holding the mouthpiece to Abbott's lips and instructing him to breathe deeply and slowly. Abbott fell into an unconscious, sleeplike state within three to four minutes, and did not react when Morton made the first incision in his neck for the surgery. During the surgery, Warren noted that the blood of the patient was very dark, and thought that the anesthesia might be producing its effect through carbonization of the blood, a remark which was met with a burst of applause. Upon awakening after the surgery, he announced that he had felt a scratching sensation, but no pain. John Collins Warren turned to the observers and proclaimed, "Gentlemen, this is no humbug." Bigelow immediately published an article describing the event and the news quickly traveled to Europe and other parts of America.
Науқас
Тарихи Етер күніне қатысқан көрнекті дәрігерлер мен маңызды тұлғалардың көптігіне қарамастан, бір адам өз орнында қалады: етер және хирургиялық араласыны жасалған Эдвард Гилберт Эбботт. Эбботт 1825 жылдың қыркүйегінде Массачусетс штатының Миддлсекс округінде дүниеге келді. Оның туберкулезден зардап шеккен ата-анасы 1832 жылы оны жетім қалдырды. Баспагер және редактор мамандығын меңгергеннен кейін, 1846 жылдың қыркүйегінде ол жауының сол жағында бар болған ісікке медициналық бағалау алу үшін емханаға түсті, бұл ісік өмірі бойында болғанмен, оған ешқандай ыңғайсыздық тудырмаған еді. Эбботқа есінен айыруға жеткілікті мөлшерде етер берілді; ол ауруханадан ісіктің көлемінде көзге түспейтін өзгеріспен шықты. Оған бұл ісіктің қатерлі еместігі және медицина тарихына зор үлес қосып, маңызды рөл атқарғаны айтылды – бұл оның өзі де білген нәрсе болды. Ол 1855 жылы 30 жасында қайтыс болды, артында әйелі, қызы және ұлы қалды. "Бостон Геральд" газетінің 1 желтоқсандық санында оның өмірі мен ұрпақтары туралы үш сөйлемдік қысқаша мақала жарияланды.
Among the revolving door of noted physicians and important figures supposedly present on the historic Ether Day, one figure remains constant: Edward Gilbert Abbott, the man upon whom the ether and surgery was administered. Abbott was born in Middlesex County, MA in September 1825. His parents, victims of tuberculosis, left him an orphan in 1832. After a career as a printer and editor, in September 1846, he went in to receive a medical evaluation for a tumor he had on the left side of his jaw, even though it had been present his whole life and did not cause him any pain. Abbott was given enough ether to make him fall unconscious; he left the hospital with an unremarkable change in the size of the tumor. He was assured—as he probably knew, that it was a benign growth and that he had contributed greatly to the history of medicine. He died in 1855 at the age of 30, leaving behind a wife, a daughter, and a son. The Boston Herald included a mere three sentence summary of his life and descendants in its December 1 issue.
Бастапқы Мортон эфирізаторы
Уильям Томас Грин Мортонның тапсырысымен жасалған түпнұсқа Мортон Этеризаторы, Эфир күні ингаляциялық анестезия құралы ретінде пайдаланылды. Этеризатор екі ашық ұшында латунь қосымшалары, орталық камерасы және ауыздықпен үрленген шыныдан жасалған. Орталық камерада эфирге малынған губка орналасқан, ал камера газ тәрізді жағдай жасап, ингаляторды құрайды. Екі латунь қосымшасы желдету қызметін атқарады, нәтижесінде пациент ауыздық арқылы тыныс алатын газ тәрізді эфирдің концентрациясы қауіпсіз анестезия үшін қажетті дозаны қамтамасыз етеді.
Commissioned by William Thomas Green Morton, the Original Morton Etherizer was used on Ether Day as a means of inhalation anesthesia. The Etherizer was made of blown glass with brass fittings at the two open ends, a middle chamber, and a mouthpiece. The middle chamber held a sponge that was soaked in ether, and the chamber would create gaseous conditions thereby making inhalants. The two brass fittings serve as ventilation so that the concentration of the gaseous ether the patient would inhale via the mouthpiece gives the appropriate dose to be safely anesthetized.
Эфир ингаляторының жетілдірілуі
1898 жылдың 9 сәуірінде Майер және Мелтцер мырзалар жаңадан жасалған Кловердің кішкентай эфир ингаляторын таныстырды. Ингалятор Эфир күні қолданылған бұрынғы ингалятордан екі кішкентай терезеге жақын орналасқан аппараттың екі жағында екі дөңгелек тесік қосылуы арқылы өзгертілді. Бұл тесіктер мен терезелер камераның ішін көруге және беріліп жатқан эфир мөлшерін бақылауға мүмкіндік берді. Басқа өзгерістерге аппараттың ішкі және сыртқы жағындағы бірдей қапталған және жылтыратылған беттер кірді. Аппараттың барлық бөлшектері камераға химиялық заттардың немесе ыстық судың ыстық су қабығынан ағып кетуіне жол бермейтіндей етіп орнатылған. Ыстық су қабығы суды қыздыруға арналған оқшаулағыш ретінде қызмет етеді, осы арқылы конденсация пайда болады. Эфирмен араластырылған конденсация, тыныс алғанда, анестезиялық қасиеттерге ие болады. Ыстық су қабығында металл қақпақ, камера және пациентті анестезиялау үшін қолданылатын қапты жасыл түстен тазалауға мүмкіндік беретін ажыратылатын бұрандалы тығын бар. Жоғарыда аталған барлық мүмкіндіктер осы ингаляторды қолдану тәжірибесінен алынған біліммен – мысалы, пациенттің сезімінсіздендірілуінен кейін ауаны желдету үшін қаптың жанындағы тесікті ашу қажеттігімен – біріктіріліп, жаңа жетілдірілген эфир ингаляторын жасауға мүмкіндік берді.
