USS Pogy (SSN 647) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің суасты қайығы. Салу келісімі 1963 ж. жасалған, бірақ құрылысы тоқтап, аяқталмай қалды. Тарихы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
USS Pogy (SSN 647) - АҚШ Әскери-теңіз күштерінің поғи немесе менхаден балығының атымен аталатын екінші кемесі.
Submarine of the United States
USS Pogy (SSN 647), a , was the second ship of the United States Navy to be named for the pogy, or menhaden.
Құрылыс және іске қосу
"Поги" кемесін салуға арналған келісім-шарт 1963 жылғы 23 наурызда жасалды, ал келінің қадағалау рәсімі 1964 жылғы 5 мамырда Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясымен Нью-Джерси штатының Камден қаласында өтті. Ол 1967 жылғы 3 маусымда миссис Джордж Уэльстің демеушілігімен суға түсірілді. Бұл Нью-Йорк кеме құрылысы корпорациясы салған соңғы кеме болды, ол көп ұзақтан соң банкротқа ұшырады. 1967 жылғы 5 маусымда оның құрылысына жасалған келісім-шарт тоқтатылды және кеме аяқталмаған күйінде Филадельфия, Пенсильваниядағы Филадельфия теңіз кеме жасау верфіне сүйретіліп, сақтауға қойылды. 1967 жылғы 7 желтоқсанда "Поги" кемесінің құрылысына жасалған келісім-шарт Миссисипи штатының Паскагула қаласындағы "Ингаллс" кеме құрылысы корпорациясына қайта тапсырылды, ал аяқталмаған суасты кемесі 1968 жылғы 8 қаңтарда аталған верфке аяқтау үшін сүйретіліп әкелінді. Филадельфиядан Паскагулаға жеті күндік сапар барысында сүйреу арқаны жыртылып, "Поги" суда қалып қойды. "Поги" 1971 жылғы 15 мамырда қолданысқа енгізілді. Келіні қадағалаған сәттен бастап қолданысқа енгізілгенге дейінгі жеті жылдық мерзім американдық суасты кемесі үшін тарихтағы ең ұзақ құрылыс уақыты болды. Бұл рекордты 1997 жылғы шілдеде қолданысқа енгізілген USS Seawolf (SSN 21) басып өтті.
The contract to build Pogy was awarded on 23 March 1963, and her keel was laid down on 5 May 1964 by the New York Shipbuilding Corporation at Camden, New Jersey. She was launched on 3 June 1967, under the sponsorship of Mrs. George Wales. She was the last ship launched by New York Shipbuilding which went out of business shortly afterwards. On 5 June 1967, the contract for her construction was canceled, and she was towed to the Philadelphia Naval Shipyard at Philadelphia, Pennsylvania, in an incomplete state and laid up. On 7 December 1967, the contract for construction of Pogy was reassigned to Ingalls Shipbuilding Corporation of Pascagoula, Mississippi, and the incomplete submarine was towed to that shipyard on 8 January 1968 for completion. Seven days underway, from Philadelphia to Pascagoula the tow line broke and Pogy was adrift. Pogy was commissioned on 15 May 1971. The seven year time span from keel laying to commissioning was the longest construction time in history for an American submarine. This record was exceeded by USS Seawolf (SSN 21) when she was commissioned in July 1997.
Қызмет тарихы
1975 жылғы 22 сәуірде жергілікті операцияларды жүргізу үшін теңізге шықты. 1975 жылғы 27 сәуірде Гавай аралдарындағы Оаху жағалауынан шамамен алғанда, оның қарауылшысы 5 метрлік (15 фут) желкенді қайықтың теңізге айналып кеткенін көрді және экипаж қайықтың иесін жылдам құтқарып алды. Ол шамамен бір сағаттан бері суда болған еді, ал оның алған жарақаты – су асты қайығының кедір-бұдыр бетінен көтерілген кезде пайда болған сызаттар мен көгалдар ғана еді. Сол күні «Поги» Mark 48 торпедасын нысанаға қарсы сынаған «Синкекс-175» сынағын өткізді. Ол су бетінде жүзіп, торпеданың дыбысқа бағытталуы үшін дыбыс шығару құрылғысын тасымалдап жүрген «Карбонеро» суасты кемесінің сөнген корпусын ұстады. «Поги» перископ арқылы жағдайын растады, содан кейін торпеданы ату үшін шамамен 200 фут (61 метр) тереңдікке сүңгіді. Ішкі байланыс электригі IC1(SS) Джозеф Ж. Варезе, «Карбонеро» кемесінде Су асты кемелері соғысы белгісін алған және қазір «Поги» ішкі байланыс бөлімінің жетекші офицері болған, торпеданы атуға арналған түймешікті басқару құрметіне ие болды. Бірнеше минуттан кейін «Поги» дәстүрлі хабарламаны жіберді: «СУАСТЫ КЕМЕ КӨРІЛДІ, СҮҢГІДІ». 1996 жылғы 25 тамызда «Поги» SCICEX 96 эксперименттерін қолдау үшін жөнелтілді. 1996 жылғы қазан айында ол Беринг бұғазынан өтіп, Солтүстік Мұзды мұхиттың полярлық мұз қабатының астындағы жүзден астам нүктеден мыңдаған су үлгілерін жинауға кірісті. Ол мұхит ағыстарын, судың тұздылығы мен температурасын үздіксіз тіркеп, 1996 жылғы 26 қарашада Сан-Диего, Калифорнияға оралғанға дейін мұз қабаты арқылы 19 рет су бетіне шықты.
