Кіріспе
1688 және 1714 жылдар аралығында Валахия князі
Шығыс православиедегі өлім және киелі ету
Константиннің қайтыс болуының жағдайлары мен фактілері тарихта жазылған, ал оның қасиеттілігі барлық Шығыс православие шіркеулерінде мойындалады. 1714 жылдың 15 тамызында, Құдай шешу мейрамында, Константин Бранковеану өзінің 60 жылдық мерейтойын тойлап жатқанда, ол және оның төрт ұлы мен бояр Ианаче Вакареску Түркия сұлтаны Ахмет III-тің алдына әкелінді. Австрия, Ресей, Франция және Англияның дипломатиялық өкілдері де қатысты. Оның барлық байлығы тәркіленгеннен кейін, отбасының өмірін сақтап қалу үшін, ол православие христиан дінінен бас тартуы сұралды. Ол былай деді: "Міне, мен барлық байлығымды, бар мүлкімді жоғалттым! Енді жанымызды жоғалтпайық. Батыл да ержүрек болыңдар, жанымдағыларым! Өлімді елемеңдер. Құтқарушымыз Иса Мәсіх біз үшін қанша азап шегіп, қандай арсыз өлімге ұшырағанын ойлаңдар. Осыған берік сеніңдер және осы өмір үшін сеніміңнен айырылмаңдар!" Осыдан кейін оның төрт ұлы – Константин, Стефан, Раду және Матей, сондай-ақ кеңесшісі Ианаче әкесінің көз алдында бас кесілді. Тарихтан мәлім болғандай, ең кішкентай баласы Матей (12 жаста) қанды қырғынды көріп, үш ағасының басын көргенде қатты қорқып, жылап, әкесінен христиан дінінен бас тартып, ислам дініне өтуге рұқсат беруін өтінді. Сол сәтте Константин Бранковеану былай деді: "Біздің әулетімізден ешкім сенімінен айырылмаған. Бірнеше жыл жер бетінде өмір сүру үшін ежелгі сеніміңнен бас тартқаныңнан гөрі мың рет өлгенің артық." Матей мұны тыңдап, өзінің басын беруге дайын екенін білдірді. Бранковеанудың өзі басы кесілгеннен кейін, олардың бастары сүңгіге тігіліп, шеруде көрсетілді. Денелері қақпа алдында тасталып, кейін Босфор суларына лақтырылды.
Мәдениетке үлесі
Бранковеану мәдениеттің үлкен меценаты болды, оның жетістіктері румыниялық және әлемдік мәдени мұраның бір бөлігін құрайды. Оның билігі тұсында Бухарест қаласында баспахана ашылғаннан кейін румыниялық, грек, болгар, араб, түрік және грузин тілдерінде көптеген мәтіндер жарық көрді – бұл мекемені Ибериялық Анфим бақылады. 1694 жылы ол Бухарест Корольдік академиясын құрды. Дін және әлеуметтік құрылыстарда Бранковеану сәулет өнерінде қабырға суреттері мен мүсіндік өнерді, жергілікті дәстүрлерді, нео-византия стилін және итальяндық Ренессанстың жаңашыл идеяларын үйлестіріп, Бранковен стилін қалыптастырды. Бранковен стилінің ең жетілген және жақсы сақталған мысалы – ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұралар тізіміне енгізілген Хурези монастыры. Бранковеану осы жерде өзінің қабірін салуды жоспарлаған. Ол салған басқа да ғимараттарға Могошоая сарайы кешені, Потлоги сарайы және Бранковеану монастыры жатады. Мұндай мәдени бастамалар салықтардың өсуіне байланысты болды, бұл Осман империясының күшейе берген қаржылық қысымымен де шартталған еді (соның нәтижесінде Бранковеану Валахияны түрік үстемдігінен босатуға бекінді).