On April 9, 1898 Messrs, Mayer, and Meltzer unveiled the newly designed Clover's smaller ether inhaler. The inhaler was modified from the previous inhaler used on Ether Day by adding two circular apertures on both sides of the apparatus located near two small viewing windows. The apertures and windows were used to view the interior of the chamber to facilitate the quantity of ether being administered. Further modifications included the same plated and polished surfaces on the interior as on the exterior. All fixtures on the apparatus are fitted to ensure there is no leakage of chemicals in the chamber or hot water from the hot water jacket. The hot water jacket serves as an insulator to heat the water which then produces condensation. When the condensation is mixed with the ether and is inhaled, it develops the chemical properties of an anesthetic. The hot water jacket has a detachable screw stopper that allows the metal cap, chamber, and bag used to anaesthetize the patient to be cleaned of verdigris. All the above mentioned features were combined with knowledge gained after practice using this inhaler—such as that the slot located near the bag needs to be opened for ventilation after the induction of the patient—combined to develop the new improved ether inhaler.
Эфир таласы
Уэллс, Джексон, Мортон және Джорджиялық дәрігер Кроуфорд В. Лонг, әрқайсысы эфирді анестетик ретінде қолданудың инновациясы үшін өзіне еңбек еткендерді жатқызды. 1841 жылдың желтоқсанында немесе 1842 жылдың қаңтарында Лонг, кештерде көңіл көтеру үшін қолданылатын азот оксидінің орнына күкірт эфирін қолдануды енгізген. Лонг, операция кезінде ауырсынуды басу үшін эфирді алғаш қолданған адам болуы мүмкін. Ол 1842 жылдан бері хирургияда эфирді пайдаланып келген. 1842 жылдың 30 наурызында ол Джеймс Венабл есімді жас жігіттің мойнындағы ісікті алып тастады. Келесі жылдары Лонг өзінің акушерлік тәжірибасында эфирді қолданды, бірақ 1846 жылдың желтоқсан айында Medical Examiner журналында Мортон туралы жарияланғанға дейін ешқандай зерттеуін жарияламады. Содан кейін Лонг өзінің зерттеулерін жазып, осы жайт туралы есеп дайындауға кірісті. Ол бұрынғы науқастардан нотариалды куәландырылған хаттар жинады, бірақ өзінің зерттеулерін Джорджия медициналық колледжіне ұсынғаннан кейін, тағы екі адам өзінің ашқандығын мәлімдеді: Хорас Уэллс және Чарльз Джексон. Лонг өзінің талаптарын білдірген кезде бұл дау-дамайлар жүріп жатқан еді. Мортонның эфирді көпшілік алдында көрсетуінен бұрын, ол Джексонмен (басқалардың өнертабыстарын ұрлауға талпынғаны мәлім) анестезияға қатысты мәселелерді талқылау үшін кездескен. Осы кездесуде Джексон хирургиялық ауырсынуды басу үшін эфирді қолдануды ұсынған. Мортон бұрын эфирмен тәжірибе жасаған, бірақ ешқашан науқастарда емес. Джексон мен Мортон 20 жылға созылған қатал заңдық дауға және памфлеттер соғысына қатысты. 1868 жылы Мортон газеттен Джексонның ең көп құрметке лайық екенін мәлімдейтін мақала оқыды. Мортон қызуға буынып, Нью-Йорктің Орталық паркіндегі көлге секіріп, көп ұзамай инсульттан қайтыс болды. Джексон Массачусетс штатының Белмонт қаласындағы Маклин психиатриялық ауруханасында ақылынан айырылып қайтыс болды. 1845 жылы Уэллс MGH-де анестезия ретінде азот оксидін көрсетуге тырысты, бірақ ол «алдасқандық» деп танылды, өйткені процедура кезінде науқас айқайлады, бірақ кейін науқас ешқандай ауырсыну сезінбегенін мойындады. Содан кейін оның мансабы құлдырап кетті. Уэллс тіс дәрігерлігін және отбасын тастап, Нью-Йоркке кетті, онда ол жезөкшелерге қышқыл шашып тұтқындалды. Ол түрмеде хлороформ қабылдағаннан кейін артериясын кесіп өзін-өзі өлтірді. Мортон, Лонг және Джексон атақ іздесе, Лонг танылуға және науқастардың азабын жеңілдетуге ұмтылды. Лонг эфирді хирургиялық орында алғаш қолданған болса да, оны әлемге алғаш танытқан адам емес.
