Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ханзада; Уэльс ханзадасы Фредериктің үшінші ұлы. Уильям Генри, Глостер және Эдинбург герцогы (25 қараша 1743 – 25 тамыз 1805) – Жорж II-нің немересі және Ұлыбританияның Жорж III-нің кіші інісі.
British prince; third son of Frederick, Prince of Wales
Prince William Henry, Duke of Gloucester and Edinburgh (25 November 1743 – 25 August 1805), was a grandson of George II and a younger brother of George III of the United Kingdom.
Жастық шақ
Принц Уильям Генри Вестминстердегі Лестер үйінде дүниеге келді. Оның ата-анасы Георг II мен Каролина Ансбахтың үлкен ұлы, Уэльс ханзадасы Фредерик және Саксен-Готха-Айнхаузен ханзадасы Аугуста болды. Ол туғаннан кейін он бір күн өткен соң Лестер үйінде крещение рәсімінен өтті. Оның крещение әкелері – оның әкесінің некелік туысы, Оранж принці; оның әкесінің інісі, Камберленд герцогы; және оның әкесінің қарындасы, принцесса Амелия болды. Ол таққа мұрагерлік бойынша төртінші болып саналды. 1751 жылы әкесі қайтыс болды, соның салдарынан ханзаданың үлкен ағасы, ханзада Джордж таққа мұрагер атанды. Ол 1760 жылдың 25 қазанында үшінші Георг болып таққа отырды, ал 1764 жылдың 19 қарашасында Уильямды Глостер және Эдинбург герцогы, сондай-ақ Коннаут графы етіп тағайындады. Ол 1762 жылдың 27 мамырында Гартер орденінің рыцары атанды және сол жылдың 22 қыркүйегінде орденмен марапатталды. 1764 жылы ол Сер Роберт Уолполдың заңды емес немересі, Вальдегревтің жесір графинясы Мария Уолполға көңіл білдіре бастады.
Prince William Henry was born at Leicester House, Westminster. His parents were Frederick, Prince of Wales, eldest son of George II and Caroline of Ansbach, and Princess Augusta of Saxe Gotha, then Princess of Wales. He was baptized at Leicester House eleven days later. His godparents were his paternal uncle by marriage, the Prince of Orange; his paternal uncle, the Duke of Cumberland; and his paternal aunt, Princess Amelia. He was fourth in the line of succession at birth. His father died in 1751, leaving the Prince's elder brother, Prince George, heir apparent to the throne. He succeeded as George III on 25 October 1760, and created William Duke of Gloucester and Edinburgh and Earl of Connaught on 19 November 1764. He had been made a Knight of the Garter on 27 May 1762, and invested on 22 September of that year. In 1764, he began to court Maria Walpole, the Dowager Countess of Waldegrave, an illegitimate granddaughter of Sir Robert Walpole.
Карьерасы мен некесі
Бастапқыда ол әскери қызметте белсенді болып қалуды тіледі, бірақ оның денсаулығы мен зикері жеткіліксіз екені дәлелденді. Оның орнына 1766 жылы 13-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болып тағайындалды. Сол жылы ол Мариямен Пэлл Моллдағы үйінде құпия түрде үйленді. Бұл неке туралы патша 1772 жылғы Корольдік некелер заңы қабылданғаннан кейін ғана білді. Герцог пен Мария Виндзордың жанындағы Клевердегі Сент-Леонард төбесінде тұрды және үш балалары болды. Олардың барлығы туғаннан бастап Ұлылық атағын алды және Джордж II-нің еркек желісіндегі шөберелері ретінде Глостер титулын князьдік атақтарымен бірге қолданды. 1767 жылы ол генерал-майор болып көтеріліп, 3-ші жаяу әскер полкінің полковнигі болды. Сол жылы ол Виндзор орманның сақшысы болып тағайындалды, бұл лауазымның ресми резиденциясы Кранборн лоджасында орналасқан. 1768 жылы ол танымал скрипка шебері Ричард Дьюкті өзінің ресми аспап жасаушысы етіп алды, оған Олд Глостер көшесінде жеке пәтер және Глостер Плейсінде шеберханалар берді. 1771 жылы ол Дублин университетінің он үшінші канцлері болып тағайындалды және 1805 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Герцог пен Марияның тұңғыш баласы, Глостер ханшайымы София (София Матильда; 29 мамыр 1773 – 29 қараша 1844) 1773 жылы дүниеге келді. Одан бір жылдан астам соң, Глостер князесі Каролина (Каролина Аугуста Мария; 24 маусым 1774 – 14 наурыз 1775) дүниеге келді және 22 шілде 1774 жылы жекеленген түрде шомылдырылды. Оның крест анасы Глостер герцогинясы (анасы), Брауншвейг-Люнебург мұрагерлік герцогинясы (әкесінің қарындасы) және Брауншвейг-Люнебург мұрагерлік герцогы (неке арқылы туысы) болды. Алайда, Каролина ханшайым шешекке қарсы егілгеннен кейін, осы аурудан қорғау мақсатында, тоғыз айлық шағында қайтыс болды. Герцог пен Мария 1776 жылы үшінші және соңғы балалары, принц Уильям Фредерик (15 қаңтар 1776 – 30 қараша 1834) дүниеге келді. Америка Тәуелсіздік соғысы басталғанда герцог майдандық қолбасшылыққа үміттенеді, бірақ Георг бас тартты. Ол Бавария мұрагерлік соғысы (1777–1779) кезінде Фридрих II Пруссия әскерінде қызмет етуге өтініш білдірді – Георг келісті, бірақ Фридрих өзі ұсыныстан бас тартты. Кейін ол 1-ші жаяу әскер полкіне ауысты және 18 қазан 1793 жылы фельдмаршал атанды. 1796 жылы ол Солтүстік округтің бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1802 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды.
