Брюссель капустасы – брокколи, қырыққабыл, қарақұмық сияқты Cruciferae тұқымдасының өсімдігі. Тарихы, өсу шарттары және пайдалы қасиеттері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көкөніс – өсімдік.
Vegetable
the plant
Брюссель көкпегі – Brassica oleracea түріне жататын, жеуге жарамды бүршіктері үшін өсірілетін капустаның Gemmifera тобының мүшесі.
The Brussels sprout is a member of the Gemmifera cultivar group of cabbages (Brassica oleracea), grown for its edible buds.
Этимология
Брюссель капустасы басқа капуста түрлерімен бірге Жерорта теңізі аймағында өскенімен, алғаш рет Солтүстік Еуропада 5-ғасырда пайда болды; кейіннен 13-ғасырда Брюссель қаласының жанында, Бельгияда өсірілді, осыдан-ақ оның аты шыққан. Алғашқы жазба деректер 1587 жылға қатысты. 16-ғасырда олар Оңтүстік Нидерландта танымал болды, соңынан Солтүстік Еуропаның суық аймақтарына тарады.
Although native to the Mediterranean region with other cabbage species, Brussels sprouts first appeared in northern Europe during the 5th century; they were later cultivated in the 13th century near Brussels, Belgium, from which their name derives. The first written reference dates to 1587. During the 16th century, they enjoyed a popularity in the southern Netherlands that eventually spread throughout the cooler parts of Northern Europe,
Брюссель капустасы 7–24 °C (45–75 °F) температура диапазонында өседі, ең жоғары өнімділік 15–18 °C (59–64 °F) температурада байқалады. Брюссель капустасы – брокколи, кәдімгі капуста, қарақұмық, гүлқұмыршақ және ко́лраби сияқты бір түрге жататын өсімдіктер тобы. Олар крестгүлділер (Brassicaceae тұқымдасына жатады; бұрынғы аты Cruciferae). Көптеген сорттары бар; кейбіреулері қызғылт түсті, мысалы 'Ruby Crunch' немесе 'Red Bull'. Қызғылт сорттар – 1940 жылдары голланд ботанигі әзірлеген қызғылт капуста мен жасыл Брюссель капустасының будандары, нәтижесінде қызыл капустаның қызғылт түсіне ие және тәттілігі жоғары сорт алынған.
Brussels sprouts grow in temperature ranges of 7–24 °C (45–75 °F), with highest yields at 15–18 °C (59–64 °F). Brussels sprouts are a cultivar group of the same species as broccoli, cabbage, collard greens, kale, and kohlrabi; they are cruciferous (they belong to the family Brassicaceae; old name Cruciferae). Many cultivars are available; some are purple in color, such as 'Ruby Crunch' or 'Red Bull'. The purple varieties are hybrids between purple cabbage and regular green Brussels sprouts developed by a Dutch botanist in the 1940s, yielding a variety with some of the red cabbage's purple colors and greater sweetness.
Қазіргі кездегі брюссель көкпарлары
1990 жылдары голланд ғалымы Ханс ван Доорн брюссель капустасын ащы қылатын синигрин және прогоитрин химиялық заттарын анықтады. Бұл голландиялық тұқымдық компанияларға мұрағатталған, ащылығы аз сорттарды қазіргі заманғы, жоғары өнімді сорттармен будандастыруға мүмкіндік берді, нәтижесінде көкөністің танымалдылығы уақыт өте келе едәуір артты.
In the 1990s, Dutch scientist Hans van Doorn identified the chemicals that make Brussels sprouts bitter: sinigrin and progoitrin. This enabled Dutch seed companies to cross breed archived low bitterness varieties with modern high yield varieties, over time producing a significant increase in the popularity of the vegetable.
Еуропа
Еуропаның континенттік бөлігінде ең ірі өндірушілер – 82 000 метрикалық тонна өндіретін Нидерланды және 10 000 тонна өндіретін Германия. Ұлыбританияның өндірісі Нидерландымен шамалас, бірақ оның өнімдері көбінесе экспортталмайды.
In Continental Europe, the largest producers are the Netherlands, at 82,000 metric tons, and Germany, at 10,000 tons. The United Kingdom has production comparable to that of the Netherlands, but its crop is generally not exported.
Мексика
Экспорт көлемі бойынша Нидерландыдан кейін екінші орында Мексика тұр, ондағы климат жыл бойына дерлік өндіріс жүргізуге мүмкіндік береді. Баха аймағы АҚШ нарығының негізгі жеткізушісі болып табылады, бірақ өнімдер Мексикали, Сан-Луис және жағалау аймақтарынан да түседі.
Second to the Netherlands in export volume is Mexico, where the climate allows nearly year round production. The Baja region is the main supplier to the US market, but produce also comes from the Mexicali, San Luis and coastal areas.
