Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Николо де Романис (1218 жылы қайтыс болды) – итальяндық кардинал және Папаның легаты. Ол 1204 немесе 1205 жылдары Фраскати епископы және Бас пенитенциарий болды. Ол Папа Онорий III-тің әкімшісі және дипломаты ретінде тығыз байланыста болды. 1211 жылдан бастап Кардиналдар коллегиясының деканы.
Niccolò de Romanis (died 1218) was an Italian cardinal and Papal legate. He was Bishop of Frascati from either 1204 or 1205 and Grand penitentiary. He was closely associated with Pope Honorius III as administrator and diplomat. Dean of the College of Cardinals from 1211.
Англияға легат
1207 жылы Папа Иннокентий III король Джонның (1199–1215) іс-әрекеттерінің нәтижесінде Англия патшалығына тыйым салды, бұл Кантерберий архиепискобының ізбасары тағайындалуы туралы дауға әкеп соқты. Тыйым 1213 жылға дейін сақталды, сол кезде Джон ақыры Иннокентийдің таңдаған Стивен Лэнгтонды Кантерберий архиепискобы етіп қабылдады. Николай тыйым салынған кезеңде Иннокентийдің басты келіссөзшісі болды және оны алып тастау үшін 1213 жылдың қыркүйегінде келді. Ол Эвешем аббаттығындағы сыбайлас Роджер Норрейді, ал соңында Пенвортэм аббаттығындағы оны қызметтен шеттетуге қол жеткізді. Сондай-ақ ол Бардни аббаттығында аббатты қызметтен шеттетуге араласты және Вестминстер аббаты Ральф де Арунделді қуды. Ол Джон мен оның барондары арасында делдалдық жасауға тырысты, шерифтер мәселесін көтерді және фракцияларды басу үшін берілген паптық бұйрықты орындауға ұмтылды.
In 1207, Pope Innocent III placed the kingdom of England under an Interdict as the result of actions taken by King John (1199–1215) culminating in a debate over the appointment for a successor to the Archbishop of Canterbury. The Interdict would stand until 1213 when John finally accepted Innocent's choice of Stephen Langton as Archbishop of Canterbury. Nicholas acted as Innocent's main negotiator throughout the Interdict, arriving in September 1213 in order to settle its lifting. He deposed the corrupt Roger Norreys at Evesham Abbey, and finally at Penwortham Abbey. He also intervened at Bardney Abbey to depose the abbot, and put out Ralph de Arundel, abbot of Westminster. He attempted to mediate between John and his barons, taking up the issue of sheriffs, and trying to fulfil his papal brief to calm factions.
Оксфордта
Интердикт қолданыста болған кезде 1209 жылы Оксфордтағы бір ғалым әйел зорлағаны үшін айыпталды. Қала тұрғындары ғалымды таба алмағандықтан, оның үш досын оның қылмысына жаза ретінде асып тастады. Оксфордтағы оқу орны бұл әрекетке наразылық білдіріп, қаланы тастап, Англияның басқа оқу орындарына тарады, мүмкін Кембриджде жаңа орын ашқан болуы мүмкін. 1213 жылдың 1 қазанында Николай де Романис Интердикттің аяқталуы үшін жұмыс істеп жатқанда, Оксфорд азаматтары оған хат жіберіп, бұрын оқытқан ғалымдарымен туындаған мәселелерін шешуді сұрады. Де Романис көмектесуге келісіп, 1213 жылдың қараша айында және 1214 жылдың мамыр айында қалаға екі рет сапар шекті. 1214 жылдың 20 маусымында де Романис жасаған әрекеттер Оксфорд университетінің жарғысының қабылдануына әкеп соқты. Басқа да шарттардың ішінде азаматтар студенттерге арналған жатақхана мен тамақ құнының белгілі бір мөлшерде болуына, оқу орнына жылдық төлем жасауына, оқу орнының өзіне байланысты кез келген адамды соттау құқығына және университет үшін канцлер тағайындауына келісті.
During the time the Interdict was in effect, a scholar at Oxford was accused in 1209 of raping a woman. When the burghers couldn't find the scholar, they hanged three of his friends in retaliation for his crime. The school at Oxford protested by abandoning the city and scattering to other schools throughout England, possibly setting up a facility in Cambridge. On 1 October 1213, while Nicholas de Romanis was working to bring about the end of the Interdict, the citizens of Oxford sent him a letter asking him to resolve their problems with the scholars who had taught there. de Romanis agreed to help, visiting the city twice, in November 1213 and May 1214. On 20 June 1214 de Romanis's actions resulted in the issuance of the Charter for the University of Oxford. Among other items, the citizens agreed to charge fixed rates for student housing and food, an annual payment to the school, the right of the school to judge anyone associated with the school and the creation of a Chancellor for the University.