Джереми Коллиер: Театр сыншысы, дін қызметкері және теолог (1650-1726)
Jeremy Collier
Джереми Коллиер (1650-1726): ағылшын театр сыншысы, дін қызметкері, теолог. Джеймс II жақтасы, Вильгельм III-ке адал болудан бас тартты. Жакобиттерді қолдады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1650–1726 жылдары өмір сүрген ағылшын театр сыншысы, жюри мүшесі емес епископ және теолог Джереми Коллиер (Jeremy Collier; 23 қыркүйек 1650 – 26 сәуір 1726) – ағылшын театр сыншысы, жюри мүшесі емес епископ және теолог.
English theatre critic, non juror bishop and theologian (1650–1726)
Jeremy Collier ('/k//ɒ//l//i//ər/; 23 September 1650 – 26 April 1726) was an English theatre critic, non juror bishop and theologian.
Өмір
Жеремия Коллиер Кембриджширдегі Стоу-кум-Куй қаласында дүниеге келді. Ол Кембридж университетінің Каюс колледжінде білім алып, 1673 жылы бакалавр, ал 1676 жылы магистр дәрежесін алды. Джеймс II-нің жақтасы болған Коллиер, Ұлы революциядан кейін Уильям III және Мэри II-ге адалдық ант беруден бас тартты, себебі ол қазы емес (қазы емес жарылысқа қараңыз). Жаңа монархтарға наразылығын одан әрі көрсету үшін, ол король мен патшайымды өлтіруге қастандық жасаған екі якобитті ашық түрде кешірді. 1713 жылы Джордж Хикс және екі шотланд епископы – Арчибальд Кэмпбелл мен Джеймс Гаддерар оны қазы емес епископқа бекітті.
Born Jeremiah Collier, in Stow cum Quy, Cambridgeshire, Collier was educated at Caius College, University of Cambridge, receiving the BA (1673) and MA (1676). A supporter of James II, he refused, as a nonjuror (see Nonjuring schism) to take the oath of allegiance to William III and Mary II after the Glorious Revolution. Furthering his obvious disapproval of the new monarchs, he publicly absolved two Jacobites who had conspired to assassinate the King and Queen. In 1713 he was consecrated a non juror bishop by George Hickes and two Scottish bishops, Archibald Campbell and James Gadderar.
Шығармалары
Коллиер – заңсыздыққа қарсылық білдірушілердің алғашқысы және төрт қағиданың белсенді қолдаушысы. (Заңсыздық схизмасына қараңыз) Революциядан кейінгі жылдары ол жаңа монархтардың заңдылығы мен заңсыздыққа қарсылық білдіруші епископтардың қызметтен шеттетілуіне қатысты бірнеше трактаттар жазды. Ол 1708–1714 жылдарға арналған «Ұлыбританияның шіркеу тарихы» еңбегімен танымал болды, оның саяси және теологиялық пікірлері сынға ұшырады, бірақ бәрібір кеңінен қолданылды. Оның «Алғашқы ағылшын реформаланған литургиясының құдайға сыйынған қызметіндегі кейбір дұғалар мен нұсқауларды қайта жаңарту себептері», 1717 жылғы еңбегі – қағидалар туралы пікірталас бастауын берді. Оның «Эсселері» өз заманында танымал болды, бірақ қазір көбінесе оқылмайды. Коллиер театрға қарсы polemic жазды, бірақ көптеген пуритандар сияқты емес, ол жоғары шіркеу монархисі болды. Коллиер Марк Аврелийдің «Ойлар» атты еңбегін ағылшын тіліне аударды.
Collier was the primus of the nonjuring line and a strong supporter of the four usages. (see Nonjuring schism) In the years following the Revolution he wrote a series of tracts questioning the legitimacy of the new monarchs and the deprival of the Non juror bishops. He was well known for his Ecclesiastical History of Great Britain, 1708–1714, which was attacked for its tendentious political and theological comments, but nevertheless widely used. His Reasons for restoring some prayers and directions, as they stand in the communion service of the first English reform'd liturgy, 1717 was the first salvo in the usages debate. His Essays were popular in his own day but are now little read. Collier wrote anti theatrical polemic but was a high church monarchist, unlike the many Puritans who wrote in this genre as well. Collier also translated the Meditations of Marcus Aurelius into English.
