Кіріспе

Корпоративтік ұлтшылдық – корпоративтік және ұлттық мүдделердің бірігуіне баса назар аударатын идеология.

Корпоративтік ұлтшылдық – түрлі мағыналарды білдіретін ұғым: қоғамның негізгі бірлігі және мемлекеттің басты қамқорлығы жеке адам емес, корпоративтік топ екеніне сенетін саяси мәдениет, ал корпоративтік топтың мүдделері ұлттың мүддесімен үйлеседі. Корпорациялар негізінен иелерінің пайдасы үшін емес, ұлттың игілігі үшін жұмыс істеуі керек. Корпорациялар шетелдік меншіктен қорғалуы тиіс. Корпорациялар мемлекеттендірілуі мүмкін немесе мемлекеттік меншікке өтуі керек. Мемлекет корпоративтік мүдделерді қолдайды.

Мемлекет жеке тұлғаларға емес , корпорацияларға қатысты әрекет етуі керек

"Корпоративтік ұлтшылдық" термині саяси философия мен экономикалық теорияны сипаттау үшін қолданылуы мүмкін, оның жақтастары корпоратистер болып табылады және қоғамның негізгі бірлігі – отбасы немесе басқа корпоративтік топтардың ұлттың мүддесімен үйлесетініне сенеді. Сондықтан кейбіреулер мемлекеттің негізгі серіктері компаниялар, жұмысшы кооперативтері, кәсіподақтар сияқты "корпорациялар" болуы керек деп есептейді және осы бірліктерге өздерінің мүшелеріне қалай дұрыс көрінетін болса, солай қызмет етуге рұқсат беруі керек.

Ұлттық корпорацияларды шетелдік меншік құқығынан қорғау керек

Норвегияның тарихында шетелдік компаниялардың ірі норвегиялық фирмаларды иеленуіне тосқауыл қоятын мемлекеттік науқандар болған. 2005 жылы PepsiCo компаниясы француздық Danone азық-түлік тобын сатып алуға тырысады деген қауесет тарады, бұл халық арасында кеңінен наразылық тудырды. Danone компаниясының бұрынғы басшысы: "Danone – Шартр соборы сияқты, ал Шартр соборын сатып алуға болмайды" деді.

Корпорациялар ұлтқа тиесілі (мүмкін)

Бұл тіркес корпорацияларға мемлекеттік араласуды, оның ішінде мемлекет корпорацияның меншігіне толыққандай көшуін, яғни ұлттандыруды сипаттау үшін қолданылуы мүмкін. Кейбір сарапшылар АҚШ үкіметінің қаржы секторына жасаған соңғы араласуларын, соның ішінде Fannie Mae және Freddie Mac компанияларын тиімді түрде мемлекеттік меншікке алуын корпоративтік ұлтшылдықтың бір түрі деп санайды.

Мемлекет корпоративтік мүдделерге бейімделген

АҚШ-тағы кейбір либертариандар құлдықтың аяқталуы агрессивті корпоративтік ұлтшылдық немесе экономикаға мемлекеттік араласумен бірге басталып кеткен "бұзылған" режиммен сәйкес келді деп есептейді. Олардың пікірінше, жеке меншік құлдығын жою "буржуазиялық" құлдықты сақтап, оны одан әрі дамытты.