Wells, Jackson, Morton and a Georgia doctor, Crawford W. Long, each claimed credit for the innovation of using ether as an anesthetic. In either December 1841 or January 1842, Long had introduced the use of sulphuric ether as a substitution to nitrous oxide for the use of entertainment at parties. Long was possibly the first to use ether as a way to alleviate pain during surgery. Long had been using ether in surgery since 1842. On March 30, 1842, he removed a tumor from the neck of a young man named James Venable. Over the following years, Long would use ether in his obstetrical practice, however, he never published any of his findings until seeing the December 1846 issue of a Medical Examiner about Morton, who claimed to have used ether as an anesthetic. Long then began to record his findings and write his account of the discovery. He also collected notarized letters from former patients, but after presenting his findings to the Medical College of Georgia, he discovered two others also claimed to be discoverers: Horace Wells and Charles Jackson. When Long entered his claims, this controversy was already in process. Prior to Morton's public demonstration of ether, he had supposedly met with Jackson (who was known as attempting to steal others inventions) to discuss questions surrounding anesthesia. It is at this meeting where, supposedly, Jackson had suggested to use ether as a means of alleviating surgical pain. Morton had previously experimented with ether, but never on a patient. Jackson and Morton tangled in a bitter legal dispute and pamphleteering war, that lasted 20 years. In 1868 Morton read a newspaper item asserting that Jackson deserved the lion's share of credit. Morton became feverish, threw himself into a pond in New York's Central Park and died, probably from a stroke, soon thereafter. Jackson died insane at McLean Asylum in Belmont, Massachusetts. In 1845 Wells had attempted to demonstrate the use of nitrous oxide as anesthesia at MGH but it was “dismissed as humbug” because the patient cried out during the procedure although later, the patient denied feeling any pain. His career then began to spiral down. Wells left the practice of dentistry and his family, and went to New York, where he was arrested for throwing acid on prostitutes. He killed himself in jail by slashing an artery after taking chloroform. While Morton, Long and Jackson sought fame, Long wanted to be recognized, and to alleviate the pain of his patients. Though Long was the first to surgically use ether, he was not the first to introduce it to the world.
Эфирмен жасалған алғашқы операция
Ұлы сәт — 1944 жылы түсірілген, Престон Стерджес жазған және түсірген тарихи фильм. Ол доктор Уильям Томас Грин Мортонның өмірінен, Эфирлік күмбездегі маңызды көрсетіліске дейінгі оқиғаларды айтады.
The Great Moment is a 1944 biographical film written and directed by Preston Sturges. It tells the story of Dr. William Thomas Green Morton, leading up to the dramatic demonstration in the Ether Dome.
Ауырсынуды жеңу
Ауырсынуды жеңу — Рене Фюлоп Миллердің 1940 жылы жазған кітабы.
Triumph Over Pain is a 1940 book by René Fülöp Miller.
Роберт Хинклидің "Эфирмен алғашқы операциясы"
Суретші Роберт Катлер Хинкли өзінің "Эфирмен алғашқы операция" (1882-1893) картинасы үшін оқиғаны, әсіресе кімдер қатысқандығын мұқият зерттеді. Ол Бостонның әртүрлі дәрігерлерімен сұхбаттасып, деректерді және газет хабарларын қарап шықты. Хинкли операцияға назар аудару үшін жарық пен сызықты пайдаланады; галереяның бүйір қабырғасы хирург Уорреннің басына дейін жететін анық диагональ сызық құрайды. Мортонның эфир ингаляторы ішіндегі мақтаның көрінуі үшін жарықты шағылыстырады. Эбботтың көйлегі, үстелдегі мата мен ыдыс аппақ болып, көзді операцияға жетелейді. Дегенмен, көрермен кесілген жерден және қаннан қорғалады, бұл картинаның әсерін азайтады. Суретте бейнеленген адамдар туралы даулар бар. Хинкли Чарльз Хосея Хилдрет, хирург Абель Лоуренс Пирсон, хирург Джонатан Мейсон Уоррен және дәрігер Уильям Уильямсон Веллингтонды суретке салған – бәрі де операция кезінде болуы екіталай. Сонымен қатар, операцияда болуы мүмкін екі хирург – Сэмюэл Паркман мен Джордж Хейвард суретте жоқ. Хинклидің екі адамды неге қоспағаны белгісіз, бірақ ол Бостонның медицина тарихындағы рөлі үшін басқаларын салған болуы мүмкін. Картина қазір Гарвард медицина мектебінің Контвей медициналық кітапханасында сақтаулы.
Painter Robert Cutler Hinckley meticulously researched the event, particularly who was present and participating, for his The First Operation with Ether (18821893). He interviewed various Boston physicians and reviewed records and newspaper reports. Hinckley uses light and line to draw attention to the surgery; the side wall of the gallery draws a clear diagonal line which ends at the surgeon Warren's head. Morton's ether inhaler reflects light so as to make the sponge contained inside visible. Abbott's shirt as well as the cloth and the bowl on the table are starkly white, directing the eye to the operation. However, the viewer is shielded from the point of incision and from any blood, lessening the impact of the image. A controversy surrounding the painting revolves around those who are painted into it. Hinckley includes Charles Hosea Hildreth, surgeon Abel Lawrence Peirson, surgeon Jonathan Mason Warren, and physician William Williamson Wellington—all individuals who are highly unlikely to have been present during the operation. Furthermore, he did not include two surgeons who were very likely thereSamuel Parkman and George Hayward. Though it is unknown why Hinckley omitted two individuals, he likely added the others because of their role in the medical history of Boston. The painting is now in the Countway Medical Library at Harvard Medical School.