Коллиер дау-дамай
Ағылшын драма тарихында Коллиер 1690 жылдардағы комедияға жасаған театралды шабуылымен танымал. Ол өзінің «Ағылшын сахнасының әдепсіздігі мен құдайсыздығы туралы қысқаша шолу» (1698) атты еңбегінде Уильям Конгрив, Джон Ванбру, Джон Драйден және Томас Д’Урфидің пьесаларын негізгі аргументтері ретінде пайдаланды. 1642 жылы басталған Англия азамат соғысы кезінде театрлар жабылып, 1647 жылы драмаға қатысқан немесе оны тамашалаған әркімді жазалау туралы заң қабылданды. Соғыстан кейін және Англиядағы аралық кезеңде Оливер Кромвель басқаратын пуритандар ағылшын үкіметінің көп бөлігін бақылады. Олар түрлі ойын-сауықтар мен ойын-сауық орындарына, олардың құдайсыз немесе әдепсіз деп есептелгеніне қатаң шектеулер қойды. 1660 жылғы Англияның қайта жаңғыруында драматургтер пуритандық шектеулерге қарсы әлдеқайда ерсілі пьесалармен жауап берді. Қайта жаңғыру кезеңінде қойылған пьесалар сол кездегі сыншылар тарапынан Елизавета дәуірінің ұлы драмаларымен салыстырылды. Алайда, бұл пьесалар некеге, моральға және дін қызметкерлеріне деген құрметсіздік танытқандықтан, олардың әдепсіз екені айтылды. Сонымен қатар, король Карл II әйелдерге сахнада ойнауға рұқсат берді, ал алғашқы актрисалардың кейбіреулері жаман беделге ие болды. Коллиердің жарияламалары әдепсіздіктің таралуын тоқтатуға бағытталған, бірақ олар пуритандар мен қайта жаңғыру драматургтері арасындағы дау-жанжалдың күшті күйзелісіне себепкер болды. Коллиер осы дәуірдегі сахналық қойылымдардағы құдайсыздық пен моральдық төмендеу деп есептеген нәрселерді сынап, шамамен 300 бетке жуық жазды. Бұл қайта жаңғыру театрының моральдық тұрғысынан жалпы шабуылдарынан бастап, сол кездегі драматургтерге қатысты нақты айыптамаларға дейін жетті. Коллиер театр сияқты ықпалды орынның – сол кезде театр моральдық тәрбие беруі керек деп саналған – моральдық зиян келтіретін мазмұнға ие болмауы керек деп мәлімдеді. Бұл жарияламалар Коллиер мен Ванбру сияқты драматургтер арасындағы памфлет соғысын бастады. Көптеген драматургтер оған тиісінше жауап берді, бірақ кейбіреулері осыдан қатты әсер етіп, театрдан толығымен кетіп қалды немесе комедия жазуға деген көзқарастарын өзгертті, олардың ішінде Конгрив те болды.
