Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Эйнсворт (1660 жылдың қыркүйегі – 1743 жылдың сәуір айы) – ағылшын латын сөздігін жасаған және латын тілінің толық сөздігінің авторы.
English Latin lexicographer
Robert Ainsworth (September 16604 April 1743) was an English Latin lexicographer, and author of a well known compendious Dictionary of the Latin Tongue.
Өмір
Ол 1660 жылы қыркүйек айында Манчестердегі Эклс приходындағы Уордсоллда дүниеге келді. Өзінің білімін аяқтағаннан кейін, Болтон қаласында мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді; содан кейін Лондонға кетті; Бетнал Грин, Хакни және басқа да қала маңындағы ауылдарда мектеп ашып, өмірінің соңына дейін бірнеше жыл бұрын зейнетке шықты. Эйнсворт 1743 жылдың 4 сәуірінде 82 жасында қайтыс болды және Поплардағы Сент-Матиас ескі шіркеуіне жерленді. Оның қабіріне, өзі жазған латын тіліндегі өлеңмен жазылған жазу орнатылды, онда оның және оның әйелінің есімі жазылған. Оның мүлігінің мұрагерлерінің бірі – 1713 жылы туған немере інісі Питер Эйнсворт болды, ол ағасының ақшасын Болтон қаласындағы Холливеллде сәтті ақтарту фабрикасын ашуға пайдаланды. Ол 1790-1870 жылдары өмір сүрген Уиг саясаткері Питер Эйнсворттың атасы болды.
He was born at Wordsall, in the parish of Eccles, Manchester, in September 1660. After he had finished his own education, he commenced as schoolmaster at Bolton; from there he went to London; and at Bethnal Green, Hackney, and other suburban villages, continued to keep a school, until he retired some years before his death. Ainsworth died on 4 April 1743, at the age of 82, and was buried at St Matthias Old Church, Poplar, where an inscription in Latin verse, written by himself, was placed over his remains and those of his wife. One of the heirs of his estate was a nephew, Peter Ainsworth (born 1713), who used his uncle's money to establish a successful bleach works at Halliwell in Bolton. He was the grandfather of Peter Ainsworth (1790–1870), a Whig politician.
Шығармалары
1736 жылы, шамамен жиырма жылдық еңбектен кейін, Эйнсворт өзінің маңызды еңбегін жариялады, оны Ричард Мидке арнап, оны жазу себебін түсіндіретін алғы сөзбен бірге ұсынды. Самуэль Патрик, Джон Уорд, Гиллингхемдік Уильям Янг, Исаак Кимбер (1751 жылғы редакциясы) және Томас Мореллдің жаңартылған басылымдары бірінен соң бірі жарық көрді; Уорд пен Янгтың (1752) басылымы фолиода, ал қалғандары квартода болды. Натаниел Томас нұсқасы 1758 жылдан бастап қолданысқа енді. Джон Кэридің (1816) нұсқасы одан кейін жарық көрді, сондай-ақ Янг пен Мореллдің қысқартылған нұсқалары да болды. 19 ғасырдағы тағы бір басылым – Бенджамин Вигглсворт Битсон мен Уильям Эллистің 1752 жылғы басылымға негізделген еңбегі. Одан бұрын Эйнсворт «Оқу-білім берудің ең табиғи және оңай жолы» (1698) атты білім беру туралы трактат жариялаған болатын, онда ол латын тілін әңгімелесу арқылы оқытуды қолдады және кез келген жазалауды сынады. Эйнсворт сонымен қатар Джон Кемптың классикалық жинағы туралы толық мәліметтер қамтылған «Monumenta Vetustatis Kempiana» (1720) еңбегінің авторы болды.
In 1736, after about twenty years' labour, Ainsworth published his major work, with a dedication to Richard Mead, and a preface explaining his reasons for undertaking it. Improved editions by Samuel Patrick, John Ward, William Young of Gillingham, Isaac Kimber (editing 1751) and Thomas Morell successively appeared; Ward and Young's (1752) in folio, the others in quarto. Nathaniel Thomas's version was from 1758. John Carey's (1816) was a later version; there were also abridgments by Young and Morell. Another 19th century edition was that of Benjamin Wrigglesworth Beatson with William Ellis, based on the 1752 edition. Earlier, Ainsworth had published a treatise on education, entitled The most Natural and Easy Way of Institution (1698), in which he advocated the teaching of Latin by conversational methods and deprecates punishment of any sort. Ainsworth was author also Monumenta Vetustatis Kempiana (1720), an expansive account of the classical collection of John Kemp,