Кіріспе

Британдық ханзада; Уэльс ханзадасы Фредериктің үшінші ұлы. Уильям Генри, Глостер және Эдинбург герцогы (25 қараша 1743 – 25 тамыз 1805) – Жорж II-нің немересі және Ұлыбританияның Жорж III-нің кіші інісі.

Жастық шақ

Принц Уильям Генри Вестминстердегі Лестер үйінде дүниеге келді. Оның ата-анасы Георг II мен Каролина Ансбахтың үлкен ұлы, Уэльс ханзадасы Фредерик және Саксен-Готха-Айнхаузен ханзадасы Аугуста болды. Ол туғаннан кейін он бір күн өткен соң Лестер үйінде крещение рәсімінен өтті. Оның крещение әкелері – оның әкесінің некелік туысы, Оранж принці; оның әкесінің інісі, Камберленд герцогы; және оның әкесінің қарындасы, принцесса Амелия болды. Ол таққа мұрагерлік бойынша төртінші болып саналды. 1751 жылы әкесі қайтыс болды, соның салдарынан ханзаданың үлкен ағасы, ханзада Джордж таққа мұрагер атанды. Ол 1760 жылдың 25 қазанында үшінші Георг болып таққа отырды, ал 1764 жылдың 19 қарашасында Уильямды Глостер және Эдинбург герцогы, сондай-ақ Коннаут графы етіп тағайындады. Ол 1762 жылдың 27 мамырында Гартер орденінің рыцары атанды және сол жылдың 22 қыркүйегінде орденмен марапатталды. 1764 жылы ол Сер Роберт Уолполдың заңды емес немересі, Вальдегревтің жесір графинясы Мария Уолполға көңіл білдіре бастады.

Карьерасы мен некесі

Бастапқыда ол әскери қызметте белсенді болып қалуды тіледі, бірақ оның денсаулығы мен зикері жеткіліксіз екені дәлелденді. Оның орнына 1766 жылы 13-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болып тағайындалды. Сол жылы ол Мариямен Пэлл Моллдағы үйінде құпия түрде үйленді. Бұл неке туралы патша 1772 жылғы Корольдік некелер заңы қабылданғаннан кейін ғана білді. Герцог пен Мария Виндзордың жанындағы Клевердегі Сент-Леонард төбесінде тұрды және үш балалары болды. Олардың барлығы туғаннан бастап Ұлылық атағын алды және Джордж II-нің еркек желісіндегі шөберелері ретінде Глостер титулын князьдік атақтарымен бірге қолданды. 1767 жылы ол генерал-майор болып көтеріліп, 3-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болды. Сол жылы ол Виндзор орманның сақшысы болып тағайындалды, бұл лауазымның ресми резиденциясы Кранборн лоджасында орналасқан. 1768 жылы ол танымал скрипка шебері Ричард Дьюкті өзінің ресми аспап жасаушысы етіп алды, оған Олд Глостер көшесінде жеке пәтер және Глостер Плейсінде шеберханалар берді. 1771 жылы ол Дублин университетінің он үшінші канцлері болып тағайындалды және 1805 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Герцог пен Марияның тұңғыш баласы, Глостер ханшайымы София (София Матильда; 29 мамыр 1773 – 29 қараша 1844) 1773 жылы дүниеге келді. Одан бір жылдан астам соң, Глостер князесі Каролина (Каролина Аугуста Мария; 24 маусым 1774 – 14 наурыз 1775) дүниеге келді және 22 шілде 1774 жылы жекеленген түрде шомылдырылды. Оның крест анасы Глостер герцогинясы (анасы), Брауншвейг-Люнебург мұрагерлік герцогинясы (әкесінің қарындасы) және Брауншвейг-Люнебург мұрагерлік герцогы (неке арқылы туысы) болды. Алайда, Каролина ханшайым шешекке қарсы егілгеннен кейін, осы аурудан қорғау мақсатында, тоғыз айлық шағында қайтыс болды. Герцог пен Мария 1776 жылы үшінші және соңғы балалары, принц Уильям Фредерик (15 қаңтар 1776 – 30 қараша 1834) дүниеге келді. Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда герцог майдандық қолбасшылыққа үміттенеді, бірақ Георг бас тартты. Ол Бавария мұрагерлік соғысы (1777–1779) кезінде Фридрих II Пруссия әскерінде қызмет етуге өтініш білдірді – Георг келісті, бірақ Фридрих өзі ұсыныстан бас тартты. Кейін ол 1-ші жаяу әскер полкіне ауысты және 18 қазан 1793 жылы фельдмаршал атанды. 1796 жылы ол Солтүстік округтің бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1802 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды.

Қызығушылықтары мен отбасылық байланыстары

1780 жылы герцог Корольдік қоғамның мүшесі болды және сол кездегі медициналық және ғылыми мәселелерге қызығушылық танытты. 1797 жылы ол Норвич қаласынан келген хирург Филипп Медоуз Мартиноны Джордж Тауншендтің Рейнем Холл резиденциясына түскі асқа шақырды, ол Томас Тауншендтің, 1-ші Сидней виконтының туысы еді, оның құрметіне Австралиядағы Сидней қаласы аталған. Мартиноның туысы, лейтенант Дэвид Блэкберн (1753–1795) Сидней шығанағындағы алғашқы поселенің құрылуына көмектескен, ол HMS Supply кемесінің капитаны болған, бұл кеме Бірінші Флот құрамында болды. Маркиз, Мартино сияқты, виг саясатын ұстанды және сол кезде Норфолк лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1825 жылы сэр Уильям Бичи Мартино мен герцогтың портреттерін Корольдік академияда көрсетеді. 1782 жылы герцогтың заңды емес қызы Луиза Мария Ла Кост дүниеге келді (6 қаңтар 1782 – 10 ақпан 1835), ол кейіннен 3-ші барон Годфри Макдональдқа үйленді. Оның анасы герцогтың сүйіктісі, леди Альмерия Карпентер, Тирконнеллдің бірінші графының қызы еді. Герцог 1805 жылы Лондондағы Глостер Хауста қайтыс болды, ал герцогтіктің мұрагері оның ұлы Уильям Фредерик болды. Ол Виндзор сарайындағы Сент-Джордж капелласында жерленді.

Қарулар

Вильгельмге патшалықтың қаруын пайдалануға рұқсат берілді, ол күміс бес ұшты белгімен (лабель) ерекшеленді, ортасында көк түсті флер-де-лиз, ал қалған ұштарында қызыл түсті кресттер болды.