Эллесмер каналы – Англия мен Уэльсте жоспарланған, бірақ аяқталмаған су жолы. Ливерпуль портын Уэльс пен Орталық Англиямен байланыстыру мақсаты болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эльсмир каналы – Англия мен Уэльстегі су жолы. Ол Мерси және Северн өзендері арасындағы қайық жүрісін қамтамасыз ету үшін жоспарланған. Бұл ұсыныс Ливерпуль портын Солтүстік-Шығыс Уэльстегі минералдық өнеркәсіптерімен және Батыс Мидлендс аймағындағы өндіріс орталықтарымен байланыстыруды көздеген. Дегенмен, канал жоспарланғандай толыққан толық аяқталған жоқ, себебі құрылыс бағасы өсті және күтілген коммерциялық трафик пайда болмады. 1791 жылы алғаш ұсынылған Эльсмир каналы Недерпул (Чешир) мен Шрусбери арасында су жолын құруға тиіс болған. Алайда, оның тек бір бөлігі ғана аяқталды, ол кейін Честер каналы, Монтгомери каналы және Шропшир Юнион каналына біріктірілді. Бірнеше маңызды инженерлік жетістіктерге қол жеткізілсе де, 1805 жылы Понтсисилте су құбыры аяқталғаннан кейін ірі құрылыс жұмыстары тоқтатылды. Навигацияның басты желісінің солтүстік ұшы Честерден Руабонға жақын Тревор бассейнінде, ал оңтүстік ұшы Шрусбериден шамамен Уэстон Лаллингфилдс тұсында аяқталды. Ұлыбританияның өнеркәсіптік су жолдары демалыс орны ретінде жаңаша таныстырылған аймағының бөлігі ретінде, қазір сақталған орталық бөлігі Лланголен каналы деп аталады, тіпті оның құрылысшылары Лланголенге қайықтарды жіберуді жоспарламаған. Қазіргі су жолының атын алған тармақ, негізінен, қаланың үстіндегі Ди өзенінен сумен қамтамасыз етуге арналған. Сондықтан ол кең габаритті канал ретінде салынбаған, осы себепті оның дизайны тар.
The Ellesmere Canal was a waterway in England and Wales that was planned to carry boat traffic between the rivers Mersey and Severn. The proposal would create a link between the Port of Liverpool and the mineral industries in north east Wales and the manufacturing centres in the West Midlands. However, the canal was never completed as intended because of its rising costs and failure to generate the expected commercial traffic. The Ellesmere Canal, which was first proposed in 1791, would have created a waterway between Netherpool, Cheshire, and Shrewsbury. However, only certain sections were completed; these were eventually incorporated into the Chester Canal, Montgomery Canal and Shropshire Union Canal. Although several major civil engineering feats were accomplished, major building work ceased following the completion of the Pontcysyllte Aqueduct in 1805. The northern end of the navigation's mainline ended from Chester at Trevor Basin near Ruabon and its southern end was at Weston Lullingfields about from Shrewsbury. As part of the rebranding of Britain's industrial waterways as leisure destinations, the surviving central section is now called the Llangollen Canal; even though historically its builders had no intention of sending boat traffic to Llangollen. The branch, from which the waterway now takes its name, was primarily a water feeder from the River Dee above the town. Therefore it was not built as a broad gauge canal, hence its inherently narrow design.