Мұра
Бранковеану румындық зайырлы руханиятына Валахияда алғаш рет басылған бірнеше маңызды кітаптар мұра етіп қалдырды; олардың ішінде Аристотельдің «Этикасы», «Сыйлар гүлі» және «Философиялық мысалдар» кітаптары бар, соңғы екеуі Антим Ивирянуль аударған және басып шығарған. Жаңа румын стилі Бранковеанудың монастырларының, үйлері мен сарайларының стилінен туды және Иоан Минку мен оның мектебі арқылы 20-ғасыр басында Еуропа халықтарының мәдени ерекшеліктерінің қалыптасу кезеңінде ұлттық стильге айналды. Бранковен стилі Хурэзи, Рэмнику Сэрат, Дойчешти және Бухаресттегі Жаңа Әулие Георгий шіркеулерінде кездеседі. Зайырлы құрылыстардың арасында бұл стильді Могошая сарайында және қайта жаңартылған Ескі сарайда табуға болады. Бранковен стилі 20-ғасырда «Нео-Бранковен» деп аталатын румындық жаңару стилі түрінде қайта жаңғыртылды. Константин Бранковеану университеті Питешти қаласында орналасқан, сонымен қатар Брэила және Рэмнику Вэлчада да филиалдары бар. 1992 жылдың маусым айында Румын Православие шіркеуінің Синоды Константин Бранковеануды, оның ұлдары Константин, Раду, Штефан және Матейді, сондай-ақ ворник Ианаке Вэкарескуді қасиетті деп жариялады. 2018 жылдың 7 наурызында Ресей Православие шіркеуінің Киелі Синодының шешімімен бұл әулиелер Ресей Православие шіркеуінің күнтізбесіне енгізілді. 2020 жылдың 16 тамызында Румыния әлемдегі христиандарды қудалауды еске алу күнін алғаш рет атап өтті. Бранковеану 15 тамызда қайтыс болғанмен, оның өлімі ислам дінін қабылдаудан бас тартқаны үшін де еске алынады.
Тарихнама
Константиннің билікке көтерілуі мен билігін қамтыған интрига сол заманғы жылнамаларда көрінеді, олар идеологиялық тұрғыдан бөлінген: Летописецул Кантакузинец Шербанның билігін де, Кроника Баленилорды да қараңғы жағдай деп сипаттайды; Раду Гречану Бранковеанудың билігінің ресми есебін береді, ал Раду Попеску Кантакузино билеушілеріне қарсы тұрады. Димитрие Кантемирдің Historia Hieroglyphica-сы қақтығысқа ден қойып, Кантемирдің Константин Кантакузиноға деген бейімділігін көрсетеді, ол Димитриемен неке арқылы туыс болған (Кантемир мен Бранковеану Портамен болған қақтығыста бір жақты ұстағандарына қарамастан). Штефан Кантакузиноның қысқа ғана билігі Кантакузинолардың құлдырауына әкелді; ол және оның әкесі Османдықтар тарапынан өлімге кесілді, олар валахо-орыс одақтастығының қаупін жою үшін қатаң Фанариот жүйесін енгізуді жөн санады (алғаш рет Николае Маврокордато Валахияда енгізді, ол бұрын Молдавияда билік еткендіктен, сол елде де алғашқы Фанариот саналады). Константин Бранковеану өлімінен кейін румын халық балладаларының басты кейіпкеріне айналды, сондай-ақ Румынияның кейбір ресми монеталарында бейнеленді. Румын православие шіркеуінің мәлімдемесіне сәйкес, оның және ұлдарының өлімге кесілуіне себеп олардың христиан дінінен бас тартып, исламды қабылдаудан бас тартулары болды. 1992 жылы шіркеу оны, оның ұлдарын және Енахені қасиеттілер мен шейіттер деп жариялады (Sfinții Martiri Binecredinciosul Voievod Constantin Brâncoveanu, împreună cu fiii săi Constantin, Ștefan, Radu, Matei și sfetnicul Ianache – «Дұрыс сенімді воевода Константин Бранковеану және оның ұлдары Константин, Штефан, Раду, Матей және кеңесшісі [Енахе] қасиетті шейіттер»). Олардың мерекесі – 16 тамыз.
