Фотолаборатория: суреттерді және пленканы қараңғыда өңдеуге арналған бөлме. Жабдықтары, химиялық заттар, тарихы туралы біліңіз. Фотосуретшілерге арналған кеңестер!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фотосуреттер мен фильмдерді дамытуға арналған, толығымен қараңғыланатын бөлме.
Room which can be made fully dark to allow for development of photographs and film
Фотосуреттерді дамыту, басып шығару және осымен байланысты жұмыстарды орындау үшін қараңғы бөлме пайдаланылады. Бұл бөлме жарыққа сезімтал фотосурет материалдарын, соның ішінде фильм мен фотоқағазды дамыту үшін толығымен қараңғылана алады. Қараңғы бөлмеде әртүрлі құралдар қолданылады, олардың ішінде ұлғайтқыш, химиялық заттармен толтырылған ванналар және ағын су бар. Қараңғы бөлмелер 19-шы ғасырдың басынан бері фотосурет пайда болған сәттен бастап қолданылып келеді. Ансел Адамс қолданған кеңістіктен бастап, Тимоти Х. О'Салливан қолданған жедел жәрдем машинасына дейін қараңғы бөлмелердің сан алуан түрлері бар. Фильмді бастапқы дамытудан бастап, басылымдар жасауға дейін, қараңғы бөлме процесі ортаны толық бақылауға мүмкіндік береді. Түсті фотосуреттің танымалдылығының артуы, түсті пленканы дамытудың күрделілігі (C 41 процесін қараңыз) және түсті фотосуреттерді басып шығару, сондай-ақ, алдымен жылдам фотосурет технологиясының, кейіннен цифрлық фотосуреттің дамуына байланысты қараңғы бөлмелердің танымалдылығы төмендеп келеді, бірақ олар әлі де университеттерде, мектептерде және көптеген кәсіби фотографтардың студияларында жиі кездеседі. Қараңғы бөлмелердің басқа да қолданыстарының бірі – магниттік бөлшектерді тексеру сияқты бұзылмайтын сынақтарда қолдану.
A darkroom is used to process photographic film, make prints and carry out other associated tasks. It is a room that can be made completely dark to allow the processing of light sensitive photographic materials, including film and photographic paper. Various equipment is used in the darkroom, including an enlarger, baths containing chemicals, and running water. Darkrooms have been used since the inception of photography in the early 19th century. Darkrooms have many various manifestations, from the elaborate space used by Ansel Adams to a retooled ambulance wagon used by Timothy H. O'Sullivan. From the initial development of the film to the creation of prints, the darkroom process allows complete control over the medium. Due to the popularity of color photography and complexity of processing color film (see C 41 process) and printing color photographs and also to the rise, first of instant photography technology and later digital photography, darkrooms are decreasing in popularity, though are still commonplace on college campuses, schools and in the studios of many professional photographers. Other applications of darkrooms include the use in nondestructive testing, such as magnetic particle inspection.
Қара бөлме жабдықтары
Көптеген қараңғы бөлмелерде көбейтуге арналған құрал қолданылады – ол слайд проекторына ұқсас оптикалық аппарат, негативтің суреті арқылы жарықты негізге түсіріп, жарықтың фокусын, қарқындылығын және уақытын дәл бақылайды. Фотоқағаздың бір парағы негативтен келетін жарыққа ұшыратылып, қағазда суреттің оң көшірмесі пайда болады. Ақ-қара суреттерді басып шығару кезінде жұмыс орнын жарықтандыру үшін көбінесе қауіпсіз шам қолданылады. Ақ-қара қағаздардың көпшілігі тек көк немесе көк және жасыл жарыққа сезімтал болғандықтан, қызыл немесе сары түсті шамды қағазды бұзбай қауіпсіз пайдалануға болады. Түсті қағаз көзге көрінетін спектрдің барлық бөліктеріне сезімтал болғандықтан, басылған суреттер дұрыс бекітілгенге дейін толық қараңғыда сақталуы тиіс. Кейбір түсті негативтермен қолдануға болатын өте әлсіз қауіпсіз шамның түрі бар, бірақ оның шығаратын жарығы соншалықты аз, көптеген басушылар оны мүлдем қолданбайды. Тағы бір қараңғы бөлменің қызметі – камераларға, дамыту шпулдарына немесе пленка ұстағыштарына пленкаларды жүктеу және шығару, бұл толық қараңғылықты қажет етеді. Егер қараңғы бөлме болмаса, фотограф алмастыру қапшығын пайдалана алады – ол арнайы жеңдері бар кішкентай қапшық, жарық өткізбеу үшін жасалған және экспозиция немесе дамыту алдында пленканы дайындау үшін қолданылады.