Сәулет
Эфирлік күмбез – АҚШ-тағы ең көне операциялық залдардың бірі. Жылдар бойы Эфирлік күмбездің бастапқы архитектурасын қалпына келтіру үшін күшті жұмыстар атқарылды, сонымен қатар қазіргі заманғы технологияны оқу мақсатында пайдалануға мүмкіндік берілді. Архитекторлар мен дизайнерлер тарихи құжаттар мен фотосуреттерге сүйене отырып, кеңістіктің нақтылығын сақтауға тырысты. Сонымен қатар, мамандар 19 ғасырдың басындағы бояу үлгілерін зерттеді, бұл жаңарту жұмыстарына көмектесу үшін және зақымдардың дұрыс жөнделуін қамтамасыз ету үшін жасалды. Күмбездің архитектурасы сот залы немесе операциялар күмбездің ортасында жүргізілетін театр сияқты. Көрермендер амфитеатр стиліндегі орындардан операцияны бақылай алады. Сонымен қатар, күмбездің орналасуы және күмбезді құрайтын үлкен шыны төбе мен терезелер операцияларға жарық түсіруге мүмкіндік береді. Қазіргі хирургиялық залдар Эфирлік күмбездің стильдік шешіміне ұқсас, бірақ қазіргі заманғы жарықтандыру технологиясының арқасында күмбез болмайды. Дегенмен, гигиеналық талаптарды сақтау үшін көрермендер аймағы негізгі залдан шынымен бөлінген. Эфирлік күмбез және оның бастапқы театр стиліндегі архитектурасы медицина студенттері сияқты қызығушылық танытқан көрермендер үшін ұлттық деңгейде танымал тарихи орынға айналды.
The Ether Dome is one of the oldest operating theatres in the United States. Over the years, there has been a concerted effort to restore the original architecture of the Ether Dome while also incorporating modern technology for educational uses today. Architects and designers tried to maintain the authenticity of the space by relying on historical documents and photos. Additionally, specialists analyzed paint chips from the early 19th century in order to help with renovations and to ensure the damages were repaired. The dome's architecture resembles that of a courtroom or a theatre where surgeries were performed at the center of the dome. An audience can witness the surgeries from amphitheater style seating. Also, the location of the dome and the large glass ceiling and windows that compose the dome let in light for operations to be performed. Modern day surgery theaters follow the same concept of the Ether Dome's stylistic arrangement, however do not feature a dome due to modern lighting technology. However, for hygiene purposes the spectators' section is separated from the main gallery by glass. The Ether Dome and its original theatre style architecture has turned into a nationally recognized historical site for interested spectators, especially students of medicine.
МГГ-ның алғашқы операциялық залы
Эфир күмбезі 1821 жылдан 1867 жылға дейін, жаңа хирургиялық ғимарат салынғанға дейін операциялық театр ретінде қызмет етті. Электр пайда болғанға дейін салынған операциялық бөлмелер әдетте ғимараттың ең жоғарғы қабатында орналасқан, қолда бар жарықты пайдалану үшін. Хирургиялық анестезия болмаған кезде бұл орын төменгі қабаттардағы науқастардың айқай-шуын басуға да көмектесетін. Ауырсыну көбінесе шок тудырғандықтан, сол кездегі хирургтар қол немесе аяқ ампутациясын қаншалықты жылдам жасай алатындарымен мақтанатын. 90 секунд жақсы нәтиже саналды. 19 ғасырға тән екі операциялық кресло, Bigelow операциялық креслосы деп белгілі, 1854 жылы жасалған және орындықтардың артындағы көрме алаңында орналасқан. Олардың қызыл барқыттан жасалған қаптамасы қан дақтарын жасыру үшін арналған еді. Осы жаңалықтан кейін жасалған бұл кресло, алғашқы рет баусыз жасалған, піл сүйегі мен ағаштан жасалған тұтқалары бар, олар ессіз, анестезия алған науқасты дұрыс жағдайға келтіруге мүмкіндік берді. Алайда, ол металл емес, былғарыдан жасалғандықтан, оны зарарсыздандыру оңай болғандықтан, келесі онжылдықтарда пайдаланудан шығарылды. Эфир күмбезі әрқашан операциялық бөлме ретінде қызмет еткен жоқ. 1821 жылдан 1868 жылға дейін операциялар орындалды, содан кейін 1868 жылдан 1873 жылға дейін қойма, 1873 жылдан 1889 жылға дейін жатақхана, 1889 жылдан 1892 жылға дейін MGH-да жұмыс істейтін медбикелерге арналған асхана болды, ал қазір ол оқу орыны ретінде пайдаланылады.