Тақырыбы
Бранковеану мен оның әйелі Мариканың жеті қызы мен төрт ұлы болды. Ұлдарының бәрі өлтірілсе де, қыздарының көбі балалы болды. Бранковеанудың тұңғышы Константин II-нің де жер аударылудан аман қалған ұлы болды және ол ездікке (Валахияның саяси иерархиясындағы ең басты мемлекеттік қызмет, билеушіден басқа) айналды. Бранковеану әулетінің еркек тарабы 1832 жылы Григоре Бранковеану баласыз қайтыс болғанда тоқтап қалды. Бірақ ол туысын (ол да Константин Бранковеанудың ұрпағы) асырап алып, осылайша әулеттік атын сақтап қалды. Бір генеалогиялық зерттеуге сәйкес, 19 ғасырдың ортасында оның шамамен 250 туысы тірі болған. Олардың арасында Георге Бибеску мен Барбу Штирбей (Валахия мен Молдавияның билеушілері), әйгілі революционер Александру Ипсиланти, Румыния премьер-министрлері Барбу Катаргиу, Николае Крецулеску, Джордж Ману және Георге Григоре Кантакузино "Набабул", сондай-ақ тарихшылар Дан мен Михнеа Бериндей болды. АтыСуретіӨмір сүрген кезеңӘйелі((Неке күні))ҰрпақтарыЕскермелерКонстантин II Бранковеану1683 1714 Анита, Ион Балш, молдаван боярдың қызы. (20 қаңтар 1706) Константин III (маре бан) Константин II Бранковеанудың тұңғыш ұлы болғанмен, оның алғашқы ұрпағы емес. Оның бір ұлы Константин III болды, оны Османдықтар өлтірмей сақтап қалды: ол кейін саясатқа қатысып, әулет атын дамытты.Штефан Бранковеану1685 1714Балаша, Илия Кантакузиноның қызы. (27 ақпан 1709) МарияШтефан классикалық білімімен көзге түсті. Ол ежелгі грек тілінде бірнеше кітаптың авторы. Оның әулеті баласыз қалған қызымен аяқталды. Раду Бранковеану1714 Молдавияның бұрынғы билеушісі Антиох Кантемирдің қызына күйеуге шығуға келісім берген, бірақ 1714 жылғы оқиғалар салдарынан бұл неке орындалмады. Матей Бранковеану1702 1714 Өлген кезде 11 немесе 12 жаста болған. 1714 жылдың тамызында шейіт болған кезде өмірін сақтап қалуды өтінгенін, бірақ әкесі оны сенімі үшін өмірін құрбан етуге көндіргенін айтады. Әкесінің көз алдында қаза тапты. Дерек көзі: Егер басқаша көрсетілмесе,
Constantin II was Brâncoveanu's first son, albeit not his first offspring. He had one son, Constantin III, who was spared by the Ottomans: he later engaged in politics and furthered the family's name.Ștefan Brâncoveanu1685 1714Bălașa, daughter of Ilie Cantacuzino. (27 February 1709)MariaȘtefan was noted for his accomplished classical education. He is the author of several books in ancient Greek. His line ended with his daughter, who bore no children. Radu Brâncoveanun/a 1714
Engaged to a daughter of Antioh Cantemir, former Moldavian ruler, but the planned marriage didn't come to fruition in light of the 1714 events. Matei Brâncoveanu1702 1714
At the time of his death 11 or 12 years of age. A number of more and less reliable accounts of the August 1714 martyrdom state that he made a plea for his life, but his father convinced him not to trade his faith for his life. Was killed in front of his father. Source: If nothing else mentioned,