Құрылыс
1796 жылы Лланминех тармағы ашылып, Франктон тоғысындағы негізгі желі Лланминехпен байланысты. 1797 жылы Монтгомеришир каналы ашылғанда, бұл канал Каррегофа шлюздерінде Монтгомеришир каналына қосылды. 1796 жылы Томас Телфорд Тревор бассейні мен Честер арасындағы каналдың бойымен су беру үшін Рексемдегі Мосс аңғарында қоректендіруші резервуар көлін салды. Бірақ, осы бөлікті салу жоспары 1798 жылы тоқтатылғандықтан, оқшауланған қоректендіруші және Фруд пен Саммерхиллдегі бассейн арасындағы навигациялық учаске тасталды. Гверсилтте қоректендіруші каналдың қалдықтарын көруге болады. Ауылдағы бір көше әлі де Хёль Камлас (Канал жолы) деп аталады. Мерси өзенінен Ди өзеніне дейінгі контурлық бөлік 1797 жылы Честер каналына қосылды. Негізгі желінің бөлігінде 1801 жылы Чирк су құбыры, ал 1805 жылы Понтсисилте су құбыры ашылды. Алайда, сол кезде Диден Честерден Руабонға дейінгі жоспарланған желі экономикалық тұрғыдан тиімсіз деп танылды. Сондықтан каналдың соңы Руабоннан оңтүстік-батысқа қарай 2 миль (3 км) жердегі Тревор бассейнінде аяқталды. Северенге жету жоспары да тоқтатылды, себебі Шрусбери каналы қалаға қызмет көрсетіп тұрған еді, ал Севереннің нашар навигациялық жағдайы қосымша трафик үшін құрылыс жұмыстарының шығындарын ақтамайтын еді. Канал енді Врексемнің солтүстік-батысындағы негізгі су көзіне жетпейтіндіктен, Ди аңғарының бойымен Лантисилиодағы Horseshoe Falls-қа дейін қоректендіруші канал салынды. Бұл тар қоректендіруші тармақ кемелерге Лланголенге жетуге мүмкіндік берді. Нәтижесінде, каналдың негізгі желісінің салынып біткен жалғыз бөлігі – Мерсиден Честерге дейінгі солтүстік желісі және Тревор бассейнінен Уэстон Лаллингфилдске дейінгі орталық бөлігі болды. Бұл орталық бөлікті Ұлыбританияның су жолдары желісінің қалған бөлігінен оқшаулағандықтан, жоспарланған Уитчерч тармағы қайта бағытталды. 1797 мен 1806 жылдар арасында Хёрлстон тоғысындағы Честер каналына Эльсмир арқылы Франктоннан байланыс құрылды. Бұл маршрут айналмалы болғанына қарамастан, ол негізгі желі деп есептелді. Бұл кеңейтімге Уитчерч қаласына дейінгі тармақ та кірді, себебі жаңа маршрут қаланы өткізіп кеткен. Шропширдегі Прейске жету үшін де тармақ жоспарланған, бірақ желі ауылдан тек Куина Брукке дейін ғана салынды. Фрэнктон-Джанкшеннен Уэстон-Лаллингфилдске дейінгі су жолының бөлігі, бастапқыда Шрусбериге дейінгі негізгі желі болуы тиіс еді, ол Уэстон тармағы аталды. Уэстон Лаллингфилдс пен Северен өзені арасындағы аяқталмаған бөлік ұзақ болды, онда 107 фут (33 м) биіктіктегі шлюздер мен Уэстон Лаллингфилдсте туннель болуы керек еді.
In 1796 the Llanymynech Branch was opened, linking the main line at Frankton Junction with Llanymynech. This joined the Montgomeryshire Canal at Carreghofa Locks when the Montgomeryshire opened in 1797. In 1796, Thomas Telford constructed a feeder reservoir lake in Moss Valley, Wrexham to provide water to the length of canal between Trevor Basin and Chester. However, as the plan to build this section was cancelled in 1798, the isolated feeder and a stretch of navigation between Ffrwd and a basin in Summerhill was abandoned. Remnants of the feeder channel are visible in Gwersyllt. A street in the village is still named Heol Camlas (Canal Way). The contour section from the River Mersey to the River Dee at Chester was joined to the Chester Canal in 1797. On the main line section, the Chirk Aqueduct was opened in 1801, and Pontcysyllte Aqueduct in 1805. However, by this time the proposed line from the Dee at Chester to Ruabon had been abandoned as uneconomic. The canal was therefore terminated at Trevor Basin, 2 mile (3 km) southwest of Ruabon. Also abandoned was the plan to reach the Severn, as the Shrewsbury Canal was already serving the town, and the poor navigational state of the Severn meant that additional traffic would not justify the cost of the building works. As the canal would now not reach its proposed main source of water northwest of Wrexham, a feeder was constructed along the side of the Dee valley to Horseshoe Falls at Llantysilio. This narrow feeder branch was made navigable, allowing boats to reach Llangollen. In the end the only parts of the main line of the canal to be built was the extreme northern line from the Mersey to Chester and the central section from Trevor Basin to Weston Lullingfields. As this left the middle part isolated from the rest of the UK waterways network, the planned Whitchurch branch was re routed. A link was built from Frankton via Ellesmere to the Chester Canal at Hurleston Junction in sections between 1797 and 1806. Despite the circuitous route, it was considered to be the main line. The extension also included an arm to Whitchurch because the town had been by passed by the new route. A branch was also originally intended to reach Prees in Shropshire; however the line was only constructed as far as Quina Brook, from the village. The section of waterway from Frankton Junction to Weston Lullingfields, which was originally intended to be the main line to Shrewsbury, became the Weston Branch. The uncompleted part between Weston Lullingfields and the River Severn would have been long, with 107 feet (33 m) of lockage and a tunnel at Weston Lullingfileds.