In most darkrooms, an enlarger, an optical apparatus similar to a slide projector, that projects light through the image of a negative onto a base, finely controls the focus, intensity and duration of light, is used for printmaking. A sheet of photographic paper is exposed to the light coming through the negative, resulting in a positive version of the image on the paper. When making black and white prints, a safelight is commonly used to illuminate the work area. Since the majority of black and white papers are sensitive to only blue, or to blue and green light, a red or amber colored light can be safely used without exposing the paper. Color print paper, being sensitive to all parts of the visible spectrum, must be kept in complete darkness until the prints are properly fixed. A very dim variation of safelight that can be used with certain negative color materials exists, but the light emitted by one is so low that most printers do not use one at all. Another use for a darkroom is to load film in and out of cameras, development spools, or film holders, which requires complete darkness. Lacking a darkroom, a photographer can make use of a changing bag, which is a small bag with sleeved arm holes specially designed to be completely light proof and used to prepare film prior to exposure or developing.
Баспа өңдеу
Экспозиция кезінде кескіндегі мәндерді көбінесе «көлеңкелеу» (экспозиция уақытының бір бөлігінде немесе толығымен жарықты бөгеу арқылы кескіннің белгілі бір бөлігіне түсетін жарық мөлшерін азайту) және/немесе «жарықтандыру» (кескіннің белгілі бір бөлігіне қосымша экспозиция беру, қалған бөлігіне жарық түспеуіне мүмкіндік беру) арқылы реттеуге болады. Суреттің контрастын (қою және ақ түстер арасындағы айырмашылықты) арттыру немесе азайту үшін әдетте түсті пластиктен жасалған жұқа сүзгілер қолданылады. «Бөлінген сүзгімен басып шығару» деп аталатын фотографиялық басып шығару әдісінде фотограф бір басып шығару үшін екі бөлек сүзгіні (әдетте 0 немесе 00 және 5) пайдаланып, екі бөлек экспозиция уақытын анықтайды. Бұл әдіс фотографқа кең тональды диапазонды, егжей-тегжейлі жарықтар мен терең қара түстерді алуға мүмкіндік береді. Экспозициядан кейін, әлі бос көрінетін фотографиялық қағаз өңдеуге дайын. Фотографтар әдетте пленка тізбегін басып шығаруды бастайды, негативтерінің контакттік басып шығаруын пайдаланып, қай суреттерді үлкейту керектігін анықтау үшін жылдам анықтама ретінде қолданады. Эдвард Уэстон сияқты кейбір үлкен форматты фотографтар өздерінің үлкен (4x5", 5x7", 8x10" немесе одан да үлкен) негативтерінің тек контакттік басып шығаруларын жасайды. Экспозицияланған қағаз өңделеді, бірінші кезекте фотографиялық проявительге батырылып, даму тоқтатылып, содан кейін фотографиялық бекіткішпен бекітіледі. Содан кейін басып шығарылған материал өңдеу химиялық заттарын кетіру үшін жуылады және кептіріледі. Фотограф тонировка сияқты басқа да түрлі қосымша қадамдар жасауы мүмкін.
During exposure, values in the image can be adjusted, most often by "dodging" (reducing the amount of light to a specific area of an image by selectively blocking light to it for part or all of the exposure time) and/or "burning" (giving additional exposure to specific area of an image by exposing only it while blocking light to the rest). Filters, usually thin pieces of colored plastic, can be used to increase or decrease an image's contrast (the difference between dark tones and light tones). One method of photographic printing, called "split filter printing," is where the photographer determines two separate exposure times using two separate filters (typically a 0 or 00, and a 5) to create a single print. This method allows the photographer to achieve a broad tonal range, with detailed highlights and rich blacks. After exposure, the photographic printing paper (which still appears blank) is ready to be processed. Photographers generally begin printing a roll of film by making a contact print of their negatives to use as a quick reference to decide which images to enlarge. Some large format photographers, such as Edward Weston, make only contact prints of their large (4x5", 5x7", 8x10" or larger) negatives. The paper that has been exposed is processed, first by immersion in a photographic developer, halting development with a stop bath, and fixing in a photographic fixer. The print is then washed to remove the processing chemicals and dried. There are a variety of other, additional steps a photographer may take, such as toning.