The Ether Dome served as an operating theater from 1821 to 1867, when a new surgical building was constructed. Operating rooms built before electricity were typically located on the top floor of a building to take advantage of available light. Before surgical anesthesia the location was also helpful to muffle the screams of patients for those on the floors below. Because pain often induced shock, surgeons of the day prided themselves on the speed in which they could amputate an arm or a leg. Ninety seconds was considered a good time. Two 19th century operating chairs famously known as Bigelow Operating chair was built in 1854, are located in the display area behind the seating tiers. Their red velvet upholstery was apparently intended to make bloodstains less visible. It was created in light of this discovery; it was the first of its kind without restraints and had ivory and wooden handles that could be used to position the unconscious, anesthetized patient. The chair quickly fell out of use over the next few decades, however, as it was made from leather rather than metal, which can be sterilized more easily. The Ether Dome has not always served the purpose of an operating room. From 1821 to 1868, operations were performed, it was then a storage area from 1868 to 1873, a dormitory from 1873 to 1889, a dining room for the nurses employed at MGH from 1889 to 1892, and now it is a teaching space.
Анам (емхананың ең қарт науқасы)
1823 жылдың 4 мамырында Массачусетс бас ауруханасына Бостон қаласынан боялған ағаштан жасалған ішкі және сыртқы сандықтарымен бірге египеттік мумия келді. Бұл ансамбльді 19 ғасырдың басында грек қаласы Смирнада тұратын голланд саудагері Якоб Ван Леннеп қалаға сыйлаған. Нидерландының бас консулы болған Ван Леннеп мырза, Бостондықтарға мумияны сыйлық ретінде ұсынып, өзінің туған жері Жаңа Англияны таң қалдыруды көздеген. Мумия 1823 жылдың 26 сәуірінде «Салли Энн» британдық кемесімен Бостонға жеткізілді және Америкадағы алғашқы толық египеттік жерлеу ансамблі болды. Ол кеменің капитаны Роберт Б. Эдстің қамқорлығына берілді, сондай-ақ Брайант П. Тильден, Эск., ақыры мумияны Массачусетс бас ауруханасына беру туралы шешім қабылдады. Аурухананың сенімділері бұл сыйлықты «операциялық бөлменің сәйкес әшекейі» ретінде қабылдады, сонымен қатар мумияны ауруханаға қаражат жинау үшін көрмеге қоюға үміттенді. Және екі жыл ғана бұрын ашылған, жаңадан құрылған ауруханаға жұмыс істеу үшін қаржы қажет болды. Мумия қажетті қаражатты жинауға көмектеседі. Келгеннен кейін көп ұзамай мумия Бостондағы «Мистер Доггеттің өнер қоймасында» көрсетілді, онда жүздеген адам АҚШ-тағы алғашқы толық египеттік мумиясын көру үшін 0,25 доллар төледі. Сол күзде мумия Шығыс жағалаудағы бірнеше қалаларды аралап, 1823 жылдан 1824 жылға дейін бір жыл бойы ауруханаға одан да көп ақша жинады. Қайтып келгеннен кейін ол Эфирлік күмбезге орналастырылды, онда ол кейіннен 6000-нан астам операцияға куә болды, соның ішінде 1846 жылдың 16 қазанында анестезия астында жасалған алғашқы табысты операция көрсетілді. 1823 жылы Джон Коллинз Уоррен мумияны ішінара ашып, зерттеді. Содан кейін ол мумиялар мен мумификация туралы алғашқы американдық трактатын жариялады. Мумия 19 ғасырдың соңында Бостон көркемсурет мұражайында көп уақыт өткізді. Мумияның сыртқы сандығы 1932 жылдан бері Массачусетс штатының Спрингфилд қаласындағы Джордж Уолтер Винсент мұражайында сақталады. Бір ғасырдан астам уақыт өткен соң аурухана мумияның кім екенін білді. 1960 жылы Бостон көркемсурет мұражайының Мысыр өнері бөлімінің мұрағатшысы Доус Данэм мумияның сандығындағы иероглифтерді зерттеп, аударды. 26-шы династиядан (б.з.д. 663–525) немесе одан кейінгі уақытта шыққан мумияның енді аты болды – Падихершеф, яғни «Хершеф құдайы берген адам». Ол Тева қаласында туған және тас кесуші болып жұмыс істеген. Қазіргі медициналық мәліметтер бойынша Падихершеф, немесе «Пади» 20-30 жас аралығында болған және ол тас кесуші емес еді. Керісінше, ол «мазар іздеуші», яғни Фивадағы некропольде жерлеуге болатын орындарды іздеген адам болған. 2013 жылы бір демеуші мумияны қалпына келтіру үшін қаржы бөлді. Процедура кезінде Падихершефке Массачусетс бас ауруханасының радиолог дәрігері Раджив Гуптаның бақылауымен толық денеге компьютерлік томография жасалды. Бұл сканерлеу 20 000-нан астам сканерлеуді қамтамасыз етті, содан кейін олар оның денесінің 3D-бейнесіне жиналды. Олардың көптегені мумияларды зерттеу консорциумы AMSC Research-тің сот-медициналық патологоанатомы Джонатан Элиас, PhD дайындаған есепте қайталанған. Жобаның бір нәтижесі – Падихершефтің бетін компьютерлік томографиялық реконструкциялау болды. Сканерлеу, 3D-тұлғаны тану бағдарламасы және мумияларды зерттеу туралы терең білімді пайдалана отырып, Элиас тобы барлық факторларға негізделген мұқият талдау жасады және 3D-бас модельді пайдаланып, Пади тірі кезінде қалай көрінгенін бейнеледі. Падихершеф мумиясы Массачусетс бас ауруханасының Эфирлік күмбезінде 190 жыл бойына көптеген медициналық жетістіктерге куә болды. Онжылдықтар бойы бөлмеге келген қонақтарды осы ерекше қонақжай адам үнсіз қарсы алып, әдемі безендірілген сандығында тұрып, оның кім екеніне және ауруханаға қалай келгеніне таңғалып қарады. Соңғы тексеруге дейін оның өлімінен бұрынғы өмірі туралы көп нәрсе белгілі емес еді. Джон Коллинз Уоррен, МГХ-ның негізін қалаушы және оның алғашқы хирургы, МГХ-ға алғаш келген кезде «Падиді» ашқаннан кейін, оның басын ашып зерттеді, ол бүгінгі күнге дейін сақталған. 1931 жылы және 1977 жылы Падидің рентген суреттері түсірілді, бұл оның денсаулығы туралы біршама мәлімет берді. Өсу сызықтары Падидің бала кезінде қатты ауырып, біраз уақыт бойы өспей, кейін ғана жазылғанын көрсетті. Сүйек зақымдануы оның артриттен зардап шеккенін көрсетеді. Осы есепте Падидің өмірі туралы бұрын белгілі болмаған көптеген мәліметтер келтірілген. Пади бұған дейін екі рет қалпына келтірілген: бір рет 1980 жылдары және тағы бір рет 2002 жылы. Мумиялау эликсирінен пайда болатын тұз қоршаулары Падидің беті мен басының ашық бөліктерінде жиналып, оларды мерзімімен алып тастау қажет.
