Кіріспе
Австралиялық авиатор, Виктория Кресінің иегері және штат губернаторы, әуе коммодоры сэр Хьюи Идваль Эдвардс (1 тамыз 1914 жыл – 5 тамыз 1982 жыл) – Корольдік әуе күштерінің жоғары шенді офицері, Батыс Австралияның губернаторы және британдық және Достастық елдерінің қарулы күштерінің мүшелеріне "жаудың бетіне қарама-қарсы" көрсетілген батылдығы үшін берілетін ең жоғары награда – Виктория Кресімен марапатталған австралиялық. Корольдік әуе күштерінде (RAF) бомбалаушы ұшқыш ретінде қызмет еткен Эдвардс 1941 жылы Германияның ең қорғалған қалаларының бірі – Бремен портына қарсы бомбалау шабуылын сәтті жүргізгені үшін Виктория Кресімен марапатталды. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстағы ең көп награда алған австралиялық әскери қызметкер атанды. Батыс Австралияның Фримантл қаласында дүниеге келген Эдвардс 1935 жылы Австралияның Корольдік әуе күштеріне қосылды, ал бір жылдан кейін RAF-те қысқа мерзімді қызметке жіберілді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінде қызмет еткен ол тұрақты қызметке ие болды және соғыстан кейін RAF-те мансабын жалғастырды; 1963 жылы әуе коммодоры шенімен зейнетке шықты. Австралияға оралғаннан кейін 1974 жылы Батыс Австралияның губернаторы болып тағайындалды.
Air Commodore Sir Hughie Idwal Edwards, (1 August 1914 – 5 August 1982) was a senior officer in the Royal Air Force, Governor of Western Australia, and an Australian recipient of the Victoria Cross, the highest decoration for gallantry "in the face of the enemy" that can be awarded to members of the British and Commonwealth armed forces. Serving as a bomber pilot in the Royal Air Force (RAF), Edwards was decorated with the Victoria Cross in 1941 for his efforts in leading a bombing raid against the port of Bremen, one of the most heavily defended towns in Germany. He became the most highly decorated Australian serviceman of the Second World War. Born in Fremantle, Western Australia, Edwards joined the Royal Australian Air Force in 1935, and a year later was granted a short service commission with the RAF. Serving throughout the Second World War, he gained a permanent commission and continued his career in the RAF after the war; he retired in 1963 with the rank of air commodore. Returning to Australia, he was appointed Governor of Western Australia in 1974.
Ерте өмір
Эдвардс 1914 жылғы 1 тамызда Батыс Австралияның Фримантл қаласында туды. Оның ата-анасы – Уэльстен келген Хью, темірші және ат тұяқ шебері, және оның әйелі Джейн (қызметтегі аты Уоткинс), 1909 жылы Австралияға көшіп келген. Әкесінің құрметіне аталған ол отбасында әрқашан ортаңғы аты Идвал деп аталатын. Эдвардс бастапқы білімін Уайт Гам Вэлли мектебінде алды, содан кейін Фримантл ұлдар мектебіне оқуға түсті, онда ол академиялық жағынан жақсы нәтижелер көрсетті, бірақ кейін бұл жақсы естелік қабілетінің арқасы екенін айтты, жоғары интеллект емес. Дегенмен, Эдвардс отбасының қаржылық жағдайы оны енді асырауға шамасы келмегендіктен, он төрт жасында мектепті тастауға мәжбүр болды. Өмірінің осы кезеңінде ол "ұяң, өзіне сенбеуші, ойшыл және қиялдауға бейім жігіт" деп сипатталды.
Ұлы депрессия басталғанда Эдвардс жұмыссыз қалды, бірақ кейін Фримантлдегі ат жарысы тұрағында жұмысқа орналасты. Оның міндетіне әр таңертең жылқыларды жағажайға алып барып, суға түсуіне көмектесу, оларды күту және аптасына екі рет жарыстарға қатысу кірді. Осы кезде ол ат жарысына өмір бойына қызығушылық таныта бастады, сондай-ақ Фримантл гарнизонының командасымен бірге крикет ойнады. Ол No. 15 бомбалаушы эскадрильясына жіберілді, 1937 жылдың наурыз айында No. 90 эскадрильясының адъютанты болып тағайындалды, онда Бристоль Бленхейм бомбалаушыларын ұшырды. 1938 жылғы 21 мамырда ол ұшқыш офицері болып жоғарылатылды. 1938 жылдың тамызында Эдвардс Шотландия шекарасының жанынан Бленхейм ұшағымен ұшып бара жатып, дауылға тап болды. Аэродинамикалық рульдер қатып қалғанда, ұшақ жерге қонуға мәжбүр болды, және Эдвардс навигатор мен артқы пулеметшіге ұшақтан секіріп шығуға бұйрық берді. Өзі де секіруге тырысты, бірақ парашюты бомбалаушының радио мачтасына ілініп қалды. Соңынан болған апатта ол бас жарақатын алды және аяғы ауыр түрде сынды, бірақ күрделі операциядан кейін ғана сақталды, нәтижесінде аяғы екіншісінен қысқа болды. Апаттан кейін ол 1940 жылдың сәуіріне дейін ұшуға жарамсыз деп танылды, содан кейін соғыс басталғандықтан No. 139 эскадрильясына белсенді қызметке жіберілді.