Жұмыс каналы
Каналдың толыққанды жобаланбауынан туындаған шектеулерге байланысты, Эльсмир каналы өндірістік су жолы ретінде жұмыс істеу кезеңінде қаржылық қиындықтарға тап болды. 1813 жылы Эльсмир каналы компаниясы Честер каналымен бірігіп, Эльсмир және Честер каналы компаниясын құрды. Бұл кәсіпорын 1845 жылы Бирмингем және Ливерпуль қосылатын каналымен біріктірілді. Бір жыл өткен соң, канал Шропшир Одағы темір жолдары мен канал компаниясы құрылғаннан кейін қайтадан басқарылды. 1917 жылы Вестон тармағы Хордли Уорф маңындағы бұзу салдарынан жабылды. 1939 жылы Хёрлстоннан Лланголенге дейінгі бағыттағы қозғалыс толығымен тоқтады. Эльсмир портынан Честерге дейінгі солтүстік желінен басқа, Эльсмир каналы желісінің барлық қалған бөліктері 1944 жылы Парламент актісімен кеме жүруге жабылды. Дегенмен, Хёрлстоннан Лланголенге дейінгі канал Шропшир Юнион каналының басты желісі үшін және ішуге жарамды сумен қамтамасыз ету үшін сақталды. 1955 жылы Mid & South East Cheshire Water Board компаниясымен жасалған келісім каналдың болашағын қамтамасыз етті.
Due to the constraints placed on the canal by its incomplete design, the Ellesmere Canal struggled financially throughout its operating life as an industrial waterway. In 1813, the Ellesmere Canal company merged with the Chester Canal to form the Ellesmere and Chester Canal Company. This business was then merged with the Birmingham and Liverpool Junction Canal in 1845. A year later the canal was taken over again by the formation of the Shropshire Union Railways and Canal Company. By 1917 the Weston Branch had closed following a breach near Hordley Wharf. In 1939 traffic on the line from Hurleston to Llangollen had all but ceased. All remaining parts of the Ellesmere Canal network, other than the northern line from Ellesmere Port to Chester, was closed to navigation by Act of Parliament in 1944. However, the canal from Hurleston to Llangollen was retained as a water feeder for the Shropshire Union Canal main line and for drinking water. In 1955 an agreement with the Mid & South East Cheshire Water Board secured the canal's future.
Қазіргі күн
Ресми жабылуына қарамастан, каналдың ойын-саяхаттық қайықтармен үлкен танымаллыққа ие болуы оны маңызды демалыс орны ретінде қабылдауға және Лланголен каналы деп қайта атауға әкелді. Канал ешқашан Лланголенге дейін жеткізілуі жоспарланбағандықтан, бұл атау өзгерісі – каналдың қиын даму тарихын көрсететін ирониялық жайт. Ельсмир каналы Франктон торабынан оңтүстікке қарай (Ляньяньех тармағы) қазір Монтгомери каналының бір бөлігін құрайды, Монтгомеришир каналымен бірге, ал Честерден Ельсмир портына дейінгі оқшауланған солтүстік бөлігі Шропшир одағы каналының басты арнасының бөлігі деп есептеледі. Уэстон тармағы енді, Canal & River Trust демалыс блогы бар өте қысқа бөлігінен басқа, толығымен толтырылған.
Despite the formal closure, increasing popularity of the canal with pleasure boats led to its acceptance as an important amenity, and the rebranding as the Llangollen Canal. As the canal was never intended to go to Llangollen, this renaming is an ironic twist symbolic of the canal's convoluted development. The Ellesmere Canal south of Frankton Junction (the Llanymynech Branch) nowadays forms part of the Montgomery Canal, together with the Montgomeryshire Canal, and the isolated northern section from Chester to Ellesmere Port considered part of the main line of the Shropshire Union Canal. The Weston Branch is now infilled, save for a very short section, which has a Canal & River Trust amenity block.
Ellesmere портынан Честерге дейін
Канал Мерси өзені жағасындағы Эльсмир портының догынан басталады. Алғашқыда жүктер ішкі су жолдары арқылы келген кемелерден тікелей өзен кемелеріне осы докта ауыстырылып, таяз су шлюздері арқылы кіріп-шығатын. Бірақ 1890 жылдары Манчестер кеме каналы салынысымен, бұл бассейн өзеннен ажыратылды. Қозғалыс екі қабатты шлюз жүйесімен реттелді. Эльсмир порты мен Честер арасындағы контурлы канал Бакфорд Брук және Баше аңғарысын қамтитын табиғи өзен аңғарының бағытымен өтеді. Канал Честер каналымен қиылысатын жерде Честер бассейніне (қойма) кіреді. Осы жерде бұрын Ди өзені мен Честер портына дейін жеткен 4 шлюзді тармақ та бар. Эльсмир каналы Честер каналына жеткен кезде, Честердегі қабатты шлюздердің құрылымы өзгертілді. Бастапқыдағы 5 қабатты шлюз орнына тереңірек 3 қабатты шлюз орнатылды. Қазіргі кезде бұл бөлік Шропшир одағы каналының бір бөлігі болып табылады.