On May 4, 1823, Massachusetts General Hospital received an Egyptian mummy from the city of Boston, complete with painted wooden inner and outer coffins. The ensemble had been given to the city by Jacob Van Lennep, a Dutch merchant living in the Greek city of Smyrna in the early 19th century. It is thought that Mr. Van Lennep, who was also the Counsel General of the Netherlands, bought the mummy as a gift to Boston as a way to impress his native New England in laws. The mummy arrived in Boston on April 26, 1823, on the British ship the Sally Ann and was the first complete Egyptian burial ensemble in America. He was placed under the care of the ship's captain, Robert B. Edes, along with Bryant P. Tilden, Esq., who ultimately made the decision to give the mummy to Massachusetts General Hospital, whose trustees accepted the gift as "an appropriate ornament of the operating room," while also hoping to exhibit the mummy to raise funds for the hospital. The fledgling hospital, which had opened its doors just two years earlier, was still in need of operating funds that would help it better serve the sick and indigent individuals for whom it had been chartered to provide care. The mummy would help raise those needed funds. Shortly after his arrival, the mummy was put on display at "Mr. Doggett's Repository of Arts" in Boston, where hundreds of people paid $0.25 to see the first complete human Egyptian mummy in the U. S. That fall, the mummy went on a year long (1823 to 1824) multi city tour of the East Coast, raising even more money for the hospital. Upon his return, he was placed in the Ether Dome where he subsequently witnessed more than 6,000 surgeries, including the famous first successful demonstration of surgery under anesthesia on October 16, 1846. In 1823, John Collins Warren partially unwrapped and examined the mummy. He then published the first American treatise about mummies and mummification. The mummy spent much of the late 19th century at the Boston Museum of Fine Arts. The mummy's outer coffin has been at the George Walter Vincent Museum in Springfield, MA since 1932. More than a century later the hospital learned just who the mummy was. In 1960, Dows Dunham, curator emeritus of the Department of Egyptian Art at Boston's Museum of Fine Arts, examined and translated the hieroglyphics on the mummy's coffin. Hailing from the 26th Dynasty (663–525 BC) or later, the mummy now had a name—Padihershef, meaning "He whom the god Hershef has given." and a birthplace—Thebes; and an occupation—stonecutter. Newer medical information tells us that Padihershef, or "Padi", was probably between 20 and 30 years of age and was not a stonecutter at all. Rather, he was "tomb finder," or prospector, someone who looked for spaces in the Theban necropolis that could serve as burial spaces. In 2013, a donor provided funds for the mummy's restoration. During the procedure, Padihershef was given a full body CT scan overseen by Massachusetts General Hospital's radiologist Rajiv Gupta. This scan, which provided more than 20,000 scans that were then assembled into 3D renderings of his body. Many of these are replicated in the report prepared by forensic pathologist Jonathan Elias, PhD, of AMSC Research, a mummy research consortium. One of the outcomes of the project includes a CT facial reconstruction of Padihershef. Using the scans, 3D facial recognition software and a thorough knowledge of mummy forensics, Elias' group undertook a thorough analysis based on all these factors and using a 3D skull model, developed a representation of what Padi may have looked like in life. The mummy Padishershef has borne witness to many medical milestones during his 190 years in the Massachusetts General Hospital's Ether Dome. Over the decades, visitors to the room have been greeted silently by this unusual host, standing nestled in his beautifully decorated coffin, and often wondered just who he was and how he came to reside at the hospital. Until this most recent examination, little was known about his life before his death. John Collins Warren, MD, co founder of MGH and its first surgeon, had performed a post mortem on "Padi" when he first came to the MGH, which included uncovering the mummy's head, as it remains today. In 1931, and again in 1977, X rays were taken of Padi in his case, which provided a little more insight into his health. Growth lines show that Padi was so ill as a child that his growth stopped for some time before he was well again. Bone damage reveals that he suffered from arthritis. The extensive report included here provides many details of Padi's life that were unknown to us until his March 2013 scanning examination. Padi has been restored twice before: once in the 1980s and again in 2002. Salt deposits that build up from the embalming elixir have formed on the exposed portions of Padi's face and head need to be removed periodically.