Pogy put to sea on 22 April 1975 for local operations. On 27 April 1975, about off the coast of Oahu in the Hawaiian Islands, her lookout sighted a capsized 15 feet (5 m) sailboat drifting out to sea, and the crew quickly rescued the boats owner. He had been in the water for about an hour, and his only injuries were scrapes and bruises incurred while being hoisted up the rough side of the submarine. The same day, Pogy conducted SINKEX 1 75, a test of a warshot Mark 48 torpedo against a target submarine. She intercepted the decommissioned hulk of submarine Carbonero drifting on the surface and carrying a noisemaker for the torpedo to home on acoustically. Pogy verified positions using her periscope, then dived to about 200 feet (61 m) to shoot the torpedo. Interior Communications Electrician IC1(SS) Joseph J. Varese, who had earned his Submarine Warfare insignia on Carbonero, and was now leading petty officer of Pogys Interior Communications Division, was given the honor of throwing the firing switch to shoot the torpedo. A few minutes later, Pogy transmitted the traditional message: "SIGHTED SUBMARINE SANK SAME". On 25 August 1996, Pogy deployed in support of SCICEX 96 experiments. In October 1996, she transited the Bering Strait and began collecting thousands of water samples from over a hundred locations under the polar ice cap in the Arctic Ocean. She continuously recorded ocean currents and water salinity and temperature, and surfaced 19 times through the ice cap to measure surface conditions before returning to San Diego, California, on 26 November 1996.
Пайдаланудан шығару және жою
"Поги" кемесі 1999 жылғы 11 маусымда қызметтен шығарылып, сол күні әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен де алынды. Оның Вашингтон штатының Бремертон қаласындағы Пьюгет Саунд кеме құрылысы және жөндеу кешеніндегі Ядролық қуатты кемелер мен су асты кемелерін қайта өңдеу бағдарламасы бойынша бөлшектеу жұмыстары 2000 жылғы 12 сәуірде аяқталды.
Pogy was decommissioned and simultaneously struck from the Naval Vessel Register on 11 June 1999. Her scrapping via the Nuclear Powered Ship and Submarine Recycling Program at Puget Sound Naval Shipyard in Bremerton, Washington, was completed on 12 April 2000.
Еске алу
Погидің суға батып жүзуге арналған қанаттарын Флорида штатының Майами қаласындағы Пеликан Харбор паркіндегі The Fin Project жобасының бөлігі ретінде көруге болады. Погидің балластты басқару панелі Коннектикут штатының Гротон қаласындағы Су асты кемелер музейінде қойылған. Көрмедегі артқы қабырғада оның осы екенін көрсететін тақташа бар.
Pogys diving plane fins can be seen as part of The Fin Project at Pelican Harbor Park in Miami, Florida. Pogy's Ballast Control Panel is on display at the Submarine Force Museum in Groton, CT. There is a plaque on the rear wall of the exhibit denoting it as such.
"USS Pogy" кемесі көркем фильмде
1984 жылы Том Клэнсидің "Қызыл қазанға аңшылық" романында Поги және шабуылдық подлодка "Даллас" фиктивті түрде аударған кеңестік баллистикалық зымыран тасушы "Қызыл қазан" суасты қайығына сүйемелдеп жүреді. Дегенмен, Поги 1990 жылы түсірілген "Қызыл қазанға аңшылық" фильмінде көрсетілмеген және есімдері айтылмаған.
In the 1984 Tom Clancy novel The Hunt for Red October, Pogy and the attack submarine Dallas escort the fictitious defecting Soviet Navy ballistic missile submarine Red October. However, Pogy is not mentioned or depicted in the 1990 film The Hunt for Red October.