The canal starts at Ellesmere Port Dock by the Mersey. Originally goods would be transferred directly from inland waterways craft into river going vessels at the dock, which would enter and exit through tidal lock gates. However, in the 1890s, with the construction of the Manchester Ship Canal, the basin became detached from the river. Traffic was controlled by a set of two lock staircases. A contour canal runs between Ellesmere Port and Chester following the course of a natural river valley that encompasses Backford Brook and the Bache valley. The canal enters Chester Basin (wharf) at the junction with the Chester Canal. At this point, there is also a 4 lock branch that once led down to the River Dee and Port of Chester. When the Ellesmere Canal reached the Chester Canal, the configuration of the staircase locks at Chester was altered. The original 5 lock staircase was replaced by a deeper three lock arrangement. At this point, the section is now part of the Shropshire Union Canal.
Хёрлстоннан Фрэнктон торапшасына дейін
Бұл бөлім каналды ұлттық желіге жалғау үшін салынды. Ол Шропшир одағы каналының Элсмир тармағы болып өзгерді және қазір Лланголен каналының бір бөлігі.
This section was added to link the canal to the national network. It became the Ellesmere Branch of the Shropshire Union Canal and is now part of the Llangollen Canal.
Фрэнктон тұйығы - Тревор бассейні
Бұл каналдың бастапқы басты желісінің маңызды бөлігі болды. Кейіннен ол Шропшир одағы каналының Лланголен тармағына айналып, қазір Лланголен каналының бір бөлігі болып табылады.
This was the principal part of the original main line of the canal. It became the Llangollen Branch of the Shropshire Union Canal and is now part of the Llangollen Canal.
Тревор бассейні - Атқыштар құламасы
Бұл каналдың бөлігі кеме жүруге қолайлы қосымша арна ретінде салынды. Қазір ол Лланголен каналының бір бөлігі.
This section of the canal was added as a navigable feeder. It is now part of the Llangollen Canal.
Фрэнктон тоғысу орнынан Ляньяньехке дейін
Бұл бөлім (Ляньяньех тармағы) қазір Монтгомери каналының бір бөлігі деп белгіленді (Эллесмир каналының Ляньяньех тармағы мен Монтгомеришир каналын біріктіретін). Фрэнктон түйіскен жерінен Уэстон тармағына дейінгі бөлім бастапқыда каналдың басты арнасы болуы жоспарланған. Көпірлердің нөмірленуі (Харлстон түйіскен жерінен басталады) Ляньяньех тармағы бойымен жалғаса береді, және қазір бұл екі жеке канал ретінде қарастырылса да (Лланголен және Монтгомери), нөмірлену жүйесі өзгеріссіз сақталады.
This section (the Llanymynech Branch) is now designated as part of the Montgomery Canal (combining the Llanymynech Branch of the Ellesmere Canal with the Montgomeryshire Canal). The section from Frankton Junction to the Weston Branch was originally intended to be the main line of the canal. Bridge numbering (which starts at Hurleston Junction) continues down the Llanymynech Branch, and despite now being regarded as two separate canals (the Llangollen and the Montgomery) this numbering scheme remains.
Frankton Junction - Weston Lullingfields аралығындағы жол
Бұл бөлім бастапқыда каналдың басты арнасы ретінде жоспарланған, бірақ қазір толып жатыр. Бұл тармақта Hordley, Dandyford, Pedlar's Bridge, Shade Oak және Weston Lullingfields жерлерінде кеме тоқтату орындары болған. Вестон Лаллингфилдс ауданында канал компаниясы кеме тоқтату орны, төрт әк пеші, мейрамхана, ат қоралары, кеңсе қызметкерінің үйі және салмақ өлшеу құралын салған. Олар 1797 жылы ашылып, 1917 жылы каналдың бұзылуына байланысты Вестон тармағы жабылғанда жабылды.
This section was originally intended to be the main line of the canal, and is now infilled. The arm had wharves at Hordley, Dandyford, Pedlar's Bridge, Shade Oak and Weston Lullingfields. At Weston Lullingfields the canal company built a wharf, four lime kilns, a public house, stables, a clerk's house and weighing machine. These were opened in 1797 and closed in 1917 when the Weston branch was closed following a breach of the canal.