Аполлон Белведер мүсіні
Эфирлік күмбездегі Аполлонның гипстен жасалған мүсінін 1845 жылдың наурыз айында мемлекет қайраткері және шешен, Құрметті Эдвард Эверетт М-ге сыйлады. Бұл сыйлыққа жауап ретінде аурухана басшылары оған "Еверетт мырзаның шетелдегі ауыр міндеттеріне қарамастан, туған жеріндегі қайырымдылық мекемелеріне деген қызығушылығын сақтап қалғаны үшін алғыс айтады" деп жазған хатты табыс етті. Эверетт МГХ-ның қайырымдылық ұйым екенін, көбінесе мұқтаж және кедей науқастарды емдеуге бағытталған ерікті аурухана екенін көрсетуді қалады. Аполлон мүсінін алған аурухана басшылары осы мүсінді оның қайырымдылық істеріне арналған ескерткіш ретінде Эфирлік күмбезде сақтап қойды. Көрмеге қойылған мүсін – Ренессанс дәуірінде Римде табылған түпнұсқа Аполлон Белведерінің көшірмесі. Наполеон 19-ғасырдың басында Римді тонап, Аполлон Белведерін Ватиканнан Париждің Лувр музейіне алып кетті, осы мүсін де сол жерде жасалған. Лувр мүсіннің гипстен құймаларын жасап сатты, Эверетт олардың бірін сатып алып, Бостонға жеткізді. Ағылшын теңіз капитаны және жазушы Фредерик Марриат, Эверетттің үйіне барғанда, мүсінге жабын жабылғанын көріп, сыйлықтан бірнеше жыл бұрын, оны білімді және ашық ойлы американдықтардың ұяңдығының мысалы деп бағалады. Аполлонның символикасы медицинаның куәсі ретінде Эфирлік күмбез архитектурасының бөлігі болып қала береді. Мүсінді жақыннан қарағанда Аполлонның жанында жылан байқалады. Жылан – жаңарудың символы және емдеудің маңызды белгісі – кадуцейдің құрамында да бейнеленген. Бұдан бөлек, мүсін бұл бөлменің медицинадағы инновация мен жетістіктерді көрсететінін білдіреді. Ежелгі грек ғалымдары Гиппократ Аполлонға құлшылық еткен, осыдан кейін қазіргі заманғы медицина қызметкерлеріне үлгі болатын ілімдер пайда болды. Аполлон – медицина және емнің құдайы – алғашқы Гиппократ антында қасиетті саналды: "Мен емші Аполлонға, Асклепийге, Гигиеяға, Панацеяға және барлық құдайлар мен құдайшаларға ант етемін, оларды куәгерім етіп, қабілетім мен ойымның шегінде осы антты орындаймын".
The plaster statue of Apollo in the Ether Dome was given to the M by statesman and orator, Honorable Edward Everett in March 1845. In exchange, the hospital trustees presented to him "their grateful acknowledgments for his beautiful gift, valuable as a memorial, that, amidst his arduous public duties in a foreign country, Mr. Everett feels an undiminished interest in the charitable institutions of his native land." Everett wanted to exude his appreciation of MGH being a charitable institution—a voluntary hospital with a mission of treating the often poor patients who were in dire need of assistance. In return for the gifted statue of Apollo, the trustees of MGH kept this statue in the Ether Dome as a memorial to his philanthropic acts. The displayed work is a copy of the original Apollo Belvedere, a sculpture unearthed in Rome during the Renaissance. Napoleon looted Rome in the early 19th century and took the Apollo Belvedere from the Vatican to the Louvre in Paris. where the statue that is on display was crafted. The Louvre made and sold plaster casts of the statue, one of which Everett bought and shipped back to Boston. The English sea captain and novelist Frederick Marryat decried, while on a visit to Everett's home, where the statue was draped to cover its near nakedness, a few years before the donation, the covering as an example of the prudishness of otherwise educated and open minded Americans. The Apollo remains a part of the architecture of the Ether Dome as a testament to medicine due to its symbolism. Upon further observing the cast statue, one may notice the snake directly next to Apollo. Snakes are a symbol of renewal and are even displayed in the caduceus—a prominent emblem of healing. Furthermore, the statue is an indicator to visitors that this room represents innovation and the advancement of medicine. The Hippocrates of Ancient Greek scholars worshipped Apollo, and this inevitably led to teachings that would act as a precedent to modern day medical personnel. Apollo—the god of medicine and healing—was sacred in the original Hippocratic Oath: “I swear by Apollo the Healer, by Asclepius, by Hygieia, by Panacea, and by all the gods and goddesses, making them my witnesses, that I will carry out, according to my ability and judgment, this oath and this indenture.”