Америка Құрама Штаттары
Брюссель капустасы Америка Құрама Штаттарына қашан әкелінгені белгісіз, бірақ Луизианадағы француз қоныс жайлаушылары оны өсіргені мәлім. Қазіргі уақытта Сан-Матео, Санта-Крус және Монтерей округтерінің жағалау аймақтарында бірнеше мың акр егілген, ол жағалаудағы тұман мен жыл бойы салқын температураның қолайлы үйлесімін ұсынады. Орылу маусымы маусымнан қаңтарға дейін жалғасады. АҚШ-тың өндірісінің көп бөлігі Калифорнияда, ал қалған аз бөлігі Скагит аңғарында (Вашингтон штаты) өсіріледі, онда салқын көктемдер, қоңыр жаздар және құнарлы топыраққа толы, сондай-ақ Лонг-Айлендте (Нью-Йорк штаты) шамалы мөлшерде өсіріледі. АҚШ-тың жалпы өндірісі шамамен 32 000 тоннаны құрайды, оның құны 27 миллион доллар. Брюссель капустасы, брокколи және басқа да крестоцветтілер сияқты, сульфорафанды қамтиды, бұл оның мүмкін биологиялық қасиеттері үшін зерттеліп жатқан фитохимиялық зат. Қайнату сульфорафан деңгейін төмендетсе де, буға пісіру, микротолқынды пеште пісіру және жылдам қуыру оның айтарлықтай жоғалуына себеп болмайды.
It is unclear when Brussels sprouts were introduced to the United States, but French settlers in Louisiana are known to have grown them. Currently, several thousand acres are planted in coastal areas of San Mateo, Santa Cruz, and Monterey counties of California, which offer an ideal combination of coastal fog and cool temperatures year round. The harvest season lasts from June through January. Most U. S. production is in California, with a smaller percentage of the crop grown in Skagit Valley, Washington, where cool springs, mild summers, and rich soil abounds, and to a lesser degree on Long Island, New York. Total US production is around 32,000 tons, with a value of $27 million. Brussels sprouts, as with broccoli and other brassicas, contain sulforaphane, a phytochemical under basic research for its potential biological properties. Although boiling reduces the level of sulforaphane, steaming, microwave cooking, and stir frying do not cause a significant loss.
Тамақ
Шикі Брюссель капустасы 86% су, 9% көмірсулар, 3% белок және көбінесе майдан тұрады. 100 граммдық өлшемде, олар С витаминінің (102% DV) және К витаминінің (169% DV) жоғары мөлшерін (күнделікті қажетті мөлшердің 20% немесе одан да көп бөлігін) қамтамасыз етеді, сондай-ақ В6 витамині сияқты В витаминдерінің, және фолий қышқылының орташа мөлшері бар; қажетті минералдар мен талшықтар орташа деңгейде немесе аздаған мөлшерде кездеседі (кесте).
Raw Brussels sprouts are 86% water, 9% carbohydrates, 3% protein, and negligible fat. In a 100 gram reference amount, they supply high levels (20% or more of the Daily Value, DV) of vitamin C (102% DV) and vitamin K (169% DV), with more moderate amounts of B vitamins, such as vitamin B6, as well as folate; essential minerals and dietary fiber exist in moderate to low amounts (table).
Ас үй
Брюссель капустасын дайындаудың ең көп таралған тәсілі сабағынан бүршіктерді кесуден басталады. Артық қалған сабақтар кесіліп тасталады, ал беткі жапырақтары қабығынан ажыратылып, қоқысқа тасталады. Кесіліп тазартылғаннан кейін, бүршіктер әдетте қайнату, буға пісіру, қуыру, грильдеу, баяу пісіру немесе тостау арқылы пісіріледі. Кейбір аспаздар ыстық тез өткізілуіне көмектесу үшін сабақтың ортасына бір тілік немесе крест тәрізді кесік жасайды. Дегенмен, крест тәрізді кесік тиімді болмауы мүмкін, себебі оны қайнатқанда капустаның суға толып қалуына себеп болады деп жиі айтылады. Тым көп пісіргенде бүршіктер сұрланып, жұмсақ болады, содан кейін оларға кейбір адамдар ұнатпайтын сарымсақ немесе пияз иісі сияқты күшті иіс пен дәм пайда болады. Бұл иіс синигрин глюкозинолатымен байланысты, ол - күкірт қосылысы, ерекше өткір иіске ие. Көбінесе пармезан сыры мен май, балсамық сірке суы, қоңыр қант, каштан немесе бұрыш қосылады.
The most common method of preparing Brussels sprouts for cooking begins with cutting the buds off the stalk. Any surplus stem is cut away, and any loose surface leaves are peeled and discarded. Once cut and cleaned, the buds are typically cooked by boiling, steaming, stir frying, grilling, slow cooking, or roasting. Some cooks make a single cut or a cross in the center of the stem to aid the penetration of heat. The cross cut may, however, be ineffective, with it being commonly believed to cause the sprouts to be waterlogged when boiled. Overcooking renders the buds gray and soft, and they then develop a strong flavor and odor that some dislike for its garlic or onion odor properties. The odor is associated with the glucosinolate sinigrin, a sulfur compound having characteristic pungency. Common toppings or additions include Parmesan cheese and butter, balsamic vinegar, brown sugar, chestnuts, or pepper.