Кіріспе

Либертариандық пен георгизмді біріктіретін саяси және экономикалық идеология – Геолибертариандық. Геолибертариандық – либертариандық пен георгизмді біріктіретін саяси және экономикалық идеология. Ол георгизмдегідей, еңбекке емес, жер мен табиғи ресурстардан алынған табысқа негізделген салық салу жүйесін, сондай-ақ либертариандыққа тән минималистік үкімет моделін қолдайды. Бұл терминді 1981 жылы қайтыс болған экономист Фред Фолдвари енгізді. Геолибертариандар жердің жеке меншігіне құқықты мойындайды, бірақ осы жерге қол жеткізу құқығын жоғалтқандығы үшін қоғамға лайықты өтемақы төленсе ғана. Кейбір геолибертариандар салық базасын кеңейтіп, табиғи ресурстардың азаюын, қоршаған ортаға келтірілген зиянды және жерді пайдаланумен байланысты басқа да мәселелерді қамтиды. Осы философияның айқын тұжырымын Томас Пэйннің 1797 жылғы «Аграрлық әділдік» атты памфлетінде табуға болады: «Адамдар жерді жаратқан жоқ. Жеке меншік – жердің өзі емес, оның жақсартылған құны ғана. Әрбір жер иесі өзі пайдаланатын жер үшін қоғамға жер салығы төлеуге міндетті».

Шолу

Геолибертариандар географиялық кеңістік пен шикі табиғи ресурстар – экономикалық анықтама бойынша жер саналатын кез келген активтер – бәсекелес тауарлар екенін, олардың жалпыға ортақ мүлік немесе, дәлірек айтқанда, иесіз мүлік болып табылатынын, барлық адамның оларға тең құқығы бар екенін, ал капиталдық байлықты толығымен жекешелендіруге емес, қол жетімді екенін жақтайды. Сондықтан жер иелері, ешқандай жақсартуларсыз, еркін нарықта белгіленген жалға алу құнына сәйкес өтемақы төлеуі керек, азаматтық пайдалану құқығы үшін (яғни, заңмен танылған, мүлікке шектеулер қоя отырып, эксклюзивті иелену құқығы) немесе мұндай шектеулерсіз толық меншік құқығы үшін. Мүмкіндігінше, жерге салынатын салық тек жеке меншік иесінен алынған экономикалық рента, аумақтың жалпы жер құнының тең үлесінен асып кеткен жағдайда ғана салынуы керек. Бұл ұсыныс бойынша, жалға алу ақысы жерді жай ғана иеленуі немесе пайдалануы үшін емес, өйткені қоғам да, мемлекет те ортақ мүлікке заңды түрде ие емес, керісінше, басқаларды сол жерден шығаруға заңды құқы үшін объективті бағаланған өтемақы ретінде алынады. Кейбір геолибертариандар табиғи ресурстардың азаюын реттеу үшін ластану салығы мен пайда алу салығын, сондай-ақ жер құндылығына кері әсер ететін іс-әрекеттерге оң экологиялық әсер ететін компенсациялық төлемдерді де қолдайды. Олар әрбір адамның өз еңбегінің жемісіне жеке меншік ретінде толық құқығы бар деген стандартты либертариандық ұстанымды ұстанады, ал өндірілген тауарлардың қоғамға немесе қоғамды білдіретін үкіметке ұжымдық түрде тиесілі болуына қарсы. Адамның "еңбегі, жалақысы және еңбек өнімдеріне" салық салуға болмайды. Либертариандық қозғалыстағы георгистер еместермен бірге, олар тең бостандық заңын қолдайды, "толық азаматтық бостандықтарды, құрбандықтарға шабуыл жасалмаса, қылмыс болмайды" деген қағиданы жақтайды. Геолибертариандар көбінесе 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы георгистік бірыңғай салық қозғалысының ықпалында болды, бірақ оның артындағы идеялар Генри Джорджтан бұрын пайда болды және Джон Локктың саяси жазбаларында, ағылшынның нағыз тегістеушілерінің немесе Геррард Винстанлидің, француз физиократтарының (әсіресе Квесне мен Турго), британдық классикалық экономистер Адам Смит пен Дэвид Рикардо, француз либералды экономистері Жан Батист Сэй мен Фредерик Бастиат, американдық революциялық жазушылар Томас Джефферсон мен Томас Пейн, ағылшын радикалды жер реформаторы Томас Спенс, американдық индивидуалистік анархистер Лисандер Спунер мен Бенджамин Таккер, сондай-ақ британдық классикалық либералды философтар Джон Стюарт Милль мен Герберт Спенсердің әртүрлі формаларында кездеседі. Джорджтан бері геолибертариандық көзқарасты ұстанатындардың арасында ескі оңшыл әлеуметтік сыншылар Альберт Джей Нок пен Франк Ходоров бар. Жер құнына салықты кезеңдік реформа ретінде қолдаған басқа либертариандардың арасында Милтон Фридман, Карл Хесс, Джон Хосперс және АҚШ Либертариандық партиясының негізін қалаушы Дэвид Нолан бар.

