Кіріспе

Herbert Brownell Jr. (20 ақпан 1904 - 1 мамыр 1996) – американдық заңгер және саясаткер, республикашыл. 1953 жылдан 1957 жылға дейін президент Дуайт Д. Эйзенхауэр басқару кезеңінде АҚШ Бас прокуроры қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Брауннелл Герберт пен Мэй Миллер Брауннеллдің жеті баласының бірі ретінде Перу қаласының жанындағы Небраска штатының Немаха округінде дүниеге келді. Оның әкесі Герберт Брауннелл Перу мемлекеттік педагогикалық институтында білім беру және физикалық ғылымдар салаларында профессор және автор болған. 1924 жылы Небраска университетін Phi Beta Kappa құрметті дипломмен бітіргеннен кейін, және соңғы курста Бейкүнәлер қоғамының мүшесі болғаннан кейін, Брауннелл Йель заң мектебіне түсті, онда ол Йель заң журналының президенті болды және 1927 жылы заңгер мамандығын алды. Небраска университетінде оқып жүргенде ол Delta Upsilon студенттік қауымдастығына қосылды. Брауннеллдің інісі Сэмюэл Брауннелл 1953 жылдан 1956 жылға дейін АҚШ Білім министрлігінің комиссары қызметін атқарды.

Заң мансабы

Брауннелл Нью-Йорктегі адвокаттық алқаға қабылданды және Нью-Йоркте тәжірибесін бастады. 1929 жылғы ақпанда ол Нью-Йорктегі Лорд Дей & Лорд заң фирмасына қосылды және үкіметтік қызметте болған кезеңдерді есептемегенде, 1989 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін сол фирмада жұмыс істеді. 1934 жылғы 16 маусымда Дорис Маккарттерге үйленді. Олардың төрт баласы болды (Джоан Брауннелл, Энн Брауннелл, Томас Маккарттер Брауннелл және Джеймс Баркер Брауннелл) және Маккарттер 1979 жылғы 12 маусымда қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. 1987 жылы екінші әйелі Марион Тейлорға үйленді, бірақ 1989 жылғы желтоқсан айында олар ажырасты. Оның ең маңызды клиенті грек кеме қатынасының миллиардері Аристотель Онассис болды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Онассис бастапқыда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің соғыс уақытындағы қажеттіліктері үшін салынған T2 танкерлерін алуға қызығушылық танытты. Танкерлер ақырында сатылымға қойылды, бірақ тағы бір соғыс болған жағдайда олардың әскери стратегиялық маңызы бар екендігіне байланысты, олар тек американдық азаматтарға ғана ұсынылды. Брауннелл Онассиске номиналды американдық компаниялар құруға көмектесті, осылайша ол ережелерді айналып өтіп, осы компаниялар арқылы танкерлерді сатып алуға мүмкіндік алды. Кейіннен, Бас прокурор ретінде Брауннелл ФБР директоры Дж. Эдгар Гувердің қысымымен жаңадан тарапқа өтуге мәжбүр болды, ал оның Әділет министрлігі Онассиске қарсы қылмыстық іс қозғайды (әуелде Онассис пен АҚШ үкіметі келісімге келді).

Бас прокурор

Брауннеллді Эйзенхауэр бас прокурор етіп тағайындады және ол 1953 жылдың 21 қаңтарынан 1957 жылдың 23 қазанына дейін қызмет етті. 1953 жылдың 6 қарашасында Брауннелл Чикагодағы басшылар клубының мүшелеріне: «Гарри Декстер Уайт – орыс тыңшысы болды. Ол Ресей агенттеріне құпия құжаттарды Мәскеуге жіберу үшін контрабандалық жолмен өткізді», – деді. Сонымен қатар, ол Эйзенхауэр әкімшілігіне Корея соғысына КСРО-ның қатысуын жасыруға көмектесті, бұл Маккартишіл саясаткерлердің оны КСРО-ға қарсы толыққанды әлемдік соғысқа қолдау жинау үшін пайдалануына жол бермеу мақсатында жасалды. Брауннелл өкілеттігінің басында бірнеше маңызды азаматтық құқықтар ісіне қатысты, соның ішінде «Браун білім беру кеңесіне қарсы» ісі. АҚШ Сенаты оны әлсіреткенімен, ол 1957 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңға айналған заңнамалық ұсынысты жасады, бұл 1875 жылдан бері қабылданған алғашқы азаматтық құқықтар заңы болды. Азаматтық құқықтарды қолдау тұрғысынан Брауннеллдің қатаң позициясы оңтүстікте оны жақтырмауға себеп болды. Эйзенхауэр 1957 және 1958 жылдары Жоғарғы Сотта бос орындар пайда болғанда Брауннеллді тағайындаудан бас тартты, себебі Сенаттағы сегрегацияшылдар оның кандидатурасына қарсы шығып, жеңіске жетеді деп қорқады. Брауннелл Литтл-Рок қаласындағы нәсілдік бөліністі жою ісіндегі кеңесінен кейін ғана бас прокурорлық қызметінен кетті. Арканзас штатының шығыс округінің прокуроры Озро Кобб Брауннеллдің қызметі туралы былай деді:

Брауннелл интеграциялық даудың қатал позициясында тұра берді. Оның кеңесіне құлақ естілді. Үкімет осы мәселеден шығудың оңай жолын таппады. Даудың екі жағындағы көптеген адамдар көңілсіздікке ұшырады. Менің ойымша, Брауннелл мырза саясаттың нәтижелеріне шын қуанғанмен, оның жақсы нәтижелерге қол жеткізбегеніне қатты көңіл көшті. Губернатор Орвал Фабуспен болған келіспеушілік оның зейнетке кетуіне ықпал еткен болуы мүмкін. Біз жауапты оның мемуарларын жазғанға дейін білуіміз мүмкін, бірақ тіпті сонда да күмәнданамын, өйткені мен таныған Герберт Брауннелл өзінің жеке құпиялары туралы жазбас еді. Брауннелл мырза қызметтен кеткен кезде мақтау да, айыптау да естіді.

Кейінгі өмірі

1965 жылы Брауннелл Нью-Йорк қалалық полиция департаментінің алғашқы бейтарап азаматтық шағымдарды қарау кеңесіне мүшелік ететін азаматтарды іздеу үшін құрылған комиссияның төрағасы болды. Бұл елдегі полицияға азаматтардың алғашқы бақылауы болды. 1969 жылы Брауннелл Эрл Уорреннің орнына АҚШ Бас судьясы лауазымына президент Ричард Никсонның ұсынысын қабылдаудан бас тартты, нәтижесінде Уоррен Э. Бергер тағайындалды. Кейін Брауннелл Гаагадағы Тұрақты төрелік сотында АҚШ өкілі болып қызмет етті, ал 1972 жылдан 1974 жылға дейін Колорадо өзені мәселесі бойынша Мексикамен келіссөздер жүргізу үшін АҚШ-тың арнайы елшісі болды. Брауннелл көптеген наградалар мен қоғамдық қызметтерден басқа, 1982 жылы Нью-Йорк қаласы адвокаттар қауымдастығының президенті де болды. 1986 жылдан 1989 жылға дейін ол АҚШ Конституциясының екі жүз жылдығына арналған комиссия мүшесі болды. Ол 92 жасында Манхэттендегі Нью-Йорк ауруханасының Корнелл медициналық орталығында қатерлі ісіктен қайтыс болды.