Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1937–2012)
British politician (1937–2012)
Энтони Гарольд Ньютон, Брейнтри бароны Ньютон, OBE, PC, DL (29 тамыз 1937 – 25 наурыз 2012) – британдық консервативті саясаткер және бұрынғы министрлер кабинетінің мүшесі. Ол 1974 жылдан 1997 жылға дейін Брейнтри округінің парламент депутаты болды, ал кейіннен Лордтар палатасының мүшесі болды.
Antony Harold Newton, Baron Newton of Braintree, OBE, PC, DL (29 August 1937 – 25 March 2012) was a British Conservative politician and former Cabinet member. He was the member of Parliament for Braintree from 1974 to 1997, and was later a member of the House of Lords.
Ерте өмір
Ньютон Эссекс қаласындағы Харвичте дүниеге келген. Ол Сафрон Уолден достар мектебінде және Оксфорд университетінің Тринити колледжінде білім алған, онда Оксфорд университеті консервативтік қауымдастығы мен Одақтың президенті болды. 1970 жылғы жалпы сайлауда ол Шеффилд Брайтсайд округінен өтуге тырысып, сәтсіздікке ұшырады. 1972 жылғы туған күніне арналған наградалар бойынша Ньютон Британ империясы орденінің офицері (OBE) атағымен марапатталды.
Newton was born in Harwich, Essex. He was educated at Friends School Saffron Walden and Trinity College, Oxford, where he was President of Oxford University Conservative Association and the Union. He unsuccessfully fought Sheffield Brightside in the 1970 General Election. In the 1972 Birthday Honours, Newton was appointed to the Order of the British Empire as an Officer (OBE).
Парламент мүшесі
Ньютон алғаш рет 1974 жылғы ақпанда Брейнтридің жаңа сайлау округінен 2001 дауыспен көпшілікпен сайланды және 1974 жылғы қазан айындағы жалпы сайлауда 1090 дауыспен азайтылған көпшілікпен орынды сақтап қалды. 1979 жылғы жалпы сайлауда консерваторлардың жеңісі оның көпшілігін күрт 12 518 дауысқа дейін арттырды, және ол әр келесі сайлауда өсіп, 1992 жылғы жалпы сайлауда 17 494 дауысқа жетті, бірақ 1997 жылғы жалпы сайлауда лейбористердің үлкен жеңісімен 1451 дауыс айырмасымен жеңілді.
Newton was first elected for the new constituency of Braintree in February 1974 with a majority of 2,001, and successfully retained the seat in the October 1974 general election with a reduced majority of 1,090. The Conservative victory at the 1979 general election boosted his majority dramatically to 12,518, and it increased at every subsequent election to a high of 17,494 at the 1992 general election before his defeat in the Labour landslide at the 1997 general election by 1,451 votes.
Үкіметте
1979 жылы консерваторлар билікке келген кезде Ньютон үкіметтік қамшы болып тағайындалды. 1982 жылы ол Денсаулық сақтау және әлеуметтік қамсыздандыру департаментінде кіші министрлік лауазымына ауысты, онда 1988 жылға дейін қызмет етті, 1984 жылы әлеуметтік қамсыздандыру және мүгедектер министрі, ал 1986 жылы денсаулық сақтау министрі болды. 1988 жылғы Жаңа жылдық наградалар бойынша Ньютон Құпия кеңеске ант берді. Ол Ланкастер герцогтігінің канцлері және DTI-де бір жыл министр болғаннан кейін, 1989 жылдан 1992 жылға дейін әлеуметтік қамсыздандыру жөніндегі мемлекеттік хатшы болып тағайындалды, содан кейін 1997 жылға дейін Кеңес лорд-президенті және Парламент палатасының жетекшісі қызметін атқарды. 1992 жылдан 1995 жылға дейін Майор қатыспаған кезде ол премьер-министр сағатына жауап берді. Оның Эдвина Кьюримен болған төрт жылдық қарым-қатынасы туралы сақтаған сырлылығы Майордың премьер-министр болуына ықпал етті деп есептеледі.
Newton was appointed a government whip when the Conservatives came to power in 1979. In 1982 he moved to a junior ministerial position at the Department of Health and Social Security, where he remained until 1988, becoming Minister for Social Security and Disabled People in 1984, and Minister for Health in 1986. In the 1988 New Year Honours, Newton was sworn of the Privy Council. He became Chancellor of the Duchy of Lancaster and a minister at the DTI for a year, before being promoted to Secretary of State for Social Security from 1989 to 1992, and then taking up the positions of Lord President of the Council and Leader of the House of Commons until 1997. From 1992 to 1995, he answered to Prime Minister’s Questions when Major was not present. His discretion about Major's four year affair with Edwina Currie is credited with enabling Major to become prime minister.