In the history of English drama, Collier is known for his anti theatrical attack on the comedy of the 1690s in his Short View of the Immorality and Profaneness of the English Stage (1698), which draws for its ammunition mostly on the plays of William Congreve, John Vanbrugh, John Dryden, and Thomas D'Urfey. At the start of the English Civil War (1642) theatres were closed and in 1647 a law was passed to punish anyone who participated in or viewed drama. After the war, and during the English Interregnum, the Puritans, under Oliver Cromwell, had control of most of the English government. They placed heavy restrictions on entertainment and entertainment venues that were perceived as being pagan or immoral. In the English Restoration (1660), playwrights reacted against the Puritanical restrictions with much more decadent plays. The plays produced in the Restoration drew comparisons to the great Elizabethan dramas by critics of the day. However, these plays were considered vulgar because they mocked and disrespected marriage, morals, and the clergy. Furthermore, King Charles II allowed women to act on stage; some of the first actresses were of ill repute. Collier's pamphlets sought to stem the spread of vice but turned out to be the sparks that kindled a controversial flame between like minded Puritans and Restoration dramatists. Collier devotes nearly 300 pages to decry what he perceived as profanity and moral degeneration in the stage productions of the era. This ranged from general attacks on the morality of Restoration theatre to very specific indictments of playwrights of the day. Collier argued that a venue as influential as the theatre—it was believed then that the theatre should be providing moral instruction—should not have content that is morally detrimental. These pamphlets began a pamphlet war between Collier and some playwrights like Vanbrugh. Many of the playwrights responded with equally vehement attacks, but some were so deeply affected, they withdrew from theatre permanently or substantially changed their approach to writing comedies, Congreve amongst them.
Салдары
Реставрация театр стилі Коллиердің памфлеттерінен кейін де біраз уақыт сақталғанмен, Коллиердің сын-пікірлерінің әсерінен жаңа, көбірек ұстанымды театр дами бастады. Пуритандардың қатаң моральдық принциптері және Коллиер сияқтылардың ықпалымен неоклассикалық драма, Реставрация драмасы гүлденген кезеңде де пайда бола бастады. Коллиердің заманында, әдептілікті реформалау қоғамдары театрларда ар-ұяқты сақтауға белсенділік танытты.
Although the theatre styles of the Restoration lasted a while even after Collier's pamphlets, a new and more restrained theatre began to develop due, in part, to Collier's critiques. Due to the strict morals of the Puritans as well as others such as Collier, neoclassical drama began to emerge even while Restoration drama was still flourishing. During Collier's time, Societies for the Reformation of Manners dedicated themselves to maintaining honour in playhouses.
Сөздік
Кольер 1701 жылы "Ұлы тарихи, географиялық, генеалогиялық және поэтикалық сөздік" атты алғашқы энциклопедиясын жариялады. Ол мәтіннің бірнеше ертерек тарихшылардың еңбектеріне негізделгенін, әсіресе Луи Мореридің "Grand Dictionnaire Historique" атты еңбегінің сегізінші басылымынан алынғандығын ашық мойындады. Бұл еңбек 1701 жылдан 1705 жылға дейін Лондонда екі томдық болып шығарылды, ал 1688 жылдан бастапғы кезеңді қамтитын қосымша "басқа біреудің қолымен" сол жылдың соңында жарық көрді. 1721 жылы тағы бір қосымша, ал 1727 жылы екінші басылым шығарылды. Коллиердің қосымшалары бастапқы мәтінге қарағанда сапасы төмен болғандықтан және "Lexicon Technicum" еңбегімен бір уақытта жарық көргендіктен, бұл жұмыс сәтті деп есептелмеді.
Collier published an early encyclopedia in 1701, The great historical, geographical, genealogical and poetical dictionary. He freely admitted that the text was based on a number of earlier historians, but especially out of the eighth edition of Louis Moréri's Grand Dictionnaire Historique. This was issued in two volumes in London from 1701 to 1705 with an appendix covering the time period from 1688 "by another hand" being issued in the latter year. A further appendix was issued in 1721 and a second edition in 1727. The work was not considered a success as Collier's additions were not of the same quality as the source text and it came out during the same period as the Lexicon Technicum.
Өлім
Коллиер 1726 жылғы 26 сәуірде қайтыс болды және 29 сәуірде Ескі Сент-Панкрас шіркеуінің зиратына жерленді. Қабірі қазіргі таңда табылмаған, бірақ Коллиер Бурдет-Кутс ескерткішіндегі жоғалған маңызды қабірлер тізіміне енбеген.
Collier died on 26 April 1726 and was buried on 29 April in Old St Pancras Churchyard. The grave is lost but Collier is not listed on the Burdett Coutts Memorial to the important graves lost therein.