Меншік құқығы

Классикалық экономикалық және либералдық дәстүрлерді жалғастыра отырып, геолибертариандар жердің – өндірістің тәуелсіз факторы екенін, ол бүкіл адамзаттың ортақ мұрасы екенін және жеке меншіктің әділдігі жеке адамның еңбегінің нәтижелеріне құқығынан туындайтынын айтады. Экономикалық тұрғыдан алғанда жер адам еңбегінің өнімі болмағандықтан, оның меншігін адамның табиғи құқықтарына сүйене отырып ақтауға болмайды. Геолибертариандар жеке азаматтың жерді тек қана иелену құқығын, егер жер экономикалық рента жинақтаса, оның толық ренталық құны тең қол жеткізуден айырылған қоғамға төленуі шартымен мойындайды. Бұл бұрмалаушылық жасамаушылық салық салу жүйесі, қоғамның барлық мүшелеріне тиесілі құнды қайтару және жер иелерін тек қана қажетті жерді пайдалануға ынталандыру, ал қалған жерді басқалар иеленуіне, пайдалануына және дамытуына мүмкіндік беру арқасында тиімді болады. Геолибертариандық философияның айқын тұжырымы Томас Пэйннің 1797 жылғы «Аграрлық әділдік» атты памфлетіндегі мына сөзінде көрінеді: «Адамдар жерді жаратқан жоқ. Жеке меншік – жердің өзі емес, тек оның жақсартылған құны ғана. Әрбір жер иесі өзі пайдаланатын жер үшін қоғамға жер рентасын төлеуге міндетті». Ал Джон Локк жеке меншік жерді мақтауға лайық екенін, егер оның өнімі жойылмаса және «басқалар үшін де жеткілікті және сондай-ақ жақсысы қалдырылса» жазған. Егер Локк шарты бұзылса, онда жер жалға берілетін құнға ие болады. Кейбір геолибертариандар «жеткілікті және сондай-ақ жақсысы қалдырылған» дегенді қалалық жағдайда, онда орналасқан жер маңызды рөл атқаратындықтан, іс жүзінде мүмкін емес деп санайды. Бұл кез келген қалалық әлеуметтік ортада Локк шарты жер рентасын жинауды және тең бөлуді талап етеді дегенді білдіреді. Геолибертариандар кейде Локк еңбек теориясының, оның «Үкімет туралы екінші трактатында» сипатталған, жерді бастапқыда иеленудің әділдігіне қатысты қалыптасқан түсіндіруімен келіспейді, оның орнына Локк еңбек арқылы жерден меншік құру процесін сипаттайтын шартқа сәйкес келетін көзқарасқа бейім. Жеке меншікті адамның еңбегінің нәтижесі деп қатаң анықтау геолибертариандарды капиталдық тауарлар, тұтыну тауарлары мен қызметтердің еркін нарығын, сондай-ақ жұмысшылардың толық табысына құқықтарын қорғауды қолдауға итермелейді.

Саясат ұсыныстары

Геолибертариандар, әдетте, Генри Джордж және одан бұрынғылар ұсынған жер құнына салық салу арқылы жеке жер иелерінен алынған жер рентасын барлық қауым мүшелеріне бөлуді қолдайды. Геолибертариандар жер құнынан түсетін түсімдердің тек қажетті әкімшілік шығындарды жабуға және басқару органының өмір, бостандық және мүлік құқықтарын қамтамасыз ету және сақтау үшін қажетті мемлекеттік қызметтерді қаржыландыруға жұмсалуын қалайды. Бұл азаматтық қорғаулар юрисдикция ішіндегі жердің жалпы рентасын арттырады, соның арқасында өзін-өзі қаржыландырады. Қалған асып қалған сома әрбір азаматқа шарты жоқ дивиденд ретінде тең бөлінеді. Осылайша, жердің құны оны өндіретін тұрғындарға қайтарылады, бірақ олар практикалық қажеттіліктер мен заңдық жеңілдіктерге байланысты тең қолжетімділікке ие болмаған, ал кедейлер мен әлсіздер бюрократия мен тексерулерден арылған сенімді әлеуметтік қорғау жүйесінен пайда көреді. Кейбір геолибертариандар жер құнына салық салудың негізі табиғи ортақ иеліктің құнын төмендету үшін қосымша ластану салығын да қолдауға болатынын айтады. Радиотолқындар спектрінің жалпыға ортақ және икемсіз сипаты (экономикалық санатына қарай жерге жататындықтан) оның эксклюзивті пайдалануын салық салуды да негіздейді. Америкалық экономист және саяси философ Фред Фолдвари «геолибертариандық» терминін «Land&Liberty» журналында жарияланған осы аттас мақаласында енгізді. Фолдвари «геоанархизм» деп атаған жағдайда, ол геолибертариандық идеологияның ең радикалды түрде орталықсыздандырылған және қатаң ерікті формасы болып сипатталады. Фолдвари жеке агенттіктер жер рентасын жинайды және адамдар қалаған жағдайда байланысты геоқоғамдықтардан бөлініп, олардың қорғау және заңдық қызметтерінен бас тарту мүмкіндігіне ие болады деп теориялайды.