Қадір-қасиет
1997 жылы премьер-министрдің отставкасымен байланысты марапаттау іс-шарасында Ньютон өзінің депутаттық орнын жоғалтқаннан кейін, 1997 жылдың 31 қазанында Эссекс графтығындағы Когжесхолл қаласының Брейнтри бароны атанды. 1999 жылғы Еуропалық парламент сайлауына өтініш білдірді, бірақ сайлана алмады. 1998 жылы Директорлар институтының кәсіби стандарттар жөніндегі директоры болып тағайындалды және 2004 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Ньютон 1999 жылдан 2001 жылға дейін қызмет еткен Хансард қоғамының Парламенттік бақылау жөніндегі комиссиясына төрағалық етті. Комиссия Парламенттің конституциялық, үкіметтік және қоғамдық өзгерістерге қалып қойғанын және оның жұмысын жақсарту үшін реформалар қажет екенін тұжырымдады. Ол 1998-2001 жылдар аралығында Шығыс аймағы үшін қосымша білім беруді қаржыландыру кеңесінің төрағасы, 2002-2004 жылдар аралығында 2001 жылғы терроризмге қарсы, қылмысқа қарсы және қауіпсіздік туралы заң бойынша кеңесшілер комитетінің мүшесі, 2007-2010 жылдар аралығында салық заңдарын қайта жазу жөніндегі басқару комитетінің төрағасы, 1997-2001 жылдар аралығында Солтүстік-Шығыс Эссекс психикалық денсаулық сақтау NHS трастының, 2001-2009 жылдар аралығында Корольдік Бромптон және Харфилд NHS трастының, 1998-2002 жылдар аралығында Шығыс Англия балалар хоспистерінің, 2002-2010 жылдар аралығында Хоспистерге көмектесу қорының, Соттар жөніндегі кеңес (1998-2007) және оның құрылтайшысы – Әкімшілік сот және Соттар кеңесі (2007-2009), сондай-ақ Есірткілерді теріс пайдалану жөніндегі тұрақты конференцияның (1997-2001) мүшесі болды. 2002 жылы Эссекс графтығының лейтенант орынбасары атанды.
In the 1997 Prime Minister's Resignation Honours, after Newton lost his seat, he was raised to the peerage as Baron Newton of Braintree, of Coggeshall in the County of Essex on 31 October 1997. He attempted to be selected for the 1999 European Parliament Election, but was unsuccessful. In 1998 he was appointed a professional standards director of the Institute of Directors, a position he held until 2004. Newton chaired the Hansard Society Commission on Parliamentary Scrutiny which ran from 1999 to 2001. The Commission concluded that Parliament was being left behind by changes in the constitution, government and society and set out reforms for improving its function. He became a chairman of the Further Education Funding Council for East Region, serving between 1998 and 2001, the privy councillors' committee on the Anti Terrorism, Crime and Security Act 2001 between 2002 and 2004, the Tax Law Rewrite Steering Committee between 2007 and 2010), the North East Essex Mental Health NHS Trust between 1997 and 2001, the Royal Brompton and Harefield NHS Trust between 2001 and 2009, East Anglia's Children's Hospices between 1998 and 2002 and Help the Hospices between 2002 and 2010, the Council on Tribunals (1998–2007), and its successor the Administrative Justice and Tribunals Council (2007–2009); the Standing Conference on Drug Abuse (1997–2001). He became a deputy lieutenant of Essex in 2002
Жеке өмір
Ньютон 1962 жылдың 25 тамызынан бастап 1986 жылы ажырасқанға дейін Джанет Хакслиге үйленген. 1986 жылдың 26 қыркүйегінде Патриция Гилторп (Томсон) атты әйелге үйленді. Оның бұрынғы күйеуі қайтыс болған еді. Ньютон өте ерте жасынан темекі шегуші болған. Ол 2012 жылдың 25 наурызында Колчестер ауруханасында созылмалы тыныс алу жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның бірінші некесінен туған екі қызы бар еді.
Newton was married to Janet Huxley from 25 August 1962 until they divorced in 1986. He married Patricia Gilthorpe née Thomson on 26 September 1986. Her first husband had died. Newton was a heavy smoker from an early age. He died at Colchester Hospital of chronic obstructive pulmonary disease on 25 March 2012. He was survived by his two daughters from his first marriage.