He initially wished for active service in the military, but his health and intelligence both proved insufficient. Instead he was appointed colonel of the 13th Regiment of Foot in 1766. That same year, he and Maria married in secret in his home on Pall Mall. This marriage only became known to the King after the passing of the Royal Marriages Act 1772. The Duke and Maria lived at St Leonard's Hill in Clewer, near Windsor and had three children, all of whom were styled Highness from birth and used the territorial designation of Gloucester in conjunction with their princely styles, as great grandchildren in the male line of George II. In 1767, he was promoted to major general and made colonel of the 3rd Regiment of Foot Guards. The same year he was made Warden of Windsor Forest, gaining the post's official residence at Cranbourne Lodge. In 1768, he employed the renowned violin maker Richard Duke as his official instrument maker; giving him private lodgings in Old Gloucester Street and workshops in Gloucester Place. He was made the thirteenth Chancellor of the University of Dublin in 1771, holding the post until 1805. The Duke and Maria's first child, Princess Sophia of Gloucester (Sophia Matilda; 29 May 1773 – 29 November 1844), was born in 1773. Princess Caroline of Gloucester (Caroline Augusta Maria; 24 June 1774 – 14 March 1775) followed just over a year later and was christened privately on 22 July 1774 – her godparents were the Duchess of Gloucester (her mother), the Hereditary Duchess of Brunswick Lüneburg (her paternal aunt) and the Hereditary Duke of Brunswick Lüneburg (her uncle by marriage). However, Princess Caroline died aged just nine months following a smallpox inoculation, intended to protect her from the disease. The Duke and Maria had a third and final child in 1776, Prince William Frederick (15 January 1776 – 30 November 1834). With the outbreak of the American War of Independence, the Duke hoped for a field command, but George refused. He made a request to serve in the forces of Frederick II of Prussia during the War of Bavarian Succession (1777–1779) – George consented but Frederick himself turned down the offer. He later transferred to the 1st Regiment of Foot Guards, and he became a field marshal on 18 October 1793. He went on to be General Officer Commanding Northern District in 1796, a command that he held until 1802.
Қызығушылықтары мен отбасылық байланыстары
1780 жылы герцог Корольдік қоғамның мүшесі болды және сол кездегі медициналық және ғылыми мәселелерге қызығушылық танытты. 1797 жылы ол Норвич қаласынан келген хирург Филипп Медоуз Мартиноны Джордж Тауншендтің Рейнем Холл резиденциясына түскі асқа шақырды, ол Томас Тауншендтің, 1-ші Сидней виконтының туысы еді, оның құрметіне Австралиядағы Сидней қаласы аталған. Мартиноның туысы, лейтенант Дэвид Блэкберн (1753–1795) Сидней шығанағындағы алғашқы поселенің құрылуына көмектескен, ол HMS Supply кемесінің капитаны болған, бұл кеме Бірінші Флот құрамында болды. Маркиз, Мартино сияқты, виг саясатын ұстанды және сол кезде Норфолк лорд-лейтенанты қызметін атқарды. 1825 жылы сэр Уильям Бичи Мартино мен герцогтың портреттерін Корольдік академияда көрсетеді. 1782 жылы герцогтың заңды емес қызы Луиза Мария Ла Кост дүниеге келді (6 қаңтар 1782 – 10 ақпан 1835), ол кейіннен 3-ші барон Годфри Макдональдқа үйленді. Оның анасы герцогтың сүйіктісі, леди Альмерия Карпентер, Тирконнеллдің бірінші графының қызы еді. Герцог 1805 жылы Лондондағы Глостер Хауста қайтыс болды, ал герцогтіктің мұрагері оның ұлы Уильям Фредерик болды. Ол Виндзор сарайындағы Сент-Джордж капелласында жерленді.
In 1780, the Duke was made a Fellow of the Royal Society and remained interested in medical and scientific matters of the day. In 1797, he invited Norwich surgeon Philip Meadows Martineau to dine with him at Raynham Hall, the home of the George Townshend, 1st Marquess Townshend whose first cousin was Thomas Townshend, 1st Viscount Sydney, after whom Sydney, Australia was named. Martineau's first cousin, Lt. David Blackburn (1753–1795)) had helped establish the first settlement at Sydney Cove having been Master of HMS Supply, a ship of the First Fleet. The Marquess, like Martineau was a Whig and, at this time, Lord Lieutenant of Norfolk. In 1825, Sir William Beechey exhibited his portraits of both Martineau and the Duke at the Royal Academy. In 1782, an illegitimate daughter was born to the Duke, Louisa Maria La Coast (6 January 1782 – 10 February 1835), who later married Godfrey Macdonald, 3rd Baron Macdonald. Her mother was the Duke's mistress Lady Almeria Carpenter, a daughter of the first Earl of Tyrconnell. The Duke died at Gloucester House in London in 1805 and was succeeded as duke by his son William Frederick. He was buried at St George's Chapel, Windsor Castle.
Қарулар
Вильгельмге патшалықтың қаруын пайдалануға рұқсат берілді, ол күміс бес ұшты белгімен (лабель) ерекшеленді, ортасында көк түсті флер-де-лиз, ал қалған ұштарында қызыл түсті кресттер болды.
William was granted use of the arms of the kingdom, differenced by a label argent of five points, the centre bearing a fleur de lys azure, the other points each bearing a cross gules.