Скелет
Эфир күмбезіне ілінген оқыту скелеті 1847 жылы эфирлік анестезия қолданылғанда түсірілген дагеротипілердің фонында көрінеді. Мұндай сүйектер 19 ғасырда ауруханалар мен медициналық мектептерде жиі кездесетін. Бұл сүйектің кімге тиесілі екені белгісіз, бірақ оны 19 ғасырда медициналық білім беру үшін жеткіліксіз дене болғандықтан, дене ұрлау практикасы арқылы алған болуы мүмкін. Медициналық диссекция АҚШ-тың көптеген аймақтарында заңсыз болғандықтан, студенттер көбінесе дене ұрлаушылардың қызметіне тәуелденді немесе қабір қазуға мәжбүр болды. 1831 жылы Массачусетс штаты Анатомия заңын қабылдады, ол штаттың медициналық мектептеріне кедейлердің, психикалық аурулармен ауырғандардың және түрмеде қайтыс болғандардың денелерін алуға рұқсат берді. Бұл заңның мақсаты дене ұрлаушылардың заңсыз әрекеттерін азайту болған, бірақ ол жақсы жағдайдағы, қадірлі зираттарда жерленуге мүмкіндігі бар адамдар мен өлгеннен кейін өздерінің еркіне қарсы денелері қолданылуы мүмкін кедейлер арасындағы айырмашылықты күшейтті.
The teaching skeleton hanging in the Ether Dome can be seen in the background of daguerreotypes showing the administration of ether anesthesia in 1847. Such skeletons were a common feature in hospitals and medical schools in the 19th century. While the identity of this skeleton is not known, it is possible that it was obtained through the practice of body snatching, a practice prevalent in the 19th century due to a shortage of available bodies for instruction in medical schools. As medical dissection was illegal in many parts of the United States, students often had to rely on the illicit activities of body snatchers, or resort to grave robbing themselves. In 1831, Massachusetts passed the Anatomy Act, allowing the state's medical schools to obtain the bodies of the poor, the insane, and those who died in prison. The aim of this act was to decrease the illicit activities of the body snatchers, though it further contributed to the sense of separation between the well to do, who could be buried in respectable cemeteries, and the poor, who were at risk of having their bodies used against their wills after death.
Эфир күмбезі төменгі деңгейі
Әтер күмбезі театрының екі жағындағы кішкентай есіктер арқылы немесе театрдың ең жоғарғы қатарының артындағы тік, төмен қарай баспалдақтың төменгі жағындағы жабық есіктен Әтер күніне арналған әртүрлі артефакттар мен ақпараттардың көрмесі орналасқан, оның ішінде Әтер күнінің шараларынан цитаталар да бар. Әтер күмбезі театрының орындықтарының астындағы дөңгелек бөлмеде бұл көрме жылтыр, алтын тақтамен «Г. Х. Гей Уорд, Джордж Генри Гейге арналған ескерткіш» деп белгіленген. Қабырғаларда доктор Уильям Т. Г. Мортон сияқты көрнекті тұлғалардың суреттері мен «Біз ауырсынуды жеңдік» сияқты цитаталардың кескіндері ілулі тұр. Көрмедегі суреттер мен цитаталармен қатар, Уильям Т. Г. Мортонның байлығының және эфирге деген құрметтің куәсі болып табылатын операциялық кресло мен той киімдері сияқты артефакттар да бар. Жасырын, жарты ай пішіндес дәліз – Әтер күмбезі көрмесінің маңызды бөлігі, бірақ оған көбінесе тиісінше назар берілмейді. Кішкентай есіктердің ішіндегі қалыпты диабет кабинетінің болуы, Әтер күмбезінің екінші бөлігін Әтер күмбезінің артындағы құлыпталған бөлме немесе шкаф деп қате түсінуге мүмкіндік береді.
Located through small doors on either side of the Ether Dome theater or through a closed door at the bottom of a steep, downwards stairway behind the top row of the theater, there is an exhibit of various Ether Day artifacts and information, including quotes from the Ether Day event. In the round room under the seats of the Ether Dome theater, the exhibit is designated as the “G. H. Gay Ward, Memorial of George Henry Gay” by a shiny, gold plaque. On the walls there are drawings and paintings of notable figures, such as Dr. William T. G. Morton, and pictures of quotes, like “We have conquered pain.” Alongside the exhibited pictures and quotes, there are artifacts like an operating chair and the wedding clothes of William T. G. Morton, which represent an evidence of wealth and a veneration of ether. The hidden crescent shaped corridor is a significant part of the Ether Dome exhibit that rarely gets the same attention. With a normal diabetes office inside of the small doors, it is easy to see how the Ether Dome's second half can be mistaken for a locked room or closet behind the Ether Dome.